Chapter 1385 สัมผัสที่เฉียบคม "นี่เราจะไปกันดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ?" คลอสถามด้วยความตกตะลึงกับคำพูดของเกรย์ "ก็ทำนองนั้นแหละ" เกรย์พยักหน้ารับ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของคลอสเขาก็พูดเสริมขึ้นว่า "นายคิดว่านายจะแย่งชิงอะไรจากสถานที่ที่แม้แต่โวลดก็ยังทำไม่ได้งั้นเหรอ?" "เหตุผลฟังขึ้น งั้นไปกันเถอะ" คลอสไม่โต้เถียงอะไรอีกหลังจากได้ยินเช่นนั้น เขาล้อเล่นอะไรอยู่? การจะได้ของจากที่ที่โวลดยังทำไม่ได้น่ะเหรอ? แค่ในฝันก็ยังเป็นไปไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับโลกความจริง ทางที่ดีที่สุดคือรีบออกไปตอนนี้ดีกว่า เกรย์ส่ายหัวเมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่าย คลอสอาจจะเป็นตัวปัญหา แต่เขาก็มักจะพยายามให้แน่ใจว่าตนเองจะไม่หาเรื่องใส่ตัวกับคนที่แกร่งเกินกว่าที่เขาหรือคนรอบข้างจะรับมือไหว เมื่อลองคิดดูแล้ว คลอสมีพรสวรรค์ในการสร้างปัญหาจริงๆ แต่เขาก็ไม่เคยไปล่วงเกินใครที่อยู่เหนือระดับของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย 'เขาทำไปโดยตั้งใจหรือเปล่านะ?' เกรย์เหลือบมองคลอสที่กำลังนำกลุ่มออกจากภูเขาไฟ เขาใช้วิธีเดียวกับเกรย์ด้วยการโจมตีอย่างต่อเนื่อง และหลังจากสร้างช่องโหว่ได้สำเร็จ พวกเขาก็กระโดดออกมาจากถ้ำ วินาทีที่ก้าวออกมาจากถ้ำ สิ่งแรกที่เห็นคือฟลินท์ที่กำลังถูกฟีนิกซ์เล่นงานอยู่ "มีการแสดงด้วย เราควรดูสักหน่อยนะ" คลอสหยิบเก้าอี้ออกมาแล้วนั่งลง มันไม่ใช่เก้าอี้ธรรมดา แต่เป็นบัลลังก์ บัลลังก์นี้อยู่ในความครอบครองของเขาตั้งแต่ตอนที่ออกจากทวีปอาซูร์ เขาเคยแบ่งให้เรย์โนลด์นั่งบ้างเป็นครั้งคราว แต่ตอนนี้มันเป็นของเขาแล้ว "นายยังเก็บมันไว้อยู่อีกเหรอ?" เกรย์ถึงกับพูดไม่ออก "แน่นอน! มันออกจะงดงามขนาดนี้ ตั้งแต่มาที่นี่ฉันยังไม่เห็นบัลลังก์ไหนเทียบชั้นกับอันนี้ได้เลย" คลอสตอบ เขายู่ปากแล้วพูดต่อว่า "ฉันผิดหวังกับพวกเขานะเนี่ย ขนาดสร้างบัลลังก์จากซากของมังกรหรืออะไรทำนองนั้นยังทำไม่ได้เลย ทั้งที่มีผู้มีอำนาจระดับนี้อยู่ที่นี่แท้ๆ ฉันอายแทนพวกเขาว่ะ" เกรย์มองร่างของฟลินท์แล้วนึกถึงตอนที่พวกเขาเจอกันก่อนหน้านี้ "หมอนั่นคือคนที่พยายามจะโจมตีฉัน" เขาพูดเบาๆ "เขาก็ไม่ได้แย่นะ การที่สามารถมาถึงขั้นนี้ได้แสดงว่าเขาเก่งพอตัวเลยล่ะ" อลิซกล่าว "ใช่ แต่เขาหยิ่งยโสเกินไป เขาจะแพ้ให้กับฟีนิกซ์ ความดื้อรั้นไม่สามารถทดแทนจุดอ่อนของเขาในการต่อสู้แบบนี้ได้หรอก มันมีแต่จะทำให้เขาตายเปล่า" เกรย์กล่าว "เลิกพูดจาเหมือนคนแก่ได้แล้ว นายก็อายุไม่ได้ห่างจากเขาเท่าไหร่หรอก" คลอสกล่าวหลังจากได้ยินคำพูดของเกรย์ เกรย์ยักไหล่ เขาไม่ถือสาที่คลอสเรียกเขาว่าคนแก่ แต่ความจริงก็คือฟลินท์ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าฟีนิกซ์ หากเป็นการต่อสู้ตัดสินความเป็นความตายก็ว่าไปอย่าง แต่ในสถานการณ์แบบนี้ นอกจากจะเป็นการเสียเวลาแล้ว ยังมีความเสี่ยงที่จะได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกด้วย ฟลินท์รู้สึกได้ว่ามีสายตาจ้องมองมาที่ตน แต่เขาไม่มีโอกาสได้หันไปมองทิศทางนั้นเลย เขาถูกฟีนิกซ์กดดันอย่างหนัก เผลอเพียงนิดเดียวก็อาจได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ ซึ่งเขาตระหนักดีถึงข้อนี้จึงต้องจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ ยิ่งไปกว่านั้น ใครก็ตามที่ปรากฏตัวขึ้นที่นี่คงไม่อยากหาเรื่องโจมตีเขาแน่ ความปลอดภัยของเขาจึงถือว่ารับประกันได้ตราบใดที่เขาไม่ไปโจมตีใครเหมือนตอนที่โจมตีเกรย์ เขาต่อสู้กับฟีนิกซ์ต่อไปโดยพยายามทำให้แน่ใจว่าตนเองจะไม่พ่ายแพ้ ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ทำได้เพียงยอมแพ้ ฟีนิกซ์นั้นทรงพลังเกินไปและเขาก็แกร่งไม่พอ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ค่ายกลถึงรับรู้ได้ทันทีที่ใครบางคนยอมแพ้ เพราะฟีนิกซ์หยุดโจมตีทันทีที่เขาถอดใจ มันกลับไปนอนและเลือนหายไป พลังงานแก่นแท้บางส่วนจากจุดที่ฟีนิกซ์หายไปลอยเข้ามาในร่างของฟลินท์ ฟลินท์รู้ดีว่านี่คือรางวัลสูงสุดของสถานที่แห่งนี้ เขาจึงดูดซับมันอย่างระมัดระวัง หลังจากดูดซับเสร็จเขาก็หันกลับมา แล้วก็เห็นคลอสที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ทองคำ ตามด้วยเกรย์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์น้ำแข็ง คลอสไม่อยากให้พวกเขากลายเป็นจุดแปลกแยกจึงสร้างบัลลังก์น้ำแข็งให้คนอีกสามคน แม้บัลลังก์ทองคำของเขาจะดูเตะตากว่า แต่มันก็ไม่ได้ลดทอนความงดงามของบัลลังก์น้ำแข็งที่ดูราวกับแกะสลักมาจากผลึกแก้ว คลอสเริ่มปรบมือเมื่อฟลินท์หันมามองพวกเขา คิ้วของเกรย์กระตุกเมื่อได้ยินเสียงปรบมือของคลอส "บัดซบ!" ฟลินท์สบถออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ มันราวกับว่าเขาเป็นนักแสดงที่กำลังแสดงโชว์ให้เกรย์และเพื่อนๆ ดู สิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิดไม่ใช่การที่คลอสนั่งอยู่บนบัลลังก์ หรือการที่อีกฝ่ายปรบมือให้ (ถึงแม้ว่ามันจะน่ารำคาญก็ตาม) แต่สิ่งที่ทำให้เขาฉุนเฉียดยิ่งกว่าคือท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาวของเกรย์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์น้ำแข็งพลางจ้องมองมาที่เขา "นายทำเขาโกรธแล้วนะ" เรย์โนลด์ให้ความเห็น "พวกเราไปกันเถอะ" เกรย์ลุกขึ้นแล้วเดินไปยังประตูมิติที่นำออกไปนอกภูเขาไฟ "คิดจะไปไหนน่ะ?" ฟลินท์ถามด้วยความเดือดดาล "ออกไปข้างนอก" เกรย์ตอบโดยไม่หยุดเดิน ฟลินท์ทำท่าจะพุ่งตัวเข้าไปแต่แล้วเขาก็รู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่ลดวูบ สายตาของเขาหันไปทางคลอสที่กำลังฉีกยิ้มกว้าง "ฉันไม่ทำแบบนั้นแน่ถ้าฉันเป็นนาย" .... ภายนอกภูเขาไฟ ชายชรากำลังโกรธจัด เขาเฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่เกรย์และเพื่อนๆ ปรากฏตัว จนถึงตอนที่พวกเขานั่งลงบนบัลลังก์ บัลลังก์ที่คลอสนั่งนั้นดูดีกว่าเก้าอี้ทุกตัวที่เขาเคยนั่งมาตลอดชีวิตหลายร้อยปีของเขาเสียอีก "ข้าจะฆ่าเจ้าเด็กเหลือขอนั่น!" ชายชรากล่าว จากการกระทำของคลอส เขาคิดว่าคลอสต้องเป็นหัวหน้ากลุ่มแน่ๆ คลอสเป็นคนที่มีท่าทีของอัจฉริยะระดับท็อป และเขาก็คิดว่าเป็นคนนี้แหละที่ทำร้ายลูกศิษย์ของเขา เมื่อเห็นลูกศิษย์แสดงความโกรธแค้นต่อเกรย์ เขาก็ประเมินสถานการณ์ทันที แต่เขาก็ยังอยากจะฆ่าคลอสให้ตาย คลอสล้อเลียนลูกศิษย์อันเป็นที่รักของเขา เรื่องนี้จะปล่อยผ่านไปไม่ได้ "ท่านผู้เฒ่า อย่าเพิ่งทำอะไรวู่วามตอนที่พวกเขาออกมา นี่คือฝ่ายฟีนิกซ์ จนกว่าเราจะรู้เบื้องหลังที่แน่ชัดของพวกเขา ท่านจะทำอะไรโง่ๆ ไม่ได้นะ" เป็นครั้งแรกที่ท่าทีเฉยเมยตามปกติของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไป มีความจริงจังเข้ามาแทนที่ พวกเขาอาจจะเป็นฝ่ายชั้นนำในทวีปตอนใต้ แต่พวกเขาไม่เต็มใจที่จะล่วงเกินฝ่ายชั้นนำหลายๆ แห่งเพียงเพราะความถือดีของชายชราผู้นี้ "อย่ามาสั่งข้า" บรรยากาศเริ่มตึงเครียดด้วยคำตอบของชายชรา เห็นได้ชัดว่าเขาอารมณ์ไม่ดีเอามากๆ ชายวัยกลางคนรู้สึกปวดหัว เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทำไมคลอสถึงนึกสนุกอยากเอาบัลลังก์ออกมานั่งดูคนอื่นสู้กัน ในเมื่อตัวเองจัดการธุระเสร็จไปแล้วจะอยู่ดูต่อทำไม ที่แย่กว่านั้นคือไม่เพียงแค่ดู แต่ยังปรบมือหลังจบโชว์อีก อัจฉริยะคนไหนก็ต้องรู้สึกถูกเหยียดหยามหากคนวัยเดียวกันทำแบบนี้ ยิ่งกับอัจฉริยะระดับเจ็ดอย่างฟลินท์ด้วยแล้ว ฟลินท์ไม่มีวันยอมปล่อยเรื่องนี้ไปแน่ๆ และอาจารย์ของเขาก็เช่นกัน ชายวัยกลางคนรู้ดีว่าเขาคงต้องสะสางเรื่องนี้ทันทีที่คนพวกนั้นออกมา ไม่อย่างนั้นเรื่องอาจจะบานปลายเกินควบคุม ด้วยนิสัยของชายชราคนนี้ เขาไม่มีวันยอมให้เรื่องจบลงง่ายๆ แน่ .... ภายในภูเขาไฟ ฟลินท์จ้องมองคลอส เขาเองก็อยู่ในระดับสูงสุดของขอบเขตผู้มีเกียรติ ดังนั้นเขาจึงไม่หวาดหวั่นกับการโชว์พลังของคลอสเลยแม้แต่น้อย "คนใช้พลังน้ำกล้ามาอวดเบ่งต่อหน้าข้าเหรอ?" ร่างกายของเขาพวยพุ่งไปด้วยเปลวเพลิง ฟลินท์เป็นผู้ใช้ธาตุไฟ และเขารู้สึกว่าตนเองเหนือกว่าใครก็ตามที่ใช้ธาตุน้ำ ในภูเขาไฟแบบนี้เขาได้เปรียบทุกทาง คลอสหัวเราะเมื่อเห็นดังนั้น "หมอนั่นทำร้ายอีโก้น้อยๆ ของนายตอนที่อัดนายร่วงหรือไง?" "มันลอบโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัวต่างหาก ในการต่อสู้จริงๆ มันไม่ใช่คู่มือข้าหรอก" ฟลินท์พ่นลมหายใจ พูดตามตรง เขาไม่คิดว่าเกรย์จะโจมตีด้วยพลังขนาดนั้น เขาเลยไม่ได้ตั้งรับให้ดีพอ ตอนที่โดนอัดเขาก็ถึงกับสตั้นไปเลย "ในการต่อสู้ 'จริงๆ' อย่างที่นายว่า นายคงตายไปแล้ว" คลอสหัวเราะแล้วเดินไปที่ประตูมิติเช่นกัน ไม่มีประโยชน์ที่จะคุยกับคนอย่างฟลินท์ เพราะเขาไม่มีวันยอมรับหรอกว่าตัวเองด้อยกว่า เรย์โนลด์และอลิซเดินตามหลังเขาออกไปจากที่นั่น ฟลินท์เดินตามหลังพวกเขามาติดๆ เขาจะโชว์ให้เกรย์เห็นให้ได้ว่าใครกันแน่ที่เหนือกว่า .... ภายนอกภูเขาไฟ แสงสว่างปรากฏขึ้นและเกรย์เป็นคนแรกที่ก้าวออกมา คลอสและคนอื่นๆ ตามหลังมาติดๆ ก่อนที่ฟลินท์จะก้าวตามออกมา วินาทีที่ทุกคนปรากฏตัว เกรย์สัมผัสได้ถึงความเป็นศัตรูและมองตรงไปที่ดวงตาของชายชราทันที ชายวัยกลางคนตกใจกับสัญชาตญาณของเกรย์ ชายชราคนนั้นแผ่จิตสังหารออกมาก็จริง แต่มีเพียงยอดฝีมือระดับสูงเท่านั้นที่จะสัมผัสได้ การที่เกรย์สามารถรับรู้ได้ทันทีที่ก้าวพ้นออกมาจากภูเขาไฟนั้นถือว่าน่าทึ่งมาก เกรย์หรี่ตาลง และในจังหวะที่เขากำลังจะพูด ฟลินท์ก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน "ข้าขอท้าเจ้าดวล!"