Chapter 1390 - The Protector of Shenmu Keep, Zhang Xiaohou!

เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 03:37

บทที่ 1390 - ผู้คุ้มกันปราการเชินมู่, จาง เสี่ยวฮู! แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “ผู้บังคับการจาง อย่าห่างจากเฟิง ยูเฟย์และคุ้มกันเขาไว้ ทิ้งคนนี้ให้ฉันเอง!” ผู้บังคับใช้จ้านเจียงหลินจ้องมองบลูดีโคนที่อยู่ต่อหน้า บลูดีโคนนั้นโหดร้ายอย่างสุดขีด สัตว์ประหลาดอันศูนย์ร้ายของเขาได้ขุดเอาอวัยวะของนักเวทสงครามสองคนออกแล้ว พวกเขาตายอย่างสยดสยอง! จาง เสี่ยวฮูรู้สึกอยากฆ่าสัตว์ประหลาดอันศูนย์ร้ายและบลูดีโคนที่หน้าตานรกเพื่อแก้แค้นนักเวทสงคราม! เจียงหลินไม่อาจปล่อยให้จาง เสี่ยวฮูเข้าไปสู้ศัตรูได้ เขาอาจเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกองกำลังคุ้มกันปราการเชินมู่ แทบแน่ใจว่าวาติกันสีดำยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด หากพวกเขามีแผนอื่น ๆ อีก มันจะทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่! การต่อสู้ระหว่างผู้บังคับใช้เจียงหลินและบลูดีโคนหน้าตานรกก็เริ่มขึ้น บลูดีโคนเป็นอาเดวานซ์เมจก็ด้วย เขาอ่อนแอกว่าเจียงหลินเล็กน้อย แต่เมื่อรวมกับสัตว์ประหลาดอันศูนย์ร้ายที่ชอบความโหดร้าย เจียงหลินก็อยู่ในอุปสรรคเล็กน้อย! “เธอจะไม่ได้ผ่าน!” เจียงหลินบีบฟัน และมองขึ้นไปบนฟากฟ้า กระแสน้ำพุ่งแรงจากท้องฟ้าตกลงมาท่าเดียวกับสัตว์ประหลาดอันศูนย์ร้ายที่โหดร้าย สัตว์นั้นไม่มีที่หลบหนี น้ำตกฟ้าผ่าของเจียงหลินทำให้กระดูกแตกและอ่อนแอลงจนสุดขีด การโจมตีของเจียงหลินทำให้สัตว์ประหลาดอันศูนย์ร้ายได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง แต่บลูดีโคนที่ชาญฉลาดดูเหมือนจะวางแผนเสียสละสัตว์นั้นตั้งแต่ต้น เขาตะโกนบรรทุกเจียงหลินในขณะที่เขากำลังร่ายคาถา ขั้วน้ำแข็งแหลมคมพุ่งออกมาจากผนังด้านหลังเจียงหลินและมุ่งตรงไปที่หัวใจ! จาง เสี่ยวฮูมีฝุ่นละอองเล็ก ๆ วางรอบตัวเขา เขาเตะดาบเมื่อเห็นเจียงหลินตกอยู่ในสถานการณ์อันวิปลาส! เขาปรากฏตัวข้างบลูดีโคนในพริบตา พร้อมร่ายคาถาลมและคาถาแผ่นดินในครั้งเดียว ความเร็วของเขาในระยะใกล้แทบจะเหมือนการเทเลพอร์ท เขาเก่งกาจในเรื่องการใช้คาถาเหล่านี้ บลูดีโคนหลงใหลในความสุขที่ได้เพิ่มการฆ่าอีกหนึ่งคน เขาไม่ได้สังเกตว่ามีใครยืนข้างเคียงจนสายเกินไป! “หางวาฬลม!” จาง เสี่ยวฮูเหยียบพื้น อย่างรวดเร็วลมที่วนรอบเขากลายเป็นกระแสลมคล้ายหางวาฬ พุ่งบลูดีโคนขึ้นอากาศ! บลูดีโคนไม่คาดคิดการโจมตีเลย เขาถูกพัดขึ้นฟ้าเหมือนฟาง เสียแรงพยายามร่ายคาถาป้องกันในขณะที่กำลังหมุนด้วยความเร็วสูงในอากาศ “ปีกลมแหนบ!” จาง เสี่ยวฮูควบคุมลมแรงอีกครั้ง ปีกลมบนหลังเขาไม่ใช่แค่เพื่อการป้องกันหรือเดินทางตามแบบเดิม พวกมันแยกออกเป็นแผ่นสีขาวหลายแผ่นสร้างวงกลมรอบบลูดีโคนแล้วพุ่งชนกัน... ใบหน้าบลูดีโคนเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บเมื่อร่างกายเริ่มตกลงจากอากาศ ความเร็วของแถบลมเร็วเกินกว่าจะเข้าใจ เขาเพียงรู้สึกเจ็บอย่างรุนแรงเมื่อร่างกายแตกเป็นหลายชิ้น! เลือดไหลลงพร้อมกับเศษชิ้นส่วน เจียงหลินที่เหงื่อเย็นไหลเต็มหน้า ตะลึงอย่างมากเมื่อมองที่ซากของบลูดีโคน เขารู้ว่าจาง เสี่ยวฮูคือผู้แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม แต่ก็ยังไม่คาดคิดว่ากัปตันหนุ่มจะกำจัดบลูดีโคนอาเดวานซ์เมจได้ง่ายขนาดนั้น! “คุณสบายดีไหม?” จาง เสี่ยวฮูถาม เจียงหลินบิดริมฝีปาก เขาไม่ได้คาดคิดว่าผู้บังคับใช้อาวุธสูงของเขาจะด้อยกว่าเด็กหนุ่ม เขากำลังจะพูดอะไรอยู่เมื่อสังเกตเห็นบางอย่างเคลื่อนที่ข้างจาง เสี่ยวฮู แค่ฟองอากาศเล็ก ๆ ที่รวบรวมกันอย่างรวดเร็วไปยังจุดหนึ่ง... “ระวัง!” เจียงหลินไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ในฐานะนักเวทน้ำ เขารู้ว่ามันอันตรายอย่างยิ่ง จาง เสี่ยวฮูไม่ได้สังเกตอะไรในตอนแรก เขาเพิ่งรู้ว่าชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตรายเมื่อแหลมน้ำแข็งพุ่งออกมาจากฟองใส! “พลังของคุณน่าประทับใจในวัยหนุ่มเช่นนี้ แต่ข้าขอโทษที่จบของคุณมาถึงแล้ว” เสียงผีสีม่วงสะท้อนในหูจาง เสียงดาบน้ำแข็งยาวแหลมแทงที่หลังของจาง ระยะใกล้ทำให้จางไม่มีโอกาสตอบโต้! โดยปกติ นักเวทต้องใช้เวลานานในการเรียกพลังคาถา เนื่องจากต้องร่างวงโคจรดาวและเชื่อมต่อเป็นลายดาว แม้จะอาจร่ายคาถาพื้นฐานด้วยความคิดเดียว แต่ต้องเตรียมพร้อมล่วงหน้าเพื่อรีแอคชั่นเร็วกว่าโจมตี การที่ผีสีม่วงเข้าถึงจางโดยที่เขาไม่สังเกตเลยเป็นเรื่องยาก เขากำลังปล่อยการแทงที่เป็นอันตรายร้ายแรงขณะพูดถึงมันแล้ว คาถาเร็วที่สุดก็ยังคุมไม่ได้, วัสดุป้องกันก็ไม่ทันตั้งตัว — “เอ้ย! จาง เสี่ยวฮูตกอยู่ในอันตราย!” เชาว์ เหมียนหย่างตะโกนจากที่สูง เขาไม่คาดคิดว่าผีสีม่วงจะหายตัวด้วยเทคนิคลับ จาง เสี่ยวฮูก็ไม่ได้คาดคิดเช่นกัน ปกติ นักเวทที่ปรากฏตัวจากไม่มีที่ใดมักเป็นเงาเวท พวกเขาหลบอยู่ในเงาโดยไม่ให้ศัตรูสังเกต แต่ไม่มีเงาใด ๆ ใกล้จาง เสี่ยวฮู และเขาก็ควรสังเกตพลังมืดรอบตัว เขาไม่เข้าใจว่าผีสีม่วงจะเข้าใกล้ได้อย่างไร! ฝุ่นละอองที่วนรอบจาง เสี่ยวฮูกะทันหันรวมตัวในทิศทางที่ดาบน้ำแข็งกำลังแทงและสร้างโล่ห์เหมือนพวกนางฟ้าปกป้องเจ้าแห่งตน! ดาบน้ำแข็งหยุดไม่ได้นาน; ผีสีม่วงอึ้งโหย พืชธาตุดินของเขามีคุณสมบัติป้องกันตัว! ผีสีม่วงมั่นใจว่าจาง เสี่ยวฮูไม่รู้ตัว เขาเคยฆ่าสัตว์ศัตรูหลายตัวด้วยความสามารถนี้ เพื่อยืนยันอำนาจของตน การเคลื่อนที่นี้มีประสิทธิภาพต่อมาจารย์หนุ่ม เพราะพวกเขายังไม่ระวังและไม่มีประสบการณ์เท่ากับมาจารย์รุ่นเก่า พื้นดินใต้เท้าผีสีม่วงกลายเป็นโคลนโถม โคลนนั้นเกาะเท้าและดึงเขาลงสู่พื้น ผีสีม่วงตระหนักช้า ๆ ว่าจาง เสี่ยวฮูมีความตระหนักสูง เขาได้สร้างโดเมนครอบคลุมรัศมีร้อยเมตร ทำให้ผีสีม่วงไม่มีหนทางหนี “เชือดไปเลย!” ผีสีม่วงโกรธแค้นสุดรุนแรง เขาต้องละทิ้งการปิดล้อมและถอยออกจากบึงของจาง “คิดว่าตัวเองจะวิ่งไปไหน!” จาง เสี่ยวฮูเชื่อว่าผู้นั้นกำลังนำสมาชิกวาติกันสีดำบุกเข้ามาในปราการโบราณ เขาจึงร่ายรางลมไล่ตาม ผีสีม่วงยิ้มเยือกเย็นเมื่อเห็นจาง เสี่ยวฮูตาม ร่างของเขาเริ่มใสเหมือนภาพลวงตา พอจาง เสี่ยวฮูตามถึง ผีสีม่วงหายไปโดยไม่มีร่องรอย! จาง เสี่ยวฮูมองไปรอบ ๆ ด้วยความตกใจและอัศจรรย์ เพียงคนที่ใช้ธาตุเงาถึงจะหายไปโดยไม่มีร่องรอย แต่วงล้อมเขาไม่มีเงาให้เงาเวทใช้ และไม่มีพลังมืดใดๆ รอบตัว จาง เสี่ยวฮูไม่เข้าใจว่าผีสีม่วงหายไปได้อย่างไร! วิธีหายของธาตุเงาคือค่อย ๆ ผสานเข้ากับเงา แต่คนนี้ค่อย ๆ จางหายไปจนกลายเป็นใสเต็มที่! “ผู้บังคับการจาง สบายดีไหม?” เจียงหลินถาม “ฉันสบายดี” จาง เสี่ยวฮูตอบ หลายคนไม่ได้สังเกตฝุ่นละอองที่ลอยรอบจาง เสี่ยวฮู ฝุ่นละอองเหล่านี้ขนาดหนึ่งในสิบของเม็ดทราย ดูเหมือนฝุ่นธรรมดา ยากจะเห็นเมื่อไม่ได้รวมกันที่จุดเดียว... มันเป็นโดเมนของจาง เสี่ยวฮู—โดเมนฝุ่น! ฝุ่นละอองเล็ก ๆ เหล่านั้นเป็นเวทมนตร์ของโดเมนฝุ่น พวกมันมีสติสัมปชัญญะ เมื่อเจ้าของโดเมนถูกคุกคาม ฝุ่นละอองจะรวมตัวทันทีเป็นโล่ห์แข็งแรงเพื่อปกป้อง! ผีสีม่วงคาดไม่ถึงว่าจาง เสี่ยวฮูจะมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมเช่นนั้น เขาคิดว่าการซุ่มโจมตีของเขาจะสำเร็จ แต่สุดท้ายก็ต้องถอยหนีด้วยความอับอาย ผีสีม่วงเป็นนักฆ่าประเภทหนึ่ง เมื่อแผนล้มเหลว เขาต้องหนีไป เขาเห็นจาง เสี่ยวฮูฆ่าบลูดีโคนทันทีด้วยธาตุลม ไม่มั่นใจว่าจะสามารถต้านแถบลมได้หรือไม่ “ฆ่าพวกเขาทั้งหมด! อยากเห็นพวกเขาจะอยู่ได้กี่นาที!” ผีสีม่วงหลบหนีไปยังที่ปลอดภัย ไม่อยากเผชิญหน้าอีกต่อไป เขาจึงสั่งให้คนของเขาไปต่อ วาติกันสีดำมีกลุ่มคนจำนวนมาก ผีสีม่วงสามารถใช้จำนวนคนเหล่านั้นทำให้ผู้คุ้มกันปราการเชินมู่เสียยุทธตรียาก และมองหาโอกาสโจมตีอีกครั้งในระหว่างการสู้! — คาถาต่าง ๆ พุ่งชนกันบนกำแพง แรงของวาติกันสีดำไม่ได้อัศจรรย์มากนัก แต่พวกเขามีอสูรกายมืดที่บุกขึ้นถึงยอดกำแพง ไม่ถูกกักขังโดยอาณาจักรสวรรค์ ผู้ป้องกันกำแพงต้องต่อสู้กับอสูรกายเหล่านั้นอย่างหนัก “อ้ะ!” เสียงกรีดร้องอิตกของผู้บังคับใช้ภายใต้คำสั่งของเจียงหลินดังขึ้น เมื่อศพของผู้บังคับใช้คนหนึ่งถูกฆาตกรรมอย่างโหดร้ายภายในระยะห่างเพียงห้าสิบเมตรจากจาง เสี่ยวฮูและเจียงหลิน ผีสีม่วงเตะศพผู้บังคับใช้ทิ้งให้สัตว์ประหลาดอันศูนย์ร้ายใกล้เคียง แล้วเหลียวมองจาง เสี่ยวฮูและเจียงหลินด้วยรอยยิ้มอาถรรพ์ แม้เขาอาจไม่สามารถทำลายจาง เสี่ยวฮูด้วยโดเมนป้องกันนี้ได้ แต่เขายังสามารถฆ่าทหารและผู้บังคับใช้ที่แข็งแกร่งกว่าได้ จาง เสี่ยวฮูคงไม่อาจปกป้องปราการจากสมาชิกวาติกันสีดำจำนวนมากโดยไม่มีความช่วยเหลือ! “บ้าไปแล้ว!” เจียงหลินโกรธจัด เขาต้องการต่อสู้กับผีสีม่วงจนตาย ผู้บังคับใช้ที่เสียชีวิตเป็นอัศวินใหม่ที่มีพรสวรรค์สูง เจียงหลินได้ตั้งความหวังไว้กับเขาอย่างสูงเยี่ยม คนหนุ่มนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและพรสวรรค์ที่เหนือกว่า เจียงหลินมองเห็นอนาคตของเขาอยู่ในมือ แต่เมื่อเห็นชายหนุ่มถูกสัตว์ประหลาดอันศูนย์ร้ายกิน เขารู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดผู้เสียใจอย่างรุนแรง.

React

พูดคุย