Chapter 618 Song Lingshan’s Admirer

Published Mar 12, 2026, 08:20 PM

บทที่ 618 ผู้หลงใหลในตัวซ่งหลิงซาน อันที่จริงมันไม่ใช่ความผิดของซ่งหลิงซาน แต่มันเป็นเรื่องของสถานการณ์มากกว่า หลังจากที่เธอได้รับตำแหน่ง คดีใหญ่ๆ ก็ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ในสมัยที่หัวยจวินยังเป็นหัวหน้าทีม แม้จะมีคดีใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับแก๊งอาชญากรรมและเจ้าพ่อมาเฟียอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ได้ซับซ้อนและแก้ได้ยากเหมือนกับคดีนี้ บังเอิญว่าหลิงซานเป็นทหารหน่วยรบพิเศษมาตั้งแต่ต้น สิ่งที่เธอมีก็คือวิชากังฟู! แน่นอนว่าเธอคงต้องลำบากใจหากไม่มีที่ให้ใช้มัน ท้ายที่สุดแล้ว ตอนที่เธอย้ายมาที่นี่ เธอมีความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างแรงกล้าที่จะออกมาลุยอยู่แนวหน้า เธอวาดฝันว่าจะได้ต่อสู้กับเหล่าร้าย แต่กลับไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นเลยสักครั้ง ไม่ใช่ว่าไม่มีโอกาสหรอกนะ ความจริงคือโอกาสมีเยอะมาก แต่หลิงซานจะไปเจอพวกมันด้วยตัวคนเดียวได้สักกี่คน? และถึงแม้จะได้สู้กับพวกมันจริงๆ จะมีอันธพาลสักกี่คนกันเชียวที่มีฝีมือพอจะต่อกรกับเธอได้? ลองคิดดูสิว่าจะมีอันธพาลสักกี่คนที่มีพลังระดับชนชั้นทองคำ? ในฐานะยอดฝีมือที่น่าจับตามองของคนรุ่นใหม่จากตระกูลซ่ง หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ หลิงซานเองก็อยู่ในระดับชนชั้นทองคำขั้นกลางไปแล้ว เธอจึงแทบไม่มีทางเจออันธพาลระดับชนชั้นทองคำได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยโอกาสในการรับงานคุ้มกันเหล่ามหาเศรษฐี ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่คนเก่งระดับนั้นจะต้องหันมาทำอาชญากรรมเพียงเพื่อเงินทอง มันน่าปวดหัวจริงๆ ทำไมพวกอาชญากรพวกนี้ถึงโผล่มาเป็นระลอกๆ และทำไมต้องเลือกปรากฏตัวที่ซ่งซานแห่งนี้ด้วย? ก่อนหน้านี้มีตลาดค้าอวัยวะใต้ดินที่เกี่ยวข้องกับปัญหาเรื่องไตมาก่อน แต่เนื่องจากนั่นเป็นการซื้อขายใต้ดินที่ทั้งสองฝ่ายตกลงราคากันเรียบร้อยแล้ว จึงไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นและไม่มีใครแจ้งตำรวจ ตราบใดที่คนพวกนี้ไม่ทำเกินขอบเขต หลิงซานก็จะไม่เข้าไปยุ่งและเธอก็ทำอะไรไม่ได้ด้วย แต่คนพวกนี้ตอนนี้กลับกำลังจับตัวผู้คนกลับไปที่ฐานเพื่อผ่าตัดเอาไตออกมา! หลิงซานจึงจำเป็นต้องจัดการเรื่องนี้ ปัญหาคือคนพวกนี้เป็นส่วนหนึ่งขององค์กรที่แข็งแกร่งมาก ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะกวาดล้างให้สิ้นซาก พวกเขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการทำลายฐานเพียงแห่งเดียวของพวกมัน! ประเด็นหลักคือคนพวกนี้มีการเตรียมพร้อมทั้งหมอและเตียงผ่าตัดโดยไม่ต้องผ่านระบบโรงพยาบาลที่ถูกต้องสำหรับการผ่าตัด ไตพวกนี้ไม่ได้ถูกนำมาขายในท้องถิ่นด้วย เท่าที่หลิงซานสืบทราบมา ยังไม่มีกรณีไหนที่ผู้ป่วยซื้อไตจากตลาดของแก๊งอาชญากรนี้เลย! แน่นอนว่ามีคนที่ซื้อไตจากตลาดมืด แต่การซื้อขายนั้นผ่านคนกลาง และหลังจากตกลงซื้อขายกันเสร็จก็นำไปผ่าตัดในโรงพยาบาลที่เป็นทางการ โดยคนกลางได้รับค่าตอบแทนเพียงหนึ่งถึงสองหมื่นหยวนเท่านั้นสำหรับบริการของพวกเขา พวกเขาจัดการจับคนกลางพวกนี้ได้สองสามคน แต่พวกนั้นก็เป็นเพียงเบี้ยล่างที่ไม่ช่วยให้คดีคืบหน้าขึ้นเลยแม้แต่น้อย โทรศัพท์ของหลิงซานดังขึ้น เสียงเรียกเข้าของเธอไม่ใช่เพลงฮิตตามสมัยนิยมของคนหนุ่มสาวในปัจจุบัน แต่เป็นเสียงเรียกเข้าพื้นฐานธรรมดาที่เข้ากับอาชีพและบุคลิกของเธอ มันฟังดูขรึมกว่าปกติเล็กน้อย "สวัสดีค่ะ ฉันร้อยตำรวจเอกซ่งหลิงซาน ทีมตำรวจสืบสวนสอบสวนค่ะ" หลิงซานกล่าวตามความเคยชินเมื่อเห็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย "หลิงซานเหรอ?" เสียงทุ้มแหบดังมาจากปลายสาย "ฉันเฉินอวี้เทียนเอง!" "อ้อ? เฉินอวี้เทียน?" หลิงซานขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อนั้น "มีธุระอะไรหรือเปล่า?" อวี้เทียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่นกับความเย็นชาของหลิงซาน "หลิงซาน พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปที่ซ่งซาน มีภารกิจน่ะ สนใจไปทานมื้อเย็นด้วยกันไหม?" "ฉันยุ่งอยู่กับคดี คงไม่มีเวลาหรอก" หลิงซานปฏิเสธทันที "เข้าใจแล้ว..." อวี้เทียนถอนหายใจ "งั้นอย่างน้อยเราก็มาเจอกันหน่อยได้ใช่ไหม?" "ฉันมีคดีให้ต้องสะสางจริงๆ นายจะนัดเจอฉันเรื่องอะไร? ถ้าไม่สำคัญฉันขอไม่ถ่วงงานตัวเองดีกว่า" หลิงซานตอบเสียงเรียบ "เราจะเจอกันไม่ได้เลยเหรอถ้าไม่มีเรื่องสำคัญ? เราเป็นเพื่อนเก่า เพื่อนสมัยเด็กกันไม่ใช่เหรอ? น่า... นะ" อวี้เทียนพูดอย่างจนใจ "เฉินอวี้เทียน ช่วยระวังคำพูดด้วย เพื่อนเก่าหน่ะใช่ แต่เราไม่ใช่เพื่อนสมัยเด็กกัน" หลิงซานแก้คำพูดของอวี้เทียน "ฉันรู้นะว่านายคิดอะไรอยู่ และไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยให้โอกาสนาย แต่นายทำได้ไม่ดีพอเอง จะไปโทษใครได้ล่ะ?" "หลิงซาน เธอไม่ได้กำลังทำเรื่องให้มันยากเกินไปหน่อยเหรอ? เธอถือว่าเก่งที่สุดในรุ่นของตระกูลเธอแล้วนะ เธออยู่ในระดับชนชั้นทองคำขั้นกลาง ส่วนฉันเพิ่งจะทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับชนชั้นทองคำได้เอง กว่าจะตามเธอทันคงอีกนาน!" อวี้เทียนยิ้มขมขื่น "นายก็รู้ดีว่าฉันเป็นคนยังไง ฉันให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งมาตลอด ผู้ชายของฉันต้องแข็งแกร่งกว่าฉัน! ไม่งั้นนายคิดว่าเขาจะมีความสุขเหรอ?" หลิงซานอดรู้สึกภูมิใจไม่ได้เมื่อพูดประโยคนั้นออกมา "เฉินอวี้เทียน ฉันเคยเปิดโอกาสให้นายท้าดวลฉันแล้ว แต่นายไม่ได้คว้าเอาไว้ ฉันเคยบอกนายแล้วว่ายินดีให้นายมาท้าดวลเมื่อไหร่ก็ได้ก่อนที่ฉันจะมีแฟน ดังนั้นถ้าคราวนี้จะมาท้าดวล ฉันก็จะไปเจอ แต่ถ้าไม่ใช่ ขอโทษที ฉันไม่ว่าง!" "หลิงซาน เท่าที่ฉันรู้ นอกจากตระกูลอวี่แล้ว แม้แต่อู๋เฉินเทียนจากตระกูลอู๋ก็ยังอยู่แค่ระดับชนชั้นทองคำขั้นต้นเท่านั้น นี่เธอจะบอกว่าถ้าไม่มีใครที่แข็งแกร่งกว่าเธอปรากฏตัวออกมา เธอจะไม่ยอมแต่งงานเลยเหรอ?!" อวี้เทียนถามกลับ "นายรู้ได้ยังไงว่าไม่มีจอมยุทธ์คนอื่นนอกจากคนจากตระกูลใหญ่ๆ?" หลิงซานถามกลับ และไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ ถึงนึกถึงหลินอี้ขึ้นมา เจ้านั่นไปฝึกมาจากไหน ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนั้น? ดูเหมือนเธอจะไม่ใช่คู่มือของเขาเลยด้วยซ้ำ แถมยังต้องยอมลดตัวไปเรียกตัวเองว่า 'นางบ้า' ตอนไปขอให้เขาช่วย ช่างเป็นไอ้สารเลวที่น่ารังเกียจจริงๆ! แต่มันก็เป็นแบบนั้นไปแล้ว เธอไม่อาจต้านทานเขาได้! คนแบบนั้นคือซ่งหลิงซานคนเดิมจริงๆ เหรอ คุณหนูซ่งหลิงซานน่ะเหรอ?! ยอมให้เขาปั่นหัวเล่นอยู่ได้?! ช่างน่าอับอายจริงๆ! ดังนั้นหลิงซานจึงตัดสินใจไม่คิดถึงไอ้สารเลวนั่นอีก! ไม่อย่างนั้นเธอคงได้คลุ้มคลั่งขึ้นมาแค่เพียงนึกถึงหน้าเขาเท่านั้น "เอ่อ..." อวี้เทียนพูดไม่ออก เขาไม่กล้าพูดหรอกว่าไม่มีจอมยุทธ์คนอื่นนอกเหนือจากคนในตระกูลใหญ่ เพราะเขารู้ดีว่าคนพวกนั้นมีอยู่จริง! แต่ถ้าหลิงซานไม่อยากเจอเขา เขาก็พูดอะไรมากไม่ได้ หากเขาไปท้าดวลเธอตอนนี้ก็คงโดนซ้อมจนน่วม—เขาไม่พร้อมจะรับความอัปยศแบบนั้นหรอก! อวี้เทียนถอนหายใจ เขาเคยไปที่หน่วยรบพิเศษและผ่านการฝึกฝนสุดนรกมาสองปี จนในที่สุดก็ก้าวผ่านกำแพงด่านแรกเข้าสู่ระดับชนชั้นทองคำได้สำเร็จ จากนั้นเขาก็ถูกส่งไปยังหน่วยป้องกัน ต่อสู้เสี่ยงตายอยู่บนเกาะที่ไม่รู้จักจนกระทั่งก้าวข้ามกำแพงนั้นมาได้และกลายเป็นระดับชนชั้นทองคำขั้นต้น... นี่ถือเป็นความสำเร็จในสายตาของคนทั่วไป แต่อวี้เทียนรู้ดีว่าเขายังไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับหลิงซานที่เป็นระดับชนชั้นทองคำขั้นกลาง พวกเขาไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันเลยแม้แต่น้อย

React

Discussion