บทที่ 233 หมัดเดียวจอด โจแอนนาไหวตัวทันและสังเกตเห็นว่าพวกสวะเหล่านั้นมีเรื่องกับซูผิง ไม่ใช่เธอ และแน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดจะยื่นมือเข้าไปช่วยเขาแต่อย่างใด ยิ่งไปกว่านั้น เท่าที่เธอเห็น ซูผิงก็ไม่จำเป็นต้องให้เธอช่วยจัดการกับพวกนี้เลยด้วยซ้ำ ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังกังวลว่าจะมี “ผู้ดูแล” ลึกลับคนไหนคอยจับตาดูร้านอยู่หรือเปล่า ซึ่งอาจจะไม่พอใจหากเธอไม่ทำตามคำสั่งของซูผิง ซูผิงทำหน้าบูดบึ้งเมื่อเห็นโจแอนนาไม่ขยับตัว “คุณตั้งใจจะรักษาเรตติ้งของคุณไว้หรือไม่? คุณมีหน้าที่ต้องรักษาความสงบในร้าน มันเขียนไว้ชัดเจนในข้อตกลง ตอนนี้มีกลุ่มนักเลงหัวไม้กำลังโวยวาย... ถึงเวลาที่คุณต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว” โจแอนนานึกถึงข้อตกลงดังกล่าวขึ้นมาได้ และต้องยอมรับความจริงอันโหดร้ายว่าเธอกลายเป็นเพียงพนักงานรักษาความปลอดภัยต็อกต๋อยของร้านไปเสียแล้ว และเธอก็ทำอะไรกับมันไม่ได้เลย เธอไม่อยากทำให้มือตัวเองแปดเปื้อนเพียงเพราะต้องมาจัดการกับมนุษย์ที่น่าสมเพชพวกนี้! “...โธ่! จะให้ทำยังไง จะให้ฆ่าทิ้ง จับโยนออกไป หรืออะไรล่ะ??” ซูผิงแค่นเสียง “ฆ่าคนที่คิดจะฆ่า ส่วนคนอื่นก็สั่งสอนให้หลาบจำด้วยหมัดสักสองสามที” โจแอนนาหันไปจ้องมองพวกผู้บุกรุกด้วยความหงุดหงิด “ได้ยินไหมพวกหนอนแมลง? ไสหัวไปก่อนที่ฉันจะตัดสินประหารพวกแกด้วยพลังเทพของฉัน!” เหล่าผู้บุกรุกไม่เข้าใจว่าทำไมหญิงสาวที่ดูไร้ทางสู้คนนี้ถึงพูดจาแบบนั้นกับพวกเขา “พลังเทพ? ยัยนี่เพี้ยนไปแล้วเพื่อน” ใครบางคนพึมพำ ใบหน้าของหยวนเทียนเฉินเริ่มมืดมน เขาไม่คิดจะปิดบังความกระหายเลือดอีกต่อไป ในชีวิตฐานะนักรบระดับตำนาน มันนานหลายทศวรรษแล้วที่ไม่มีใครกล้าหยามเกียรติเขาถึงเพียงนี้ บางทีหญิงสาวคนนี้อาจไม่รู้จักว่าเขาเป็นใคร แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะทำให้เขาให้อภัยเธอ “ดีมาก... งั้นให้ข้าได้เห็นหน่อยเถอะว่าไอ้สวะไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนไหนที่เลี้ยงดูคนมารยาททรามแบบนี้ขึ้นมา” หยวนเทียนเฉินยังคงเชื่อว่า “อาจารย์” ของซูผิงกำลังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งในอาคารนี้ เขาตั้งใจจะล่อให้ชายคนนั้นออกมาโดยไม่สนใจเจ้าเด็กเมื่อวานซืนสองคนนี้ เขาเริ่มรวบรวมพลังดาราปริมาณมหาศาลด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว จนทำให้ถนนด้านนอกสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อย ภายในเวลาไม่กี่วินาที พลังดาราทั้งหมดในรัศมีกว้างขวางได้ถูกบีบอัดลงบนมือของเขา ด้วยพลังงานที่รวบรวมไว้ เขาซัดหมัดอากาศขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่ซูผิง ซูผิงพยายามรักษาหน้านิ่งเฉยเอาไว้ ซึ่งนั่นทำให้โจแอนนารู้สึกหงุดหงิด ท่าทีไม่แยแสของซูผิงทำให้เธอตัดสินใจว่าจะยืนดูอยู่เฉยๆ ต่อไปว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่เธอก็ยังกังวลว่าการยืนดู “เจ้านาย” ของตัวเองโดนซ้อมอาจส่งผลเสียต่อประวัติการทำงานของเธอ ถึงแม้ซูผิงจะตายจริงๆ ไม่ได้ก็ตาม อย่างน้อยเธอก็ยังไม่รู้ว่าซูผิงไม่ใช่คนที่เป็นอมตะในโลกนี้อีกต่อไป “อ๊าก! มนุษย์สกปรก!!” โจแอนนาวาร์ปตัวเองไปอยู่หน้าซูผิงและปัดหมัดพลังดาราที่พุ่งเข้ามาทิ้งไปด้วยมือเปล่า ราวกับปัดไล่แมลงวัน หยวนเทียนเฉินเห็นว่าการโจมตีของเขาถูกปัดทิ้งอย่างง่ายดายเพียงนั้น ก็ได้แต่มองโจแอนนาด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ในทำนองเดียวกัน เหล่านักรบระดับฉายาที่อยู่ด้านหลังเขา รวมถึงท่านผู้เฒ่าดาบ ต่างก็ตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหัน แต่เธอดูอายุแค่ 16 ปีเองไม่ใช่หรือ? หรือว่าจะเป็นตาแก่จอมปลอมที่คงความเยาว์วัยไว้ด้วยวิชาต้องห้ามบางอย่าง? นั่นเป็นคำอธิบายเดียวที่พวกเขาพอจะนึกออก ท่านผู้เฒ่าดาบจำชายหนุ่มคนที่เขาเคยช่วยไว้ที่หอคอยมังกรได้ทันทีที่เขามาถึง ตอนอยู่ที่หอคอย เขาตรวจพบพลังที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อจากตัวซูผิง มันควรจะเป็นพลังของนักรบสัตว์อสูรระดับฉายา ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นความผิดพลาด แต่เขาก็เปลี่ยนใจเมื่อรู้ว่าซูผิงคือคนที่ไปถึงชั้นสุดท้ายของหอคอย ตอนนั้นเขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร เพราะคงไม่มีใครเชื่อเขาอยู่ดี การที่ชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งจะเป็นนักรบสัตว์อสูรระดับฉายาได้นั้นมันจะดูเหลวไหลเกินไปหรือเปล่า? แม้แต่ลูกสาวของหยวนเทียนเฉินก็ยังห่างไกลจากระดับนั้นมาก ทั้งที่พ่อของเธอเป็นหนึ่งในนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีป แต่ในตอนนี้ ท่านผู้เฒ่าดาบไม่ได้สนใจเรื่องความแข็งแกร่งของซูผิงอีกต่อไป เพราะหญิงสาวประหลาดคนนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่านักรบระดับฉายาเสียอีก เธอสามารถสกัดการโจมตีที่รวบรวมพลังทั้งหมดของหยวนเทียนเฉินได้อย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น! “ทีนี้... ตายซะ” โจแอนนายกมือขึ้นและเริ่มรวบรวมพลัง ไม่ใช่พลังดารา แต่เป็นพลังสีทองเจิดจ้าที่แผ่กลิ่นอายกดข่มไปทั่วทั้งห้อง หยวนเทียนเฉินเบิกตากว้างเมื่อเห็นพลังของหญิงสาวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนถึงระดับตำนาน เช่นเดียวกับเขา เธอเองก็เป็นนักรบระดับตำนานด้วยหรือ?? คนที่อยู่ด้านหลังหยวนเทียนเฉินยังไม่ถึงระดับนั้น แม้พวกเขาจะใช้เวลาอยู่กับหยวนเทียนเฉินมานานพอจะรับรู้ได้ว่านักรบระดับตำนานให้ความรู้สึกอย่างไร พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าได้พบพลังระดับนี้จาก... หญิงสาวคนนี้ เคร้ง! เคร้ง! โจแอนนาขยับมือที่เปล่งแสงไปข้างหน้า ทำให้เกิดรอยร้าวขึ้นรอบๆ ราวกับว่ามิติในบริเวณนั้นถูกแช่แข็งจนแข็งทื่อ “เป็นไปไม่ได้!” หยวนเทียนเฉินตะโกนออกมา มีบางอย่างบอกเขาว่าเขาไม่สามารถออมมือได้อีกต่อไป หลังจากเปิดเผยพลังที่แท้จริงออกมาทั้งหมด เขารีบวาดอักขระซับซ้อนหลายชุดตรงหน้าและสร้างโล่พลังงานทรงกลมซ้อนทับกันหลายชั้นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการป้องกัน อย่างไรก็ตาม โล่เหล่านั้นกลับถูกทำลายลงทีละชั้นราวกับมีคนปอกเปลือกหัวหอม ก่อนที่หยวนเทียนเฉินจะทันทำอะไรได้อีก ร่างของเขาก็ถูกแรงมหาศาลกระแทกจนปลิวออกไปพร้อมกับพวกพ้องทั้งหมด ทั้งหมดร่วงลงไปกองกับพื้นถนนด้านนอก ต่างจากคนอื่น หยวนเทียนเฉินพยายามประคองตัวไม่ให้ล้มลงได้ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ที่เขาสั่งสมมาตลอดชีวิต แม้เขาจะเซถอยหลังออกไปไกลจากหน้าร้านและอยู่ในสภาพที่ดูไม่จืดเลยก็ตาม เธอเป็นนักรบระดับตำนานจริงๆ... แต่นี่มันเรื่องอะไรกัน?? ข้าควรจะรู้จักนักรบระดับตำนานทุกคนบนโลกใบนี้สิ! หยวนเทียนเฉินเกือบจะกรีดร้องออกมาเมื่อคำถามนับไม่ถ้วนถาโถมเข้ามาในหัว พลังนั่นมันคืออะไรกัน? มันเกือบจะ... สง่างาม! สง่างามและอันตราย มันไม่เหมือนกับพลังดาราที่เราใช้กันอยู่เป็นปกติเลยสักนิด