บทที่ 180: คนรัก จี้เยี่ยนหรานกำลังเล่นหัตถ์พระเจ้าอยู่ในแบทเทิลเน็ต ตอนที่เธอเห็นการแจ้งเตือนว่า "แฟนของฉันคือจี้เยี่ยนหราน" ออนไลน์อยู่ "ในที่สุดก็นายก็มาเสียที!" จี้เยี่ยนหรานอยากจะเชิญหานเซิ่นเข้ามาในห้องเสมือนของเธอ แต่ก็คิดว่ามันจะทำให้เธอดูไม่ดี ขณะที่เธอกำลังลังเลว่าจะเมินเขาดีไหม เธอก็เห็นคำเชิญจากเขา จี้เยี่ยนหรานเผลอกดตกลงไปโดยไม่รู้ตัว และเข้าไปในห้องที่หานเซิ่นสร้างไว้ทันที "พี่สาว เล่นหัตถ์พระเจ้าดึกขนาดนี้เลยเหรอครับ?" หานเซิ่นส่งข้อความเสียงมา "ใช่สิ ฉันไม่ได้มีโฆษณาให้ไปแสดง หรือมีสาวสวยให้ไปแสดงด้วยนี่ จะให้ทำอะไรได้อีกล่ะ?" จี้เยี่ยนหรานพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน หานเซิ่นรีบพูดว่า "อย่าไปพูดถึงเลยครับ ผมนึกว่าดาราสาวคนนั้นจะสวยเสียอีก แต่พอเจอตัวจริงแล้วผิดหวังมาก เธอไม่มีความสวยแม้แต่เศษหนึ่งส่วนสิบของคุณเลยด้วยซ้ำ" ขณะที่เขากำลังโกหกคำโต หานเซิ่นก็นึกในใจว่า 'อวี่เชียนซวิ่น ขอบคุณที่ยอมเสียสละนะ' จี้เยี่ยนหรานแอบดีใจอยู่ลึกๆ แต่แสร้งทำเป็นโกรธ "นั่นคือเหตุผลที่นายยอมตกลงไปร่วมงานกับเธอตั้งแต่แรกใช่ไหมล่ะ?" "ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ผมทำเพื่อคุณต่างหาก" หานเซิ่นรีบยืนยัน "โฆษณานั่นมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ?" จี้เยี่ยนหรานทำปากยื่น "ก็คุณเห็นไหม ผมมีซิลเวอร์คิลเลอร์แล้ว แต่คุณยังไม่มี ครอบครัวของผมก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร ผมเลยต้องไปทำงานให้ตี้กังเพื่อเอา SKTS รุ่นใหม่มาให้คุณ ในอนาคตเราจะได้ขับวอร์เฟรมสีเงินคู่กันไงครับ" หานเซิ่นกล่าว "ใครจะไปอยากได้..." จี้เยี่ยนหรานหน้าแดง "มันก็แค่วอร์เฟรมเครื่องเดียว ฉันซื้อเองก็ได้" "ผมสั่งทำพิเศษให้เลยนะ มันมีลวดลายสีน้ำเงิน และจะมีเพียงเครื่องเดียวในพันธมิตร ซึ่งมันแสดงให้เห็นว่าความรักของเรานั้นไม่เหมือนใคร" หานเซิ่นกล่าว "ก็แค่เปลี่ยนสี ถ้าฉันอยากจะทำ หลิวชางหมิงก็คงไม่กล้าปฏิเสธหรอก" จี้เยี่ยนหรานยังคงแสร้งทำเป็นโกรธ ทั้งที่ในใจกำลังรื่นเริง "แต่ความคิดของผมไม่เหมือนใครนะ" หานเซิ่นตกใจเล็กน้อย เขารู้ว่าจี้เยี่ยนหรานมาจากตระกูลใหญ่ แต่จากน้ำเสียงของเธอ ตระกูลของเธอน่าจะทรงอำนาจมากกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก "นายจะยกมันให้ฉันจริงๆ เหรอ? ของนายน่าจะมีตราสัญลักษณ์ของตี้กังติดมาด้วยใช่ไหม?" จี้เยี่ยนหรานครุ่นคิดแล้วถาม "แน่นอนครับ! ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าว่าที่ภรรยาของผมหรอก!" หานเซิ่นกล่าว "ใครเป็นว่าที่ภรรยาของนายกัน? เอ่วอร์เฟรมมาแลกกับภรรยา นายเนี่ยเจ้าเล่ห์จริงๆ" จี้เยี่ยนหรานทำปากยื่นอย่างน่ารัก "ตกลง งั้นเป็นคนรักก็ได้" หานเซิ่นพูดพร้อมรอยยิ้มกว้าง "ฉันจะให้โอกาสนายก็แล้วกัน ถ้าหานายมาปรากฏตัวต่อหน้าฉันได้ตอนที่ฉันนับถึงสาม ฉันอาจจะยอมเป็นคนรักของนายก็ได้" จี้เยี่ยนหรานล้อเลียนหานเซิ่น "มันไม่ยุติธรรมเลยนะ คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้อยู่ในวิทยาเขต" หานเซิ่นโอดครวญ "ยังไงซะ ฉันก็ให้โอกาสนายแล้ว มันไม่ใช่ความผิดของฉันที่นายมาไม่ได้" จี้เยี่ยนหรานรู้ดีว่าหานเซิ่นต้องเข้าร่วมการแข่งขันวอร์เฟรมของตี้กัง และตอนนี้เขาต้องไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนแน่ๆ "หนึ่ง..." จี้เยี่ยนหรานนับด้วยความเบิกบานใจ "ไม่นะ..." หานเซิ่นครางประท้วง "สอง... นายต้องรีบหน่อยแล้วนะ..." จี้เยี่ยนหรานหัวเราะ "ขอเลื่อนไปนับในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแทนได้ไหม?" หานเซิ่นอ้อนวอน "ไม่ล่ะ ฉันรอที่จะเป็นคนรักของนายไม่ไหวแล้วเนี่ย ฉันอาบน้ำรอให้นายมาหาแล้วนะ จะให้หยุดตอนนี้ได้ยังไง? เอาละ สองจุดห้า... เร็วเข้า..." จี้เยี่ยนหรานยังคงแกล้งเขาต่อไป "พี่สาวคนสวย รอผมอีกนิดเถอะครับ..." หานเซิ่นยังคงอ้อนวอนต่อ "ฉันน่ะอยากจะแย่แล้ว มันต้องเป็นตอนนี้เท่านั้น..." จี้เยี่ยนหรานยังพูดไม่ทันจบประโยค เธอก็ถูกอ้อมแขนอันแข็งแกร่งรวบตัวไว้ ด้วยความตกใจ เธอรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่ข้างใบหู และได้ยินเสียงที่คุ้นเคย "พี่สาว พี่ต้องรักษาคำพูดนะ ตอนนี้พี่เป็นคนรักของผมได้แล้ว..." "นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?" จี้เยี่ยนหรานรู้สึกเขินอายขึ้นมาทันทีจนแม้แต่ลำคอก็กลายเป็นสีแดงระเรื่อ เธอแกล้งเขาเพราะเธอมั่นใจว่าเขาต้องอยู่ระหว่างทางไปสวนตี้หรือไม่ก็ถึงที่นั่นแล้วแน่ๆ หานเซิ่นกอดจี้เยี่ยนหรานจากทางด้านหลัง เขามองไปที่ใบหูสีชมพูของเธอแล้วอดไม่ได้ที่จะเข้าไปหอมเบาๆ จี้เยี่ยนหรานรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต ร่างกายของเธออ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของหานเซิ่น เมื่อมองดูความงดงามของเธอ หานเซิ่นก็รู้สึกถึงความปรารถนาที่พลุ่งพล่าน และจูบเธออย่างลึกซึ้งที่ริมฝีปาก แขนของเธอโอบรอบคอของหานเซิ่น และเธอก็จูบเขากลับ "อ๊ะ!" ขณะที่ทั้งสองกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม เสียงกรีดร้องก็ทำให้พวกเขาตกใจและรีบผละออกจากกันทันที "อะแฮ่ม ฉันแค่ผ่านมาน่ะ... เชิญต่อได้เลย..." ฉวี่ลี่ลี่ที่มาหาเพื่อนร่วมห้องเดินจากไปพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง "เธอกลับมานี่เลยนะ" จี้เยี่ยนหรานอับอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี เธอรีบวิ่งไปไล่ตามฉวี่ลี่ลี่ทันที หานเซิ่นมองมือขวาของตัวเองด้วยสายตาดูแคลน ก็เจ้ามือคู่นี้นี่แหละที่แอบไปสัมผัสหน้าอกของจี้เยี่ยนหรานตอนที่เธอกำลังมึนงง หานเซิ่นใช้เวลาอยู่ที่โรงเรียนเพียงแค่วันเดียวก่อนจะขึ้นยานอวกาศข้ามดวงดาวไปยังสวนตี้ เขาต้องเข้าร่วมการแข่งขันวอร์เฟรมของตี้กังเพื่อชิงตำแหน่งพรีเซนเตอร์และของรางวัล ในท้ายที่สุดมีผู้สมัครเข้าร่วมการแข่งขันมากมาย และผู้เข้ารอบสุดท้ายทุกคนต่างก็แข็งแกร่ง ผู้เล่นบางคนจากโรงเรียนทหารยอมสละสิทธิ์การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศรายการสตาร์รี่คัพเพื่อสิ่งนี้ด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับวอร์เฟรมซีรีส์คิงแล้ว SKTS ที่แสนลึกลับนั้นดูน่าดึงดูดใจกว่าอย่างเห็นได้ชัด