CHAPTER 525 — แผนล่า บทที่ 525: แผนล่า ผู้แปล: Translation_Nation บรรณาธิการ: Translation_Nation ในห้องกว้างของหลุมยักษ์ หลู่เฟิงที่สวมชุดเกราะทองแดงนั่งบนเก้าอี้หิน คิดไตร่ตรอง “ชีโง่มีผลึกแม่น้ำโลหิต แม้ว่าฉันจะเอามากเท่าที่ต้องการ นักรบธรรมดาก็รับได้แค่เท่าไหร่ ดังนั้นจำนวนผลึกที่เขามีต้องมีขีดจำกัด และฉันเกรงว่าอาจได้อีกแค่ 1 หรือ 2 ชิ้นจากเขาเท่านั้น” หลู่เฟิงส่ายหัว “นั่นยังไม่พอ” “งั้น…” เขาจิกตา “มีวิธีเดียวเท่านั้น” ซู! แสงสว่างพุ่งขึ้นสู่เมฆระดับ, พุ่งตรงเข้าสู่ระดับที่ 18 นั่นคือมอชา หลู่เฟิง, ข้าง ๆ ปรากฏปิรามิดสีเงินขาว เขาเดินตามประตูห้องโดยสารเข้าลำเรือ ห้องควบคุม “หลู่เฟิง, เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?” เสียงบาบาตะก้องในห้องควบคุม “ทำไมถึงใช้คนเผ่าโมช่า?” หลู่เฟิงมอช่าในเกราะสีดำนั่งบนโซฟากว้างสบาย, ยิ้มแย้ม “บาบาตะ ไม่ต้องกังวล ฉันใช้โมช่าสำหรับผลึก…” เขารีบเล่าเรื่องอสูรเขาแห่งทองและผลึก, พร้อมบอกเป้าหมายทั้งหมด “งั้นดูด 15 อย่างคนเดียวไม่พอเหรอ? ดูด 10 อย่างคนเดียวก็เป็นสวรรค์แล้ว, ถ้าเดินต่อจะเกิดอะไรขึ้น?” บาบาตะตื่นเต้นมาก “ฮ็ม.” มอชา หลู่เฟิงพยักหน้า “ดังนั้น ฉันจะวางเจ้า, เถาวัลย์ติดต่อเมฆ, และสมบัติสำคัญทั้งหมดบนร่างโมชา, รวมถึงแกนชีวิต…ในร่างนี้ ตอนนี้สิ่งเดียวที่เหลือในห้องกว้างของหลุมยักษ์คือร่างมนุษย์ดินของฉัน แม้ว่าจะเจอโศกนาฏกรรมและตายก็ไม่มีอะไร” ตราบใดที่แกนยังไม่ได้รับความเสียหาย แม้หลังจากที่ 3 ร่างถูกทำลายก็ยังสามารถฟื้นฟูได้ “สิ่งที่เจ้าทำมีเหตุผล, ทิ้งแกนไว้ในร่างโมชา. ด้านการเอาตัวรอด…ร่างโมช่าพร้อมกับยานอัตโนมัตินี้ปลอดภัยกว่ามาก.” บาบาตะยอมรับ “แล้วเจ้าเตรียมทำอะไรต่อ?” “ล่า!” มอชา หลู่เฟิงยิ้ม “ทวีปแม่น้ำเลือดไม่มีที่สิ้นสุด, มีหลายโลก, แต่ละโลกถูกปกครองโดยเจ้าเมืองแยกส่วน. และเมืองทั่วโลกนี่มีจำนวนหลายสิบล้าน…จำนวนเจ้าเมืองก็คงเท่ากัน. ส่วนจำนวนเจ้าอาณาจักร, มากกว่าจำนวนเจ้าเมืองร้อยเท่า, แถมยังน่าตกใจยิ่งขึ้น” “ทวีปแม่น้ำเลือดชอบผู้แข็งแรง, และทุกโลกในนั้นต่างแข่งขันกัน” “ทุกวันมีมนุษย์ตายเป็นจำนวนมาก, ทุกปีเจ้าอาณาจักรก็มีการตายหลายคน” “สิ่งที่ฉันต้องทำคือกวาดล้างเจ้าอาณาจักรบางคนโดยลับ” “ฉันจะไม่สังหารมากเกินไป. เนื่องจากมีหลายสิบล้านโลกในทวีปนี้…แต่ละโลกมีหลายพันสถานที่ที่ถูกควบคุม, ฉันแค่ต้องสังหารเจ้าอาณาจักร 1 คนต่อโลก! การล่าประมาณหมื่นเจ้าอาณาจักรทั่วทั้งทวีปก็ไม่ใช่เรื่องยาก” ดวงตามอชา หลู่เฟิงส่องแสงตื่นเต้น “จากเจ้าอาณาจักรหนึ่ง, ฉันโดยเฉลี่ยได้ผลึกหนึ่งชิ้น. แบบนี้ฉันจะได้ผลึกแม่น้ำเลือดใกล้หมื่นชิ้น!” “ฉันเชื่อว่านั่นเป็นไปได้!” “ผลึกประมาณ 10,000 ชิ้นก็พอแล้ว” มอชา หลู่เฟิงพูดเบา “ฮะฮะ…ชั่วร้อน! ใกล้ 10,000? ฮะฮะ, ทำเลย นี่ตื่นเต้นเกินจะบรรยาย รีบออกไป…ใช้พลังคลานักฆ่าที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรวาลของเจ้า” บาบาตะก็หลงใหลในความตื่นเต้นจากคำอธิบายของหลู่เฟิง ล่า! ด้วยโลกนับไม่ถ้วนของทวีปแม่น้ำเลือดเป็นเป้าหมาย… ล่าลับ, ไม่ให้ตรวจจับ! “ไปกันเถอะ!” มอชา หลู่เฟิงสั่ง ซู! ยานอัตโนมัติเหมือนอุกกาบาตพุ่งออกสู่อวกาศนอกโลก ทวีปแม่น้ำเลือด, เมืองเทียนอู, เมืองโบราณที่อยู่ไกลกว่า 1 พันล้านกิโลเมตรจากซากปรักตายของเทพโบราณ คฤหาสน์ผู้นำเมืองเทียนอู, ทางเดินด้านนอกประตู “เจ้าอยากท้าทายข้าภายในอาณาเขตของข้าหรือ? เจ้ากำลังมองหาการตาย! แม้ว่าจะสำนึกในตอนนี้ก็สายเกิน!” คนผิวเขียวตาเย็น, สวมเกราะ, นั่งบนอสูรตระดัดสูง 10 เมตร มองลงมาและสั่ง “ออกคำสั่ง, นำหัวหน้าตระกูลโมซี้มานี่!” “หัวหน้าเมือง, เจ้าหนูโมซี้นั้นหยิ่งยโสมาก, มันมาชะเลงกับเจ้าเสมอควรตาย! แต่ครอบครัวโมซี้ใหญ่โต, ยากที่จะไม่มีศิษย์ศักดิ์สิทธิ์, ไม่จำเป็นต้อง….” ระดับเมฆนายพลในเกราะกล่าวด้วยความเคารพ ปัง! แสงสว่างพุ่งชนนายพลนั้นผลักเขาย้อนหลังไปยังอาคารโรงแรมขนาดใหญ่ด้านหลัง ทำให้อาคารระเบิดและพังทลายเป็นฝุ่นละอองที่พุ่งไกลและพุ่งชนหัวของผู้ที่เดินผ่าน บางคนถูกฆ่าอย่างทันที เกิดความโกลาหลบนถนน ซู! จากอาคารพังลง เงาร่างหนึ่งพุ่งออกมา นั่นคือนายพลสีซีดที่กำลังพ่นเลือด เขานั่งคุกเข่าขออภัย “หัวหน้าเมือง, ผมผิด, ผมรู้ข้อผิดพลาดของผมแล้ว” “จำไว้!” “ดินแดนเทียนอูเป็นของข้า!” สายตาที่เย็นของชายคนนั้นส่องลง “ผู้ที่ข้าสั่งให้ตายต้องตาย! ถ้าเจ้ายังกล้าถามข้าอีก…จะไม่ได้แค่ฟัดเดียวนี้” “เข้าใจแล้ว, เข้าใจแล้ว” นายพลตื่นตกใจอย่างแรง “ไปเถอะ, ทำลายตระกูลโมซี้ทั้งหมด. ถ้าต้องโทษใคร ก็โทษหนุ่มนั้น วันนี้อารมณ์ของข้าดี แต่หนุ่มน้อยนั้นทำลายหมดแล้ว ให้เขามองตัวเองก่อน สิ่งที่เล็กน้อยขนาดนั้นกล้าทักทายข้า…ข้าจะทำลายตระกูลเขาให้หมด เหมือนฆ่าแมลงตัวเล็ก” ชายคนนั้นนั่งบนตระดัดของเขา สั่งกลุ่มด้านล่างก่อนเข้าคฤหาสน์ของหัวหน้าเมือง และนายพลนั้นยืนขึ้นทันที “นายพล.” คนอื่นมองเขา “ทำไมจ้องมอง? รีบรวบรวมกองทัพ เราจะทำลายตระกูลโมซี้ให้ถึงพื้นดิน!” นายพลตะโกน “ครับ!” “ตระกูลโมซี้ในเมืองเทียนอูนี้อยู่ในสิบอันดับแรกแล้ว. เพียงเพราะหนุ่มน้อยนั้นทำให้หัวหน้าเมืองโกรธ, พวกเขาก็พังทลายแล้ว เสียดายนะ” “หนุ่มโมชงทำอะไรให้หัวหน้าเมืองโกรธ?” “ไม่ทราบ” “ได้ยินหัวหน้าเมืองสวมชุดธรรมดาพร้อมไปกับคนเฝ้าสองคนที่หอคอยเชียวโยตะทางตะวันตก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรกับเขาและคุณโมชง, แค่ชนกัน. อีกทั้งหนุ่มนั้นหยิ่งยโสตลอด…วันนี้โชคร้ายที่เจอหัวหน้าเมือง. ด้วยคำสั่งของเขา ตระกูลโมซี้ต้องพัง” “น่าเสียดาย, น่าเสียดาย” “เสียดาย? หัวหน้าเมืองไม่ดีเลย, โมชงก็เป็นคนร้าย. ให้พวกเขาตายไปเยอะดี” กลุ่มคนจำนวนมากถูกรวบรวมในระยะไกลกำลังพูดคุย หนึ่งในนั้นคือหลู่เฟิงสวมเสื้อคลุมสีดํายาวสบาย ยืนฟังพร้อมรอยยิ้ม “ไม่คาดคิดว่าจะได้ชมการแสดงดี ๆ แบบนี้ที่เมืองเทียนอู ฮม…หัวหน้าเมือง? ความโหดร้ายแบบนั้น, อยากได้ผลึกเพิ่มจากเจ้า” ฮู! หลู่เฟิงใส่เสื้อคลุมสีดำหายไปโดยไม่มีร่องรอยในฝูงชน แทรกซึมเข้าไปในคฤหาสน์ของหัวหน้าเมือง …… ภายในคฤหาสน์ของหัวหน้าเมือง เป็นพระราชวังหรูหราหกชั้น ชายที่ดูเย็นนั่งอยู่บนเตียงยาว 10 เมตร มีหญิงสองคนสลักเกล็ดบนหน้าผากมานวดให้ “เบา ๆ, เบา ๆ. ใช่, อย่างนั้น” ชายคนนั้นปิดตาแล้วสั่ง “หัวหน้าเมือง, พี่สาวและฉันเห็นผ้าชุดที่ศาลาเครื่องแต่งกายสีสัน” “ซื้อทุกอย่างที่เห็นเลย, แค่จ่ายตามจำนวนกับผู้จัดการในคฤหาสน์” ชายที่มีสายตาเย็นพูดอย่างสบายใจ “ขอบคุณหัวหน้าเมือง” สาวสองคนพูดอย่างตื่นเต้น แต่ริมฝีปากชายคนนั้นบิดเป็นรอยยิ้ม การครอบครองอำนาจแบบนี้ ควบคุมชีวิตของผู้คน ทำให้หลายคนต้องอุทิศตนต่อหน้าเขา…ความรู้สึกนั้นยอดเยี่ยม “อาจารย์คนเก่ามักโง่, ฝึกฝนอย่างหนักแค่จะเป็นหัวหน้าเมืองระดับโลก มีความจำเป็นหรือ? ฉันแค่สนุก…ฮาฮา, หัวหน้าเมืองระดับโลก? ทำได้ง่ายไหม?” “ชีวิต” “ต้องเป็นแบบนี้!” ปุชิ! แสงสีเลือดสามแฉก, ชายสายตาเย็นตะโกนอย่างตกใจ ข้างเตียงหรูของเขายืนชายใส่เสื้อคลุมสีดํา ถือดาบและมองเขาอย่างเย็นชา “ฉัน… ฉันตายหรือ? ทำยังไง…?” ชายคนนั้นรู้สึกแกนชีวิตแตก สั่นแต่ยังมองต่อไป ในขณะเดียวกันจิตสำนึกของเขาเริ่มละลาย ชีวิตหรูหราของเขาจบลง “ช่างแย่มาก” ชายใส่เสื้อคลุมสีดำคนนี้ยืนข้างเตียง มองสามร่างเปลือยเปล่า ดวงตาเย็น “ชีวิตที่เน่าเปียกแบบนี้ทำให้เขากลายเป็นเจ้าอาณาจักร, นั่นแค่โชคดี หรือบอกว่า…เพราะภูมิหลังของเขา? ยิ่งใหญ่ยิ่งดี ยิ่งใหญ่ยิ่งอาจมีผลึกมาก” เขารีบยึดแหวนอวกาศจากหัวหน้าเมืองคนนั้น “ฮึม?” “สองผลึก?” หลู่เฟิงยิ้ม “ไม่เลว, เริ่มต้นดี” แล้วเขาโบกมือให้สามร่างรวมถึงเตียงยักษ์ทั้งหมดถูกบรรจุในแหวนอวกาศของเขา พร้อมทำลายหลักฐานทั้งหมด ชั่ว! ชายคลุมสีดำเหมือนภาพลวงตา, ดำดิ่งออกจากคฤหาสน์วิ่งสู่ท้องฟ้าโดยตรงถึงระดับเมฆที่ 18 แล้วนั่งในยานอัตโนมัติ, บินในอวกาศเหนือทวีปแม่น้ำเลือด …… ฆ่าคนหนึ่งแล้วย้ายตำแหน่งทันที เขาตระหนักระมัดระวังอย่างสุดขีด! ด้วยการแข่งขันและการฆ่ากันระหว่างโลกต่าง ๆ สงครามมักระเบิด และในสภาวะวุ่นวายเหล่านี้ การตายของเจ้าอาณาจักรเป็นเรื่องปกติ! บางครั้งเมื่อเจ้าอาณาจักรถูกฆ่า ผู้ใต้บังคับก็ไม่รู้เลย…คิดว่าจะไปฝึกฝนที่ไหนสักแห่ง …… ในอวกาศ, ในห้องย่อยของพระราชวัง, ผู้ดูแลการเฝ้าตรวจทั่วทวีปแม่น้ำเลือด “อ่า?” “เจ้าศรีหลู่เฟิงทำอะไรอยู่ ทำไมถึงอยู่ในยานอัตโนมัตินั้นบินไปทั่ว? เข้า-ออกบ่อยเกินไป” “ตามปกติใช้เวลาหลายวัน” “แต่ครั้งนี้บ่อยเกินไป” “เขากำลังทำอะไรอยู่?” กลุ่มเจ้าแยกส่วนผู้ดูแลการเฝ้าตรวจต่างสงสัย เพราะไม่เข้าใจว่าหลู่เฟิงทำอะไร ในขณะที่มอชา หลู่เฟิงกำลังล่า อยู่ในห้องกว้างของซากปรักตายของเทพโบราณ หลู่เฟิงสวมเกราะบรอนซ์นั่งอยู่ ปิดตา “ความเร็วนี้เร็วมาก. เฉลี่ยได้ผลึกหนึ่งชิ้นต่อวัน” “แผนล่าตั้งแต่ตอนนี้ได้ผ่านมาครึ่งปีแล้ว” “รวมผลไม้เมื่อคืน, คิดว่าได้ 98 ผลึก” หลู่เฟิงยิ้มและเปิดตา “ฮึม, อีกสองชิ้นก็เป็นร้อยแล้ว”