บทที่ 969 - สำเร็จ สายฟ้าฟาดลงมา! (1) "ผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว?" เหล่าปรมาจารย์ทั้งสี่กำลังสื่อสารกันผ่านการส่งเสียงทางจิต พวกเขาเอาแต่จ้องมองเตาหลอมสีดำและร่างของชายหนุ่มที่นั่งหลับตาอยู่ข้างๆ มันไม่วางตา "ห้าชั่วโมงแล้ว!" ปรมาจารย์ฮาโรลเหลือบมองเวลาแล้วตอบกลับ "นานกว่าที่คาดไว้นะ" ปรมาจารย์ฮัวหยวนกล่าว "นั่นสิ ตามความเร็วของเขาแล้ว ข้าคิดว่าเขาควรจะทำเสร็จภายในสามชั่วโมงเสียอีก" ปรมาจารย์อีกคนหนึ่งกล่าวเสริม "หรือว่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น?" "ข้าไม่คิดอย่างนั้นนะ ไม่มีความผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการหลอมรวมเลย มันน่าจะสำเร็จไปได้ด้วยดี" "รอคอยดูกันต่อไปเถอะ" ปรมาจารย์ฮัวหยวนถอนหายใจยาว ห้าชั่วโมงผ่านไปนับตั้งแต่หวังเถิงหลอมรวมวัตถุดิบทั้งหมดเข้าด้วยกัน หากใครสามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในเตาหลอมเมฆาดำได้ พวกเขาจะเห็นโอสถสีม่วงสามเม็ดกำลังหมุนวนอย่างช้าๆ อยู่ที่ก้นเตา บนพื้นผิวของโอสถแต่ละเม็ดมีรอยแตกเก้ารอยปรากฏอยู่ มันแผ่กลิ่นอายเรืองรองดูวิเศษพิศวง ใช่แล้ว มีโอสถอยู่สามเม็ด! กระบวนการหลอมโอสถของหวังเถิงดำเนินไปอย่างราบรื่นไร้ที่ติ เขาจึงไม่สูญเสียวัตถุดิบไปโดยเปล่าประโยชน์ และมีเพียงพอที่จะสร้างโอสถได้ถึงสามเม็ด เขาไม่อยากทิ้งวัตถุดิบไปให้เสียของ จึงตัดสินใจปรุงโอสถประสานวิญญาณเก้าแก่นแท้ออกมาสามเม็ด ...... อันที่จริง หลังจากที่หวังเถิงทำความเข้าใจสูตรโอสถจนแตกฉาน เขาก็รู้ว่าโอสถประสานวิญญาณเก้าแก่นแท้นั้นเป็นโอสถหายากและมีราคาแพงพอสมควร ในตอนนี้เขากำลังขาดแคลนเงินทุน ในเมื่อสมาพันธ์อาชีพรองเป็นผู้ออกวัตถุดิบให้ เขาก็ย่อมต้องรีดเค้นคุณค่าของมันออกมาให้ถึงขีดสุด ด้วยความที่มีโอสถถึงสามเม็ด ระยะเวลาที่ใช้จึงนานขึ้นเป็นธรรมดา ทว่าปรมาจารย์ทั้งสี่กลับไม่ล่วงรู้เรื่องนี้ หวังเถิงใช้พลังจิตปกคลุมโอสถทั้งสามเม็ดไว้เพื่อไม่ให้กลิ่นหอมฟุ้งกระจายออกไป เป็นการปิดบังความลับของตนไม่ให้รั่วไหล หากปรมาจารย์ทั้งสี่ได้กลิ่นหอมรุนแรงนี้ พวกเขาต้องรู้แน่ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น หวังเถิงไม่ได้ทำเช่นนี้เพราะต้องการโอ้อวด แต่เขาทำเพื่อรักษาประสิทธิภาพของโอสถไว้ให้ดีที่สุด ปัญหาต่างๆ มากมายอาจเกิดขึ้นได้ระหว่างการหลอม ผู้ปรุงโอสถจำเป็นต้องควบคุมขั้นตอนต่างๆ อย่างมั่นคง หากเกิดความผิดพลาดแม้เพียงก้าวเดียว ผลลัพธ์สุดท้ายก็จะกลายเป็นโอสถด้อยคุณภาพ แน่นอนว่าหากทุกขั้นตอนได้รับการจัดการด้วยความระมัดระวังและการควบคุมที่เหนือชั้น ก็อาจนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงได้เช่นกัน ไม่ว่าจะอย่างไร เพื่อให้มั่นใจในสรรพคุณของโอสถ โดยปกติแล้วโอสถระดับหกขึ้นไปจะถือว่าประสบความสำเร็จ แต่หากบรรลุถึงระดับแปดหรือเก้า นั่นย่อมหมายถึงโอสถคุณภาพชั้นเลิศ ในตลาดซื้อขายโอสถ ราคาของโอสถคุณภาพชั้นเลิศนั้นสูงกว่าโอสถทั่วไปหลายเท่าตัว อย่างไรก็ตาม โอสถระดับสูงเช่นนี้มักจะปรากฏให้เห็นในงานประมูลเพื่อทำราคาให้ได้สูงที่สุด หวังเถิงยังคงสงบนิ่ง เขาไม่มีความใจร้อนแม้แต่น้อย เขากำลังค่อยๆ หลอมรวมสรรพคุณของวัตถุดิบเข้าไปในตัวโอสถอย่างต่อเนื่อง ในขั้นตอนนี้ โอสถประสานวิญญาณเก้าแก่นแท้ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์เต็มที เหลือเพียงแค่รอคอยภัยพิบัติสายฟ้าฟาดเท่านั้น หลังจากนั้นมันถึงจะเป็นโอสถระดับปรมาจารย์ที่แท้จริง เวลาดูเหมือนจะเดินช้าลงอีกครั้ง ห้าชั่วโมงถัดมาผ่านพ้นไป ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมืดมิดลง ปรมาจารย์ฮัวหยวนเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติในที่สุด เขาจ้องมองหวังเถิงด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะสบตากับปรมาจารย์คนอื่นๆ "สถานการณ์เช่นนี้อาจหมายความว่าโอสถของปรมาจารย์หวังเถิงมีคุณภาพสูงมาก!" น้ำเสียงของปรมาจารย์ฮัวหยวนดูเคร่งขรึมขณะสื่อสารผ่านจิต "ใช่ เป็นไปได้สูงมาก" ปรมาจารย์คนอื่นๆ ต่างเห็นพ้องกับเขา พวกเขาล้วนเป็นปรมาจารย์และมีประสบการณ์ในการปรุงโอสถมายาวนาน จึงพอจะคาดเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น "ดูเหมือนพวกเราจะต้องรอกันนานขึ้นหน่อยแล้ว!" ปรมาจารย์ฮาโรลฝืนยิ้ม จากนั้นดวงตาของเธอก็เป็นประกายและหันไปมองเตาหลอมเมฆาดำราวกับมีสมบัติล้ำค่าซ่อนอยู่ภายใน "หากเขาทำสำเร็จ มันจะต้องเป็นโอสถที่ไม่ธรรมดาแน่! ข้ายินดีที่จะรอ!" ปรมาจารย์อีกคนยิ้ม "ผู้เข้าทดสอบส่วนใหญ่เลือกปรุงโอสถที่ง่ายกว่าสำหรับการประเมิน นานๆ ครั้งถึงจะผลิตโอสถชั้นเลิศออกมาได้ นี่ไม่ใช่ภาพที่พวกเราจะเห็นได้ทุกวันหรอกนะ" ปรมาจารย์อีกท่านกล่าวเสริม "ข้าขอไปแจ้งคนข้างนอกก่อน พวกเขารอกันมานานแล้ว" ปรมาจารย์ฮัวหยวนลุกขึ้นเงียบๆ และเดินออกจากห้องไปโดยไม่รบกวนหวังเถิง ทันทีที่เขาก้าวออกมา ทุกคนต่างก็รุมล้อมเข้ามา ชายวัยกลางคนจากตระกูลจีและปรมาจารย์เคอร์ตันต่างคิดว่าหวังเถิงล้มเหลวไปแล้ว เพราะปรมาจารย์ฮัวหยวนออกมาโดยที่ไม่มีปรากฏการณ์สายฟ้าฟาดใดๆ เกิดขึ้นเลย "ปรมาจารย์ฮัวหยวน เขาทำไม่สำเร็จหรือ?" ปรมาจารย์อัลเฟรดขมวดคิ้วถาม ปรมาจารย์ฮัวหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะแล้วกล่าวว่า "พวกท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าออกมาเพื่อแจ้งให้ทราบว่าการประเมินนี้อาจจะกินเวลาอีกสักสองสามชั่วโมง ข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อใด" "ตราบใดที่เขายังไม่ล้มเหลวก็พอ!" ทุกคนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ทำไมถึงนานขนาดนั้นล่ะ? ปรมาจารย์ฮัวหยวน ท่านเตรียมวัตถุดิบไว้กี่ชุดกัน?" ปรมาจารย์เคอร์ตันขมวดคิ้วถาม เขาคิดว่าปรมาจารย์ฮัวหยวนเตรียมวัตถุดิบไว้ให้หวังเถิงหลายชุด ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ใช้เวลาปรุงนานขนาดนี้ "ปรมาจารย์เคอร์ตัน ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร?" ปรมาจารย์ฮัวหยวนสังเกตเห็นปรมาจารย์เคอร์ตันในที่สุดและรู้สึกประหลาดใจ "ข้ากำลังจะปรุงโอสถประสานวิญญาณเก้าแก่นแท้ แต่วัตถุดิบไม่พอ ข้าเลยคิดจะมาขอยืมจากสมาพันธ์ แต่ข้ามาช้ากว่าท่านก้าวหนึ่ง ข้าได้ยินมาว่ามีผู้เข้าทดสอบระดับสามปรมาจารย์กำลังเข้ารับการประเมินอยู่ และเขาก็รู้วิธีปรุงโอสถประสานวิญญาณเก้าแก่นแท้ด้วยเช่นกัน" ปรมาจารย์เคอร์ตันอธิบาย