MGA: บทที่ 1595 - การทดสอบพรสวรรค์ "เกิดอะไรขึ้นกันแน่? พวกเราประเมินทะเลสาบฝึกตนอมตะสูงเกินไป หรือว่าพวกเราประเมินเหล่าคนหนุ่มสาวพวกนี้ต่ำเกินไปกันแน่?" คนจากเกาะอมตะที่ยังคงอยู่ริมทะเลสาบมองไปยังทะเลสาบฝึกตนอมตะด้วยหัวคิ้วที่ขมวดมุ่น แววตาเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจและหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความสับสน เหตุผลที่พวกเขาตั้งคำถามถึงสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น เป็นเพราะพวกเขาไม่ทราบว่าเหตุใดพลังงานที่บรรจุอยู่ภายในทะเลสาบฝึกตนอมตะถึงได้หายไปรวดเร็วเช่นนี้ ในความเป็นจริง ไม่ใช่เพียงแค่พวกเขาที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม้แต่คนที่กำลังฝึกฝนอยู่ภายในทะเลสาบฝึกตนอมตะเองต่างก็สับสนว่าเหตุใดพลังงานจึงหายไปไวถึงเพียงนี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รู้ซึ้งถึงเหตุผล และคนผู้นั้นก็คือฉูเฟิง ความเร็วที่เขากลั่นกรองพลังงานนั้นรวดเร็วเกินไปจริงๆ ลำพังเพียงตัวเขาคนเดียวก็สามารถกลั่นกรองพลังงานในทะเลสาบได้รวดเร็วกว่าทุกคนในทะเลสาบฝึกตนอมตะรวมกันเสียอีกหลายเท่า สาเหตุที่พลังงานในทะเลสาบฝึกตนอมตะลดลงอย่างรวดเร็วเป็นเพราะส่วนใหญ่ถูกดูดซับโดยฉูเฟิง ในขณะนี้ ฉูเฟิงได้ทะลวงผ่านระดับพลังจากราชันย์สงครามระดับแปดเข้าสู่ราชันย์สงครามระดับเก้าเรียบร้อยแล้ว ไม่ใช่เพียงระดับพลังยุทธ์ของเขาเท่านั้นที่ก้าวหน้า พลังวิญญาณของฉูเฟิงยังแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย การฝึกฝนในทะเลสาบฝึกตนอมตะ ท่ามกลางน้ำในทะเลสาบที่บรรจุพลังวิญญาณระดับราชันย์ตรามังกรอันอ่อนโยน ได้ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้แก่พลังวิญญาณของฉูเฟิง ตอนนี้สิ่งที่เขาใช้ได้ไม่ใช่พลังวิญญาณระดับราชันย์ตราแมลงอีกต่อไป แต่มันได้กลายเป็นพลังวิญญาณระดับราชันย์ตรางู หากจะพูดให้ชัดเจนก็คือ ฉูเฟิงในตอนนี้ได้กลายเป็นเชื่อมหาเวทระดับราชันย์ตรางูไปแล้ว ในเวลาเพียงหกชั่วโมง การเปลี่ยนแปลงอันมหาศาลเช่นนี้ก็ได้เกิดขึ้น ฉูเฟิงก้าวกระโดดไปไกลอย่างแท้จริง "เฮ้อ น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ พวกเขานั้นโชคร้ายมากจริงๆ ที่ต้องมาฝึกฝนพร้อมกับเจ้า" ตานตานกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชัน นางมีความสุขมาก แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่ในใจของนางปรารถนาให้ฉูเฟิงสามารถดูดซับพลังงานทั้งหมดในทะเลสาบฝึกตนอมตะไปให้สิ้น โดยไม่เหลือทิ้งไว้ให้คนพวกนั้นเลยแม้แต่น้อย ในไม่ช้า ชายชราสองคนที่ไปรายงานแก่เซียนรังสรรค์ศาสตราก็กลับมา ทว่าพวกเขาไม่สามารถพาเซียนรังสรรค์ศาสตรามาด้วยได้ แต่กลับพาศิษย์สายตรงเพียงคนเดียวของเซียนรังสรรค์ศาสตราอย่าง ไป่หลี่ซิงเหอ กลับมาแทน "มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?!" เมื่อไป่หลี่ซิงเหอมาถึง เขาก็ต้องตกตะลึงทันทีเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับทะเลสาบฝึกตนอมตะ ในตอนนั้น ความตระหนกปรากฏขึ้นในดวงตาที่เคยสงบนิ่งของเขา เขาเป็นเพียงคนเดียวที่เคยเข้ามาฝึกฝนในทะเลสาบฝึกตนอมตะหลายครั้งนับตั้งแต่ทะเลสาบนี้ถูกสร้างขึ้น แม้เขาจะไม่ได้ฝึกฝนที่นี่เป็นเวลานาน แต่ทุกครั้งเขาก็จะอยู่ในนั้นเกือบสองชั่วโมง อย่างไรก็ตาม แม้จะมีพรสวรรค์เช่นเขา เขาก็ยังไม่สามารถลดพลังงานที่บรรจุอยู่ในทะเลสาบฝึกตนอมตะลงได้มากนัก ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่าพลังงานในทะเลสาบนี้หนาแน่นและแข็งแกร่งเพียงใด ทว่าในตอนนี้ เป็นเวลาเพียงหกชั่วโมงสั้นๆ หลังจากที่ฉูเฟิงและคนอื่นๆ เข้าสู่ทะเลสาบฝึกตนอมตะ พลังงานกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ในทะเลสาบกลับอันตรธานหายไป ยิ่งไปกว่านั้น พลังงานยังคงลดลงอย่างต่อเนื่องจนจวนจะเหือดแห้ง เรื่องนี้สร้างความตกใจให้แก่ไป่หลี่ซิงเหออย่างยิ่ง หรือว่าจะมีใครบางคนที่มีพรสวรรค์แข็งแกร่งยิ่งกว่าเขาอยู่ในกลุ่มคนในทะเลสาบนี้? ทันใดนั้น มีคนเอ่ยถามขึ้นว่า "ท่านนายน้อยแห่งเกาะ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?" แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะมีระดับพลังยุทธ์สูงกว่าไป่หลี่ซิงเหอ แต่ด้วยความที่ไป่หลี่ซิงเหอเป็นศิษย์สายตรงของเซียนรังสรรค์ศาสตราและยังเป็นนายน้อยแห่งเกาะอมตะ เขาจึงรู้เรื่องราวต่างๆ ในเกาะอมตะมากกว่าใคร ดังนั้นพวกเขาจึงต้องถามไป่หลี่ซิงเหอในหลายๆ เรื่อง บนเกาะอมตะ ไป่หลี่ซิงเหอถือเป็นตัวตนที่เป็นรองเพียงคนเดียวและอยู่เหนือคนนับหมื่น "อาจจะเป็นเพราะเกิดปัญหาบางอย่างกับพลังงานที่บรรจุอยู่ในทะเลสาบฝึกตนอมตะ จึงทำให้มันลดลงอย่างรวดเร็ว" ไป่หลี่ซิงเหอกล่าว เขาปฏิเสธความเป็นไปได้ที่ว่าจะมีอัจฉริยะที่ทรงพลังยิ่งกว่าเขามาดูดซับพลังงานในทะเลสาบไปอย่างรวดเร็ว นั่นเป็นเพราะเขาไม่เชื่อว่าจะมีใครที่มีพรสวรรค์เหนือกว่าเขาในหมู่คนเหล่านั้น ทันใดนั้น ชายชราคนหนึ่งก็ถามขึ้นว่า "แต่ทะเลสาบฝึกตนอมตะเป็นสิ่งที่ท่านเซียนรังสรรค์ศาสตราสร้างขึ้นมาด้วยตนเอง ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จะเกิดปัญหาขึ้นกะทันหันเช่นนี้ หรืออาจจะเป็นเพราะสาเหตุอื่น? หรือจะมีใครบางคนที่มีพรสวรรค์โดดเด่นเป็นพิเศษอยู่ในกลุ่มคนพวกนั้น?" "เจ้ากำลังตั้งคำถามกับข้าอย่างนั้นรึ?" เมื่อได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าของไป่หลี่ซิงเหอก็เปลี่ยนเป็นความไม่พอใจทันที อันที่จริง สีหน้าของเขาถึงกับดูบึ้งตึงและเย็นชาขึ้นมา "ผู้น้อยมิกล้า" ชายชราที่มีระดับพลังยุทธ์เหนือกว่าไป่หลี่ซิงเหออย่างมากกลับทำตัวเหมือนคนรับใช้ที่ไม่กล้าแสดงความขัดขืนต่อเขา "หากพวกเจ้าไม่เชื่อข้า ข้าสามารถพิสูจน์ให้พวกเจ้าเห็นได้ ท่านอาจารย์ได้สอนวิธีตรวจสอบพรสวรรค์ในทะเลสาบฝึกตนอมตะให้แก่ข้า" หลังจากไป่หลี่ซิงเหอกล่าวจบ เขาก็มองไปยังทะเลสาบฝึกตนอมตะ ทันใดนั้น ไป่หลี่ซิงเหอก็ตะโกนบอกฝูงชนเสียงดังว่า "ทุกท่าน การฝึกฝนในทะเลสาบฝึกตนอมตะเป็นอย่างไรบ้าง?" "ที่แท้ก็ท่านนายน้อยแห่งเกาะนี่เอง! เยี่ยมยอดมาก! ทะเลสาบฝึกตนอมตะแห่งนี้คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับการฝึกฝนอย่างแท้จริง สมแล้วที่เป็นค่ายกลที่ท่านเซียนรังสรรค์ศาสตราสร้างขึ้นด้วยตนเอง มันดีเสียจนไม่มีสิ่งใดเปรียบได้เลย" "ท่านนายน้อย โปรดแจ้งท่านเซียนรังสรรค์ศาสตราด้วยว่าพวกเราขอบคุณท่านเป็นอย่างสูง หากไม่มีท่าน พวกเราคงไม่มีโอกาสได้พบดินแดนศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ไปตลอดชีวิต" เมื่อไป่หลี่ซิงเหอถามจบ ทุกคนก็ตื่นจากการฝึกฝนเพราะเสียงของเขาและเริ่มเยินยอเขาอย่างไม่หยุดหย่อน "ทุกท่าน อันที่จริงแล้ว นอกจากจะใช้ในการฝึกฝน ทะเลสาบฝึกตนอมตะแห่งนี้ยังมีหน้าที่อีกอย่างหนึ่ง หากใช้วิธีพิเศษ มันจะสามารถตรวจวัดได้ว่าพรสวรรค์ของพวกท่านแข็งแกร่งเพียงใด ทุกคนสนใจที่จะลองดูหรือไม่?" ไป่หลี่ซิงเหอถาม "มีเรื่องเช่นนี้ด้วยรึ? ท่านนายน้อย วิธีที่ว่าคืออะไร? ข้าอยากจะลองดู" "ข้าก็อยากลองเช่นกัน ท่านนายน้อย โปรดบอกวิธีแก่พวกเราเถิด พวกเราจะได้ทดสอบพรสวรรค์ของตนเอง" หลังจากได้ยินสิ่งที่ไป่หลี่ซิงเหอกล่าว ทุกคนต่างพากันตื่นเต้น เมื่อมาถึงระดับพลังยุทธ์ของพวกเขาแล้ว มันยากมากที่จะระบุได้ว่าพรสวรรค์ของตนเองนั้นอยู่ในระดับใด เมื่อพบว่ามีวิธีทดสอบพรสวรรค์ที่นี่ ทุกคนจึงดีใจเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น หลายคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็เป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์ระดับหัวกะทิ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการแข่งขันกันในทีเพื่อดูว่าพรสวรรค์ของใครจะเหนือกว่ากัน "วิธีนั้นง่ายมาก ข้าจะสอนตราประทับมือให้แก่ทุกคน การใช้ตราประทับมือนี้ไปพร้อมกับการกลั่นกรองพลังงานในทะเลสาบฝึกตนอมตะจะทำให้เกิดความเคลื่อนไหวในน้ำรอบๆ ตัว หากความเคลื่อนไหวรุนแรง มันจะกลายเป็นวงแหวนแสง ยิ่งมีวงแหวนแสงรอบตัวมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งหมายความว่าคนผู้นั้นกลั่นกรองพลังงานในทะเลสาบฝึกตนอมตะได้รวดเร็วเท่านั้น และนั่นหมายถึงพรสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่กว่า" "ทุกคน ดูให้ดี นี่คือตราประทับมือ" ขณะที่ไป่หลี่ซิงเหอพูด เขาก็เริ่มขยับมือไปมา เขาแสดงตราประทับมือพิเศษให้ทุกคนดูด้วยความเร็วที่ช้ามาก ตราประทับมือนี้เรียนรู้ได้ง่ายมาก ทุกคนที่อยู่ที่นั่นสามารถจดจำได้ทันทีหลังจากดูเพียงครั้งเดียว ไม่นานนัก ก็เริ่มมีคนฝึกฝนต่อโดยใช้ตราประทับมือนั้น ทุกคนที่เริ่มฝึกฝนขณะใช้ตราประทับมือจะทำให้น้ำรอบตัวสั่นไหวและเริ่มเปล่งแสงออกมาอย่างช้าๆ นอกจากนี้ มันยังเป็นไปตามที่ไป่หลี่ซิงเหอกล่าว แสงเหล่านั้นเริ่มก่อตัวเป็นวงแหวนแสง "ช่างน่าอัศจรรย์นัก มันเป็นเรื่องจริงเสียด้วย" ในตอนนี้ ทุกคนเริ่มใช้วิธีที่ไป่หลี่ซิงเหอสอน ยกเว้นเพียงฉูเฟิงคนเดียวเท่านั้น นั่นเป็นเพราะหากเขาทำเช่นนั้น เขาจะต้องเปิดเผยพรสวรรค์และความเร็วที่ผิดปกติในการดูดซับพลังงานของเขาออกมา เขามั่นใจมากว่าตราประทับมือนั้นเป็นของจริงและได้ผล หากเขาใช้ตราประทับมือนี้ วงแหวนแสงที่จะล้อมรอบตัวเขาจะต้องเหนือกว่าคนอื่นๆ อย่างมหาศาล ซึ่งนั่นอาจจะก่อให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ รวมถึงปัญหาที่ไม่จำเป็นตามมาได้