Chapter 171: I’m Ji Yanran’s Boyfriend

เผยแพร่เมื่อ 8 มี.ค. 2569 19:09

บทที่ 171: ฉันเป็นแฟนของจีเยี่ยนหราน "นี่เธอ กำลังรอใครอยู่หรือเปล่า?" ฉวี่ลี่ลี่ถามขึ้นมาทันที "เปล่า" จีเยี่ยนหรานตอบอย่างเหม่อลอย "ถ้าอย่างนั้นทำไมเธอเอาแต่จ้องไปที่ประตูอยู่ได้ล่ะ?" ฉวี่ลี่ลี่ถามด้วยความสงสัย จีเยี่ยนหรานหน้าแดงขึ้นมาทันควันและรีบละสายตาจากประตูด้วยความตื่นตระหนก เธอก้มหน้าก้มตาลงกินอาหารและตอบว่า "ฉันไม่ได้มองสักหน่อย" "จีเยี่ยนหราน วันนี้เธอแปลกๆ นะ" ฉวี่ลี่ลี่กวาดสายตามองเพื่อนร่วมห้องของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า "อัจฉริยะมาแล้ว!" ใครบางคนกระซิบขึ้น ฉวี่ลี่ลี่รีบมองไปที่ประตูและเห็นหานเซินกับจางหยางกำลังเดินเข้ามาในโรงอาหาร ฉวี่ลี่ลี่หันกลับมามองจีเยี่ยนหรานด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "นี่เธอรอเขาอยู่ใช่ไหม? เธอรู้ได้ยังไงว่าเขาจะมาที่นี่? บอกฉันมานะ" "หยุดพูดเถอะ ฉันไม่ได้รอเขา แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าเขาจะมาที่นี่?" จีเยี่ยนหรานรีบยกน้ำผลไม้ขึ้นมาจิบเพื่อปกปิดความลนลานของตัวเอง ในขณะที่ฉวี่ลี่ลี่กำลังจะถามต่อ หานเซินและจางหยางก็ถือถาดอาหารเดินมาที่โต๊ะของพวกเธอแล้วถามด้วยรอยยิ้ม "พี่สาวครับ พวกเราขอนั่งด้วยได้ไหม?" "แน่นอน" ฉวี่ลี่ลี่มองไปที่จีเยี่ยนหรานที่ยังคงเอาแต่จิบน้ำผลไม้ จากนั้นก็หันกลับไปมองหานเซิน ดูเหมือนเธอจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาแล้ว "นั่นอัจฉริยะนั่งอยู่กับจีเยี่ยนหรานนี่นา สองคนนั้นมีอะไรในกอไผ่หรือเปล่า?" "หุบปากไปเลย เขาเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานเองนะ แล้วฉันก็ไม่เคยเห็นพวกเขาเดินด้วยกันเลยสักครั้ง" "แต่มันดูเหมือนความสัมพันธ์ของพวกเขาจะไม่ธรรมดานะ" ... จีเยี่ยนหรานนึกเสียใจที่ตัดสินใจมาที่โรงอาหารในตอนนี้ มันเป็นการตัดสินใจที่รีบร้อนเกินไป แม้ว่าเธอจะหายโกรธหานเซินลงบ้างแล้วที่เขาเดินเข้ามาหา แต่สายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาที่เธอนั้นมันร้อนแรงจนแทบจะทำให้หน้าของเธอทะลุเป็นรู สิ่งเดียวที่เธอทำได้ในตอนนี้คือการก้มหน้ากิบน้ำผลไม้ต่อไป "หวัดดีหานเซิน ฉันชื่อฉวี่ลี่ลี่ เรียนสาขาบัญชาการเรือรบ ส่วนนี่จีเยี่ยนหราน รูมเมทของฉัน นายก็น่าจะเคยได้ยินชื่อเธอมาบ้างแล้วนะ" ฉวี่ลี่ลี่พูดพร้อมกับยิ้มและยื่นมือออกไป "สวัสดีครับ ผมอยู่แผนกยิงธนู และผมเป็นแฟนของจีเยี่ยนหรานครับ" หานเซินยื่นมือออกไปจับด้วยความเป็นมิตร จีเยี่ยนหรานถึงกับสำลักน้ำผลไม้ออกมาทันทีที่ได้ยิน และทุกคนที่อยู่รอบข้างที่ได้ยินประโยคนั้นต่างก็นิ่งค้างไปด้วยความตกตะลึง หานเซินพูดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ในขณะที่คนอื่นมองว่ามันเป็นคำพูดที่จองหองและโอ้อวดอย่างยิ่ง เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครกล้าอ้างตัวว่าเป็นแฟนของจีเยี่ยนหรานมาก่อนเลยสักคน "อัจฉริยะนี่มันไม่ธรรมดาจริงๆ" "เชี่ย! เรื่องจริงเหรอวะนั่น?" "พวกเขามีซัมติงกันจริงๆ เหรอ? นี่มันเร็วเกินไปแล้ว เขาเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่กี่เดือนเองนะ" "ดาวมหาลัยของเราโดนสอยไปซะแล้ว" "แต่ดูไปดูมา ก็มีแต่เขานั่นแหละที่คู่ควรกับเธอ" ... เสียงซุบซิบดังระงมไปทั่วโรงอาหาร ผู้คนต่างพากันกระซิบกระซาบและส่งรูปภาพเข้าไปในคอมมูนิตี้ของมหาลัย "เปิดตัวแฟนสาวของอัจฉริยะ", "คุณจะไม่เชื่อแน่ว่าเธอคือใคร", "ดาวมหาลัยมีเจ้าของแล้ว"... หัวข้อข่าวและวิดีโอต่างๆ มากมายถูกอัปโหลดขึ้นในคอมมูนิตี้อย่างรวดเร็วราวกับพายุ ในตอนนั้นเอง ฉวี่ลี่ลี่กำลังจ้องมองหานเซินด้วยความตะลึงงัน แม้เธอจะคิดว่าทั้งคู่ต้องมีอะไรกันแน่ๆ แต่เธอก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะกล้ายอมรับออกมาตรงๆ ว่าเป็นแฟนของจีเยี่ยนหราน และจากนิสัยของจีเยี่ยนหรานที่เธอรู้จัก รูมเมทของเธอไม่มีทางยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่ ฉวี่ลี่ลี่ถึงกับลืมปล่อยมือที่จับกับหานเซินไว้ เธอถามตะกุกตะกักออกมาว่า "นายเป็น... แฟนของเธอเหรอ?" "พูดบ้าอะไรของแก? แกคิดว่าคนอย่างแกจะมาเป็นแฟนท่านประธานของเราได้งั้นเหรอ? ถ้าแกยังไม่หยุดพล่าม ฉันจะอัดแกเดี๋ยวนี้แหละ" เสียงของ 'มังกี้' ตะโกนขึ้นมาจากกลุ่มชายฉกรรจ์ที่เดินตรงมายังโต๊ะนี้ หลี่ยู่เฟิงก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย ใบหน้าของเขาดูมืดมนอย่างยิ่ง "ทำไมผมจะเป็นไม่ได้ล่ะ?" หานเซินถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะมองไปยังฝูงชนที่กำลังมีอารมณ์ฉุนเฉียว "ท่านประธานของเราเคยบอกไว้ว่า ใครก็ตามที่อยากเป็นแฟนเธอ จะต้องเอาชนะเธอในเกมหัตถ์พระเจ้า (Hand of God) ให้ได้ก่อน แกทำได้หรือเปล่าล่ะ?" มังกี้ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "นั่นมันง่ายมาก" หานเซินตอบอย่างไม่ใส่ใจ หลี่ยู่เฟิงจ้องเขม็งไปที่หานเซินก่อนจะพูดขึ้นว่า "ตอนนี้แกต้องเอาชนะฉันให้ได้ก่อน ถึงจะมีสิทธิ์จีบเยี่ยนหราน" หลี่ยู่เฟิงรู้ดีว่าด้วยทักษะการบังคับวอร์เฟรมของหานเซิน หมอนี่ต้องเป็นคนที่มีมือไวมากแน่ๆ เขาจึงตั้งเงื่อนไขที่ยากขึ้นมาท้าทายหานเซิน "นั่นยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ไม่ใช่เหรอ?" หานเซินหัวเราะ "แกพูดว่ายังไงนะ?" มังกี้และคนอื่นๆ ต่างโกรธจัด หลี่ยู่เฟิงยกมือห้ามพวกเขาไว้ พร้อมกับส่งสายตาอาฆาตไปที่หานเซิน "ถ้าอย่างนั้นเรามาแข่งกันหนึ่งตา ถ้าแกแพ้ ก็อย่าให้ฉันเห็นแกมาป้วนเปี้ยนแถวตัวเยี่ยนหรานอีก" "มันจำเป็นด้วยเหรอ? เพราะรุ่นพี่แพ้ผมไปเรียบร้อยแล้วนี่นา" หานเซินยิ้ม "หนอย ถ้าไม่กล้าแข่งก็บอกมาเถอะ อย่ามาทำเป็นพูดดี" มังกี้เยาะเย้ย เพราะคิดว่าหานเซินกำลังป๊อด เพื่อนๆ ของเขาต่างก็ช่วยกันพูดจาดูถูกหานเซิน ส่วนหลี่ยู่เฟิงก็มองหานเซินด้วยความรังเกียจ "ถ้าไม่กล้าสู้กับฉัน ก็ไสหัวไปให้พ้นจากเธอซะ" ในขณะนั้นเอง ฉวี่ลี่ลี่ก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอรีบลุกขึ้นยืนทันที มือทั้งสองข้างยันไว้บนโต๊ะและจ้องมองไปที่หานเซินตาไม่กะพริบ เธอแทบจะตะโกนออกมาว่า "นายคือแฟนของจีเยี่ยนหรานเหรอ?" คนที่ดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ ต่างก็พากันตกใจท่าทางของฉวี่ลี่ลี่ พวกเขาต่างรู้สึกว่าเธอจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ในเมื่อหานเซินก็เพิ่งบอกไปหยกๆ ว่าเขาเป็นแฟนเธอ แต่ฉวี่ลี่ลี่รีบเปลี่ยนคำถามใหม่ทันที "นายคือไอดี 'แฟนของฉันคือจีเยี่ยนหราน' (My-girlfriend-is-Ji-Yanran) ใช่ไหม?" ทันใดนั้นเอง ทุกคนต่างก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าคนที่เอาชนะหลี่ยู่เฟิงไปได้ถึง 20 แต้มในแบทเทิลเน็ตจะเป็นผู้ชายคนนี้ ในเมื่อหานเซินยอมรับออกมาด้วยตัวเองว่าเป็นแฟนของจีเยี่ยนหราน มันก็ไม่มีทฤษฎีไหนจะน่าเชื่อถือไปกว่าการที่เขาคือเจ้าของไอดีนั้นอีกแล้ว "นั่นคือไอดีแบทเทิลเน็ตของผมเองครับ" หานเซินตอบอย่างสบายอารมณ์ หลี่ยู่เฟิง มังกี้ และคนอื่นๆ ต่างก็หน้าถอดสี พวกเขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ถ้าหานเซินคือ 'แฟนของฉันคือจีเยี่ยนหราน' จริงๆ การจะแข่งกันอีกรอบมันก็ไม่มีความหมายอะไรเลย "มิน่าล่ะ อัจฉริยะถึงบอกว่าเขาชนะไปแล้ว ที่แท้เขาก็คือ 'แฟนของฉันคือจีเยี่ยนหราน' นี่เอง!" "อัจฉริยะนี่มันเหนือโลกจริงๆ! ฉันนึกว่าเขาเก่งแค่วอร์เฟรม แต่ที่ไหนได้เขากลับเก่งมวยดำขาวมากกว่า และตอนนี้เขายังเก่งเกมหัตถ์พระเจ้าจนเอาชนะหลี่ยู่เฟิงได้ถึง 20 แต้มอีก" "มหาเทพ เขาคือมหาเทพตัวจริงเสียงจริง!"

React

พูดคุย