บทที่ 190: คำเชิญจากชมรมศิลปะการต่อสู้ ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio "อย่าร้องไห้เลย ฉันไม่เป็นไร ระหว่างทางฉันแวะล่ามอนสเตอร์ตัวอื่นนิดหน่อยก็เลยเสียเวลาไปบ้าง ขอโทษที่ทำให้ต้องเป็นห่วงนะ" ฮันเซินตบไหล่ปลอบหวังเหมิงเหมิงที่กำลังสะอื้นไห้อยู่ในอ้อมแขนของเขา "พี่ฮัน พี่ทำหนูตกใจแทบแย่" หวังเหมิงเหมิงพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ดวงตาของเธอเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา "ยัยบื้อเอ๊ย เธอควรจะมั่นใจในตัวพี่ชายคนนี้ให้มากกว่านี้หน่อยนะ" ฮันเซินลูบหัวเล็กๆ ของเธอเบาๆ "หนูมั่นใจค่ะ แต่พี่หายไปนานมาก หนูก็เลยอดเป็นห่วงไม่ได้" หวังเหมิงเหมิงกล่าวพลางคืนเกราะมดวิญญาณเลือดศักดิ์สิทธิ์ให้กับฮันเซิน "เอาเถอะ ไว้เราค่อยกลับไปคุยกันที่บ้าน ตอนนี้ฉันเหนื่อยมาก อยากจะนอนพักให้เต็มอิ่มสักตื่น" ฮันเซินพูดพร้อมกับรอยยิ้ม ผู้คนเริ่มทยอยเดินทางกลับ ในขณะที่หวงฟู่ผิงฉิงมองไปยังฮันเซินที่กำลังคุยอยู่กับหวังเหมิงเหมิงด้วยสายตาที่ซับซ้อน "ฉันมองเขาไม่ออกเลยจริงๆ" หวงฟู่กระซิบกับตัวเอง เธอมองฮันเซินด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสงสัย ราวกับว่าเธอได้พบกับของเล่นที่น่าสนใจชิ้นหนึ่ง หวงฟู่เชื่อว่าเธอคือหนึ่งในระดับแนวหน้าของก็อดแซงชัวรีเขต 1 และน่าจะได้เป็นผู้ถูกเลือก (Chosen) ในการแข่งขันปีหน้า แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะสามารถรอดชีวิตจากการโจมตีของฝูงสัตว์ร้ายขนนกดำเหล่านั้นมาได้เพียงลำพังเหมือนอย่างที่ฮันเซินทำได้ นี่ไม่ใช่เรื่องของโชคช่วยอย่างแน่นอน หวงฟู่ยังคงจดจำภาพเหตุการณ์ที่ฮันเซินเคลื่อนที่ผ่านอากาศไปพร้อมกับลูกธนูได้อย่างติดตา ราวกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ "คุณฮันเซินคะ ฉันมาที่สถานพักพิงเกราะเหล็กเพื่อนำวิญญาณอสูรบางส่วนมาขาย ซึ่งในนั้นมีระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์อยู่สองดวงด้วยกัน ถ้าคุณสนใจก็ลองแวะมาดูได้นะคะ" หวงฟู่กล่าว "วิญญาณอสูรเลือดศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ? เป็นประเภทไหนล่ะ?" ฮันเซินถามด้วยความสนใจ "ตามปกติแล้ว ฉันไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลก่อนการประมูลได้ แต่ในเมื่อคุณเป็นคนถาม ฉันบอกใบ้ให้ก็ได้ว่าดวงหนึ่งเป็นวิญญาณอสูรประเภทบินได้ ส่วนอีกดวงเป็นประเภทอาวุธค่ะ" หวงฟู่ยิ้มตอบ "ผมไปแน่นอน" ฮันเซินอยากได้อาวุธเลือดศักดิ์สิทธิ์มาตลอด ดังนั้นเขาจึงสนใจมาก เพราะหากมีอาวุธเลือดศักดิ์สิทธิ์ เขาจะสามารถฆ่ามอนสเตอร์ระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์ได้มากขึ้นและเร่งกระบวนการวิวัฒนาการของเขาได้เร็วขึ้น ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเขามีอาวุธเลือดศักดิ์สิทธิ์อยู่ในมือ ราชาสัตว์ร้ายเลือดศักดิ์สิทธิ์ตัวนั้นคงถูกเขาฆ่าตายไปแล้ว เมื่อกลับมาที่โรงเรียน ฮันเซินจำเป็นต้องพักผ่อนเพื่อให้แผลพุพองจากไฟไหม้หายดี ซึ่งนั่นทำให้เขามีเวลาไปเข้าฟังบรรยาย วันหนึ่ง ฮันเซินกำลังนั่งฟังบรรยายในวิชาทฤษฎีศิลปะจีโน่ระดับสูง (Hyper Geno Arts) ระหว่างที่ฟังเขาก็เล่นบูมเมอแรงผีเสื้อขนาดเท่าฝ่ามือในมือไปด้วย ช่างตีเหล็กที่เคยขายอาวุธเหล็กกล้า Z ให้กับฮันเซินได้ทำมันขึ้นมาเป็นพิเศษตามขนาดและน้ำหนักของวิญญาณอสูรบูมเมอแรงผีเสื้อ ฝีมือการตีเหล็กของช่างคนนั้นน่าประทับใจมาก มันดูแทบจะไม่ต่างจากวิญญาณอสูรของจริงเลย ฮันเซินสั่งทำบูมเมอแรงผีเสื้อมาทั้งหมดสิบชิ้น เขาใช้พวกมันเพื่อฝึกฝนเท่านั้น เพราะหากเขาใช้บูมเมอแรงที่เป็นวิญญาณอสูรฝึก มันอาจจะพังไปก่อนที่เขาจะฝึกจนชำนาญ ฮันเซินมีพื้นฐานมาจากวิชาซลีฟเบลด (Sleeveblade) และเขาก็ได้ศึกษาศิลปะการต่อสู้ประเภทอาวุธลับมามากมาย ดังนั้นเขาจึงสามารถเรียนรู้วิธีการใช้บูมเมอแรงได้ด้วยตัวเอง ท่ามกลางเสียงบรรยายของศาสตราจารย์ ฮันเซินปล่อยให้บูมเมอแรงผีเสื้อร่ายรำอยู่ในมือของเขาราวกับว่ามันมีชีวิต ฮันเซินพกมันไปทุกที่เพื่อให้คุ้นมือกับมัน "อัจฉริยะ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?" หลังจบคาบเรียน นักศึกษาหลายคนเดินเข้ามาหาฮันเซิน และหนึ่งในนั้นก็เอ่ยปากถามเขา "มีอะไรเหรอ?" ฮันเซินประหลาดใจเล็กน้อย เพราะเขาไม่รู้จักคนพวกนี้เลย "อัจฉริยะ พวกเรามาจากชมรมศิลปะการต่อสู้ ผมชื่อสวี่เชียน พวกเราได้ลงทะเบียนแข่งขันมวยขาวดำ (Black and White Boxing) ในสกายเน็ตไว้ ซึ่งเป็นการแข่งขันแบบทีม ตอนนี้เรามีสมาชิกสี่คนแล้วและต้องการอีกหนึ่งคน คุณพอจะมาร่วมทีมกับพวกเราได้ไหม?" หลังจากนักศึกษาคนนั้นพูดจบ ทั้งสี่คนก็มองฮันเซินด้วยสายตาที่มีความหวังอย่างเต็มเปี่ยม "มีคนที่เก่งมวยขาวดำตั้งเยอะแยะ ทำไมพวกคุณถึงมาหาผมล่ะ?" ฮันเซินถามด้วยความสงสัย "ถ้าเป็นการแข่งขันอื่น พวกเราคงพอจะรับความพ่ายแพ้ได้ แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป คู่แข่งของพวกเราคือเซนต์เจอร์เมน และพวกเราจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด นั่นคือเหตุผลที่พวกเราต้องมาขอความช่วยเหลือจากคุณ" นักศึกษาคนนั้นพูดอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นฮันเซินทำหน้าสงสัยเหล่านักศึกษาก็รู้ทันทีว่าฮันเซินไม่รู้เรื่องความขัดแย้งระหว่างแบล็กฮอว์กกับเซนต์เจอร์เมน พวกเขาจึงเริ่มอธิบาย ในไม่ช้าฮันเซินก็ได้รู้ว่าในแง่ของศิลปะการต่อสู้ ทั้งสองสถาบันถือเป็นคู่ปรับตัวฉกาจกันมาอย่างยาวนาน ตลอดสามปีที่ผ่านมา อุปสรรคเพียงอย่างเดียวที่ขัดขวางไม่ให้สถาบันการทหารแบล็กฮอว์กผ่านเข้าสู่รอบแปดทีมสุดท้ายในการแข่งขันระดับพันธมิตรก็คือเซนต์เจอร์เมน ดังนั้นในครั้งนี้ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงการแข่งขันกระชับมิตรทั่วไป แต่ชมรมศิลปะการต่อสู้ก็ยังไม่อยากพ่ายแพ้ให้แก่เซนต์เจอร์เมน หลังจากฮันเซินฟังจบ นักศึกษาเหล่านั้นก็มองเขาอย่างลุ้นระทึก แม้พวกเขาจะรู้ว่าฮันเซินเก่งมวยขาวดำมาก แต่เขาไม่ได้เป็นสมาชิกชมรมและไม่มีภาระผูกพันใดๆ ที่จะต้องเข้าร่วมกับพวกเขา ฮันเซินเห็นสายตาของพวกเขาก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า "การแข่งขันมีกำหนดเมื่อไหร่ล่ะ? ถ้าเวลาไม่ตรงกับตารางเรียนของผม ผมก็อาจจะเข้าร่วมด้วยได้" เหล่านักศึกษาต่างพากันดีใจจนเนื้อเต้น "การแข่งขันจะมีขึ้นในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ แมตช์อื่นไม่สำคัญเท่าไหร่ แต่แมตช์ในวันที่ 6 ตุลาคมที่เราต้องเจอกับเซนต์เจอร์เมนนั้นสำคัญมาก พวกเราต้องการคุณจริงๆ แต่ตอนนี้เราต้องใส่ชื่อคุณลงในใบสมัครเลย" "ไม่มีปัญหา ผมน่าจะไปแข่งแมตช์นั้นได้" ฮันเซินพูดพร้อมรอยยิ้ม "แล้วก็ ไม่ต้องเรียกผมว่าอัจฉริยะหรอก คำนั้นมันไม่ได้แสดงถึงความสามารถทั้งหมดของผม" "ตกลง งั้นเราจะเรียกคุณว่าฮันเซินนะ นี่คือใบสมัคร คุณต้องกรอกข้อมูลให้ครบก่อนที่เราจะส่ง" สวี่เชียนยื่นใบสมัครให้ฮันเซินด้วยความตื่นเต้น "อ้อ อัจฉริยะ... เอ่อ ฮันเซิน... สำหรับการแข่งในสกายเน็ต คุณต้องลงทะเบียนด้วยชื่อไอดีด้วยนะ อย่าลืมกรอกช่องนั้นด้วยล่ะ" หลิวอวี่หู่ หนึ่งในกลุ่มนักศึกษาเตือนเขา "ได้เลย" ฮันเซินคิดครู่หนึ่งก่อนจะกรอกข้อมูลลงในใบสมัคร "จักรพรรดิหมัดดำ!" พวกนักศึกษาถึงกับอึ้งเมื่อเห็นชื่อไอดีที่เขากรอกลงไป มันเป็นชื่อที่ดูโอหังมากจนพวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฮันเซินจะเลือกใช้ชื่อแบบนี้ "มันคงไม่ได้มีคนใช้ไปแล้วหรอกใชไหม?" ฮันเซินมองไปที่กลุ่มนักศึกษาแล้วถามขึ้น "ไม่หรอก เพราะเราลงทะเบียนในนามกลุ่ม มันจะมีชื่อย่อของสถาบันนำหน้าอยู่ ต่อให้ไอดีนี้จะมีคนใช้ไปแล้วก็ไม่เป็นไร" สวี่เชียนรีบพูดขึ้นทันที เหล่านักศึกษาคิดในใจว่า 'ต่อให้ไม่มีชื่อสถาบันนำหน้า ก็คงไม่มีใครกล้าพอที่จะใช้ชื่อไอดีแบบนี้หรอก' แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป หากเป็นคนอื่นที่ใช้ชื่อไอดีแบบนี้ พวกเขาอาจจะพยายามเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนชื่อใหม่ แต่เมื่อเป็นฮันเซิน ดูเหมือนว่าชื่อนี้มันก็ดูเหมาะสมกับเขาดีเหมือนกัน