บทที่ 1430 – ฉันอีกครั้ง! ผู้แปล: Nyoi‑Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi‑Bo Studio บนลานกว้างหน้าวัดบรรพบุรุษแห่งเทพในเขตลับลับของบรรพบุรุษสองสรรพสิ่ง สองสิ่งดำเนินไปข้าง ๆ กัน “ครั้งที่แล้วหัวหน้ากลุ่มกาแล็กซี่ล้มเหลว แต่อาจายุติธรรมเก้าหัวก็ล้มเหลวด้วย” บรรพบุรุษอายุน้อยผู้สวมเกราะสีแดงกระซิบ “ฉันรู้ว่าการฆ่าอสูรเขตยากแต่ไม่คิดว่าอสูรในรังเดียวกันก็จะ… ” เดินเคียงข้างเขาคือหญิงสาวที่ล้อมรอบด้วยดอกสีชมพู เธอคือเทพจริงดอกฟองใหม่ของศาสนาบรรพบุรุษ “เทพดอกฟองจริง” เทพดอกฟองจริงบอกว่า “นั่นแค่ความล้มเหลวชั่วคราวเท่านั้น หัวหน้ากลุ่มกาแล็กซี่บอกว่าเขาใช้ร่างกายเพียงหนึ่งกายเท่านั้นเมื่อต่อสู้กับอสูรเขตก่อนหน้านี้ และเขายังไม่ได้นำของมีค่าอะไรมาด้วย จึงไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ ถ้าหัวหน้ากลุ่มกาแล็กซี่ใช้พลังเต็มที่แล้วคงฆ่าอสูรเขตนั้นได้” “ใช่ เขาแยกร่างกายเป็นสองทีม” บรรพบุรุษอายุน้อยตอบ “ทีมหนึ่งอยู่ยานอวกาศ อีกทีมหนึ่งอยู่ในหอเทวดา ดาว ทัพในหอเทวดาเป็นทีมที่แข็งแกร่งที่สุด” “ถูกต้อง” เทพดอกฟองจริงพูดต่อ “เขาบังคับอสูรเขตให้เปิดเผยร่างแท้ ทีมที่แข็งแกร่งต้องสามารถฆ่าอสูรเขตนั้นได้” บรรพบุรุษอายุน้อยไม่อาจต้านทานได้เลยหันมองที่เทพดอกฟองจริง “เกิดอะไรขึ้น?” เทพดอกฟองจริงถาม “เธอไม่เหมือนที่เคยเป็น ภายใต้ความกดดันของอสูรเขต โมหัวเคยสงบแต่ตอนนี้ฉันไม่เคยเห็นเธอกระหายและกังวลขนาดนี้มาก่อน” เทพดอกฟองจริงรู้สึกช็อก แล้วถอนหายใจว่า “ฉันจะไปก่อน” แล้วก้าวหนึ่งหายไป ****** มีประตูมิติหลายแห่งอยู่ในเขตลับลับของบรรพบุรุษ และหนึ่งแห่งนำไปสู่จักรวาลขนาดจิ๋วในมหาสมุทรสากล มันคือตัวจักรวาลขนาดจิ๋วของเทพดอกฟองจริง “ฮา! ฮาฮา…” “มามานี่!” “เธอเกินกว่าที่ฉันจะรับไหว!” ที่ศูนย์กลางของจักรวาลจิ๋วของเทพดอกฟองจริงเป็นพื้นที่ที่มองแล้วต้องอึ้ง มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่มากมาย แต่ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เผ่าพันธุ์ฟองดอกฟองได้รวบรวม “พี่สาว!” “พี่สาว!” เมื่อเทพดอกฟองจริงปรากฏตัวในหุบเขา สิ่งมีชีวิตงดงามจากเผ่าฟองดอกฟองบินเข้าหาเธอทั้งหมด เผ่าฟองดอกฟองเป็นเผ่าที่ประกอบด้วยรูปแบบชีวิตพิเศษจากจักรวาลดั้งเดิม มีทั้งหมด 999 สัตว์ถูกสร้างในจักรวาลดั้งเดิม 82 ตัวเสียชีวิตแล้ว แต่ที่เหลือยังมีชีวิตอยู่ ทุกตัวดูเหมือนกันและอยู่ใกล้ชิดกันเหมือนครอบครัว พวกเขาเป็นรูปแบบชีวิตพลังงานแต่ยังมีลักษณะของพืช มีความรักต่อสันติสุขโดยธรรมชาติ “นี่คืออะไร? ร่างกาย?” เทพดอกฟองจริงจ้องมองร่างกายที่วางอยู่ไกล ๆ สาวสวยจากเผ่าฟองดอกฟองคุกเขย่งอยู่หน้าต่ำ “ใช่ พี่สาว คุณได้มาสรรพชีวิตจากจักรวาลดั้งเดิมหลายชนิด พวกมันก็สืบสายพันธุ์และสร้างอาณาจักรและเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ แล้วต่อสู้กันอยู่ ฉันปลอมตัวไปสนามรบและพบชายหนุ่มชื่อ ‘อู่วี่’ เขายังเด็กมาก แค่สิบสองขวบ ฉันชอบเขามาก ฉันออกจากสนามรบไปที่อื่น แต่เมื่อกลับมามันก็ถูกฆ่าแล้ว” เทพดอกฟองจริงรู้สึกเสียใจ เขาถูกฆ่าเหรอ? ถ้าพวกเขาไม่รอดจากหายนะนี้ น้องสาวที่อยู่กับเธอมานับล้านปีอาจต้องตายหมด “หัวหน้ากลุ่มกาแล็กซี่, ท่านต้องฆ่าอสูรเขตนั้น” เทพดอกฟองจริงคาดคั้น ****** มหาสมุทรสากล, ในอวกาศนอกเรือจักรวาล, ในหนึ่งในสามดินแดนแห่งสุดขอบ เพราะว่าจักรวาลจิน มีคนน้อยที่ยังอยู่ในสามดินแดนแห่งสุดขอบ ในอวกาศนี้ ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้กำลังพ่นมองเรือจักรวาลไกล ๆ “เรือจักรวาล…” ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้กล่าว “แม่น้ำดูอันตงถูกอสูรเขตทำลายเกือบทั้งหมด แต่ศิษย์ของฉันสืบทอดมา ฉันจมลงสู่ระดับนี้เพราะอสูรเขต!” ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้เงยหน้าขึ้น มีแรงบีบอัดที่มองไม่เห็นกดดันอยู่ข้างบน แม้ว่าเทพจริงคนอื่นอาจรับรู้ไม่ได้ แต่ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้รับรู้อยู่ “ท่านไม่จำเป็นต้องมุ่งเน้นฉันตลอดเวลา” ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้กระซิบ “ฉันรู้กฎแล้ว จะไม่ฝ่าฝืน ท่านทำอะไรกับฉันไม่ได้” แรงนั้นยังอยู่ ทำให้ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้ส่ายหัวและยิ้ม “ท่านกลัวอสูรเขตใช่ไหม?” เขายกศีรษะพูด “ฉันรู้ว่าท่านกลัวมัน! ท่านคิดว่าอสูรเขตจะกินแค่ส่วนหนึ่งของต้นกำเนิดของท่านหรือเปล่า? ไม่จำเป็น! มันอาจทำลายจิตใจของท่านได้ และเมื่อจักรวาลดั้งเดิมถูกแปลงและเกิดใหม่ อาจมีจิตต้นฉบับใหม่ ท่านจะถูกทำลายทั้งหมดใช่ไหม?” แรงบีบอัดนั้นยังอยู่ ไม่หายไป แต่ก็ไม่แรงขึ้น แม้ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้พูดอะไรก็ตาม แรงก็มั่นคง “ฮาฮา… ท่านรอคอยศิษย์ของฉัน” ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้พูด “ต้องขอบคุณฉัน ท่านปลดปล่อยมรดกจากแม่น้ำดูอันตงและจักรวาลจิน… ท่านต้องการฝึกอัจฉริยะเหนือกว่าที่จักรวาลดั้งเดิมเพื่อหาช่องทางรอดชีวิต ความสำเร็จของหลวอเฟิงคือความสำเร็จของฉันและของท่าน” ยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงในแรงบีบอัดข้างบน ไม่ว่า ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้จะพูดอย่างไร มันก็ไม่ตอบสนอง ผู้วางเก้าอี้ต้นไม้ส่ายหัวกระซิบ “อสูรเขต… พวกมันเป็นสัญลักษณ์ของการทำลาย เพราะพวกมัน พลังอันมหาศาลถูกทำลายและมรดกหลายอย่างถูกทำลาย… ทุกคนพึ่งพาศิษย์ของฉันตอนนี้ ถ้าเขาฆ่าอสูรเขต เราจะเข้าสู่ยุคใหม่ แต่ถ้าอสูรเขตชนะ ทุกอย่างก็เป็นศูนย์ลม” ****** เผ่าพันธุ์ทั้งหมดในมหาสมุทรสากลต่างรอคอย พวกเขาเห็นหลวอเฟิงเป็นความหวังเพียงอย่างเดียว เพราะนอกจากอสูรเขตตัวนั้นแล้ว ยังมีรังอสูรเขตร้ายแรงที่น่ากลัว และไม่มีใครรู้ว่ามีอสูรเขตกี่ตัวในรัง สี่ปีหลังจากหลวอเฟิงต่อสู้กับอสูรเขต พระเจ้าอสูรอาบป่าได้ส่งข้อความตื่นตระหนัดถึงหัวหน้ากลุ่มกาแล็กซี่, พระอัจฉริยะดวงตาเทพ, อาจารย์อสูรเก้าหัว และอื่น ๆ “ทุกคน อสูรเขตปรากฏต่อหน้าจักรวาลจิ๋วของฉัน หากมันยังกินต้นกำเนิดของฉันต่อไป จักรวาลจิ๋วของฉันจะสิ้นสุดเร็วๆ นี้” หลวอเฟิงส่งข้อความกลับ “พระเจ้าอสูรอาบป่า! ฉันมาถึงแล้ว” พระเจ้าอสูรอาบป่าตื่นเต้น เขาไม่คาดคิดว่าหัวหน้ากลุ่มกาแล็กซี่จะอยู่ใกล้จักรวาลจิ๋วของเขา ตั้งแต่หลวอเฟิงบอกว่าอาจมีสายลับในมหาสมุทรส