Chapter 206 ใครกันแน่ที่เป็นทายาทผู้สูงศักดิ์? ความรู้สึกนั้นรุนแรงมาก รุนแรงจนโจวเหวินไม่ลังเลที่จะปฏิเสธมัน “ขอโทษทีครับ ผมแค่มาเป็นเพื่อนและพาเพื่อนมาเดินดูเฉยๆ ผมไม่ได้ต้องการจะครอบครองสิ่งใดจากวิหารศักดิ์สิทธิ์กำเนิด” พญางูเหลือมปรายตามองโจวเหวินอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ถอยกลับไปที่เสาหินและคืนร่างกลายเป็นรูปปั้นไร้ชีวิตช้าๆ แลนซ์มองโจวเหวินด้วยความสนใจที่ถูกจุดขึ้นมา หลี่เสวียนถอนหายใจพลางกล่าวว่า “ไอ้คุณโจว ถ้าที่นายปฏิเสธไปเพราะเห็นแก่ฉัน ฉันคงรู้สึกซาบซึ้งใจ แต่ในขณะเดียวกันก็คงเสียดายแย่” “ไม่ใช่แบบนั้นหรอก ร่างกายกำเนิดอนันต์ไม่ใช่เป้าหมายของฉันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ต่อให้ไม่มีนาย ฉันก็ยังจะปฏิเสธมันอยู่ดี” โจวเหวินพูดความจริง “นั่นยิ่งทำให้ฉันหดหู่กว่าเดิมอีกนะเนี่ย” หลี่เสวียนล้อเล่น “ไปดูวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่อื่นกันเถอะ” โจวเหวินเพียงแค่ต้องการไปสำรวจวิหารแห่งอื่นๆ ดูเท่านั้น เสียงถอนหายใจของราชาเป็นผลมาจากคุณสมบัติส่วนตัวและคัมภีร์เซียนสูญหายของเขา แต่ในเมื่อตอนนี้เสียงถอนหายใจของราชาได้ขับไล่วิหารศักดิ์สิทธิ์ออกไปแล้ว เห็นทีแผนการเลื่อนระดับดั้งเดิมของโจวเหวินคงจะสำเร็จได้ยาก ถ้าฉันไม่สามารถใช้ร่างกายพิเศษเพื่อเพิ่มค่าสถานะให้ถึง 21 แต้มได้ แล้วฉันจะเลื่อนระดับสู่ขั้นมหากาพย์ได้อย่างไรกัน? โจวเหวินครุ่นคิดด้วยความสงสัย ไอ้หมอนี่น่าสนใจจริงๆ แฮะ เมื่อเห็นโจวเหวินและหลี่เสวียนเดินจากไป แลนซ์ก็หันหลังกลับแล้วเดินเข้าสู่วิหารศักดิ์สิทธิ์กำเนิด โจวเหวินและหลี่เสวียนรีบรุดไปยังวิหารเทพสุริยะ ไม่ใช่เพราะวิชาจู่โจมสุริยะ แต่เป็นเพราะมันตั้งอยู่ใกล้กับวิหารศักดิ์สิทธิ์กำเนิดมากที่สุด อย่างไรก็ตาม พวกเขาหารู้ไม่ว่าสมาชิกจากตระกูลวีรชนทั้งหกได้รวมตัวกันแล้ว และกำลังหารือกันว่าจะจัดการกับโจวเหวินอย่างไร ก่อนหน้านี้ ตอนที่ลิซไปหาตระกูลต่างๆ เพื่อขอความร่วมมือ สมาชิกส่วนใหญ่ของตระกูลวีรชนทั้งหกไม่ได้สนใจอะไรนัก พวกเขาคิดว่าไม่มีความจำเป็นต้องเอาตัวเข้าไปยุ่งกับโจวเหวินในเมื่ออันจิ้งไม่ได้มาด้วย แต่ใครจะไปคิดว่าจอห์นจะถูกโจวเหวินทำลายทะเลพลังปฐมภูมิ ทั้งที่นำคนไปมากกว่าสิบคนเพื่อสั่งสอนเขา แม้แต่ชายหนุ่มชุดดำจากตระกูลเซี่ยก็ยังถูกทำลายเช่นกัน โจวเหวินดูจะเป็นเหมือนอันเทียนจั่วอีกคน ทำให้สมาชิกหลายคนของตระกูลวีรชนทั้งหกทนไม่ได้ “อันเทียนจั่วได้สร้างความอัปยศให้กับตระกูลของเราทั้งหกไปแล้ว คราวนี้ยังมีโจวเหวินโผล่มาอีก พฤติกรรมแบบนี้จะปล่อยให้เกิดขึ้นไม่ได้ พวกคุณคิดว่ายังไง?” เซี่ยปิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ชายหนุ่มชุดดำที่ถูกโจวเหวินทำลายทะเลพลังปฐมภูมิหน้าวิหารศักดิ์สิทธิ์กำเนิด คือน้องชายของเซี่ยปิงนั่นเอง “เดิมทีฉันไม่อยากจะสนใจเขาหรอก แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะเหิมเกริมได้ขนาดนี้ เราควรสั่งสอนเขาให้หลาบจำ ไม่อย่างนั้นคนอื่นจะมองว่าพวกเราเป็นพวกที่รังแกง่าย ในอนาคตใครหน้าไหนก็จะกล้าเข้ามารังแกพวกเรา” ตู๋กูชวนจากตระกูลตู๋กูกล่าวเสริม “โจวเหวินต้องถูกทำลายทิ้ง แต่เขามีสัตว์คู่หูที่ทรงพลังอย่างผิดปกติอยู่ด้วย มันสามารถกลายเป็นพัดที่แม้แต่แสงแห่งการพิพากษาของฉันก็ยังต้านทานไว้ไม่ได้ ถ้าเราจัดการกับพัดนั่นไม่ได้ ฉันเกรงว่าคงยากที่จะสยบเขา” จอห์นกล่าวอย่างอ่อนแรง “ทักษะพลังปฐมภูมิจากสัตว์คู่หูที่แม้แต่แสงแห่งการพิพากษายังต้านไม่ได้ เป็นสิ่งที่เราต้องระวังจริงๆ ถ้าหากมี ‘การคุ้มครองของเทพีแห่งลม’ อยู่ที่นี่ก็คงดี สมบัตินั้นต้านทานพลังธาตุลมได้ดีที่สุด” เซี่ยปิงกล่าว จอห์นยิ้มขมขื่น “ฉันนำการคุ้มครองของเทพีแห่งลมมาด้วยจริงๆ แต่ถูกโจวเหวินชิงไปแล้ว ทว่าต่อให้มีการคุ้มครองของเทพีแห่งลม มันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี เพราะไอเทมชิ้นนั้นปกป้องได้เพียงคนเดียว คนอื่นๆ ก็ยังคงบาดเจ็บจากพลังของพัดนั่นอยู่ดี” เซี่ยปิงและพวกพ้องต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกเขาไม่เคยคิดว่าจอห์นจะลงทุนขนาดนี้ เขาถึงกับพกการคุ้มครองของเทพีแห่งลมมาด้วย แต่น่าเสียดายที่มันถูกโจวเหวินชิงไป ตู๋กูชวนครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “ทักษะพลังปฐมภูมิเช่นนี้ย่อมต้องใช้พลังปฐมภูมิสิ้นเปลืองอย่างแน่นอน สิ่งที่เราต้องทำคือใช้กลยุทธ์สลับตัวกันรุมและสูบพลังปฐมภูมิของเขาให้หมด วิธีนั้นต่อให้เขามีพัดนั่นก็ไร้ผล” จอห์นรีบส่ายหัว “วิธีนี้ไม่ได้ผลหรอก ตอนที่เราสู้กับเขาเมื่อก่อน เขาใช้มันไปถึงหกครั้งระหว่างการต่อสู้ แต่เขาก็ยังมีพลังปฐมภูมิเหลือเฟือที่จะใช้ทักษะอื่นๆ ฉันเชื่อว่าเขามีสมบัติบางอย่างที่สามารถฟื้นฟูพลังปฐมภูมิได้อย่างรวดเร็ว” “ถ้าอย่างนั้น มันก็เป็นปัญหาใหญ่จริงๆ” ตู๋กูชวนขมวดคิ้ว “ไม่เห็นจะยุ่งยากตรงไหน เรื่องพัดนั่นยกให้เป็นหน้าที่ฉันเอง” เซี่ยปิงกล่าว “เซี่ยปิง คุณมั่นใจนะ? เราจะพลาดซ้ำสองไม่ได้ ไม่อย่างนั้นตระกูลวีรชนทั้งหกคงกลายเป็นตัวตลกของคนทั้งวงการ” ตู๋กูชวนกล่าว “ฉันไม่สะดวกจะลงรายละเอียด แต่ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่ฉันยืนยันได้ว่าพัดนั่นคือการสำแดงร่างของสัตว์คู่หูธาตุลม ฉันมีโอกาสร้อยเปอร์เซ็นต์ที่จะทำให้มันกลายเป็นของไร้ค่า” เซี่ยปิงกล่าวอย่างมั่นใจ “ตกลง เรื่องพัดนั่นยกให้คุณจัดการ เราไปตามหาโจวเหวินกันเถอะ” ตู๋กูชวนกล่าวพลางลุกขึ้น “เดี๋ยว” จอห์นเรียกพวกเขาไว้ “มีอะไรอีกเหรอ?” ตู๋กูชวนขมวดคิ้ว จอห์นไอเบาๆ แล้วกล่าวว่า “นอกจากจะมีพัดนั่นแล้ว โจวเหวินยังเชี่ยวชาญด้านการบินมาก เขาไม่ได้ใช้สัตว์คู่หูหรือสัตว์พาหนะบินเลย แต่สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระบนท้องฟ้า ราวกับซูเปอร์แมน ฉันไม่รู้ว่าเขาฝึกทักษะพลังปฐมภูมิอะไรหรือมีสมบัติการบินชนิดไหน คุณต้องระวังตัวให้ดีตลอดเวลาตอนที่ไปหาเขา อย่าปล่อยให้เขาใช้ความสามารถในการบินหนีไปได้” “เป็นทักษะการบินธาตุลมหรือเปล่า?” เซี่ยปิงถาม “ไม่น่าจะใช่นะ ฉันไม่รู้สึกถึงพลังของลมในตัวเขาเลย” จอห์นส่ายหัว “แบบนี้ก็ยุ่งยากหน่อย ถ้าไม่ใช่ทักษะการบินธาตุลม ฉันคงทำอะไรเขาไม่ได้” เซี่ยปิงกล่าวพลางขมวดคิ้ว “ปัญหานี้ให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง ฉันรับรองว่าจะไม่ปล่อยให้เขาหนีไปแน่นอน” ชายหนุ่มผมทองคนหนึ่งกล่าวขึ้น เมื่อเซี่ยปิงและตู๋กูชวนเห็นว่าคนที่พูดคือพรอส พวกเขาก็พยักหน้าเล็กน้อย ทั้งคู่เชื่อมั่นในความสามารถของเขาอย่างเต็มที่โดยไม่ได้พูดอะไรอีกนอกจากเตรียมตัวออกเดินทาง “เดี๋ยว” จอห์นเรียกพวกเขาอีกครั้ง “มีอะไรอีกเนี่ย?” เซี่ยปิงเริ่มหงุดหงิด “โจวเหวินยังมีดาบอยู่อีกเล่ม มันคมกริบมาก งูแห่งความรุ่งโรจน์ระดับตำนานของฉันถูกมันฟันขาดอย่างง่ายดาย แถมพาหนะบินที่เราใช้กันก่อนหน้านี้ก็ยังถูกฟันขาดเป็นสองท่อนในการโจมตีเพียงครั้งเดียว พวกคุณต้องระวังให้ดี” จอห์นกล่าวเสริม “คุณรู้อะไรอีกไหม? พูดออกมาให้หมดทีเดียวเลยสิ” ตู๋กูชวนเริ่มปวดหัวแล้ว สัตว์เลี้ยงที่น่าสะพรึงกลัว, ทักษะการบินที่ทรงพลัง และอาวุธที่คมกริบเหลือเชื่อ แค่ของเพียงชิ้นเดียวในนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้คนธรรมดามีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกแล้ว แตโจวเหวินกลับครอบครองไว้ทั้งหมดพร้อมกัน ไม่น่าแปลกใจที่แม้แต่จอห์นยังพ่ายแพ้ให้กับเขา มันไม่ใช่เพียงเพราะเขาไร้ความสามารถ “ไม่มีแล้ว... อ้อ จริงด้วย โจวเหวินยังมีสัตว์คู่หูอีกตัว พลังป้องกันของมันสูงมากจนอาวุธระดับตำนานทั่วไปทำอะไรมันไม่ได้เลย แล้วก็ยังมีสัตว์เลี้ยงอัศวินที่มีพลังโจมตีและทำลายล้างมหาศาลอีก...” จอห์นพูดเสริมหลังจากครุ่นคิด ตู๋กูชวน, เซี่ยปิง และคนอื่นๆ มองหน้าจอห์นด้วยความคิดหนึ่งที่แวบเข้ามาในหัว ใครกันแน่ที่เป็นทายาทผู้สูงศักดิ์ตัวจริง? ไม่ใช่ว่าตระกูลวีรชนทั้งหกของเราเป็นตระกูลที่ร่ำรวยและทรงพลังที่สุดในกลุ่มพันธมิตรหรอกหรือ? ทำไมดูเหมือนว่าโจวเหวินจะรวยกว่าพวกเราเสียอีก?