บทที่ 1419 - ความลังเลที่จะฆ่า ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio ผู้ตรวจสอบ: Nyoi-Bo Studio แสงรังสีบิดเบี้ยวสลัวซึ่งพันกันอยู่รอบ ๆ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” สร้างแคสโคนรอบตัวเขา แคสโคนปล่อยหมอกดำออกมา “อ่าก!” ภายในแคสโคน “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” รบกวนอย่างบ้าคลั่ง ทำให้แคสโคนบวมขึ้นทันใดนั้นโดยไม่มีการแจ้งเตือน จุดบวมอีกจุดเดือดดิ่งขึ้นและการบวมของแคสโคนที่ตำแหน่งสุ่มต่อเนื่องกันต่อเนื่อง ในขณะเดียวกันหมอกดำก็ฟุ้งกระจายออกมากขึ้นเรื่อย ๆ “ช่วย “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์”!” เสียงคำรามของ “อสูรหัวเก้า” รุนแรง ดวงใจของเขาเร่งพลังศักดิ์สิทธิ์ขึ้นถึงขีดสุดแล้วเปล่งแสงทองระศักดิ์สว่างไสวขึ้นมาดุจดวงอาทิตย์ แล้วพุ่งตรงเข้าไปหาสัตว์เซกเตอร์ “โมโรซ่า” สัตว์เซกเตอร์โมโรซ่าก็รู้ว่าหัวอสูรเก้านี้มิอาจมองข้ามได้ เขาเป็นหนึ่งใน “แปดอาจการ์ณใหญ่แห่งมหาสมุทรจักรวาล” อีกครั้ง เขาเปิดปากโดยไม่มีเสียง... “ว้า!” เสียงกรีดร้องไร้เสียงนั้นมุ่งตรงที่หัวอสูรเก้า หัวอสูรเก้าตกใจชั่วครู่แต่เร็ว ๆ นี้ก็ฟื้นฟูตัวเองและยังคงพุ่งตรงเข้าไปหาโมโรซ่า ในฐานะหนึ่งใน “แปดอาจการ์ณใหญ่” ใจเด็ดของเขาไม่ได้เป็นจุดอ่อน แม้ว่าอาจไม่เทียบเท่ากับ “ลูออ เฝิง” แต่ความมุ่งมั่นของเขาก็ถึงขีดสุดของ “เทพเจ้าแห่งความว่างเปล่า” รับแรงกระแทกจากเสียงกรีดไร้เสียง เขาน่าจะรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงแต่ก็ทนต่อความดุเดือดได้ “สัตว์เซกเตอร์!” มือของหัวอสูรเก้ามีกรงเล็บทองคมแหลมสองอัน กร่างเล็บคมแหลมนี้เป็นขุมทรัพย์ประเภทออโตมาธอน “ฉีก!” หัวอสูรเก้ากรีดร้องเป็นเสียงกึกก้องทันใดนั้นกรงเล็บคมแหลมสองอันที่เป็นมือของเขาแผ่ขยายออกเป็นกรงเล็บยาวหนึ่งล้านกิโลเมตร ฉีกผ่านอวกาศว่างเปล่าและเคลื่อนที่ตามเส้นทางลึกลับ กรงเล็บชันเชื่อมต่อกัน ณ ชั่วขณะนั้นอวกาศว่างเปล่าดูเหมือนถูกแบ่งเป็นสองฝ่าย ดำและขาว กรงเล็บของเขาจัดการกับสองด้านอวกาศนี้และพุ่งตรงลงมาที่ตำแหน่งของ “โมโรซ่า” “หลบหนีซะ” โมโรซ่าตอบกลับ มือของสัตว์เซกเตอร์สองข้างก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน แล้วขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว “หง! หลอง!” กรงเล็บทองสองอันพุ่งชนมือของโมโรซ่าโดยทันที เกาะร่างกายของสัตว์เซกเตอร์โมโรซ่าอย่างเร็ว แล้วพยายามฉีกมันออก! “หัว!” การฉีกนี้เป็นหัวใจของการโจมตีของหัวอสูรเก้า แต่ร่างกายของโมโรซ่าดูเหมือนยาง แม้ถูกดึงออกไปเป็นระยะยาวสิบล้านกิโลเมตรก็ยังไม่ฉีก สัตว์เซกเตอร์ที่ยืดยาวโห่ร้องด้วยความโกรธ “คุณหัวอสูรเก้าหรือ? แต่อย่างที่คาดไว้ คุณแข็งแกร่งกว่าพวกโง่คนอื่น ๆ มาก แต่ก็ไร้ผล คุณไม่สามารถฆ่าฉันได้!” “ช่วยฉัน! ช่วยฉัน!” จากระยะไกล แคสโคนหมอกดำขนาดยักษ์ค่อย ๆ ปรากฏออกมา การบวมต่อเนื่องยังคงชัดเจน “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ยังคงดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งจากภายใน ขณะเดียวกันเขาใช้ “ขุมทรัพย์สุจริตประเภทโดเมน” เพื่อส่งเสียง “ทุกคน, โจมตีแคสโคนหมอกดำนั้น!” หัวอสูรเก้าตะโกนสั่งโดยผ่านการส่งเสียง “รับทราบ!” “ปล่อยให้พวกเราเป็นฝ่ายทำ” เจ้าอาจการ์ณจริงเจ็ดคนที่ได้ยินคำสั่งของเขาก็รีบโจมตีแคสโคนหมอกดำอย่างบ้าคลั่ง แคสโคนถูกบรรจบด้วยการโจมตีหลากหลายรูปแบบ แต่ยังคงต้านทานได้ทุกครั้งที่ถูกโจมตี แรงที่พุ่งเข้าไปทำให้แคสโคนเกิดรอยบุบชั่วคราวหรือยืดยาวขึ้นเท่านั้น ไม่สามารถฉีกได้เลย นอกจากนี้ รังสีแสงสีดำจากแคสโคนหมอกดำเชื่อมต่อกับสัตว์เซกเตอร์โมโรซ่าในระยะไกล โมโรซ่ากำลังคอยสนับสนุนการดำรงอยู่ของแคสโคน ดังนั้นพลังที่เขามีจะไม่สามารถ… เจ้าอาจการ์ณเจ็ดคนรู้สึกกังวลแต่ก็ไม่มีทางแก้ “หัวอสูรเก้า, แคสโคนหมอกดำนี้จะทำลายพลังศักดิ์สิทธิ์ของเราอย่างบ้าคลั่งและมันต้านทานได้อย่างไม่มีใครเทียบได้ สัตว์เซกเตอร์ต้องเป็นผู้ให้พลังแก่มันและพลังนั้นก็กำลังต่อสู้กับเราอย่างต่อเนื่อง… เราไม่มีทางฉีกแคสโคนนี้ได้” “เราไม่สามารถโจมตีจากภายนอกให้มันแตกได้ บางทีก็อาจทำได้จากภายใน” “ทำลาย!” ภายในแคสโคนหมอกดำ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” กรีดร้องโหดร้าย “หง!” แคสโคนบวมอย่างฉับพลัน เติบโตจนขยายเกินสิบเท่าขนาดเดิม ภายใน “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ดูเหมือนคลั่งและโค้งตื่นเต้น แต่ยังคงไม่สามารถหลุดออกจากแคสโคนได้ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ส่งข้อความเสียงด้วยความกังวล “ทุกคน, มันกำลังดูดพลังศักดิ์สิทธิ์ของฉันอย่างบ้าคลั่ง ดูดอย่างต่อเนื่องและระดับพลังของมันไม่ลดลง แต่กลับเพิ่มขึ้น! แต่ฉันพยายามต้านทุกอย่างโดยใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของฉันเพื่อทนต่อ มันต้องใช้พลังของมันเพื่อกดดันพลังของฉันและเราต่างพยายามทำลายกันและกัน เมื่อก่อนที่พวกคุณโจมตีแคสโคนจากภายนอก ฉันรู้สึกว่าการต่อต้านของมันอ่อนลง… พวกคุณทุกคนควรโจมตีต่อไป โจมตีแคสโคนหมอกดำนี้! มันทนได้แค่ไหนเท่านั้น ไม่ต้องหาแนวทางอื่นเพราะแนวทางอื่นไม่ได้ผลมากนัก หากเรายังใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของเราและพยายามทำให้มันใช้พลังจนไม่พอ จนมันไม่สามารถเติมพลังศักดิ์สิทธิ์ของตนได้ทันเวลา เราจะทำให้แคสโคนนี้พังได้” ทุกคนข้างนอกรวมถึงหัวอสูรเก้าก็รับรู้ว่าความคิดของเขามีนัยสำคัญ พลังศักดิ์สิทธิ์เป็นสิ่งสำคัญต่ออาจการ์ณทุกคน ด้วยการช่วยเหลือของ “ขุมทรัพย์ออโตมาธอน” พลังศักดิ์สิทธิ์ของอาจการ์ณใดก็สามารถปลดปล่อยการต่อสู้ได้เป็นร้อยและพันครั้ง หากพวกเขาใช้พลังศักดิ์สิทธิ์โดยตรงเพื่อทำให้ฝ่ายตรงข้ามใช้พลังหมด พวกเขาก็เสียพลังศักดิ์สิทธิ์ไปอย่างเปล่าประโยชน์ สำหรับอาจการ์ณที่มีร่างกายเล็กกว่านี้ การลังเลก็เป็นเรื่องธรรมดา “มุ่งทำให้มันใช้พลังหมด” หัวอสูรเก้าต่างคำสั่ง “รับทราบ” บลัดดอร์ช ออร์คิด แอนซัสท์เป็นคนแรกรับคำสั่ง ต้นไม้และเถาโผล่ออกมาจับแคสโคนอย่างบ้าคลั่ง บลัดดอร์ชออร์คิดปล่อยการโจมตีด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์มหาศาล “ชี! ชี! ชี!” ราวกับที่คีมเหล็กร้อนเดือดที่จุ่มลงน้ำ การปฏิกิริยาระหว่างพลังศักดิ์สิทธิ์และแคสโคนหมอกดำเกิดขึ้นอย่างฉับพลันและรุนแรง ทั้งสองฝ่ายพยายามกลืนกินกันอย่างบ้าคลั่ง “หง!” ภายในแคสโคน “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” พยายามต่อสู้เช่นกัน เขาส่งข้อความเสียงด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “ทุกคน, ทุกคน! พยายามให้เต็มที่! หากเราทำให้มันอ่อนแรง แคสโคนก็จะพัง ฉันแค่ต้องการเวลาเล็กน้อยเท่านั้น!” อาจการ์ณคนอื่นที่ลังเลมองกันและกัน แล้วด้วยฟันที่สั่นกราก พวกเขาเอาพลังศักดิ์สิทธิ์ออกมาพร้อมกันอย่างมหาศาล แล้วไม่รอช้า พุ่งเข้าไปโจมตีแคสโคนหมอกดำ “หง!” ภายในและภายนอก แปดอาจการ์ณยิ่งใหญ่รวมพลังกัน พลังศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขารวมกันเป็นการโจมตีอันแรงจู่ ๆ แสงรังสีบิดเบี้ยวที่กระจายทั่วทุกมุมโดยสัตว์เซกเตอร์โมโรซ่าก็มารวมตัวกันล้อมรอบแคสโคนหมอกดำ ขณะนั้นไม่เหลือแสงรังสีใดที่ทะลุอวกาศว่างเปล่าแล้ว ทั้งหมดล้อมรอบแคสโคนเหมือนรอการโจมตีเต็มรูปแบบ “เพ็ง!” หลายวินาทีต่อมา แคสโคนหมอกดำแตกออกด้วยเสียงกดกึก “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” วิ่งหนีออกมาด้วยท่าทางดูอัปยศ “ฮาฮาฮา…!” เขาหัวเราะอย่างสนุกสนานแล้วช็อกกลับ ความพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาใช้ไปแล้วถึง 70% แคสโคนหมอกดำดูดพลังของเขาเร็วเกินกว่าจะรับได้ “เพ็ง! หง!” ไกลออกไป สัตว์เซกเตอร์โมโรซ่าและหัวอสูรเก้าต่อสู้กันอย่างดุเดือด หัวอสูรเก้าใช้กรงเล็บทองขนาดใหญ่ออโตมาธอนเพื่อกดดันโมโรซ่าให้หมดจด แต่โมโรซ่าก็ใช้ “การโจมตีวิญญาณไร้เสียง” ทำให้หลบหลีกการโจมตีของหัวอสูรเก้าได้ง่ายดาย “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์?” โมโรซ่าหันกลับมามอง “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ด้วยรอยยิ้มกริกกริบ “ฉันตั้งใจจะกลืนกินคุณ ใครคาดคิดว่าคุณจะหนีรอดไปได้? ถ้าอย่างนั้นคุณคงจะเสียหายทันที” ร่างของโมโรซ่าเขย่าและสั่นสะเทือน “หัว! หัว! หัว! หัว! หัว! หัว!” แสงรังสีบิดเบี้ยวที่กระจายทั่วทุกมุมเมื่อน้ำหมอกดำแตกสลายส่องแสงสว่างเป็นรังสีสีดำที่เปล่งประกาย รังสีเหล่านี้ไม่ได้บิดเบี้ยวแล้วรวมกันเป็นเสาหนึ่งสีดำสดใส! เสาหนึ่งสีดำสว่างไสวพุ่งตรงไปที่ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” อย่างรวดเร็วจนเขาไม่มีโอกาสหลบ “ชี! ชี! ชี!” ตามสายตา ดูเหมือนร่างของ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” จะค่อย ๆ หายไปเป็นส่วน ๆ การทำลายล้างอันน่าทึ่ง! พลังสองฝ่ายที่ขณะนั้นกำลังทำลายกันและกัน เหมือนตาตัวตาย การฆ่า 1,000 ศัตรูก็เท่ากับสูญเสีย 1,000 ตัวเอง! แต่สัตว์เซกเตอร์โมโรซ่ายังคงสู้ต่อ… ก่อนหน้านี้มันได้ดูดพลังศักดิ์สิทธิ์ของ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ไปเป็นส่วนใหญ่แล้ว การดูดครึ่งหนึ่งของต้นกำเนิดจักรวาลขนาดจิ๋วไม่ได้มีเรื่องใหญ่อะไร แต่พลังศักดิ์สิทธิ์นั้นมันไม่สามารถย่อยสลายในเร็วพอจนกลายเป็นพลังของตนเอง จึงต้องเก็บไว้ชั่วคราว อย่างแน่นอน มันไม่ได้กลัวการใช้พลังศักดิ์สิทธิ์จนหมด “ไม่!” “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” พยายามบินกลับไปยังยานรบของตน บลัดดอร์ช ออร์คิด แอนซัสท์ตกใจอย่างหนัก พยายามใช้เถาไม้ขัดแคลบคอดของแสงสีดำเพื่อสร้างการต้านทานที่แข็งแกร่งกว่า หัวอสูรเก้าแปลกใจอย่างมาก “หยุด!” อัตราการทำลายล้างเร็วเกินไป เส้นแสงสีดำชน “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ทำให้ร่างของเขาหายเป็นส่วน ๆ ขณะนั้นสัตว์เซกเตอร์โมโรซ่าเงยหัวขึ้นและปล่อยการโจมตีไร้เสียงอีกครั้ง คราวนี้อาจการ์ณทุกคนได้รับผลกระทบ ผู้ที่ได้รับผลกระทบน้อยที่สุดคือหัวอสูรเก้า เนื่องจากอยู่ไกลที่สุดจาก “ไฟฟลัย” “ไม่ ไม่ ไม่…” “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” พยายามบินเข้าสู่ยานรบ หากเขาไปถึงเรือได้เขาจะปลอดภัย ในชั่วขณะเดียวกัน เส้นแสงสีดำเริ่มเคลื่อนที่และไหล การไหลอย่างฉับพลันทำให้เกิดเป็นแคสโคนหมอกดำอีกครั้ง มันครอบคลุม “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” อีกครั้งไม่ให้หนี “ทำลายเปิด!” บลัดดอร์ช ออร์คิด แอนซัสท์บ่นขณะดอกเถาสีเลือดบานเต็มที่ “หัว!” แคสโคนหายไปในอากาศและ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” หายไปพร้อมกัน สิ่งที่เหลืออยู่เพียงขุมทรัพย์บางอย่างเช่นอาวุธและเกราะลอยอยู่ในอวกาศ จากระยะไกล หัวอสูรเก้าและบลัดดอร์ชออร์คิดต่างตกตะลึง “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ถูกทำลายแล้วหรือ? ****** “หง! ลอง! ลอง!” จักรวาลขนาดจิ๋วทั้งหมดสั่นสะเทือน รอยแตกเกิดขึ้นในอวกาศและเริ่มพังทลาย วิญญาณทุกชีวิตในจักรวาลขนาดจิ๋วนี้ — ตั้งแต่หัวหน้าเผ่าฟลัยจนถึงอัศวินจักรวาล นักรบอมตะและวิญญาณธรรมดา — ถูกทำลายในชั่วพริบต ****** ในอวกาศว่างเปล่า สัตว์เซกเตอร์โมโรซ่าไม่มีความสุขหรือความโกรธ “หายไป? หายไป? การฆ่า “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ทำให้ต้นกำเนิดจักรวาลขนาดจิ๋วของเขาพังและกลับสู่มหาสมุทรจักรวาล? มื้ออร่อยของฉัน! ถ้าฉันรู้ ฉันคงไม่ฆ่า “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” เลย” เสียใจ! โมโรซ่าเกรงใจการกระทำของตน การดูดต้นกำเนิดจักรวาลขนาดจิ๋วจะทำให้เขาได้พลังมหาศาล — มากกว่าการกินอาจการ์ณจริงสิบคน! แต่การฆ่า “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” ทำให้ต้นกำเนิดจักรวาลนั้นพังและกลับสู่มหาสมุทรจักรวาลทันที เขาไม่สามารถจะได้มันทันที “สัตว์เซกเตอร์!” หัวอสูรเก้าและกลุ่มของเขาดุเดือดโจมตีโมโรซ่าอย่างบ้าคลั่ง “ถ้าฉันฆ่าอาจการ์ณจริงอีกคน ฉันจะทำลายจักรวาลขนาดจิ๋วอีกอันหรือ? มื้อนั้นคือมื้อของฉัน…!” โมโรซ่าไม่อยากฆ่าอาจการ์ณจริงคนอื่น จึงพยายามหนี “ฉันจะกินต้นกำเนิดจักรวาลก่อน แล้วค่อยฆ่าอาจการ์ณจริง! ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะฆ่าพวกเขา” โมโรซ่าเริ่มหนี “คุณอยากหนีหรือ?” หัวอสูรเก้าและอาจการ์ณคนอื่นยังคงโจมตีและบังทุกเส้นทางหนี การที่อวกาศรอบข้าง被冻结 ทำให้โมโรซ่าไม่สามารถเทเลพอร์ตได้ แม้ใช้เพียงการบินก็ไม่มีทางหลุด พวกเขาติดตามเขาได้ทุกที่ ไม่เหลือทางหนี ****** หอราชการกำลังเคลื่อนตัวผ่านกระแสอากาศวุ่นวายในอวกาศ “ลูออ เฝิง” สวมชุดราวสีขาวถือโทเค็นการสื่อสาร หัวอสูรเก้าส่งข่าว “กาแล็กซี่, “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์” เสียชีวิตแล้ว อย่างไรก็ตามเราจะไม่ให้โอกาสอีกต่อไป สัตว์เซกเตอร์กำลังพยายามหนี แต่เวลาและอวกาศรอบข้างถูกแช่แข็ง มันไม่สามารถหนีได้! กาแล็กซี่, เราสามารถกดดันมันได้แต่การฆ่ามันจะเสียค่าใช้จ่ายสูง ใครจะรู้อาจมีอาจการ์ณจริงอีกสองคนหายไป นี่คือเหตุผลที่เราไม่ได้บีบมันทันที เราพยายามทำให้มันไม่สามารถหนีได้ และพยายามชักช้าเพื่อให้คุณและ “นินจา เรโมเทียน” มาถึง” “ดีมาก” “ลูออ เฝิง” ตอบ “ไฟฟลัย แทร์ทรู มาสเตอร์ตายอย่างไร? แม้คุณทุกคนอยู่รอบ ๆ มันก็ยังฆ่าอาจการ์ณจริงได้หรือ?” จากตำแหน่งของหัวอสูรเก้าเงียบ ไม่มีข่าวสารใดเลย ช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากนั้น มีข่าวมา “กาแล็กซี่, สัตว์เซกเตอร์! สัตว์เซกเตอร์…ได้หนีแล้ว!”