ตอนที่ 3814 - โกรธจนแทบระเบิด ชูเฟิงยังคงนั่งลึกเข้าไปในประตูค่ายกลวิญญาณ แม้ว่าประตูคฤหาสน์โลกวิญญาณกำลังจะปิดลงแล้วก็ตาม เดิมทีที่นั่นมีเพียงกลุ่มพลังงานและไม่มีค่ายกลป้องกันใดๆ ทว่าบัดนี้กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ขึ้น ไม่เพียงแต่จะมีค่ายกลป้องกันปรากฏขึ้น แต่กลุ่มพลังงานนั้นยังหายไปจากตำแหน่งเดิมที่มันเคยตั้งอยู่ด้วย มันถูกแทนที่ด้วยหยกโลกวิญญาณขนาดมหึมา หยกโลกวิญญาณก้อนนี้มีขนาดใหญ่กว่าหยกที่ชูเฟิงได้รับจากเสาหินบนลานกว้างถึงกว่าสิบเท่า มันบรรจุพลังมหาศาลเอาไว้ พลังของมันรุนแรงจนแผ่รังสีแสงสว่างไปทั่วทุกสารทิศ ค่ายกลป้องกันกำลังคุ้มครองหยกโลกวิญญาณก้อนนั้นอยู่ หากชูเฟิงสามารถทำลายค่ายกลป้องกันนี้ได้ หยกโลกวิญญาณก็จะเป็นของเขา "ฮ่าๆ นี่แหละที่เขาเรียกว่าพลิกแผ่นดินหาแทบตาย สุดท้ายกลับมาพบเจอได้ง่ายๆ แบบนี้" "ไอ้หนู พวกข้าตามหาเจ้ามาตั้งนานแต่ไม่พบ ใครจะไปคิดว่าจริงๆ แล้วเจ้าจะมาอยู่ที่นี่?" ในจังหวะที่ชูเฟิงกำลังจะทำลายค่ายกลป้องกัน เสียงหลายสายก็พลันดังขึ้นจากด้านหลังของเขา "พวกท่าน?" "พวกท่านหาข้าเจอได้ยังไง? ข้าอุตส่าห์วางค่ายกลวิญญาณไว้ที่หน้าประตูอย่างดีแล้วแท้ๆ" ชูเฟิงรีบหันกลับไปมองเหล่านักเชื่อมต่อโลกวิญญาณทั้งสิบเอ็ดคนข้างหลัง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงและความตื่นตระหนกก็ฉายชัดอยู่บนใบหน้า "ฮ่าฮ่าฮ่า ที่แท้ก็เป็นเจ้าเองสินะไอ้หนูที่เล่นตุกติกกับประตู ถึงว่าล่ะทำไมประตูที่ดูธรรมดาๆ บานนี้จู่ๆ ถึงดูไม่ธรรมดาขึ้นมา ที่แท้เจ้าก็เลือกประตูนี้มาตั้งแต่แรก และกลัวว่าคนอื่นจะมาแย่งชิงไป ก็เลยจงใจดัดแปลงภาพบนประตูสินะ" "ไอ้เด็กนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ" "แต่ก็นะ ข้าต้องยอมรับว่าเจ้ามีพรสวรรค์ด้านเทคนิควิญญาณไม่เลวเลย ทั้งที่เป็นเพียงนักเชื่อมต่อโลกวิญญาณระดับชุดคลุมนักบุญ ลายแมลง แต่ค่ายกลวิญญาณที่เจ้าวางไว้เกือบจะหลอกพวกข้าได้สำเร็จแล้ว" "น่าเสียดายที่สุดท้ายเจ้าก็เป็นได้แค่ลายแมลง กลยุทธ์เบี่ยงเบนความสนใจนั่นถูกพวกข้ามองออกจนได้" "พูดไปแล้วก็ต้องขอบคุณเจ้า หยกโลกวิญญาณก้อนนั้น พวกข้าจะขอรับไปแทนก็แล้วกัน" นักเชื่อมต่อโลกวิญญาณทั้งสิบเอ็ดคนมองชูเฟิงด้วยรอยยิ้มเบิกบาน พวกเขาดีใจจนเนื้อเต้น ไม่เพียงแต่จะจับตัวชูเฟิงได้ แต่ยังบังเอิญมาเจอกับหยกโลกวิญญาณขนาดใหญ่เช่นนี้ และสิ่งที่ทำให้พวกเขาดีใจที่สุดก็คือ ค่ายกลป้องกันที่ทั้งสิบเอ็ดคนต่อให้ร่วมมือกันก็คงทำลายไม่ทันเวลา กลับถูกชูเฟิงทำลายไปจนเกือบจะเสร็จสิ้นแล้ว พวกเขากำลังจะได้ชุบมือเปิบ ยิ่งกว่านั้นยังเป็นการชุบมือเปิบจากแรงกายของชูเฟิงอีกด้วย เรื่องนี้ทำให้พวกเขารู้สึกปรีดาและสดชื่นเป็นพิเศษ "ผู้อาวุโสทั้งหลาย ก่อนหน้านี้ผู้น้อยล่วงเกินพวกท่านไป หวังว่าพวกท่านจะไม่ถือสาเอาความกับความผิดของผู้น้อยเลยนะครับ" ชูเฟิงกล่าว "ไอ้หนู ตอนนี้จะมาสำนึกผิดมันก็สายไปแล้ว เจ้าควรจะคิดถึงเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนที่หลอกข้าสิ" นักเชื่อมต่อโลกวิญญาณคนที่เคยถูกชูเฟิงหลอกกล่าวขึ้น "บ้าเอ๊ย!" เมื่อเห็นว่านักเชื่อมต่อโลกวิญญาณทั้งสิบเอ็ดคนไม่ยอมปล่อยเขาไป ชูเฟิงก็หันหลังกลับทันทีและปลดปล่อยพลังวิญญาณในร่างออกมา พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะเร่งค่ายกลวิญญาณของเขา อย่างไรก็ตาม วิธีการที่ชูเฟิงใช้ควบคุมพลังวิญญาณของเขานั้นค่อนข้างผิดปกติ เขาไม่ได้กำลังทำลายค่ายกลป้องกัน แต่เขากำลังกระตุ้นมันต่างหาก! เขาวางแผนที่จะปลดปล่อยพลังของค่ายกลป้องกันนั้นออกมา!!! "ไอ้เด็กเวรนั่นคิดจะสู้ตายกับพวกเรา! เร็วเข้า หยุดมัน!" นักเชื่อมต่อโลกวิญญาณทั้งสิบเอ็ดคนมองออกว่าชูเฟิงกำลังจะทำอะไร ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเริ่มตื่นตระหนก พวกเขาบอกได้เลยว่าค่ายกลป้องกันนั้นทรงพลังมาก หากพลังของมันถูกปลดปล่อยออกมาจริงๆ ทั้งสิบเอ็ดคนคงต้องรับศึกหนักแน่ ดังนั้น ทั้งสิบเอ็ดคนจึงเคลื่อนไหวพร้อมกัน พวกเขามาถึงเบื้องหน้าของชูเฟิงและปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมาโดยเจตนาจะหยุดยั้งเขา "วืบบบ~~~" ทว่า หลังจากที่พวกเขาเข้าใกล้ชูเฟิง พลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งก็เริ่มแผ่ซ่านออกมาจากใจกลางของค่ายกลวิญญาณนั้นอย่างรวดเร็ว และกลืนกินพวกเขาทั้งสิบเอ็ดคนเข้าไปในทันที "นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง?" ในตอนนั้น สีหน้าของนักเชื่อมต่อโลกวิญญาณทั้งสิบเอ็ดคนเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล พวกเขาต้องตกใจเมื่อพบว่าร่างกายของตนถูกสะกดไว้ ไม่เพียงแต่จะเคลื่อนไหวไม่ได้ แม้แต่พลังวิญญาณก็ยังถูกพลังมหาศาลบางอย่างพันธนาการเอาไว้ด้วย "เจ้านั่นกระตุ้นพลังของค่ายกลป้องกันงั้นเหรอ?" "ไม่ ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่ค่ายกลป้องกัน..." เดิมทีพวกเขาคิดว่าชูเฟิงได้กระตุ้นพลังของค่ายกลป้องกัน และพลังนั้นเองที่สะกดการเคลื่อนไหวของพวกเขาเอาไว้ แต่เมื่อตรวจสอบดูอย่างใกล้ชิด พวกเขาก็พบว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลย อย่างแรก หยกโลกวิญญาณขนาดมหึมาที่ใจกลางค่ายกลป้องกันได้หายไปแล้ว และถูกแทนที่ด้วยกลุ่มพลังงานกลุ่มหนึ่ง กลุ่มพลังงานนั้นกำลังปลดปล่อยพลังอันท่วมท้นออกมาอย่างต่อเนื่อง กลุ่มพลังงานนั้นแหละที่เป็นตัวกระตุ้นค่ายกลวิญญาณที่สะกดทั้งร่างกายและพลังวิญญาณของพวกเขา สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจที่สุดก็คือ แม้พวกเขาจะอยู่ห่างจากกลุ่มพลังงานนั้นพอสมควร แต่พวกเขาทุกคนกลับถูกมันสะกดเอาไว้ได้หมด ทว่า ชูเฟิงซึ่งเป็นคนที่อยู่ใกล้กลุ่มพลังงานนั้นมากที่สุด กลับไม่ถูกสะกดเลยแม้แต่น้อย เขากำลังจ้องมองมาที่พวกเขาด้วยรอยยิ้มกว้าง รอยยิ้มของเขานั้นช่างดูเจ้าเล่ห์ร้ายกาจยิ่งนัก "ไอ้บ้าเอ๊ย! พวกเราติดกับมันแล้ว!" "ไอ้เด็กเวรนั่นวางแผนหลอกพวกเรา!" ทันใดนั้น นักเชื่อมต่อโลกวิญญาณทั้งสิบเอ็ดคนก็เริ่มรู้สึกตัวถึงสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาเริ่มตะโกนด่าทอชูเฟิงเสียงดัง พวกเขาตระหนักได้ว่าภาพที่อยู่ภายนอกประตูค่ายกลวิญญาณและหยกโลกวิญญาณขนาดใหญ่นั่นล้วนเป็นของปลอม ทั้งหมดเป็นกับดักที่ชูเฟิงจงใจวางไว้รอพวกเขา แต่ทว่า พวกเขากลับเดินลงมาติดกับของเขาเข้าอย่างจัง นักเชื่อมต่อโลกวิญญาณสิบเอ็ดคน ซึ่งสิบคนในนั้นเป็นถึงระดับชุดคลุมนักบุญ ลายงู กลับมาติดกับดักของระดับชุดคลุมนักบุญ ลายแมลงเพียงคนเดียว พวกเขาฟิวส์ขาดด้วยความโกรธแค้นและไม่พอใจอย่างถึงที่สุด ควันแทบจะพุ่งออกทวารทั้งเจ็ด พวกเขารู้สึกราวกับว่าหัวใจ ตับ ไต ไส้ พุง กำลังจะระเบิดออกมาด้วยโทสะ