บทที่ 797: 176: ผลกรรมของคุณย่าหลิน! 1 ในขณะนั้น คุณย่าหลินแทบไม่เชื่อหูตัวเอง มันจะเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร? นางปฏิบัติต่อเฟิ่งเซียนเซียนราวกับหลานสาวแท้ๆ และเฟิ่งเซียนเซียนก็ปฏิบัติต่อนางเหมือนย่าของเธอเอง ไม่ มันต้องไม่เกิดขึ้น เฟิ่งเซียนเซียนไม่มีทางทำร้ายนางแน่ๆ คุณย่าหลินพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสงบสติอารมณ์ นางหันหลังกลับแล้วนั่งยองๆ ลงที่หน้าถังขยะ ถังขยะใบนี้ใหญ่มาก เมื่อคุณย่าหลินนั่งลง ร่างของนางก็ถูกถังขยะบังไว้พอดี ในตอนนี้ เฟิ่งเซียนเซียนกล่าวต่อไปว่า "คุณหนูเกา คุณแน่ใจนะว่ายานั่นไม่มีปัญหา?" "แล้วทำไมยายแก่นั่นถึงยังไม่เป็นอะไรเลยล่ะ?" "ตกลง ฉันเข้าใจแล้ว" หลังจากพูดจบ เฟิ่งเซียนเซียนก็วางสายและมองไปรอบๆ ในที่สุดเธอก็เดินไปที่ประตูอพาร์ตเมนต์ หลังจากเฟิ่งเซียนเซียนจากไป คุณย่าหลินก็เดินออกมาจากหลังถังขยะ ปักกิ่งในเดือนพฤษภาคม อากาศค่อยๆ อบอุ่นขึ้นแล้ว แต่คุณย่าหลินกลับรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ยายแก่ที่เฟิ่งเซียนเซียนพูดถึงคือตัวนางเองงั้นเหรอ? เธอจะวางยาพิษนางจริงๆ หรือ? ถ้าเฟิ่งเซียนเซียนวางยาพิษนางจริงๆ แล้วทำไมจนถึงตอนนี้นางยังไม่เป็นอะไรเลยล่ะ? เข้าใจผิดแน่ๆ นี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ นางดีต่อเฟิ่งเซียนเซียนมาก เฟิ่งเซียนเซียนไม่มีทางวางยานางหรอก! เฟิ่งเซียนเซียนเป็นเด็กดีและมีความกตัญญู มันต้องมีการเข้าใจผิดกันแน่ๆ! คุณย่าหลินพยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้ตัวเองใจเย็นลง ครู่ใหญ่ผ่านไป ในที่สุดคุณย่าหลินก็เริ่มได้สติและเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ นางยังต้องไปที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งเพื่อตามหาหลินเจ๋อ นางเลี้ยงดูหลินเจ๋อมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดที่มี และหลินเจ๋อก็ต้องดูแลนาง! ... อีกด้านหนึ่ง เย่จั๋วยืนอยู่ที่ระเบียงหอพักและกำลังรับโทรศัพท์ ดวงตาของเธอใสกระจ่างและเป็นประกาย แสงแดดส่องผ่านหมู่เมฆอาบไล้ร่างกายของเธอด้วยแสงสีทองอ่อนๆ ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความสงบและเยือกเย็น เสียงของหวังซูหย่าดังมาจากปลายสาย "เทพธิดา เฟิ่งเซียนเซียนเริ่มลงมือแล้วครับ" "เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?" เย่จั๋วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าเฟิ่งเซียนเซียนจะลงมือกับคุณย่าหลิน แต่เย่จั๋วก็ไม่ได้คาดคิดว่าเฟิ่งเซียนเซียนจะลงมือเร็วขนาดนี้ หวังซูหย่ากล่าวต่อไปว่า "เมื่อกี้เฟิ่งเซียนเซียนโทรมาถามว่าทำไมคุณย่าหลินถึงยังไม่มีอาการจนถึงตอนนี้ เทพธิดาครับ ยานั่นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?" "ยาไม่มีปัญหาหรอก" เย่จั๋วกล่าวอย่างเรียบเฉย "แค่มันยังไม่ถึงเวลาออกฤทธิ์เท่านั้นเอง" "แบบนั้นก็ดีครับ" คุณย่าหลินมาที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งและรอหลินเจ๋ออยู่ด้านล่างตึก หลินเจ๋อเดินลงมา "คุณย่า" คุณย่าหลินมองไปที่หลินเจ๋อด้วยสายตาที่มีแววโทสะ "คุณย่าเหรอ? หลินเจ๋อ แกยังเห็นฉันเป็นย่าของแกอยู่หรือเปล่า?" "คุณย่าจะเป็นย่าของผมเสมอ" น้ำเสียงของหลินเจ๋อนั้นราบเรียบยิ่งนัก เมื่อได้ยินดังนั้น ความโกรธในแววตาของคุณย่าหลินก็จางหายไปเล็กน้อย นางกล่าวต่อไปว่า "ดีแล้วที่แกยังรู้ว่าฉันเป็นย่า เซียนเซียนเป็นเด็กดี เธอโตมาพร้อมกับแก พวกแกสองคนเป็นเหมือนพี่น้องกัน ถึงแม้เฟิ่งเชียนหัวจะทำผิดไป แต่นั่นก็เป็นการกระทำของเฟิ่งเชียนหัวคนเดียว ไม่เกี่ยวกับเซียนเซียนเลย! ย่าหวังว่าในอนาคตแกจะปฏิบัติกับเซียนเซียนเหมือนน้องสาวแท้ๆ ของแกนะ" แม้ว่านางจะได้ยินสิ่งที่เฟิ่งเซียนเซียนพูดก่อนหน้านี้ แต่คุณย่าหลินก็ยังรู้สึกว่าเฟิ่งเซียนเซียนไม่ใช่คนประเภทนั้น นางกับเฟิ่งเซียนเซียนแม้จะไม่ใช่ย่าหลานกันทางสายเลือด แต่พวกนางก็ใกล้ชิดกันมาก เฟิ่งเซียนเซียนไม่มีทางวางยาพิษนางอย่างแน่นอน ดวงตาของหลินเจ๋อเย็นชาขึ้นเล็กน้อย "ผมมีน้องสาวแค่คนเดียว คือเย่จั๋ว เฟิ่งเซียนเซียนไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะถือรองเท้าให้หลินสาวของผมด้วยซ้ำ เธอมีสิทธิ์อะไรจะมาเป็นน้องสาวของผม?" "อาเจ๋อ! ในสายตาของแกยังมีฉันที่เป็นย่าอยู่ไหม?" คุณย่าหลินขมวดคิ้วและกล่าวอย่างโกรธจัด "เย่จั๋วไม่แม้แต่จะยอมรับฉันเป็นย่าด้วยซ้ำ ต่อไปนี้เธอไม่ใช่รน้องสาวของแกอีกแล้ว! เซียนเซียนต่างหากที่เป็นน้องสาวเพียงคนเดียวของแก!" ในสายตาของคุณย่าหลิน เฟิ่งเซียนเซียนคือคนที่โดดเด่นที่สุดในโลก เย่จั๋วงั้นหรือ? เย่จั๋วเทียบเธอไม่ได้แม้แต่ครึ่งเดียวด้วยซ้ำ! เมื่อได้ยินหลินเจ๋อพูดถึงเฟิ่งเซียนเซียนแบบนั้น คุณย่าหลินก็โกรธจนหน้าซีดเผือด "คุณย่าเคยคิดบ้างไหมว่าทำไมจั๋วเอ๋อร์ถึงไม่ยอมรับคุณย่าเป็นย่า?" หลินเจ๋อมองไปที่คุณย่าหลิน "เฟิ่งเชียนหัวไม่ใช่คนดี คุณย่าคิดว่าคนแบบนั้นจะเลี้ยงลูกสาวให้เป็นคนดีได้ยังไง? คุณย่าตื่นเสียทีเถอะครับ ทั้งหมดเป็นความผิดของเฟิ่งเชียนหัวและเฟิ่งเซียนเซียนที่ทำให้ครอบครัวของเราต้องเป็นแบบนี้!" "เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเซียนเซียน?" คุณย่าหลินเดือดดาล "ถ้าแกอยากจะหาคนรับผิดชอบจริงๆ มันก็ควรจะเป็นความผิดของแม่แกสิ! ตั้งแต่เธอกลับมา พวกแกทั้งสองคนก็เปลี่ยนไป!" หลังจากนั้น คุณย่าหลินก็กล่าวต่อว่า "หลินเจ๋อ ถ้าแกยังเห็นฉันเป็นย่าอยู่ ก็ย้ายออกจากบ้านหลังนั้นเดี๋ยวนี้เลย! แล้วตัดขาดความสัมพันธ์กับพ่อแม่ของแกซะ!"