บทที่ 1836: ความสามารถที่น่าสนใจ ในดินแดนลับแล เหนือผืนป่าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา เกรย์ไม่รู้ตัวเลยว่าเขากำลังเป็นที่หมายปองของใครต่อใคร แต่ในขณะนี้ เขาไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจเรื่องพวกนั้นเลยสักนิด ร่างของเกรย์พุ่งแหวกอากาศไปด้วยความเร็วสูง เคลื่อนที่ได้ระยะทางหลายกิโลเมตรในชั่วพริบตา เบื้องหลังของเขามีเสียงลมหวีดหวิวไล่หลังมาไม่ขาดสาย คนสี่คนกำลังไล่ล่าเกรย์ด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด "ไอ้เด็กเหลือขอ อย่าให้ข้าจับตัวแกได้นะ!" หนึ่งในผู้ไล่ล่าคำรามอย่างบ้าคลั่ง เกรย์ทำเป็นหูทวนลมโดยไม่ใส่ใจ เขาจดจ่ออยู่กับการหลบหนีเพียงอย่างเดียว ตอนนี้เขารู้สึกหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย หากไม่ใช่เพราะข้อมูลผิดๆ ของวอยด์ ป่านนี้เขาจะมาวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนแบบนี้ทำไมกัน สถานการณ์ของเขาไม่ได้เลวร้ายนัก เขารู้อยู่แล้วว่าการหนีจากกลุ่มนี้เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น เขาหลบหลีกการโจมตีจากทั้งสี่คนอย่างระมัดระวังพลางทะยานไปข้างหน้า เกรย์ค่อยๆ ทิ้งห่างออกมาเรื่อยๆ และหลังจากหนีติดต่อกันนานสามสิบนาที เขาก็สามารถสลัดกลุ่มคนทั้งสี่พ้นไปได้ในที่สุด หลังจากสลัดกลุ่มคนเหล่านั้นทิ้ง เกรย์ก็ขุดอุโมงค์ใต้ดินและซ่อนกลิ่นอายของตนเอง เขาไม่ลืมที่จะกลบเกลื่อนร่องรอยของอุโมงค์ที่เพิ่งขุดขึ้นมาด้วย หนึ่งชั่วโมงต่อมา ชายวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นเหนือจุดที่เกรย์ขุดอุโมงค์ไว้ เมื่อไม่สัมผัสได้ถึงตัวตนของเกรย์ เขาจึงพ่นลมหายใจอย่างเย็นชาแล้วบินจากไป ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง เกรย์จึงค่อยๆ คลานออกมาจากอุโมงค์ "น่ารำคาญชะมัด" เขาขยับศีรษะด้วยความหงุดหงิด วอยด์และหัวหน้ากระต่ายปรากฏตัวขึ้นข้างกายเขา วอยด์จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย "ส่งมาซะ" วอยด์เรียกร้อง "ส่งให้ก็นรกแล้ว! ฉันจะเก็บไว้เองต่างหาก" เกรย์ถลึงตาใส่คู่หูอย่างเย็นชา ไม่เต็มใจที่จะส่งสิ่งที่วอยด์ต้องการให้ วอยด์ไม่ลดละ มุมปากของมันปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นสีหน้าของวอยด์ เกรย์ก็ตระหนักได้ทันทีว่าเขาพลาดท่าเสียแล้ว "บ้าเอ๊ย!" เขารีบตรวจสอบคลังเก็บของมิติของตนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมีสีหน้าประหลาดปรากฏขึ้น นั่นเป็นเพราะวอยด์ไม่ได้พุ่งเข้าไปในคลังมิติของเขาเพื่อขโมยของอย่างที่เขาคิดไว้ เมื่อหันกลับมาสนใจวอยด์ สีหน้าของเกรย์ก็ดำทะมึนขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นมันกำลังปลดปล่อยกลิ่นอายออกมา "ถ้าพวกมันกลับมา ฉันจะโยนแกให้พวกมันแน่" เขาข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ทว่าวอยด์กลับไม่ยอมหยุดการกระทำของมัน ตรงกันข้าม มันกลับทำตัวเหิมเกริมยิ่งกว่าเดิมเสียอีก "แกนี่..." เกรย์แทบสำลักด้วยความหงุดหงิดเมื่อเห็นพฤติกรรมนั้น แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าวอยด์กำลังทำอะไรอยู่ และเขาไม่อยากเผชิญหน้ากับกลุ่มคนเหล่านั้นอีกรอบ ในบรรดากลุ่มทั้งสี่คน มีอยู่คนหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกหวาดหวั่นอย่างแท้จริง ตอนที่เผชิญหน้ากับกลุ่มนั้น ในตอนแรกเขากุมความได้เปรียบไว้ด้วยพลังแห่งมิติของเขา การที่มีความสามารถในการปรากฏตัวและหายตัวไปได้ตามใจนึกทำให้เขาสามารถกดดันทั้งสามคนนั้นไว้ได้ในตอนที่สมาชิกคนที่สี่ไม่ได้อยู่ด้วย ทว่าในขณะที่ทั้งสามกำลังจะหมดหวัง คนที่สี่ก็โผล่มา คนคนนั้นคือผู้บงการระดับแปด ซึ่งมีระดับพลังต่ำกว่าสามคนที่เขากำลังรับมืออยู่ แต่สิ่งที่ทำให้คนคนนี้ดูน่ากลัวสำหรับเกรย์ไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่ง หากแต่เป็นเพราะเหตุผลบางอย่าง คนคนนี้มีความสามารถในการผนึกพื้นที่โดยรอบได้ อาณาเขตน้ำแข็งของผู้บงการระดับแปดสามารถหักล้างการใช้พลังธาตุมิติของเกรย์ได้อย่างสมบูรณ์ เกรย์ไม่ได้คิดจะสู้ตายกับกลุ่มนี้ เขาจึงถอยออกมาหลังจากพบว่าไม่สามารถเล่นงานพวกมันได้อีกต่อไป เขาก็ได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว จึงไม่มีเหตุผลให้ต้องรั้งรอ เหตุผลที่เขาปฏิเสธคำขอของวอยด์ก็เพราะว่า หากวอยด์ซึ่งทำหน้าที่เป็นยามเฝ้าระวังไม่บอกเขาว่ามีผู้บงการระดับแปดเพียงสามคน แต่กลับกลายเป็นว่าพวกมันทั้งหมดคือผู้บงการระดับเก้า เกรย์คงตัดสินใจชิงจังหวะหนีไปตั้งแต่แรก แทนที่จะเลือกข่มขู่พวกมันด้วยพลังของตัวเอง โชคร้ายที่เขาไม่มีทางเอาชนะผู้บงการระดับเก้าทั้งสามคนได้หากไม่คิดจะฆ่าให้ตาย ต่อให้สมาชิกคนที่สี่ไม่โผล่มาเขาก็คงต้องถอยอยู่ดี แต่คนคนที่สี่ไม่เพียงแค่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่ยังทำให้การใช้พลังมิติของเขาติดขัดอีกด้วย แม้เกรย์จะไร้หนทางรับมือกับคนผู้นี้ แต่วอยด์และหัวหน้ากระต่ายกลับไม่ได้รับผลกระทบ จากที่เกรย์สังเกตเห็น น่าจะเป็นเพราะความสามารถในพลังมิติที่เหนือกว่าของพวกมัน หากกลุ่มนี้ล้อมเขาไว้ได้อีกครั้ง เขาคงถูกบังคับให้ต้องหนีอีกเป็นแน่ เขากัดฟันกรอด ก่อนจะหยิบเหรียญใบเล็กออกมาจากคลังมิติแล้วโยนให้วอยด์ "ขอบใจนะ" วอยด์คว้าเหรียญไปอย่างมีความสุขก่อนจะเก็บเข้าคลังมิติของมันไป หัวหน้ากระต่ายมองวอยด์ด้วยสายตารังเกียจ มันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมวอยด์ถึงต้องทำเรื่องวุ่นวายขนาดนี้เพียงเพื่อเหรียญใบเดียวที่เกรย์เก็บได้ตอนสำรวจสถานที่ที่พบสมบัติ เหรียญนั้นไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย เพียงแต่จะมีแสงสว่างวาบออกมาหากใส่แก่นแท้ธาตุไฟลงไปเท่านั้น หัวหน้ากระต่ายเริ่มรู้ซึ้งถึงความคลั่งไคล้ในของแวววาวของวอยด์แล้ว ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน มันก็เป็นเพียงเหรียญไร้ค่าธรรมดาๆ ใบหนึ่ง เกรย์ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดกับวอยด์ เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะเลือกทิศทางหนึ่งแล้วบินออกไป ระหว่างทาง เขาก็ไม่ลืมที่จะสำรวจไปพร้อมๆ กัน หลังจากออกจากคฤหาสน์ร้างแห่งนั้น เวลาห้าเดือนได้ล่วงเลยไปแล้ว เขาใช้เวลาตลอดห้าเดือนที่ผ่านมาสำรวจดินแดนลับแลแห่งนี้และพบเจอสิ่งที่น่าสนใจมากมาย ไม่ใช่แค่สิ่งของที่น่าสนใจ แต่รวมถึงผู้คนที่น่าสนใจด้วย ผู้บงการระดับแปดที่สามารถหยุดการใช้พลังมิติของเขาได้คือหนึ่งในรายชื่อนั้น ในช่วงห้าเดือนที่ผ่านมา เขาได้พบแก่นอสูรเพิ่มอีกสองชิ้นเหมือนกับที่เคยพบในตระกูลแม็คคอลและคฤหาสน์ร้างแห่งอื่น แก่นอสูรทั้งสองชิ้นนั้นก็ถูกพบในคฤหาสน์ร้างเช่นกัน หากเกรย์คาดการณ์ไม่ผิด ตระกูลแม็คคอลก็คงจะจบสิ้นลงในลักษณะนี้เช่นกัน การค้นพบเพิ่มอีกสองชิ้นทำให้เขามีความหวังว่าอาจจะสืบหาต้นตอของเรื่องนี้ได้ แต่เขาก็ไม่ได้เบาะแสเพิ่มเติมมาสามเดือนแล้ว นับตั้งแต่พบชิ้นล่าสุดเขาก็ไม่เห็นร่องรอยของมันที่ไหนอีกเลย