บทที่ 286 - ขยันขันแข็งในการตีสังเคราะห์ ------------ เพื่อไม่ให้คนอื่นสังเกตว่าเขามีวิญญาณไฟเฉิน เซียงจึงตั้งใจบังออร่าของเปลวไฟไว้ อย่างไรก็ตาม ผู้ฝึกแร่แสงอาวุธโบราณเหล่านั้นยังคงรับรู้ได้ว่าเปลวไฟของเขามีพลังอันน่าเกรงขาม แม้ว่าไฟไควัตชนิดแสงอ่อนนี้มักจะอ่อนแรง แต่พวกเขาก็สามารถบอกได้ว่ามันพิเศษจากคุณภาพไฟที่ปล่อยออกมา หัวซียงยูเอเป็นคนเดียวที่เงียบสงบมองดูขณะเฉิน เซียงกำลังตีสังเคราะห์ยาอันศักดิ์สิทธิ์ เขาตั้งใจอย่างจริงจังเต็มที่กับการตีสังเคราะห์ ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่เล็กน้อยจากผู้คนรอบข้าง การควบคุมเปลวไฟของเฉิน เซียงได้ถึงระดับที่เหลือเชื่อ ผู้ฝึกแร่แสงอาวุธโบราณเหล่านั้นปิดตาเพื่อรับความเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิภายในเตาเผา พวกเขาตะลึงเมื่ออุณหภูมิในเตาดูเหมือนไม่เปลี่ยนแปลงเลย เรียบง่ายอย่างไม่มีที่ติ เฉพาะหัวซียงยูเอเท่านั้นที่สัมผัสได้ว่าการควบคุมอุณหภูมิของเปลวไฟของเฉินเซียงนั้นดีเยี่ยมและละเอียดอ่อน สามารถเทียบเท่ากับผู้ฝึกระดับสูงหลายคน ผู้ฝึกแร่แสงเหล่านี้รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเพราะการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิภายในและภายนอกนั้นไม่เหมือนใคร พวกเขาเคยเห็นคนอื่นตีสังเคราะห์ “อ้อยอ้อยร้อยส beasts แดน” มาก่อน และรู้วิธีตีสังเคราะห์เอง แต่ไม่ได้ทำแบบที่เฉินเซียงทำ ตอนเริ่มต้นเปลวไฟไม่ได้สั่นคลอนมากนัก โดยปกติการตีสังเคราะห์ “อ้อยอ้อยร้อยส beasts แดน” ไฟจะต้องร้อนจัดในช่วงแรกเพื่อคั่วสมุนไพร สมุนไพรแต่ละชนิดต้องการความร้อนที่ต่างกัน ดังนั้นความแปรปรวนของความร้อนในเตาควรจะเห็นได้ชัดเจน เฉิน เซียงเปิดตาขึ้นและหัวเราะเบา ๆ ไปที่หัวซียงยูเอ ผู้ฝึกแร่แสงเก่า ๆ ที่กำลังมองดูต่างรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ช่วงก่อนหน้านี้เขาดูจริงจังอย่างสุดขีด แต่ตอนนี้กลับทำท่าทางไร้สาระซึ่งถือว่าเป็นตารางห้ามในศิลปะตีสังเคราะห์ เฉิน เซียงมองเห็นสีหน้าของสามคน จึงคาดเดาได้ทุกอย่างในใจเขาก็อ้าปากหัวเราะในใจว่า “จริง ๆ แล้วสภาพที่คุณรู้สึกในเตาเผานั้นแปลก เพราะนี่คือเตามังกรไฟอัจฉริยะ เวลาในที่นี่ไหลต่างจากภายนอก” หัวซียงยูเอพูดด้วยเสียงต่ำ “คุณนี่ทำให้เราเสียเวลาเลย” การกระทำของเขาทำให้ความประทับใจที่เขาสร้างไว้ต่อผู้ฝึกแร่แสงเก่า ๆ หายไปทันที โดยเฉพาะสายตาเมื่อมองหัวซียงยูเอทำให้พวกเขารู้สึกรังเกียจในใจ แม้ในระหว่างการตีสังเคราะห์เด็กผู้ชายคนนี้ก็ไม่ลืมมองสาวสวย ทำให้พวกเขาผิดหวังที่เคยมาควบคุมเฉินเซียง “ทำให้เงียบบ้าง!” หัวซียงยูเอข่มปาก เฉิน เซียงยิ้มกว้าง “ผมเสร็จแล้ว” “อะไรนะ?” หัวซียงยูเอและผู้ฝึกแร่แสงเก่าสามคนต่างตะโกนขึ้นด้วยความไม่เชื่อ พวกเขากระโดดขึ้นจากเก้าอี้อย่างรีบเร่งโดยแสดงอาการอึ้งใจ เวลาผ่านไปเท่าไหร่? พวกเขาจำได้ว่าเฉินเซียงเพิ่งปิดฝาไม่นาน และก็ยังไม่เห็นสัญญาณใด ๆ ที่บ่งบอกว่าพร้อมแล้วเลย แต่เขากลับบอกว่าเสร็จแล้ว “อย่าล้อเล่น!” หัวซียงยูเอพูดจบก่อนที่เฉินเซียงจะเปิดฝาเตา ปรากฏออร่าสีครามพุ่งออกมาจากภายใน แล้วสิบอ้อยอ้อยสีครามที่มีกลิ่นสมุนไพรแปลกตานอนเงียบในเตา นั่นคือภาพที่พวกเขาเห็นก่อนหมอกสีขาวล้อมอ้อยค่อย ๆ กระจาย ส่วนกลางของฉากนี้ไม่ได้มาจากต้นฉบับ Mike เพิ่มเข้ามา ฉันไม่มีความหมายอะไร โดยไม่คาดคิด มีอ้อยสิบเม็ด! เห็นเช่นนั้น ผู้ฝึกแร่แสงเก่า ๆ สามคนตาแตก พวกเขารีบเข้าไปใกล้หม้อและนับอย่างจริงจังสามครั้ง ก่อนสรุปว่ามีจริง ๆ สิบอ้อยอ้อยร้อยส beasts แดน “อย่าถามแต่อย่างใด ทั้งหมดนี้ผมตีสังเคราะห์เอง ทุกคนที่นี่เป็นอาวุโสในโลกของผู้ฝึกแร่แสง ผมกล้าหักลอกร้ายบังเอิญต่อหน้าคุณเลย” เฉินเซียงตอบอย่างรัดกุม เขาตีสังเคราะห์ “อ้อยร้อยส beasts แดน” อย่างจริงจังกว่าปกติ นั่นคือเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาตีได้เร็ว แต่เขาไม่ได้คาดคิดว่าผู้คนเหล่านั้นจะไม่เชื่อสิ่งที่อยู่ต่อหน้าต่ำตา “เป็นไปไม่ได้! ‘อ้อยร้อยส beasts แดน’ ทำได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง? เริ่มตีเมื่อไหร่?” ชายเฒ่าที่สังเกต ‘อ้อยร้อยส beasts แดน’ อย่างระมัดระวังถาม “ไม่นานนัก ทั้งหมดแค่สองสามเดือนเท่านั้น” เฉินเซียงตอบ จริง ๆ แล้วเขาเพิ่งตีสังเคราะห์อ้อยนี้สำเร็จไม่กี่วันก่อน แต่เขาไม่อยากให้ผู้ฝึกแร่แสงเก่ากลัวจนตายจึงเก็บความจริงไว้ หัวซียงยูเอก็แสดงความเข้าใจ แม้กระนั้น ผู้เฒ่าสามคนก็ยังไม่หัวเราะง่าย ๆ ใบหน้าตกใจของพวกเขาน่าขบขัน เหมือนพวกเขารอใครสักคนตาย เมื่อเปรียบเทียบปริมาณ คุณภาพ และเวลาที่ต้องใช้ตลอดการตีสังเคราะห์ ‘อ้อยร้อยส beasts แดน’ ความสำเร็จของพวกเขากลายเป็นศูนย์ต่อเฉินเซียง หากแข่งกันตีสังเคราะห์กับเขา พวกเขาจะพ่ายแพ้สิบในสิบ หัวซียงยูเอแม้จะตกใจมาก แต่ก็เร็ว ๆ นี้กลับสงบลง เธอคุ้นเคยกับเฉินเซียงและคุ้นเคยกับการกระทำที่ตะกะทุของเขา เช่น ลิ้ว เหมือนสตรีสวยที่ถูกเด็กนักศิลปะหลายล้านคนไล่ตามมานับหมื่นปีแล้ว แต่ตอนนี้เธอถูกเด็กชายร้ายเล็ก ๆ ใคร่นั้นเอาไป นอกจากนี้ เขายังได้คู่ครองของสองสตรีสวยที่สุดในแผ่นดินเชินเว่ย หากเหตุการณ์เหล่านี้เปิดเผย แน่นอนว่าไม่มีใครเชื่อว่าเป็นผลงานของเฉินเซียง “อืมอออ… ผมแค่อยากไม่ให้รบกวนเวลามูลค่าสูงของอาวุโส เราจึงตีสังเคราะห์เร็วขึ้นหน่อย!” เฉินเซียงเห็นผู้เฒ่าสามคนจ้องมอง ‘อ้อยร้อยส beasts แดน’ อย่างตั้งใจจึงไอแรง ๆ แล้วพูด ผู้เฒ่าเหล่านั้นรู้สึกถึงการตีบวกครั้งหนึ่งอีกครั้ง การตีสังเคราะห์ไม่สามารถเร่งให้เร็วกว่าเวลาที่ตั้งไว้ได้ หากพวกเขาไม่สนใจหน้าตา พวกเขาก็อาจบังคับเฉินเซียงให้แบ่งปันประสบการณ์บ้าง หลักการแรกของเฉินเซียงในการตีสังเคราะห์คือไม่ให้สมุนไพรเสียเปล่า ต้องใช้สมุนไพรให้เต็มที่ที่สุด บางครั้งอาจทำให้ได้อีกอ้อยหนึ่งเม็ดในระหว่างการตีสังเคราะห์ มีผงสมุนไพรจิ๋ว ๆ ที่เปลี่ยนเป็นหมอกและไหลออกจากเตา นี่แหละที่ทำให้ห้องส่วนตัวของผู้ฝึกหลายคนเต็มไปด้วยกลิ่นสมุนไพร แต่ในกรณีของเฉินเซียง เขาไม่ให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น เขาควบคุมทุกอย่างให้อยู่ภายในเตาเท่านั้น ทำให้เขาสามารถตีสังเคราะห์อ้อยได้เพิ่มหนึ่งหรือสองเม็ดมากกว่าผู้อื่น หัวซียงยูเอและสามคนอื่นเห็นจุดนี้ในขณะเฉินเซียงตีอ้อย พวกเขาเห็นว่าไม่มีร่องรอยของกลิ่นสมุนไพรเลย ทำให้พวกเขาอาย เพราะไม่ได้มาจากพรสวรรค์เพียงอย่างเดียว แต่เป็นการสะท้อนสภาพจิตใจของพวกเขา ในการตีสังเคราะห์บางคนแค่ไล่ตามการได้อ้อยโดยไม่สนใจคุณภาพเลย! แต่เงื่อนไขของเฉินเซียงต่อคุณภาพและการใช้สมุนไพรนั้นสูงมาก แม้จะซู เมียวเอ้าต่างชื่นชมจุดนี้ของเฉินเซียง เธอเชื่อว่าความขยันของเขาเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาก้าวหน้าเร็วในศิลปะตีสังเคราะห์และทำให้ได้ผลผลิตดีกว่าคนอื่น อ้อยที่สองที่เฉินเซียงจะตีสังเคราะห์คือ “อ้อยก่อฐาน” แม้ว่าในการประเมินครั้งล่าสุดเขาได้ใช้ ‘อ้อยก่อฐาน’ แทน ‘อ้อยระดับวิญญาณสูง’ แต่เขาก็ต้องตีสังเคราะห์ซ้ำอีกครั้ง เฉินเซียงหยิบสมุนไพรสำหรับ ‘อ้อยก่อฐาน’ ออกมาจัดการอย่างระมัดระวัง ในขณะนี้สามผู้ฝึกแร่แสงกำลังมองอย่างตั้งใจ พวกเขากังวลว่าจะพลาดรายละเอียดเล็กน้อยจากกระบวนการตีสังเคราะห์ของเฉินเซียง แม้พวกเขาจะทำ ‘อ้อยก่อฐาน’ ได้เช่นกัน แต่หลายปีที่ผ่านมาพวกเขาไม่ได้ทำเลย ผลไม้ “อำมหิตสีน้ำเงิน” หายากมาก และโอกาสได้เห็นคนอื่นตีสังเคราะห์มันก็หายากยิ่งกว่า ดังนั้นพวกเขาจึงจับตามองกระบวนการอย่างจริงจัง ในสายตาของผู้เฒ่าสามคนนี้ เฉินเซียงดูสูงขึ้นเหมือนอาจารย์ของพวกเขา หัวซียงยูเอเป็นคนเดียวที่มีสีหน้าซื่อสัตย์ เธอรู้อยู่แล้วว่าเฉินเซียงสามารถตี ‘อ้อยก่อฐาน’ ได้ แต่เธอกลับสนใจอยากรู้ว่าอ้อยใดบ้างที่เขาจะตีต่อจาก ‘อ้อยร้อยส beasts แดน’ และ ‘อ้อยก่อฐาน’ รวมถึงประเภทของ ‘อ้อยระดับอำมหิตระดับต่ำ’ ที่เขาจะตี เฉินเซียงเคยตี ‘อ้อยก่อฐาน’ มาแล้วหลายครั้ง มีอ้อยหลายเม็ดอยู่ในกระเป๋า หากเขาตั้งใจและเสียสละทุกอย่างเพื่อปลูก ‘ผลไม้อำมหิตสีน้ำเงิน’ เขาก็จะกินอ้อยเหล่านั้นเหมือนกินน้ำตาลก๊วยเจียว ‘ผลไม้อำมหิตสีน้ำเงิน’ ที่ลิ้ว มังเจ่อให้เขามีคุณภาพสูง เขาสามารถตีออกได้สี่เม็ด! ครั้งก่อนเพราะคุณภาพของสมุนไพร เขาตีได้แค่สองเม็ด ซึ่งก็ยังทำให้คนอื่นอ้นช็อก หลังจากจัดการสมุนไพรแล้ว เฉินเซียงใส่ลงในเตา ปิดฝาและเทเปลวไฟเข้าไป เป็นกระบวนการที่ยุ่งยาก แต่ผู้ฝึกแร่แสงสามคนดูอย่างตื่นเต้นเฉินเซียงไม่เข้าใจว่าพวกเขามองอะไรอยู่ พวกเขาไม่สามารถรับรู้อุณหภูมิหรือสภาวะภายในเตาเลย! --- แปลโดย Xianxiaworld