**บทที่ 1417 - การต่อสู้** **ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio** **บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio** พวกเขาทั้งหมดกำลังเดินทางมาหรือ? พ่อเงือกเลือดคิดเช่นนั้น — รอให้ดี เราจะรอจนกระทั่งพวกเขาทั้งหมดมาถึง อาจารย์เผ่าดาบไฟฟ้า โฟกัสที่ต้องการรับรู้ว่า แหล่งกำเนิดของจักรวาลจิ๋วของเขากำลังถูกกลืนหายไป สถานการณ์จะยากลำบากในห้าวันข้างหน้า แต่เขายังไม่ถึงขั้นพังทลาย ยิ่งกว่านั้น เขาเองก็ไม่กล้าพอที่จะต่อสู้กับอสูรอาณาเขต จึงไม่อยากให้พ่อเงือกเลือดต้องทำเช่นนั้น ****** วันผ่านไป ยุคหนึ่งก็เหมือนแวบตาแก่เทพผู้แท้จริง ไม่อาจพูดถึงวันเดียว พวกเขาทั้งหลายคิดว่าจักรวาลจิ๋วอยู่ใกล้กันมาก แต่ตอนนี้อาจารย์เผ่าดาบไฟฟ้าโกรธที่ระยะห่างระหว่างจักรวาลจิ๋วยิ่งกว้าง หากจักรวาลจิ๋วของเขาใกล้กับจักรวาลดั้งเดิมบ้าง! “อา!” อาจารย์เผ่าดาบไฟฟ้าโศกเศร้าอย่างสุดขีด ในวันที่สี่หลังจากอสูรอาณาเขตเริ่มทำกินแหล่งกำเนิดของจักรวาลจิ๋วของเขา มีเทพผู้แท้จริงสี่องค์รอคอยอยู่ข้างนอก—สองคนมาจากยุคจักรวาลแรก อีกสองคนมาจากยุคจักรวาลที่สอง “ทุกคน” อาจารย์เผ่าดาบไฟฟ้าพูดขณะมองไปรอบๆ พ่อเงือกเลือด พรั่งด้วยดอกไม้สีแดง เทพผู้แท้จริงจากเผ่ากระดูกที่สูงแต่ประกอบด้วยกระดูกล้วน และสิ่งคลุมเครือทำจากน้ำ เทพผู้แท้จริงเหล่านี้มองอาจารย์เผ่าดาบไฟฟ้าโดยไม่มีการเคลื่อนไหว “ทุกคน” เขากล่าวซ้ำด้วยความกังวล “อสูรอาณาเขตกำลังกินแหล่งกำเนิดของจักรวาลจิ๋วของฉันอย่างรวดเร็ว ครึ่งหนึ่งของแหล่งกำเนิดนั้นหายไปแล้ว หากเราปล่อยให้มันดำเนินต่อไป แม้ว่าจักรวาลจิ๋วของฉันยังอยู่ ฉันก็ไม่มีโอกาสก้าวข้ามการเวียนรอบถอดอาถารได้ถ้าแหล่งกำเนิดถูกทำลาย” “ดาบไฟฟ้า เจ้าคิดว่าเรามีพอเพียงต่อสู้กับอสูรอาณาเขตนั้นหรือ? ถ้าเราพอทำได้ จิตดั้งเดิมคงไม่ต้องสร้างฉากเช่นนี้และขอความช่วยเหลือจากมหาสมุทรจักรวาลทั้งหมด” “รอเถอะ ดาบไฟฟ้า รอจนมาถึงอาจารย์ปีศาจเก้าหัว เราอาจจะตามเขาได้” “เราตัวเดียวคงช่วยอะไรไม่ได้” พวกเขาแม้จะเป็นมิตรกัน แต่แม้แต่ลูอ้อเฟิงก็เคยตัดสินใจปล่อยร่างมอชะของตนตายเมื่อสู้กับอสูรอาณาเขต หนึ่งในสิ่งที่พิศวงคือ ทุกผู้มีอำนาจในมหาสมุทรจักรวาลต่างระมัดระวัง ไม่กล้าประเมินค่าศัตรูต่ำเกินไป “ดาบไฟฟ้า ไปเองเถอะ ระวังและคงอยู่ในพระราชวังสมบัติแท้สูงสุด หากอยู่ที่นั่นอย่างเดียว อย่างน้อยก็รอดได้” ****** ครั้งนี้หัวหน้าเผ่าแสงสุริยะ มหาอาจารย์ความห่างไกลเก้า และอาจารย์ปีศาจเก้าหัว ต่างรีบออกเดินทาง หัวหน้าเผ่าแสงสุริยะและมหาอาจารย์ความห่างไกลเก้ามาจากยุคจักรวาลดั้งเดิม จึงต้องใช้เวลานานกว่าจะมาถึง ขณะที่อาจารย์ปีศาจเก้าหัวอยู่ใกล้กว่า ****** วันที่แปดหลังจากอสูรอาณาเขตเริ่มทำกินแหล่งกำเนิดของจักรวาลจิ๋ว “ควรไปหรือไม่…?” ดาบไฟฟ้าถามตัวเอง เขารู้สึกว่ากำลังเสียสติ กลัวว่าแหล่งกำเนิดของจักรวาลของเขาจะไม่คงอยู่ได้นาน อย่างไรก็ตาม หากเขาไปต่อสู้คนเดียวกับอสูรอาณาเขตอาจตายทันที รวมถึงดาบไฟฟ้าแล้ว มีเทพผู้แท้จริงแล้วแปดองค์ “นานเกินไปแล้ว” “บรรพบุรุษของเราอาจทำไม่ได้อีกต่อไป” เทพผู้แท้จริงจากเผ่าดาบไฟฟ้าอื่นที่ยืนอยู่ข้างเคียงต่างกังวล แต่เมื่อต้องต่อสู้กับอสูรอาณาเขต พวกเขาในฐานะผู้ปกครองจักรวาลก็ทำอะไรไม่ได้ พลังอันยิ่งใหญ่ของเทคนิคเทพผู้แท้และของใช้ชนิดเครื่องจักรทัดเทียมกัน ทำให้ความแตกต่างระหว่างผู้ปกครองจักรวาลกับเทพผู้แท้จริงกว้างใหญ่ แม้สิบผู้ปกครองจักรวาลก็ไม่เทียบเท่ากับเทพผู้แท้หนึ่งองค์ มีผู้ปกครองจักรวาลกี่คนในมหาสมุทรจักรวาล? หากมากกว่า 100 คนอาจช่วยได้บ้าง แต่จำนวนที่แท้จริงจำกัด ทำให้ในกรณีอสูรอาณาเขต ผู้ปกครองจักรวาลไม่อาจช่วยอะไรได้เลย อาวุธที่ใช้ได้จริงคือเทพผู้แท้จริง ลูอ้อเฟิงเป็นข้อยกเว้น เขามีมรดกจากแม่น้ำดวนตงและมรดกจากโลกจิน (พระมหากษัตริย์สวรรค์ของจินเสียชีวิตแล้ว และด้วยอำนาจของลูอ้อเฟิงในโลกจิน เขาสามารถอ่านมรดกทั้งหมดที่ต้องการ) เขาเพียงคนเดียวมีมรดกสูงสุดสองอย่าง ซึ่งทำให้หลายอันท์อาจอิจฉา—แม้แต่ในอารยธรรมโบราณ ฮง! ยานอวกาศสีทองเจิดจ้าโผล่มาจากอากาศทะลุสู่จักรวาลจิ๋วราวกับแสงสว่าง แสงนั้นทำให้เทพผู้แท้จริงทุกองค์รวมถึงดาบไฟฟ้าตื่นเต้น “นั่นคืออาจารย์ปีศาจเก้าหัว” “นั่นคืออาจารย์ปีศาจเก้าหัว” “นั่นคือยานอวกาศของอาจารย์ปีศาจเก้าหัว” เทพผู้แท้ทั้งหมดตื่นเต้น ดาบไฟฟ้ากระโดดโลดแล่นเข้าหาอาจารย์ปีศาจเก้าหัวโดยตะโกนอย่างตื่นเต้น “อาจารย์ปีศาจเก้าหัว! ฉันรอคอยคุณมานาน” สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ออกมาจากยาน มีร่างกายมนุษย์ยืนสูงและพวกทรงกล้าม แต่คอของเขามีหัวเก้าอันแตกต่างกันทุกอัน ดูอันตราย หัวตรงกลางใหญ่กว่าหกหัวที่เหลือ ทั้งหมดมองไปที่เทพผู้แท้จริงแปดองค์ เขาคืออาจารย์ปีศาจเก้าหัว รูปลักษณ์ตามธรรมชาติของอาจารย์ปีศาจเก้าหัวคือสัตว์ประหลาดมีเท้าเท้าเอ๊ะสี่เท้าและหัวเก้าอัน แต่หลังจากเข้าสู่โลกจิน เขาพบว่าผู้คนที่นี่แบ่งเป็นนักรบเผ่าและสัตว์ประหลาดแปลก ๆ มีนักรบเผ่าจินที่มีหัวเก้าอัน ดังนั้นอาจารย์ปีศาจเก้าหัวจึงปรับรูปร่างเป็นมนุษย์ “อาจารย์ปีศาจเก้าหัว” ทุกคนต้อนรับ “ฉันได้คุยกับหัวหน้าเผ่าแสงสุริยะและมหาอาจารย์ความห่างไกลเก้าแล้ว” อาจารย์ปีศาจเก้าหัวก้าวผ่านอวกาศด้วยก้าวก่ายกาย เขาเคร็งกร่าง ทำให้ผู้มีอำนาจทั้งหมดต้องเงียบฟังอย่างตั้งใจ เขามองไปรอบ ๆ “พวกเขากำลังมาจากจักรวาลดั้งเดิม ดาบไฟฟ้าเป็นผู้มาจากยุควัตถุจักรวาลแรก จึงทำให้จักรวาลจิ๋วของเขาไกลเกินกว่าจะมาถึงภายในวันเดียว” “อาจารย์ปีศาจ” ดาบไฟฟ้าด้วยความวิตก “เมื่อลูกศุนย์แสงสุริยะและมหาอาจารย์ความห่างไกลเก้ามาถึง จักรวาลจิ๋วของฉันอาจพังแล้ว แม้ว่ายังไม่พัง แหล่งกำเนิดอาจแห้งไปแล้ว” “คุณบอกฉันแล้วล่ะ ดาบไฟฟ้า” อาจารย์ปีศาจเก้าหัวตอบอย่างเคร่งขรึม “อสูรอาณาเขตนี้จริง ๆ แล้วรับประทานแหล่งกำเนิดของจักรวาลจิ๋วได้เร็วมาก เพียงแค่แปดวัน… ถ้าจักรวาลจิ๋วของคุณไกลกว่านี้ แม้แต่ฉันอาจทำไม่ได้” ผู้ปกครองจักรวาลคนอื่น ๆ ที่อยู่ในที่นั้นก้มศีรษะพยักหน้า “อาจารย์ผู้แท้จริงคนแรกบอกว่าอสูรอาณาเขตอันตรายจริง ๆ และในกรณีเลวร้ายที่สุดอาจมีมากกว่าหนึ่งตัวพร้อมกัน” คำกล่าวมาจากเทพผู้แท้จริงจากเผ่าตาแห่งสวรรค์ที่มีตาหนึ่งตาอยู่เบื้องหลัง มีเทพผู้แท้สององค์จากเผ่าตาแห่งสวรรค์อยู่ที่นั่น “ใช่ ฉันก็คุยกับศาตาแห่งสวรรค์แล้ว” อาจารย์ปีศาจเก้าหัวพยักหน้า “อาจารย์ปีศาจ… ถ้าเรารออีกอีกสักพัก ฉัน—ฉัน…” ดาบไฟฟ้ากลัวจนพูดไม่ออก ผู้ปกครองจักรวาลที่อยู่ข้างหลังก็มองมองอาจารย์ปีศาจเก้าหัวโดยคาดหวัง พวกเขาไม่มีอำนาจใด ๆ ในการตัดสินใจ อาจารย์ปีศาจเก้าหัวพยักหน้า “ผ่อนคลายลง หัวหน้าแสงสุริยะและมหาอาจารย์ความห่างไกลอาจมาช้า แต่เราไม่อาจรอได้อีก เราต้องโจมตีเดี๋ยวนี้… ทฤษฎีบอกว่าก่อนที่ยุคจักรวาลจะสิ้นสุดยังเหลือเวลานาน ดังนั้นอสูรอาณาเขตนี้คงไม่แข็งแรงเกินไป หากเราร่วมมือกัน เราก็จะจัดการได้ แม้จะไม่สำเร็จ เราก็ยังรอดจากอสูรอาณาเขตนี้ได้” ทุกคนยอมรับได้ดี ใช่แล้ว อาจารย์ปีศาจเก้าหหัวเป็นหนึ่งในหัวหน้ามหาอาณาจักรแปดคน แม้ว่าเทพผู้แท้จริงหัวใจหลอนและอาจารย์ตาแห่งสวรรค์ก็สามารถรอดจากรังอสูรอาณาเขตได้ ยังไงก็แล้วแต่อาจารย์ปีศาจเก้าหัว “ฉันจะต่อสู้กับอสูรอาณาเขตก่อน” อาจารย์ปีศาจเก้าหัวพูด “ฉันจะต่อสู้จนมันไม่สามารถทำกินแหล่งกำเนิดของจักรวาลจิ๋วได้ แบบนั้นเราจะได้ช้าเวลา เมื่อหัวหน้าแสงสุริยะและมหาอาจารย์ความห่างไกลมาถึง เราก็สามารถฆ่ามันได้ในหนึ่งฟัน” “ใช่” “ฟังดูดีเลย” “เราต้องช้าเวลาให้พอ แล้วเมื่อมหาอาจารย์ความห่างไกลและหัวหน้าแสงสุริยะมาถึง เราจะชนะแน่นอน” พระเจ้าแท้ที่รวมตัวกันไม่กลัวอะไรแล้ว อาจารย์ปีศาจเก้าหัวพยักหน้า “ตกลง เราจะทำร่วมกัน อย่างไรก็ตาม ดาบไฟฟ้าเธอจะเป็นแนวหน้า” “แนวหน้า?” ดาบไฟฟ้าที่ใบหน้ามีริ้วรอยแสดงอาการสับสน “นี่คือจักรวาลจิ๋วของเธอ เจ้าคิดว่าผู้มีอำนาจอื่นจะโจมตีก่อนหรือ? ถ้าเธอไม่อยากทำ เราก็สามารถรออยู่ที่นี่และให้อสูรอาณาเขตทำกินจักรวาลจิ๋วของเธอไป… รอจนหัวหน้าแสงสุริยะและมหาอาจารย์ความห่างไกลมาถึง การโจมตีร่วมกันเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด” ดาบไฟฟ้าตอบทันที “ฉันจะเป็นแนวหน้า” “ได้เลย ไปกันเลย!” อาจารย์ปีศาจเก้าหัวพูดอย่างตรงไปตรงมา ฮง! ฮง! ฮง! ฮง! ฮง! ฮง! ทุกคนเข้าไปในพระราชวังสมบัติแท้สูงสุด และเฉพาะผู้ที่มาจากเผ่าเดียวกัน—เช่นเทพผู้แท้สององค์จากเผ่าตาแห่งสวรรค์—จะแบ่งกันอยู่ในพระราชวังเดียวกัน ส่วนผู้ที่มาจากเผ่าอื่นต่างอยู่ในพระราชวังของตนเอง เมื่ออาจารย์ปีศาจเก้าหัวเป็นผู้นำ พวกเขาทั้งหมดเทเลพอร์ตไปพร้อมกัน ****** อสูรอาณาเขตซึ่งมีลำตัวยอดสีทองและหางโค้งยืดออกไปทางอวกาศ กำลังกินแหล่งกำเนิดของจักรวาล มอโรซ่าที่เป็นอสูรอาณาเขตดูผ่อนคลาย “ห๊ะ?” ทันใดนั้นมอโรซ่าเผชิญกับความตกใจ พื้นที่ที่ครอบคลุมด้วยเทคนิคสืบทอดของมันรับรู้ทีมที่กำลังช charging เข้ามา ทีมนี้ประกอบด้วยอภิมหาอาณาจักรเก้าองค์ “สุดท้ายหรือ?” ดวงตาอสูรมอโรซ้าแวววาวสยอง “ฉันคิดว่าพวกเขาอ่อนแอ แต่ดูเหมือนพวกเขาจะแข็งแกร่งเท่าทาสสองตัวของฉัน มาเถอะ ฉันยังไม่เคยกินชีวิตใดจากมหาสมุทรจักรวาล” ทันใดนั้นพระราชวังสมบัติแท้สูงสุดทั้งหมดปรากฏขึ้น พื้นอวกาศบีบอัด บ่งบอกว่าพื้นที่ถูกปิดล้อม ไม่มีใครสามารถเทเลพอร์ตหนีออกไปได้