Chapter 1359 ตัดฝ่ามือ สีหน้าของเคลาส์กลับมาเป็นปกติและถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นน้ำแข็งบนพื้น น้ำแข็งก้อนนั้นเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทจากการโจมตีของชายผู้นั้น "การโจมตีรุนแรงชะมัด หมอนี่ไม่ควรได้รับอนุญาตให้แตะต้องตัวใครอีก ผมว่าตัดมือมันทิ้งดีกว่า" เคลาส์กล่าวพลางตัวสั่นเทา หากไม่ใช่เพราะความไวพริบของเขา ป่านนี้เขาคงตายไปแล้ว ตอนที่ชายคนนั้นโจมตีใส่นักรบธาตุ (Elemental Warrior) เขาไม่ได้สังเกตเห็นและรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร แต่เมื่อได้กลายเป็นเป้าหมายของการโจมตีด้วยตัวเอง เขาก็รู้ทันทีว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หากไม่ใช่เพราะสัมผัสที่เพิ่มขึ้นจากการป้องกันด้วยน้ำแข็งอัตโนมัติ เขาคงกลายเป็นศพไปแล้ว จากสีของน้ำแข็ง เห็นได้ชัดว่าชายคนนั้นต้องการฆ่าเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว และพูดตามตรง ถ้ามันโดนตัวเขาเข้าจริงๆ เขาคงไม่รอดแน่ นอกจากว่าจะมีน้ำยาฟื้นฟูระดับปาฏิหาริย์ติดตัวไว้ "ไอ้ขยะเอ๊ย! แกคิดว่าจะฆ่าฉันได้เหรอ? ฝันไปเถอะ..." เคลาส์ตะโกนด่าทอชายคนนั้นด้วยถ้อยคำต่างๆ นานา ขณะที่ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ ชายคนนั้นเห็นเคลาส์แล้วก็หัวเราะในลำคอ "ฉันสัมผัสได้ว่าแกกำลังรวบรวมอนุภาคธาตุน้ำแข็ง ฉันไม่ใช่คนโง่นะ" เคลาส์ยักไหล่ "จะโทษผมก็ไม่ได้หรอก ก็ต้องลองดูสักตั้ง" ชายคนนั้นชิงลงมือก่อน ไม่เปิดโอกาสให้เคลาส์ทำอย่างที่หวัง เคลาส์ปัดป้องการโจมตีที่พุ่งเข้ามา ในเมื่อเขาเตรียมตัวรับมือชายคนนี้ไว้แล้ว เขาจึงไม่ได้ใช้เทคนิคเดิมเพื่อเข้าประชิดตัว แต่กลับร่วมมือกับอีกสองคนที่เหลือเริ่มรุมเร้าแนวป้องกันของเคลาส์ การป้องกันของเคลาส์แข็งแกร่งมาก แต่เมื่อต้องรับมือกับคนสามคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหนึ่งในนั้นเป็นผู้บรรลุธาตุความมืดระดับสูงสุด (Peak Darkness Elemental Venerable) มันจึงยากที่จะสกัดกั้นการโจมตีทั้งหมดไว้ได้ ผู้ใช้ธาตุความมืดเป็นตัวหลักในการโจมตี ส่วนอีกสองคนจะเข้าโจมตีทันทีที่กำแพงป้องกันของเคลาส์ถูกทำลายลง การป้องกันด้วยน้ำแข็งของเคลาส์ทำงานเต็มสูบ แต่มันไม่สามารถหยุดการโจมตีของทั้งสามคนได้พร้อมกัน ครั้งนี้พวกเขาไม่ได้โจมตีจากมุมที่ต่างกัน แต่โจมตีที่จุดเดิม แถมยังโจมตีเหลื่อมเวลากันเพียงเสี้ยววินาที ทำให้การป้องกันของเคลาส์ไม่สามารถตอบสนองต่อการโจมตีครั้งสุดท้ายได้ทัน เคลาส์ถูกการโจมตีหนึ่งเข้าจังๆ แต่ชุดเกราะน้ำแข็งทำให้เขายังไม่พ่ายแพ้ให้กับการจู่โจมของทั้งคู่ "ต่อให้พวกแกโจมตีใส่ฉันไปตลอดทั้งปี ก็อย่าหวังว่าจะทำให้ฉันบาดเจ็บได้เลย" ในขณะที่ปัดป้องการโจมตี เคลาส์ยังคงพ่นคำด่าออกมาไม่หยุด การทำให้ศัตรูโกรธจนสติแตกเป็นสิ่งที่เขาทำจนชิน และเขาก็ไม่ได้มีโอกาสด่าใครไม่หยุดแบบนี้บ่อยๆ เสียด้วย ไม่นานนัก นักรบธาตุของเรย์โนลด์สก็ฟื้นตัวและพุ่งเข้าใส่ชายคนนั้นพร้อมจู่โจม ชายคนนั้นพยายามใช้อุบายเดิม หลังจากหลบการโจมตีแรกได้ เขาก็คิดจะใช้ท่าเดิมอีกครั้ง แต่ฝ่ามือของเขากลับปะทะเข้ากับสายฟ้าที่ซัดกลับมาจนต้องถอยร่น นักรบธาตุไม่เปิดโอกาสให้เขาใช้ท่าเดิมได้อีก ชายคนนั้นสบถเบาๆ แต่ก็ไม่ยอมแพ้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงใช้เทคนิคนี้เฉพาะในการโจมตีครั้งแรกเท่านั้น โดยส่วนใหญ่เขามักจะได้รับผลลัพธ์ที่ต้องการ แต่เมื่อไหร่ที่ไม่ได้ผล เขาก็จะลำบากในการจัดการกับคู่ต่อสู้ เคลาส์รู้ทันการโจมตีนั้น และนักรบธาตุเองหรือใครก็ตามที่ควบคุมมันอยู่ก็รู้ทันเช่นกัน ไม่มีทางที่เขาจะใช้มันกับพวกเขาได้อีกแล้ว เมื่อเขาถูกดึงความสนใจไป เคลาส์จึงได้โอกาสเต็มที่ในการจัดการกับผู้บรรลุธาตุระดับเจ็ดอีกสองคน และไม่นานนัก หนึ่งในนั้นก็ถูกสังหาร เคลาส์มีประสิทธิภาพมากเมื่อเขาจริงจัง เขารู้ดีว่าไม่มีประโยชน์ที่จะเสียเวลา โดยเฉพาะเมื่อสถานการณ์ของเกรย์ยังไม่แน่นอน ดังนั้นเขาจึงลงมือสังหารทันทีที่มีโอกาส ชายคนนั้นวาร์ปหายตัวไป ทิ้งนักรบธาตุไว้เบื้องหลังแล้วรีบไปช่วยอีกคน สมุนของพวกเขาเกือบทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้นในที่แห่งนี้ และพวกเขาทำอะไรไม่ได้เลย เคลาส์สร้างโดมน้ำแข็งขึ้นทันทีเมื่อเห็นการโจมตีของผู้ใช้ธาตุความมืดพุ่งตรงเข้ามา แต่ชายคนนั้นกลับหายตัวไปและไปโผล่อยู่ภายในโดมของเคลาส์ เคลาส์ยิ้มพลางชักดาบบางเฉียบออกมา ดาบเล่มนั้นบางจนแทบจะมองไม่เห็น เขาหันกลับไปแล้วฟันดาบด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว ชายคนนั้นไม่เห็นดาบที่พุ่งเข้ามา และเมื่อเห็นเคลาส์หันมายิ้มให้ เขาจึงถอยกรูดด้วยความตระหนก เมื่อเขาปรากฏตัวอยู่นอกโดม เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก การที่เคลาส์โต้กลับได้เร็วขนาดนี้แสดงให้เห็นว่าเขาเตรียมตัวรับมือไว้แล้ว นี่คือสาเหตุที่เขาไม่ชอบใช้เทคนิคนี้ซ้ำหลังจากใช้ไปแล้วรอบหนึ่ง แต่ถ้าไม่ใช้ เขาก็ต้องนั่งดูสมุนตัวเองตาย "ฝ่ามือนั่นของแกน่ารังเกียจจริงๆ โชคดีนะที่ตอนนี้แกเหลือแค่อันเดียว" คำพูดของเคลาส์ทำให้ชายคนนั้นตกตะลึง เขาจึงก้มลงมองมือตัวเองและพบว่ามือข้างหนึ่งของเขาเหลือเพียงตั้งแต่ข้อมือขึ้นไป พูดให้ชัดคือมือขวาของเขานั่นเอง มีเพียงมือซ้ายเท่านั้นที่ยังอยู่ครบ เขาเงยหน้ามองเคลาส์แล้วเห็นดาบในมือของอีกฝ่าย "ตั้งแต่เมื่อไหร่?" ชายคนนั้นตกตะลึง เขาไม่เห็นเคลาส์ชักดาบออกมาด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการใช้มันเลย "อ้อ ตอนที่ฉันสร้างโดมนี้น่ะ ฉันก็ชักดาบออกมาแล้วรอแกเข้ามาไง และแกก็เป็นเหมือนสุนัขโง่ๆ ที่วิ่งเข้ามาหาที่ตายเอง" เคลาส์อธิบาย เคลาส์เป็นคนเดียวที่จะมานั่งอธิบายให้คู่ต่อสู้ฟังว่าเขาโจมตีอย่างไร ซึ่งเหตุผลก็เพียงแค่อยากล้อเลียนอีกฝ่ายเท่านั้น ชายคนนั้นไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้ และเคลาส์ก็ต้องการยั่วโมโหเขาให้หนักกว่าเดิม ชายคนนั้นขบกรามแน่น เลือดหยุดไหลแล้ว แต่ต้องใช้เวลาสักพักหากเขาต้องการงอกมือขึ้นมาใหม่ "ต้องยอมรับเลย แกมันไม่ธรรมดาจริงๆ" "ขอบใจนะ แกเองก็ใช่ย่อยเหมือนกัน ทั้งฝ่ามือเดียวนั่นแล้วก็อะไรต่อมิอะไรอีก" คำตอบของเคลาส์แทบจะทำให้ชายคนนั้นคลุ้มคลั่งอีกรอบ ชายคนนั้นพยายามควบคุมสติแล้วมองไปยังสมุนที่เขาอุตส่าห์ช่วยไว้ แต่ดวงตาของเขาก็แทบถลนออกมาเมื่อเห็นนักรบธาตุตัดหัวของสมุนคนนั้นทิ้ง เขายอมเสียสละตัวเองแต่ก็ยังรักษาชีวิตสมุนไว้ไม่ได้ ไม่เพียงแค่นั้น ตอนนี้ทั้งเคลาส์และนักรบธาตุของเรย์โนลด์สยังสามารถร่วมมือกันรุมเล่นงานเขาได้อีกด้วย