บทที่ 278: จุดประสงค์ที่แท้จริง "สองร้อยล้านก็ตกลง แต่การจะให้ฉันนำเงินสดจำนวนมากขนาดนั้นเข้ามาในก็อดแซงชัวรีมันเป็นไปไม่ได้ ฉันจะเขียนตั๋วสัญญาใช้เงินให้ แล้วทางสตาร์รี่กรุ๊ปจะจ่ายเงินให้คุณเองเมื่ออยู่ในอัลไลแอนซ์" หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้ สวี่หรูเยียนก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะฆ่าฮั่นเซิ่นทิ้งเสีย ในตอนนี้ไม่สำคัญว่าเธอจะเขียนตั๋วสัญญาใช้เงินให้ฮั่นเซิ่นกี่ใบ เพราะทีมกู้ภัยจากสตาร์รี่กรุ๊ปจะไม่มีวันปล่อยให้ฮั่นเซิ่นมีชีวิตรอดออกไปได้แน่นอน "ขอโทษด้วย ผมรับเฉพาะเงินสดเท่านั้น" ฮั่นเซิ่นปฏิเสธสวี่หรูเยียนพลางกวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า "แต่ถ้าจะจ่ายด้วยวิญญาณอสูรแทนก็ได้นะ" ฮั่นเซิ่นรู้อยู่แล้วว่าพวกเธอไม่มีทางพกเงินสดจำนวนมากขนาดนั้นติดตัวมาด้วย และเป้าหมายแรกเริ่มของเขาก็คือวิญญาณอสูรของพวกเธออยู่แล้ว "แล้วคุณต้องการแบบไหน?" สวี่หรูเยียนรู้สึกอยากจะฆ่าเขาให้ตายคามือมากขึ้นไปอีก "ราคาตลาดของวิญญาณอสูรระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์น่าจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยถึงสองร้อยล้าน ดังนั้นผมขอกแลกวิญญาณอสูรระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์หนึ่งดวงกับหมีตาผีระดับกลายพันธุ์ตัวนี้ก็แล้วกัน" ฮั่นเซิ่นกล่าวกับสวี่หรูเยียน "ดูเหมือนว่าคุณจะไม่มีความตั้งใจที่จะเจรจาธุรกิจอย่างจริงจังเลยนะ" สวี่หรูเยียนเริ่มรู้สึกรำคาญ ไม่มีทางที่เธอจะยอมแลกวิญญาณอสูรระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์กับมอนสเตอร์ระดับกลายพันธุ์เพียงตัวเดียวเด็ดขาด "เรากำลังทำธุรกิจกันอยู่นะ คุณก็ลองยื่นข้อเสนอสวนกลับมาสิ" ฮั่นเซิ่นกล่าวพลางฉีกยิ้ม "วิญญาณอสูรระดับสามัญห้าดวง แลกกับหมีตาผีระดับกลายพันธุ์" สวี่หรูเยียนยื่นข้อเสนอ "ห้าดวงแต่เป็นระดับกลายพันธุ์น่าจะฟังดูเข้าท่ากว่านะ..." ฮั่นเซิ่นกล่าวพลางกะพริบตา หลังจากต่อรองกันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดสวี่หรูเยียนก็ยอมแลกวิญญาณอสูรระดับกลายพันธุ์หนึ่งดวงกับหมีตาผีระดับกลายพันธุ์ตัวนั้น ซึ่งนั่นทำให้ฮั่นเซิ่นพอใจมาก แม้ทั้งคู่จะมาจากมอนสเตอร์ระดับกลายพันธุ์เหมือนกัน แต่วิญญาณอสูรย่อมมีมูลค่ามากกว่าเนื้อของมันมหาศาล หากเป็นที่อื่น การแลกเปลี่ยนแบบนี้ย่อมไม่มีวันเกิดขึ้น ส่วนเรื่องวิญญาณอสูรระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์นั้น ฮั่นเซิ่นรู้อยู่เต็มอกว่าสวี่หรูเยียนไม่มีทางมอบมันให้เขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ฮั่นเซิ่นเลือกวิญญาณอสูรพาหนะระดับกลายพันธุ์จากในบรรดาสามดวงที่สวี่หรูเยียนเสนอมา เพราะวิญญาณอสูรประเภทพาหนะนั้นมีมูลค่าสูงที่สุด ตัวเขาเองไม่ได้มีความจำเป็นต้องใช้วิญญาณอสูรระดับกลายพันธุ์ แต่เขาต้องการดวงที่มีราคาแพงที่สุดเพื่อเอาไปขายต่อ "ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจกันนะ" ฮั่นเซิ่นรับวิญญาณอสูรมาแล้วยิ้มให้สวี่หรูเยียน ก่อนจะรีบเดินออกจากถ้ำไปทันที เพราะเขาไม่อยากจะอยู่ร่วมที่เดียวกับคนพวกนี้ต่อ สวี่หรูเยียนอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปหาฟู่ซาน "ฟู่ซาน คุณโอเคจริงๆ เหรอที่ปล่อยให้เขาทำอะไรตามใจชอบแบบนั้น?" เธอไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิฟู่ซาน เพียงแต่ต้องการคำตอบเท่านั้น "ลองพิจารณาศพของหมีตาผีระดับกลายพันธุ์นั่นดูให้ดีสิ" ฟู่ซานกล่าวอย่างสงบนิ่ง สวี่หรูเยียนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเดินตรงไปยังร่างของหมีตาผีระดับกลายพันธุ์ คนอื่นๆ ในกลุ่มก็ขยับเข้าไปใกล้ศพเช่นกัน เพื่อพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่ฟู่ซานสื่อ ในไม่ช้า ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในความเงียบงัน เดิมทีพวกเขามองเห็นเลือดจำนวนมากบนร่างของมัน จึงคิดว่าต้องมีการต่อสู้อย่างดุเดือดเกิดขึ้นระหว่างฮั่นเซิ่นกับหมีตาผีตัวนี้ ทว่าเมื่อมองดูใกล้ๆ พวกเขากลับสังเกตเห็นว่าเลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนตัวของมันนั้นไหลออกมาจากบาดแผลเพียงจุดเดียวเท่านั้น หมีตาผีถูกเชือดเข้าที่ลำคอเพียงครั้งเดียวและไม่มีบาดแผลที่ส่วนอื่นเลย มันชัดเจนว่ามันถูกฆ่าตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวก่อนที่มันจะได้ทันขัดขืนเสียด้วยซ้ำ ทุกคนต่างตกตะลึง การฆ่าหมีตาผีระดับกลายพันธุ์ได้อย่างเฉียบคมขนาดนี้เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเกินไป "การบุกเข้าไปในถิ่นที่อยู่ของหมีตาผีเพียงลำพัง ฆ่าหมีตาผีระดับกลายพันธุ์ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แถมยังแบกศพกลับมาในสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน เขาไม่ใช่คนที่พวกเราควรจะมองเป็นศัตรู" ฟู่ซานอธิบายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขาไม่รู้ว่าฮั่นเซิ่นอยู่ในหน่วยรบพิเศษจริงหรือไม่ แต่ถึงแม้ฮั่นเซิ่นจะไม่ได้อยู่ ฟู่ซานก็ไม่อยากจะสร้างศัตรูอย่างเขา และถ้าหากฮั่นเซิ่นอยู่จริง พวกเขาก็ถือว่าเป็นคนจากองค์กรเดียวกัน ซึ่งยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะต้องไปสู้กับฮั่นเซิ่นเลย สวี่หรูเยียนนิ่งเงียบไป ตามที่ฟู่ซานอธิบายมา ใครก็ตามที่สามารถทำเรื่องแบบนั้นได้ย่อมเป็นบุคคลที่น่าเกรงขาม โดยปกติแล้ว หมีตาผีระดับกลายพันธุ์มักจะอยู่ไม่ไกลจากระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์ สวี่หรูเยียนจินตนาการไม่ออกเลยว่าฮั่นเซิ่นจัดการเรื่องนี้ได้อย่างไร "แล้วยังไงล่ะ? ตอนนี้เขาก็ติดอยู่บนเกาะนี้เหมือนกัน เมื่อทีมกู้ภัยมาถึง เขาก็ไม่มีวันหนีไปไหนพ้นหรอก" สวี่หรูเยียนคิดในใจอย่างเหี้ยมเกลี้ยม หลังจากออกจากถ้ำ ฮั่นเซิ่นบินขึ้นไปยังยอดเขาสูงเพื่อสังเกตการณ์ไปทั่วทั้งเกาะ ตอนที่เขาพยายามกรรโชกสวี่หรูเยียน เขารู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างจากปฏิกิริยาตอบโต้ของเธอ ฮั่นเซิ่นจงใจเรียกราคาที่สูงลิบลิ่วเกินจริง ทั้งเพื่อแบล็กเมลและเพื่อทดสอบเธอไปในตัว ปฏิกิริยาของสวี่หรูเยียนและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในพฤติกรรมของเธอทำให้ฮั่นเซิ่นเชื่อว่าเกาะแห่งนี้ต้องมีอะไรพิเศษอย่างแน่นอน เขาไม่เชื่อว่าคนอย่างสวี่หรูเยียนจะยอมจ่ายราคาสูงขนาดนั้นและยอมอดทนอดกลั้นเพียงเพื่อให้ได้กินอาหารมื้อดีๆ มื้อหนึ่งเท่านั้น "มีความเป็นไปได้สูงว่าจุดหมายปลายทางของพวกเธอแต่แรกก็คือเกาะแห่งนี้ เธออาจจะต้องการอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับหมีตาผีพวกนี้ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่แสดงความสนใจในตัวพวกมันขนาดนั้น" ฮั่นเซิ่นเริ่มมั่นใจในการคาดเดาของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ ในฐานะนักฆ่าที่ยอดเยี่ยม เขารู้วิธีการอ่านใจคน และเขาสามารถบอกอะไรได้มากมายจากคำพูดและการกระทำของสวี่หรูเยียน ถิ่นที่อยู่ของหมีตาผีไม่ได้มีอะไรพิเศษนัก ตอนที่ฮั่นเซิ่นเข้าไปล่าพวกมัน เขาก็ได้สำรวจพื้นที่ไปรอบๆ แล้ว มันไม่มีอะไรนอกจากฝูงหมีตาผีที่มีราชาเลือดศักดิ์สิทธิ์อยู่เพียงตัวเดียวเท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่สวี่หรูเยียนจะยอมดั้นด้นเดินทางมาเพื่อล่าหมีตาผีระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์เพียงอย่างเดียว เพราะไม่มีมอนสเตอร์ระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์ตัวไหนในโลกที่มีค่าพอให้ต้องเผชิญความลำบากขนาดนี้ นอกจากนี้ ฮั่นเซิ่นยังรู้จากการที่พวกเธอทำอะไรหมีตาผีไม่ได้เลยว่า พวกเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อล่ามอนสเตอร์ชนิดนี้โดยเฉพาะ ไม่อย่างนั้นหากพวกเธอมีการเตรียมตัวมาอย่างดีและมีเครื่องมือที่เพียงพอ การล่าหมีตาผีระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์ก็คงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรนัก "ถ้าพวกเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อหมีตาผี แต่มาเพื่อบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับหมีตาผี..." ฮั่นเซิ่นครุ่นคิดพลางเอานิ้วแตะที่จมูก ทันใดนั้นเขาก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ "หรือว่าจะเป็นสิ่งนั้น" ฮั่นเซิ่นบินสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อมองภาพรวมของถิ่นที่อยู่ของฝูงหมี ยิ่งบินสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้อง เทือกเขาบนเกาะแห่งนี้เรียงตัวซ้อนกันเป็นชั้นๆ เมื่อมองลงมาจากเบื้องบน พวกมันดูคล้ายกับดอกบัวยักษ์ โดยที่ภูเขาแต่ละลูกดูเหมือนกลีบดอกไม้ และพวกหมีตาผีนั้นอาศัยอยู่ที่ใจกลางดอกบัวนั้นพอดี