บทที่ 473 — การฝึก 30 ปี บทที่ 473: การฝึก 30 ปี ผู้แปล: Translation_Nation บรรณาธิการ: Translation_Nation, chuchutrain ต่อหน้าแห่งผู้นำศาสนากลุ่ม “ทรูแยน” จักรพรรดิ, ลัว๋อเฟิงเต็มไปด้วยความกตัญญู “ตอนที่ผมแรกเข้ามาในเมืองสับสนดิบ, ผมเป็นแค่คนเล็ก ๆ เท่านั้น. การชี้แนะเพียงจุดเดียวของทรูแยนทำให้ผมก้าวตามเส้นทางที่ถูกต้องที่สุด. บางคนอาจมองว่าเป็นแค่การชี้แนะธรรมดา, แต่สำหรับผม... มันอาจเป็นปัจจัยที่กำหนดการฝึกฝนต่อมูลลาร์นของผมในพันล้านปีต่อไป.” ลัว๋อเฟิงโค้งคำนับด้วยความเคารพตามประเพณีเมืองสับสนดิบ, ท่ามกลางนักรบกว่าพันคนที่มองมาที่เขา, เขาตะโกนด้วยความเคารพ, “ข้าขออุทิศตนให้เป็นศิษย์ของท่านด้วยศรัทธา.” “ข้าขออุทิศตนให้เป็นศิษย์ของท่านด้วยศรัทธา!” เสียงนั้นดังกึกก้องทั่วลาน นักรบเกินหนึ่งพันคนต่างมองไปที่ทรูแยนจักรพรรดิ เขาจะรับหรือไม่? “ฮะฮะ…” ทรูแยนจักรพรรดิมองลัว๋อเฟิงแล้วหัวเราะอย่างสบายใจ, “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป, เจ้าจะเป็นศิษย์ของข้า, เทรูแยนจักรพรรดิ!” ฮัว! ความวุ่นวายปะทุขึ้นด้านล่าง “ตามข้าฉัน.” ทรูแยนลุกขึ้นและพาลัว๋อเฟิงพร้อมศิษย์ของเขาออกไป …… “อะไรนะ, ทรูแยนจริง ๆ ยอมรับลัว๋อเฟิงเป็นศิษย์ของเขา?” กุซี่ลูออเครียดคิ้ว, “ตอนนี้ลัว๋อเฟิงและโบแลนมีผู้นำศาสนากลุ่ม ‘อันดาย’เป็นครู! และร่องจุนก็มีผู้นำประเทศจักรวาลเป็นครู, พวกเขาอยู่ข้างหน้าแล้ว, มีครูคอยช่วยเหลือ, การพัฒนาของพวกเขาจะสะเทือนใจยิ่งกว่านี้!” กุซี่ลูออกัดฟัน, “ข้าต้องเร่งเวลาให้ได้ระดับที่ 3, แล้วข้าจะหาอาจารย์!” …… “บ้า, เขาแท้จริงแล้วไม่อาจถูกทำให้เสียหายได้.” ในสนามฝึกซ้อมเต็มไปด้วยเหงื่อ, ร่องจุนพูดอย่างอ่อนโยน, “คู่ต่อสู้ของข้าไม่ใช่แค่โบแลน, แต่ยังเป็นลัว๋อเฟิงด้วย!” …… “ยอมรับจริงเลยหรือ?!” เจ้าชายมันคะ วูคะตะขณะครวญ, แล้วค่อยกลับไปฝึกต่อ …… กลุ่มอัจฉริยะทั้งหมดต่างรู้สึกถึงแรงกดดัน, เพราะการได้ผู้นำศาสนาเป็นครูไม่ใช่เรื่องง่าย อย่างแรก! ต้องผ่านระดับที่ 3 เป็นข้อกำหนด, ปกติจากผู้เข้าแข่งขันอัจฉริยะ 1,000 คน, จำนวนที่สามารถผ่านระดับที่ 3 ภายใน 30 ปีในเมืองสับสนดิบนับได้ด้วยมือเดียว! จากการแข่งขันก่อนหน้า, จำนวนที่ผ่านได้ส่วนใหญ่ไม่เกิน 5 คน. แม้จะมีอัจฉริยะหรืออัจฉริยะพิเศษเพิ่มขึ้น, จำนวนก็ไม่เกิน 10 คน! แม้ผ่านระดับที่ 3 แล้ว, ผู้นำศาสนากลุ่มอันดายก็ยากจะรับศิษย์เลย สิ่งแปลกประหลาดเหล่านี้มักอาศัยมานับแสนล้านปี โดยปกติจะต้องใช้เวลานานพอสมควรก่อนที่พวกเขาจะรับศิษย์จริง ๆ เมื่อเวลาผ่านไป, อัจฉริยะเหล่านี้ไม่เคยหยุดนิ่ง, โดยเฉพาะเมื่อต้องล่าเป้าหมายและวัตถุประสงค์หลายอย่าง, พวกเขาพัฒนาอย่างรุนแรง 1 ปี, 2 ปี, 3 ปี, 4 ปี, 5 ปี… ในปีที่ 13 ที่มาถึงเมืองสับสนดิบ, ร่องจุนผ่านระดับที่ 3 ในปีที่ 19, ลัว๋อเฟิงผ่านระดับที่ 4, และในวันนั้นโบแลนก็ผ่านระดับที่ 5! 2 คนเกินกว่าทุกคนอื่นในวันนั้น ทำให้ร่องจุนและหลายคนพยายามตามแต่ไม่มีใครสำเร็จ ในปีที่ 21, วูคะผ่านระดับที่ 3 ในปีที่ 25, ลองยู่นและ เจ๋อไล่ซึ่งผ่านระดับที่ 3 ในปีที่ 28, แชร์ชุยผ่านระดับที่ 3 …… ในพริบตา, 30 ปีผ่านไป! …… ในเมืองสับสนดิบ, คฤหาสน์ของทรูแยนจักรพรรดิ “ลัว๋อเฟิง, เหลือเวลาแค่ 10 วันก่อนที่เจ้าต้องออกจากเมืองสับสนดิบ.” ทรูแยนหัวเราะขณะมองลัว๋อเฟิง, “หลังจากออกไป, ถ้าเจอปัญหายากในการฝึก, เจ้าสามารถถามข้าได้. ส่วนเรื่องอื่น ๆ ของโลก, ข้าหวังว่าเจ้าจะจัดการเอง, นอกจากเจอเรื่องที่แก้ไม่ได้จริง ๆ, แล้วมาหาข้า, เข้าใจไหม?” “Yes, master.” ยังสวมชุดเกราะสีแดงเข้ม, หนุ่มผมสั้นสีดำยืนอยู่, แม้เทียบกับทรูแยนและคนอื่น ๆ เขาดูผอมแห้งแต่พลังอันดุร้ายที่ส่องออกมาทำให้หัวใจคนอื่นสั่นไหว เปรียบเทียบกับ 30 ปีที่แล้วเมื่อเขามาแรก, เขาไม่อายุน้อยและอ่อนโยนเหมือนเดิม มีความดุร้ายที่แข็งแรง! มันมาจากการเข้าใจกฎกำเนิดของจักรวาล, การบรรจบเข้าไปลึกในกระดูก, เป็นออร่าพิเศษ “ฮม.” ทรูแยนพยักหน้าอย่างพอใจ, เขาพอใจกับศิษย์คนนี้อย่างมาก “ต่อไป!” ทรูแยนยิ้ม ลัว๋อเฟิงคุกเข่าตึง, ทำให้ทรูแยนจักรพรรดิหัวเราะ “ลุกขึ้นเลย.” “ขอบคุณอาจารย์ที่ให้คำแนะนำมานาน 20 ปี.” ลัว๋อเฟิงยังคงคุกเข่า, “ศิษย์ของท่านจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง.” ใจเขาเต็มไปด้วยความกตัญญู, นักรบขนทองสีทองที่ดูเหมือนลิงทอง… แม้ตำแหน่งสูง, เขาก็มักซื่อสัตย์และใกล้ชิดกับศิษย์ 20 ปี! ลัว๋อเฟิงอาศัยมานานแค่ไหนแล้ว? แม้เขาจะรู้สึกขอบคุณอาจารย์ฮูหยานโบจากดาวหยุนโม, แต่พวกเขาไม่เคยติดต่อกันจริง ๆ. อย่างไรก็ตามในเมืองสับสนดิบ, เขาได้สานสัมพันธ์กับทรูแยนจักรพรรดิมานาน 20 ปี, ความสัมพันธ์ครู-ศิษย์จึงลึกซึ้งโดยธรรมชาติ “ฮะฮะ, จะทำให้ข้าผิดหวังหรือ?” ทรูแยนเกาแกะขนบนคาง, หัวเราะ, “เป้าหมายแรกของเจ้าคือเข้าสู่เขตลับลับดิบ! เป้าหมายที่สองคือกลายเป็นอันดายและได้ตำแหน่งจักรพรรดิ! เข้าใจไหม?” “Yes!” ลัว๋อเฟิงตอบอย่างแน่วแน่, เสียงกึกก้อง “ฮะฮะ…ตลอดหลายศตวรรษ, ข้าฝึกศิษย์ใกล้ร้อยคน, แต่เพียงศิษย์รุ่นที่ 3 ของข้าจริง ๆ ที่กลายเป็นอันดายแล้วต่อมากลายเป็นจักรพรรดิ.” ทรูแยนหัวเราะ, ตาพยักตลบ, “ตอนนี้ขึ้นกับเจ้าแล้ว.” ลัว๋อเฟิงได้ข้อมูลชัดเจน, ครูของเขามีศิษย์ทั้งหมด 92 คน, 23 คนสาบสูญ, และผู้ตามในเมืองสับสนดิบเหลือเพียง 35 คน บางคนได้รับตำแหน่งเจ้าหน้าที่ มีเพียง 1 คนที่เป็นจักรพรรดิ, คือศิษย์รุ่นที่ 3, ชื่อว่า เที่ยจุน, นักรบอภิมากจากเผานากามอน, เขาเป็นศิษย์มานานแล้ว. ครูของเขาอยู่มานับแสนล้านปี, จึงได้ตำแหน่งศิษย์รุ่นที่ 3, ถือเป็นบุคคลที่ได้รับการยอมรับในร้อยล้านปีที่ผ่านมา, ปัจจุบันเป็นไอดอลในกลุ่มศิษย์ เที่ยจุน, มีตำแหน่ง “จักรพรรดิอสูร” ในด้านชื่อเสียง, เขายิ่งโดดเด่นกว่าอาจารย์ทรูแยน, แม้อาจารย์ของเขาใกล้เคียงกับผู้นำประเทศจักรวาล, แต่ในเรื่องพลังเขายังแข็งแกร่งกว่า “ต่อไป, ต่อไป.” ทรูแยนยิ้มและโบกมือ “ใช่.” ลัว๋อเฟิงลุกขึ้นเตรียมออก …… เดินออกจากคฤหาสน์ของอาจารย์, เขาหันกลับมามอง, ใจเปี่ยมไปด้วยความขม-หวาน “ครั้งสุดท้ายที่ออกจากดินนี้คือเมื่อออกจากโลก, ครั้งนี้คือออกจากอาจารย์ของข้า.” ลัว๋อเฟิงส่ายหัว “เจ้ายังเด็ก, เมื่อฝึก 10 ล้านปีแล้วจะเคยชิน.” เสียงบาบาตัสดังในใจ “เอาล่ะ,” ลัว๋อเฟิงขมวดคิ้ว, “การฝึก 10 ล้านปียังเป็นเรื่องของอนาคต. ตอนนี้ข้ายังไม่ถึง 100 ปี, ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไกล ๆ แบบนั้น.” เดินตามตรอก ลัว๋อเฟิงถอนหายใจ “30 ปี!” “พริบตาเดียวก็จบ.” ลัว๋อเฟิงใจดี, “ข้ากลายเป็นคนเข้มแข็งกว่าตอนมาถึงแล้ว.” ร่างดินของเขา, ที่ไม่ได้ฝึก, ยังคงอยู่ที่ระดับจักรวาล 1. แต่เมื่อออกจากเมืองสับสนดิบ…เขาสามารถใช้บ่อชีวิตและถึงระดับจักรวาล 9 ได้ง่าย ๆ. เพราะไม่มีคอขวด, เขาอาจบรรลุเต็มที่สู่ ‘ดอมเมนลอร์ด’ เผามอชาอยู่ในระดับเดียวกับ ‘สัตว์เขี้ยวทอง’ ก่อนมาถึงจักรวาลดิบ, ลัว๋อเฟิงได้เตรียมโลหะจำนวนมากสำหรับระดับดอมเมนลอร์ดแล้ว, จึงคงการวิวัฒนาการตามปกติ รวม 30 ปีในเมืองสับสนดิบ เพียง 10 ปีที่แล้ว, เขาก็บรรลุระดับดอมเมนลอร์ด 1! ระดับดอมเมนลอร์ด 1 ถึง 3 ใช้ 150 ปี ระดับ 4 ถึง 6 ใช้ 600 ปี ระดับ 7 ถึง 9 ใช้ 3,600 ปี ดอมเมนลอร์ด 9 บรรลุสู่ ‘เซคเตอร์ลอร์ด’ ประมาณ 5,000 ปี การใช้กลุ่มโลหะที่เหมาะที่สุดในระดับดอมเมนลอร์ดอาจเพิ่มประสิทธิภาพการวิวัฒนาการสูงสุด 52 เท่า, เขาอยู่ในเมืองสับสนดิบ 20 ปี, หมายความว่าการวิวัฒนาการปกติของเขาได้ดำเนินมานานกว่า 1,000 ปี! ดังนั้น…สัตว์เขี้ยวทองและเผามอชา ทั้งสองจึงถึงระดับดอมเมนลอร์ด 6!” “ถ้าข้าไปบ่อชีวิตและวิวัฒนาการถึงระดับจักรวาล 9, ข้าต้องหยุดที่นั่น. ถ้าข้าบรรลุดอมเมนลอร์ด…” ลัว๋อเฟิงคิด, “นั่นคงยุ่งยาก, ทฤษฎีแล้วทันทีที่เป็นดอมเมนลอร์ด 1 ข้าก็สามารถก้าวสู่ดอมเมนลอร์ด 9 ได้เลย. แต่ข้าต่างจากคนอื่น, การเติบโตของขเตอาจากโลกภายใน.” โลกภายในของเขาอยู่ระดับดอมเมนลอร์ด 6, จึงไม่มีคอขวดก่อนหน้านั้น แต่ว่า หากโลกภายในไม่เติบโต, จิตวิญญาณของร่างกายก็ไม่มีทางเติบโตเช่นกัน “เมื่อสัตว์เขี้ยวทองและเผามอชาได้ระดับดอมเมนลอร์ด 9, ข้าจะทำให้ร่างกายมนุษย์ของข้าก้าวสู่ระดับดอมเมนลอร์ด 9.” ลัว๋อเฟิงคิด “ในเมืองสับสนดิบ, การพัฒนาที่ใหญ่ที่สุดของข้าคือการเข้าใจกฎกำเนิด.” ลัว๋อเฟิงประกาศ ศึกษา ‘แท็บเล็ตจักรวาล 9’, พร้อมคำสอนของอาจารย์ทรูแยนจักรพรรดิ, และการศึกษาน้ำเลือดลอย, ความก้าวหน้าของเขาเป็นจริง 10 ปีที่แล้ว, เขาเข้าใจรูปแบบดาบแรกของ ‘เลือดลอย’ อย่างสมบูรณ์ จุดเริ่มต้นเป็นส่วนที่ยากที่สุด, ด้วยประสบการณ์และการชี้แนะของอาจารย์, 108 รูปแบบดาบเข้ากันได้ดีกับภาพหยดฝน 9 รูปแบบดาบ, ดังนั้นใน 3 ปี ข้าพร้อมเข้าใจรูปแบบดาบที่ 2 และอีก 3 ปีต่อมาก็จบรูปแบบดาบที่ 3 … ยิ่งลึกเข้าไป, ประสิทธิภาพก็เพิ่มขึ้น ในปีที่ 28 ของการอยู่ในเมืองสับสนดิบ, ลัว๋อเฟิงเข้าใจรูปแบบดาบที่ 9! ณ จุดนี้, ภาพหยดฝนบนแท็บเล็ตจักรวาล 9 ไม่ได้มีความลึกลับต่อเขาแล้ว, เขาเข้าใจแล้วทั้งหมด! รูปแบบ 1‑9 แรกเป็นเรื่องง่าย แต่รูปแบบกลาง 27 นั้นยากกว่ามาก, ส่วนสุดท้าย 72 ยิ่งยากกว่า ตอนนี้ใกล้จะออกจากเมืองสับสนดิบ, ลัว๋อเฟิงยังไม่เข้าใจรูปแบบดาบที่ 10 “แม้ยังไม่เสร็จรูปแบบที่ 10, รูปภาพฝนเล็กที่ 2, ข้าก็พัฒนามากใน 3 ปีนี้.” ลัว๋อเฟิงคิด, “เหลืออีก 10 วันก่อนออก, ก่อนนั้นข้าจะลองสะพานสวรรค์อีกครั้งและดูว่าจะผ่านระดับ 5 หรือไม่! ถ้าผ่าน, จะได้โอกาสอีกครั้งศึกษาแท็บเล็ต! ด้วยโอกาสสุดท้ายนี้, ข้าจะค่อยๆ ซึมซับหลังจากออกไป.” …… ปลาตัวใหญ่กำลังลอยอยู่ในจักรวาลที่ไม่เสถียรระหว่างจักรวาลดิบและจักรวาลปัจจุบัน ในปลาตัวนั้น “ท่านอัศวิน, ใน 1,000 อัจฉริยะของรุ่นนี้, มี 816 คนยังอยู่รอด.” ใบหน้าสีหยกในเกราะหยกโค้งคำนับ, เธอพูดต่อ, “ในนั้นผู้ที่โดดเด่นที่สุดคือโบแลน, ตอนนี้เขาผ่านระดับที่ 5 แล้ว. ถัดไปคือ ลัว๋อเฟิง, เขาผ่านระดับที่ 4. 5 คนต่อมาผ่านระดับที่ 3 ทั้งหมด! ที่น่าตกใจที่สุดคือ ลัว๋อเฟิง, ในปีที่ 19 เขาผ่านระดับที่ 4, เกินกว่าผู้อื่นมาก, เขาใกล้โบแลนที่สุด.” อันดายอีก 10 คนตอบรับแต่ยังคงเคารพ อัศวินดาบ 9 นั่งบนบัลลังก์ฟัง, โน้มหัว, กระซิบ, “โบแลน? ลัว๋อเฟิง?” ดังกระทบ… เรือยังคงเคลื่อนที่ต่อไป อัศวินดาบ 9 นั่งบนเรือมุ่งหน้าเมืองสับสนดิบ, พร้อมรับกลุ่มของลัว๋อเฟิงกลับสู่จักรวาลปัจจุบัน.