บทที่ 1381: การบุกจู่โจม ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio ดวงตาเทพบนฟ้าออกกระแสสับสนทางจิตที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทหารยิ่งต่อสู้กับการโจมตีได้ยากขึ้น “ไม่!” เหซวจงรู้สึกว่าตัวเองกำลังสลายสติภายใต้ผลของดวงตาเทพ “อย่าตื่นออก… อย่าให้สติหลุด! เพื่อพระเจ้า! อย่าตื่นออก!” เขามองดูเทพก้ามทองที่บินเหมือนแสงดำเร็วขาวสาย ไม่ชะลอเลย “อย่าให้สติหลุด! สติ!” เหซวจงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่ชัดเจนว่าจิตของเขากำลังพังทลายขณะสับสนทางจิตเพิ่มความรุนแรงขึ้น ภายใต้กระแสสับสน เขาไม่สามารถบินได้อย่างราบรื่นอีกต่อไป เขาต่อต่างเสียงในวินาทีสุดท้ายของชีวิต “กาแลคซี่! ฉันไม่ควรทำอย่างนั้น! ฉันทำผิด! โปรดปล่อยชีวิตฉัน! โปรดปล่อยชีวิตฉัน!” ฮวา! เทพก้ามทองลู่เฟิงทันทีไล่ตามเหซวจง “ตาย!” ก้ามของลู่เฟิงฟันเข้าดาวขาวยักษ์ ตัวเดียวกันนี้ทำให้ดาวขาวยักษ์เริ่มพุ่งลง หง! หลง! ดาวขาวยักษ์ตกลงสู่ที่ราบ ลู่เฟิงก็ตกลงข้างๆ ลู่เฟิงมองดู “นกบิบ” ดาวขาวยักษ์ที่แล้วเสียสติ ทหารที่ต่อสู้ไกลออกมามองไปทางเขา ทุกคนต่างรู้ว่าทหารที่นอนนั้นกำลังพังทลายและเร็ว ๆ นี้จะถูกทำลายโดยดวงตาเทพ แน่นอนว่าจะมีของมีค่าเหลืออยู่บ้าง แต่ไม่มีใครกล้าเผชิญหน้ากับลู่เฟิงเพื่อให้ได้ของเหล่านั้น ซัว! รังสีสีม่วงแสงสว่างพุ่งออกจากดวงตาเทพกระแทก “นกบิบ” ทันใดนั้น เหซวจงที่ได้รับการคุ้มครองจากของมีค่าแบบเครื่องจักรก็ถูกทำลายลง เหลือเพียงชิ้นส่วนเกราะ กำไลอวกาศ และของมีค่าแบบเครื่องจักรเท่านั้น ลู่เฟิงเย้ายวนมือรับของมีค่าที่เหลือทั้งหมด เขาเร่งวิ่งมุ่งหน้าไปยังทหารที่กำลังต่อสู้กันเอง ****** จำนวนทหารลดลงอย่างรวดเร็ว 28… 26… 23… ทหารตายต่อเนื่อง บางคนตายจากดวงตาเทพ บางคนตายจากเพื่อนร่วมทีม “หลบไป!” เสียงดังกึกกึกขึ้น และเทพก้ามทองลู่เฟิงกลายเป็นแสงสว่างวิ่งเข้าหาทหารที่ดวงตาเทพฆ่าแล้วเพื่อแย่งของมีค่า “นั่นแหละทหาร กาแลคซี่!” “ทหารนั้น กาแลคซี่!” ทหารสามคนวิ่งไปอย่างเร่งรีบเพื่อชิงของที่ตก แต่เมื่อเห็นลู่เฟิงเด้งเข้ามาพวกเขาก็รีบวิ่งหนี หากพวกเขาอยู่ใกล้ของที่ตกอาจมีโอกาสได้ของบ้าง แต่พวกเขาอยู่ห่างไกล แม้จะก้าวหน้าได้บ้างก็จะถูกกาแลคซี่มาบินล้ำหน้า ทำให้เป็นฝันร้ายสำหรับพวกเขาทั้งหลาย ****** ของที่ได้มากที่สุดสองคนคือ ลู่เฟิงและรูปแบบชีวิตพืช ในความเป็นจริงทหารพืชได้ของมากกว่าลู่เฟิง พื้นที่นั้นมีเส้นผ่าศูนย์กลางแค่หนึ่งพันล้านกิโลเมตร แต่ทหารรูปแบบชีวิตพืชมีความสูงถึงร้อยล้านกิโลเมตร หลังกระจายกิ่งก้านออกไปครอบคลุมพื้นที่กว้าง ทำให้ได้ของมีค่ามากมาย ทันใดนั้น ดอกไม้ที่สวยที่สุดบนร่างพืชส่งเสียงร้องที่ดุร้าย “ไม่! เป็นไปไม่ได้! ตาย! ตาย! พวกทุกคน! ตาย!” ทหารพืชมีพลังบางด้านที่แข็งแกร่ง แต่ “กระแสสับสนจิต” จากดวงตาเทพบนฟ้าทำให้มันยากต่อการอยู่รอด! ในฐานะพืชมันทันตะวันต่อสู้ได้เก่ง จึงไม่ได้ฝึกจิตใจให้คมกริบพอ แม้ว่าจิตใจจะถึงระดับเทพแท้แล้ว แต่ก็ยังตามลำดับไม่ได้กับทหารเอลิทอื่น ๆ “ไม่… ไม่…” มันรับรู้ว่าตัวเองไม่อาจต้านทานต่อไปได้ จิตใจกำลังพังทลาย ทหารทั้งหมดที่อยู่ไกลออกมามองมาที่ทหารพืช “มันกำลังตาย!” “มันคงไม่ทนไหวแล้ว” พวกเขาพยายามถอยหลัง แต่ต่างก็มองอย่างโลภรู้ว่าเป็นของมีค่าแบบเครื่องจักรมากที่สุด ลู่เฟิงลอยอยู่บนฟ้า ดูอยู่ “ไม่! ตาย! ตาย พวกทุกคน!” ทหารพืชกรีดร้องโดยใช้กิ่งก้านสกัด แต่ละกิ่งมีแสงทองไหลบนตัว แปรขณะสว่างบินไปมาถึงหัวใจของทหารทั้งหลาย แต่ทหารพยายามอยู่ห่างไกลที่สุด ได้น้อยส่วนของพลังที่เหลือ จึงแม้ถูกพืชบังกันก็ตามก็ไม่ตายเร็ว “ไม่!” กิ่งก้านบินลงพร้อมเสียงกรีดร้อง เหมือนมันเสียสติแล้ว “Huh?” ดวงตาของลู่เฟิงเปล่งประกาย เขาเร่งตัววิ่งตรงไปยังรูปแบบพืชเหมือนแสงสว่าง ซอ! ซอ! ซอ! ซอ! ซอ! ซอ! ทหารคนอื่นก็บินตามไป พวกเขาต้องการของมีค่าแบบเครื่องจักร แม้ว่าจะไม่ตรงกับตัวเองก็ตาม ก็แลกเปลี่ยนเป็นเครดิตทหารและได้สิ่งที่เหมาะสม ฮวา! รังสีสีม่วงเย็นพุ่งตกลงบนร่างพืชนั้นและทำลายจนเหลือเพียงของมีค่า สัตว์ประหลาดแปลกหน้าที่มีปีกสองคู่และหัวสามเขี้ยวเร่งวิ่งมาที่นั่นเหมือนสายฟ้า เป็นทหารที่เร็วที่สุด “ของฉันทั้งหมด!” ฮู! มันบินใกล้ที่ราบและรีบเก็บของทั้งหมดที่นั่น “ไปหน้ากระ…!” เสียงโกรธแห้งส่งมาจากข้างหลัง สัตว์ประหลาดแปลกหน้ามองแล้วยิ้มอึ่ง “ทหารกาแลคซี่ ฉันอาจไม่แข็งแกร่งเท่าท่าน แต่บินเร็วกว่าแน่!” หง! ลู่เฟิงวิ่งเข้าหาเขา “จริงหรือ?” ลู่เฟิงเปลี่ยนแปลงทันที เทวดาก้ามทองหายไปและลู่เฟิงกลายเป็นสัตว์บินสีเงิน‑ขาว: นกบิบ! “นกบิบ!” ทหารสัตว์บินกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ฮวา! นกบิบลู่เฟิงเร่งความเร็ว พุ่งตามสัตว์ประหลาดแปลกหน้าเร็วกว่าและทันทีทันใดจับได้ ดวงตาของลู่เฟิงเย็นเฉียบ หลังจากเหซวจงตาย เขาได้ครอบครองนกบิบและได้วางแผนที่จะเก็บของให้ได้มากที่สุดที่ชั้นสาม จึงโอนนกบิบไปยัง “เรือหลุมศพ” ส่งให้ “สัตว์ฮอร์นสังเคราะห์ทอง” ทดลอง สัตว์ฮอร์นสังเคราะห์ทองได้ศึกษา นกบิบใน “อาณาจักรมรดก” ที่เวลาเดินช้ากว่าโลกภายนอก 10,000 เท่า ใช้เวลามากกว่าวันหนึ่งในการศึกษา ในโลกภายนอกเวลาผ่านเพียงสิบวินาที “ทำไง…?” สัตว์ประหลาดแปลกหน้าถามด้วยความเครียด โดยปกติการเข้าใจของมีค่าแบบเครื่องจักรใหม่ต้องใช้เวลานาน ทำไมกาแลคซี่จึงใช้เวลาแค่นั้นจึงเข้าใจนกบิบได้เร็วขนาดนั้น? เขาไม่รู้เลยว่าลู่เฟิงได้ทำลายลายมือและด้วยอาณาจักรมรดกทำให้เขาเข้าใจได้ทันที “ทุกคนบอกว่าท่านแข็งแกร่ง!” สัตว์บินกรีดร้อง “ฉันไม่เชื่อว่าท่านจะเก่งกว่าฉันขนาดนั้น!” “ลงไป!” นกบิบตามทันสัตว์ประหลาดทันที ปีกใช้เทคนิคนำวิธีดาบ “แสงน้ำและไฟ” เหมือนแสงสว่าง พุ่งเข้าโจมตีสัตว์ประหลาด ทำให้มันตกลงสู่ที่ราบ สร้างหลุมอันใหญ่ ลู่เฟิงเปลี่ยนจากนกเงินยักษ์กลับเป็นเทวดาก้ามทอง เพราะว่าก้ามทองโจมตีได้ดีกว่า! “ตาย!” เทวดาก้ามทองล้อมรอบสัตว์บินและตบตีต่อเนื่อง เงาแห่ทับสัตว์บินเหมือนคลื่น “ทำไง…?” สัตว์บินถาม มันพยายามต่อสู้กับลู่เฟิง แต่เมื่อถูกลู่เฟิงยึดก็หนีไม่ได้เพราะลู่เฟิงแข็งแกร่งเกิน หง! หลง! หลง! ภายใต้แสงดาบที่ไม่สิ้นสุด สัตว์บินที่เคยอยู่บนชั้นสองของหอศิลป์วุ่จิเกินพลังส่วนใหญ่ ถูกบดบังหลังพายุแสงเพียง 30 วินาที มันถูกทำลาย! “ฮึม!” ลู่เฟิงหยิบของมีค่า “ชัดเจนว่าเป็นทหารเอลิท มันอยู่รอดได้นานกว่าเทพแท้จาก ‘บึงควันเก้า’ แม้ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงก็ตาม” ****** ทหารคนอื่นมองด้วยความอึ้ง ภายใน 30 วินาที ทหารเอลิทสัตว์แปลกหน้าที่แข็งแกร่งไม่อาจหลบหนี ถูกบดบังจนตาย! ความกลัว! คำสาป! อารมณ์หลากหลายพุ่งเข้ามาในหัว นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่เฟิงฆ่าทหารบนชั้นสาม เหซวจงถูกดวงตาเทพฆ่า การฆ่าสัตว์แปลกหน้าครั้งนี้ทำให้ทหารเหล่านั้นเห็นว่า ควรหลีกเลี่ยงเขา เวง! ดวงตาเทพบนฟ้าส่งแสงสีทองไม่สิ้นสุด กระแสสับสนจิตเพิ่มความแรงขึ้นเรื่อย “อ๊ะ!” “เหลือเพียง 15 คนเท่านั้น!” ทหารคลั่งขณะถูกกระแสสับสนจิตกดดัน กดดันจนถึงจุดสุดขีด พยายามต่อสู้กันอย่างหนักขึ้นเรื่อย จำนวนน้อยลง 20… 18… 16… สุดท้าย 15! เมื่อเหลือทหาร 15 คนในพื้นที่ที่ดวงตาเทพส่องแสง กระแสสับสนจิตได้ระดับของเทพแท้ชั้นบน—ใกล้ระดับเทพแท้ที่ถึงขีดจำกัด ทุกคนยกเว้นลู่เฟิงลำบากต่อสู้ “แปดล้านยุค” ลู่เฟิงมองทหารไกล ๆ และถอนหายใจ สับสนจิต? แม้กระแสสับสนระดับเทพแท้ขีดจำกัดก็ไม่ได้ทำให้เขากังวล ตอนที่เขาได้รับมรดกจาก “แม่น้ำตวนตง” จิตของเขาได้ถึงระดับเทพแท้แล้ว เขามี “อาณาจักรมรดก” ฝึกฝนตนเองเป็นสถานที่อุดมสมบูรณ์สำหรับการบ่มเพาะสิ่งสูงสุด จิตใจก็สามารถลับคมได้ในอาณาจักรมรดก ลู่เฟิงใช้เวลากว่าแปดล้านยุคในนั้น ปรับจิตจากระดับเทพแท้ให้ถึงระดับใหม่ เขาคิดว่าจิตของเขาอาจถึงระดับ “เทพแห่งอวกาศศูนย์” การที่เทพแท้มีจิตระดับเทพแห่งอวกาศศูนย์เป็นเรื่องปกติ แม้เทพแท้บางส่วนในมหาสมุทรจักรวาลก็ถึงระดับนั้น ยังไม่รวมถึงในโลกจิน แต่การที่ผู้เชี่ยวชาญจักรวาลจะถึงระดับจิตนั้นหายาก ฉันมีอาณาจักรมรดก ถ้าฉันไม่สำเร็จ ฉันก็เป็นเพียงข้ออ้างที่น่าอับอายของผู้สืบมรดก “แม่น้ำตวนตง” ผู้สืบมรดกทุกคนของ “แม่น้ำตวนตง” สามารถถึงระดับจิตของเทพแห่งอวกาศศูนย์ได้ง่าย ๆ เพียงเป็นผู้เชี่ยวชาญจักรวาล ฮัว! ฮัว! ฮัว! ดวงตาเทพหายไป เสาบรรทัดแสง 15 เสาแสงส่องมาบนทหาร 15 คนทั้งหมดและพาไปไกลจากชั้นสามของหอศิลป์วุ่จิ.