บทที่ 441 เหรียญตรามาสเตอร์เทรนเนอร์ “ตกลง” ซูผิงพยักหน้า ถ้าหากพวกเขาหาชื่อของเขาไม่เจอ เขาก็คงต้องตั้งคำถามแล้วว่าสมาคมเทรนเนอร์กำลังทำอะไรกันอยู่ การตัดสินใจของฉือฮ่าวฉือทำให้ยาม รวมถึงคนที่ยืนต่อแถวอย่างพี่ชายหลินและเยวี่ยอิงอิงรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่ามาสเตอร์เทรนเนอร์จะพาซูผิงเข้าไปข้างใน นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะจะบอกให้! ไม่มีมาสเตอร์เทรนเนอร์คนไหนที่อายุน้อยขนาดนี้หรอก! สีหน้าเคร่งขรึมของฉือฮ่าวฉือเป็นคำตอบให้กับสิ่งที่พวกเขาเฝ้าถาม ผู้คนเริ่มรู้สึกสมเพชชายหนุ่มคนนี้ เขาทำให้มาสเตอร์เทรนเนอร์โกรธเพราะความไม่รู้ของตัวเอง หากท้ายที่สุดแล้วไม่พบชื่อของเขา ชายหนุ่มคนนี้ก็คงหาข้อแก้ตัวไม่ได้อีก ต่อให้คุกเข่าขอโทษก็คงไม่มีประโยชน์อะไร ช่างเป็นชายหนุ่มที่ไร้สาระเสียจริง... เหล่าผู้ที่มามุงดูซึ่งมีอายุมากกว่าหลายคนส่ายหัวและถอนหายใจ พี่ชายหลินที่กำลังเดือดดาลอยู่แล้วกลับรู้สึกสะใจกับจุดจบที่ใกล้เข้ามาของซูผิง ‘ทำไมไม่โชว์พาวให้มากกว่านี้ล่ะ? เดี๋ยวแกก็ได้รู้ว่าการทำให้มาสเตอร์เทรนเนอร์ขุ่นเคืองจะเกิดอะไรขึ้น!’ “ท่านครับ?” ชายหนุ่มและหญิงสาวอีกคนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอาจารย์ของพวกเขาจะไปยุ่งเกี่ยวกับคนประเภทนี้ มันเป็นการกระทำที่ลดทอนเกียรติของท่าน ท่านควรจะไล่ชายหนุ่มคนนี้ออกไปตั้งแต่แรกเสียด้วยซ้ำ “พวกเธอสองคนกลับไปเตรียมเอกสารการเรียนซะ ส่วนเธอ ตามฉันมา” ฉือฮ่าวฉือไม่ได้อธิบายอะไรให้ลูกศิษย์คนโปรดฟัง เขาบอกให้พวกเขากลับไปเตรียมตัวอีกครั้งก่อนจะเดินจากไป ซูผิงเดินตามหลังฉือฮ่าวฉือไปอย่างใจเย็น หลินเฟิงแสยะยิ้มเมื่อเห็นว่าซูผิงยังคงทำหน้าตาย “หึ ยังจะทำเป็นเก่งอีกนะ พยายามมาหลอกมาสเตอร์เทรนเนอร์งั้นรึ ไม่มีใครช่วยแกได้หรอกเมื่อชื่อของแกถูกขึ้นบัญชีดำและถูกแบนจากสมาคมเทรนเนอร์ไปตลอดกาล!” สมน้ำหน้า ความไม่รู้นี่แหละคือบาป เขาคงคิดว่าทุกคนจะต้องตามใจเขาไปหมด “ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเจอคนบ้าแบบนี้ที่นี่ ฉันนึกว่าพวกเพี้ยนๆ มีแค่ในข่าวเสียอีก ไม่คิดว่าจะมีอยู่จริง” “แกคิดผิดแล้ว ในความเป็นจริงมีพวกประหลาดเยอะกว่าในข่าวอีก!” ผู้คนที่มามุงดูต่างวิพากษ์วิจารณ์ บางคนรู้สึกสงสารซูผิงเพราะคิดว่าเขาแค่ทำพลาดไปหนึ่งครั้ง แต่ส่วนใหญ่นั้นกำลังสะใจ ซูผิงเดินตามหลังฉือฮ่าวฉือไป ระหว่างทางพวกเขาได้พบกับเทรนเนอร์คนอื่นๆ อีกหลายคนที่หยุดทักทายฉือฮ่าวฉือ ไม่นานนัก ซูผิงและฉือฮ่าวฉือก็มาถึงอาคารที่ดูคล้ายคฤหาสน์หลังหนึ่ง ฉือฮ่าวฉือมองซูผิง แม้จะยังดูเด็กแต่ซูผิงก็ไม่ได้ดูประหม่าเลยแม้แต่น้อย “รอที่นี่ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปถามให้” ฉือฮ่าวฉือกล่าว “ไม่มีปัญหาครับ” ซูผิงพยักหน้า หลังจากที่ฉือฮ่าวฉือขึ้นไปชั้นบน ซูผิงก็กวาดสายตามองไปรอบๆ โถงทางเข้า มีเทรนเนอร์จำนวนมากเดินเข้าออก และมีผู้ใช้สัตว์อสูรระดับมาสเตอร์สี่คนยืนคุมเชิงอยู่ตรงประตู ซูผิงไม่ได้ยืนรอที่โถงทางเข้า เขาเดินไปยังห้องรับรอง หาเก้าอี้แล้วนั่งลงเพื่อรอคอย เขาไม่ต้องรอนานนัก ฉือฮ่าวฉือกลับลงมาจากชั้นบนในเวลาไม่ถึง 10 นาที เขารีบเดินลงมาที่โถงทางเข้าแต่ไม่เห็นซูผิง โชคยังดีที่เขาพบซูผิงนั่งอยู่ในห้องรับรอง “คุณมาจากเบสซิตี้ไหนรึ?” ฉือฮ่าวฉือถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ซูผิงดูออกว่าฉือฮ่าวฉือคงตรวจสอบตัวตนของเขาเรียบร้อยแล้ว “หลงเจียงเบสซิตี้ครับ” ซูผิงตอบ ฉือฮ่าวฉือถามคำถามต่อทันที “คุณเปิดสนามฝึกสัตว์อสูรหรือว่าทำงานในร้านครับ?” “ผมทำงานที่ร้านสัตว์เลี้ยงพิกซี่ครับ ผมเป็นเจ้าของร้าน” ฉือฮ่าวฉือยืนอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งโทรหาท่านรองประธาน และอีกฝ่ายได้ส่งชื่อพร้อมข้อมูลทั้งหมดของผู้ที่ได้รับเชิญมาให้เขา ฉือฮ่าวฉือตระหนักได้ว่าซูผิงคือคนผู้นั้น! ทั้งชื่อ ข้อมูลครอบครัว และร้านที่เขาทำงานอยู่ ทั้งหมดนั้นตรงกันหมด! ชายหนุ่มคนนี้คือเทรนเนอร์ที่พวกเขาเชิญมาจริงๆ!! “ฉันได้ยินเรื่องมังกรจันทราน้ำแข็งที่พัฒนาอย่างรวดเร็วเกินเชื่อตัวนั้น คุณเป็นคนฝึกมังกรตัวนั้นงั้นรึ?” ฉือฮ่าวฉืออดไม่ได้ที่จะถามอีกครั้ง เป็นเพราะซูผิงยังดูเด็กเกินไปจนเขาไม่อยากจะเชื่อข้อเท็จจริงตรงหน้า นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นมาสเตอร์เทรนเนอร์ที่อายุน้อยขนาดนี้! แม้เขาจะเกิดในโฮลี่ไลท์เบสซิตี้ ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับเทรนเนอร์ทุกคน แต่เขาก็ไม่เคยเห็นมาสเตอร์เทรนเนอร์คนไหนที่อายุใกล้เคียงยี่สิบปีเลย! “ใช่ครับ ผมเอง” ซูผิงพยักหน้า ซูผิงตอบด้วยท่าทางสบายๆ ฉือฮ่าวฉือรู้สึกได้ว่ามือของเขาเริ่มสั่น เขาไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะความตื่นเต้นหรือความประหลาดใจกันแน่ เมื่อไม่นานมานี้ท่านรองประธานเพิ่งให้เขาดูคลิปวิดีโอคลิปหนึ่ง มันเป็นคลิปการต่อสู้ที่แหล่งที่มาไม่ชัดเจน แต่ที่แน่ๆ คือคลิปนั้นไม่ได้ถูกตัดต่อขึ้นมา มังกรจันทราน้ำแข็งในวิดีโอทำให้ฉือฮ่าวฉือรู้สึกตกตะลึง จากขนาด รูปร่าง อวัยวะ จำนวนฟัน ด้วยประสบการณ์ในฐานะเทรนเนอร์หลายปี เขาสามารถบอกได้เลยว่ามังกรจันทราน้ำแข็งตัวนั้นเพิ่งจะก้าวเข้าสู่วัยโตเต็มวัย! และมังกรจันทราน้ำแข็งนั่นอยู่ในระดับเจ็ดเท่านั้น! พูดให้ชัดคือ มันเพิ่งจะเลื่อนระดับมาถึงระดับเจ็ด! อย่างไรก็ตาม มันกลับแสดงความสามารถที่ใกล้เคียงกับระดับเก้า และยังแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรต่อสู้ระดับเก้าตัวอื่นๆ เสียอีก! นั่นมันน่าทึ่งมาก! จริงอยู่ที่ว่ามังกรเป็นสายพันธุ์ที่เหนือกว่าโดยธรรมชาติและอาจมีการกลายพันธุ์เกิดขึ้นได้ แต่ข้อเท็จจริงก็คือมังกรจันทราน้ำแข็งตัวนั้นมีความพิเศษเฉพาะตัว ฉือฮ่าวฉือเคยคิดว่าแม้แต่เทรนเนอร์ระดับสูงสุดก็ไม่น่าจะทำได้ขนาดนั้น! “คุณฝึกมังกรตัวนั้นยังไง?” คำถามนี้หลุดออกจากปากฉือฮ่าวฉือโดยที่เขายังไม่ทันได้คิด ซูผิงตอบกลับ “ก็ไม่มีอะไรมากครับ แค่ ‘ฝึกฝน’!” คำตอบนั้นเหนือความคาดหมาย แต่ฉือฮ่าวฉือก็พบเหตุผลให้กับตัวเองได้ในไม่ช้า นอกเหนือจากเทรนเนอร์ฝึกหัดแล้ว เทรนเนอร์แต่ละคนมักจะมีวิธีการฝึกที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง การถามคำถามแบบนี้ถือว่าเสียมารยาท เขาดีใจที่ซูผิงดูเหมือนจะไม่ถือสาคำถามของเขา “ขออภัยสำหรับคำถามที่ไม่เหมาะสมนะครับ คุณซู คุณเป็นเทรนเนอร์ระดับไหนครับ?” หลังจากคำขอโทษ ฉือฮ่าวฉือก็ถามต่ออีกคำถาม ซูผิงถึงกับไปไม่เป็น เอาอีกแล้วรึ! “ผมไม่ทราบครับ น่าจะระดับต้นๆ มั้ง? ผมไม่เคยเข้าทดสอบเลยสักครั้ง ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะสอบผ่านระดับไหน” ซูผิงตอบตามตรง “คุณซู ล้อเล่นหรือเปล่าครับ? ถ้าคุณเป็นคนฝึกมังกรจันทราน้ำแข็งนั่นได้ คุณก็ต้องอยู่ในระดับมาสเตอร์แล้วล่ะครับ ผลงานขนาดนี้จะเป็นระดับเริ่มต้นได้ยังไง” ฉือฮ่าวฉือฝืนยิ้ม ไม่น่าล่ะสมาคมเทรนเนอร์ถึงได้เชิญซูผิงมาร่วมงานประชุมครั้งนี้ สมาคมกำลังคิดที่จะดึงตัวอัจฉริยะพิเศษคนนี้เข้าสังกัดอย่างแน่นอน “งั้นเหรอครับ? ถ้าอย่างนั้นก็ระดับมาสเตอร์สินะครับ” ซูผิงพยักหน้า อย่างไรเสียฉือฮ่าวฉือก็เป็นมาสเตอร์เทรนเนอร์ เขาต้องรู้ดีกว่าเขาแน่ “ช่างเป็นชายหนุ่มที่มีศักยภาพมหาศาลจริงๆ คุณซู ผมสงสัยเหลือเกินว่าใครเป็นอาจารย์ของคุณ” ฉือฮ่าวฉือกล่าวด้วยความชื่นชม มาสเตอร์เทรนเนอร์อายุยี่สิบปี ไม่ต้องสงสัยเลยว่าซูผิงสามารถก้าวขึ้นไปเป็นเทรนเนอร์ระดับสูงในอนาคตได้ บางทีซูผิงอาจมีโอกาสได้เป็นถึงเทรนเนอร์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมีตำแหน่งที่สูงส่งกว่านั้น แม้แต่ผู้ใช้สัตว์อสูรระดับตำนานยังต้องเกรงใจเทรนเนอร์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์เลย! “อาจารย์? ระบบนับด้วยหรือเปล่าครับ?” “อะไรนะ?” “ไม่มีอะไรครับ ผมฝึกด้วยตัวเอง” ซูผิงกล่าว ฉือฮ่าวฉือฟังไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียว แต่เขาคิดว่าซูผิงคงไม่อยากเปิดเผยข้อมูล “ฝึกด้วยตัวเอง? เป็นไปไม่ได้หรอก การเป็นมาสเตอร์เทรนเนอร์ตั้งแต่อายุยี่สิบก็น่าเหลือเชื่อพอแล้ว นี่ยังไม่ได้นับเรื่องที่ไม่มีอาจารย์สอนอีกนะ” “คุณซู งานประชุมจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ คุณเพิ่งเดินทางไกลมาจากหลงเจียงเบสซิตี้ ยังหาที่พักได้หรือยังครับ? สนใจไปพักที่บ้านของผมคืนนี้ไหม?” ฉือฮ่าวฉือเสนอ เขาเริ่มรู้สึกดีใจที่ได้มาส่งลูกศิษย์ในวันนี้ ทำให้เขามีโอกาสได้พบกับซูผิง ซูผิงมาจากหลงเจียงและแทบจะไม่รู้จักใครในโฮลี่ไลท์เบสซิตี้เลย นี่เป็นโอกาสทองที่ฉือฮ่าวฉือจะสร้างความสัมพันธ์กับเขา ในอนาคตเมื่อซูผิงกลายเป็นเทรนเนอร์ระดับสูง เขาก็จะได้สร้างสายสัมพันธ์อันยอดเยี่ยมไว้เรียบร้อยแล้ว “ตกลงครับ” ซูผิงพยักหน้า นั่นช่วยประหยัดเวลาที่เขาต้องไปเดินหาโรงแรมได้เยอะ “คุณซู นี่ต้องเป็นครั้งแรกของคุณที่นี่ใช่ไหมครับ? ให้ผมหาคนพาคุณเดินชมสำนักงานใหญ่ดีไหมครับ?” ฉือฮ่าวฉือถาม “ไม่เป็นไรครับ ผมเดินดูเองดีกว่า” ซูผิงตอบ เขาก็สนใจสถานที่แห่งนี้อยู่เหมือนกัน “ได้แน่นอนครับ” ฉือฮ่าวฉือพยักหน้า เขานึกอะไรขึ้นมาได้ “คุณซู รอกระผมที่นี่สักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะไปเอาบัตรประจำตัวมาให้ ต่อให้คุณไปที่ไหนก็ไม่มีใครมาขวางคุณแน่นอน” ปกติแล้วเขามักจะเก็บบัตรไว้ในลิ้นชักที่ทำงานอยู่เสมอ เพราะเขาอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้บัตรในการไปไหนมาไหนภายในสำนักงาน “ตกลงครับ” ซูผิงพยักหน้า เขาเพิ่งประสบปัญหาเพียงเพราะไม่มีบัตรประจำตัว เขาต้องยอมรับว่าบัตรนี้จะทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นสำหรับเขาจริงๆ ฉือฮ่าวฉือรีบจากไปและรีบกลับมา เขามอบเหรียญตราเหรียญหนึ่งให้กับซูผิง มันเป็นเหรียญตราหกเหลี่ยมขอบรูปเปลวไฟ ด้านหน้าสลักเป็นรูปเสือ ด้านหลังมีรอยบุ๋มสำหรับใส่รูปภาพ ซึ่งฉือฮ่าวฉือใส่รูปของตัวเองเอาไว้ ซูผิงสังเกตเห็นว่าเสือตัวนี้คล้ายกับรูปปั้นเสือหินตรงประตูทางเข้าด้านนอก ฉือฮ่าวฉือเห็นซูผิงกำลังพิจารณารูปเสืออยู่จึงอาสาอธิบายให้ฟัง “นี่คือสัตว์อสูรที่เทรนเนอร์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์คนแรกของสมาคมเคยฝึกไว้ สัตว์อสูรตัวนั้นเป็นสัตว์อสูรระดับเก้าที่ไม่มีหวังจะก้าวหน้าได้อีกแล้ว แต่เทรนเนอร์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์คนแรกของเราได้ทำให้มันทะลวงขีดจำกัดจนกลายเป็นราชาสัตว์อสูร และยังเป็นราชาที่แข็งแกร่งมากด้วย” สิ่งนี้ไขข้อข้องใจของซูผิงได้ทันที หลังจากบอกลาฉือฮ่าวฉือ ซูผิงก็ออกจากโถงทางเข้าและเริ่มเดินสำรวจไปรอบๆ ไม่นาน ซูผิงก็มาถึงกลุ่มอาคารที่ดูเหมือนสิ่งอำนวยความสะดวกของโรงเรียน ผู้คนจำนวนมากรวมตัวกันที่นั่นเพื่อเข้าแถวหน้าอาคารหลังหนึ่ง ซูผิงรู้สึกประหลาดใจจึงเข้าไปดูใกล้ๆ และสังเกตเห็นป้ายที่เขียนว่า “ศูนย์ทดสอบสำหรับเทรนเนอร์” แปะอยู่ที่ตัวอาคาร นี่คือที่ที่เทรนเนอร์มาสอบกันงั้นหรือ? ซูผิงสงสัย ในเมื่อเขามาอยู่ที่นี่แล้ว เขาคิดว่าลองเข้าไปดูสักหน่อยก็คงไม่เสียหาย “เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น” “นั่นมัน... เหรียญตรามาสเตอร์เทรนเนอร์ไม่ใช่หรือ?” ยามคนหนึ่งกั้นซูผิงไว้ แต่ซูผิงได้โชว์เหรียญตราของฉือฮ่าวฉือให้ดู ยามคนนั้นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เขารู้ทันทีว่าซูผิงต้องมีความใกล้ชิดกับมาสเตอร์เทรนเนอร์คนใดคนหนึ่งแน่ๆ ยามจึงรีบปล่อยซูผิงเข้าไปในทันทีโดยไม่ถามคำถามเพิ่มเติม คนอื่นๆ ที่ได้ยินเสียงตะโกนด้วยความตกใจของยามต่างก็หันมามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น “หือ? นั่นมัน...” ในฝูงชน มีกลุ่มชายหนุ่มและหญิงสาวกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ด้วยกัน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเมื่อได้ยินคำว่า “มาสเตอร์เทรนเนอร์” จากปากของยาม คนหนึ่งในกลุ่มนั้นถึงกับช็อกจนยืนแข็งทื่อไปกับที่