Chapter 1269 การดึงดูดความสนใจ ลีโอนีลแหงนหน้ามองท้องฟ้าอีกครั้งหลังจากที่แม่ของเขาจากไป แต่เขาก็เลือกที่จะปล่อยเรื่องเหล่านั้นทิ้งไว้ เขาก็แค่ใช้ลูกไม้เล็กๆ น้อยๆ เพื่อระบุตำแหน่งของบุคคลลึกลับผู้นั้น มันง่ายพอๆ กับการคำนวณแนวสายตาและระยะที่แม่ของเขาทอดมอง จากนั้นจึงคำนวณย้อนกลับมาจากตำแหน่งของเขา ด้วยความสามารถทางจิตในปัจจุบันประกอบกับข้อเท็จจริงที่ว่าแม่ของเขาไม่ได้ระวังตัวจากเขา แน่นอนว่ามันง่ายพอๆ กับการหายใจ “ยิป! ยิป!” ลีโอนีลละสายตาแล้วอุ้มลิตเติ้ลแบล็กสตาร์เข้ามาในอ้อมแขน เขาถอนหายใจพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ เหล่าคนหนุ่มสาวจากโลก, ดาวลักซ์นิกซ์, ดาวมอนเท็กซ์ และดาววิโอลา ยังไม่นับรวมถึงไรอาห์ ทั้งหมดกำลังนั่งสมาธิอยู่ บางคนดูทรมานกว่าคนอื่นๆ มาก แต่ด้วยความเร็วระดับนี้ ไม่มีทางที่พวกเขาจะเตรียมตัวเสร็จทันภายในเวลาแค่สามชั่วโมงอย่างแน่นอน ‘ท่านผู้เฒ่า ท่านคิดว่าอย่างไร? มีวิธีที่จะเร่งกระบวนการนี้ให้เร็วขึ้นบ้างไหม?’ ลีโอนีลไม่สามารถพูดคุยกับชายชราออกเสียงได้ เขาจึงเรียนรู้วิธีการสื่อสารผ่านการมองเห็นภายใน (Internal Sight) ขอบคุณคลังความรู้มหาศาลของดาวลักซ์นิกซ์เกี่ยวกับเทคนิคประเภทการควบคุม ซึ่งทำให้เรื่องต่างๆ สะดวกขึ้นมาก ‘พลังอนาธิปไตย (Anarchic Force) ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะเจ้าหนู ไม่มีทางที่เรียกว่า ‘เร่ง’ กระบวนการได้หรอก การทำแบบนั้นมีแต่จะฆ่าพวกเขา ข้ามีความรู้สึกว่าเหตุผลเดียวที่เจ้ายังสบายดีอยู่ก็เพราะเจ้าทนทุกข์ทรมานมาหลายวันตอนที่ดึงมันออกจากร่างกาย เจ้าจึงผ่านการชำระล้างด้วยความเข้มข้นที่สูงกว่ามากมาแล้ว’ ‘พูดถึงเรื่องนี้ ถ้ามันมีความผันผวนสูงในความเข้มข้นระดับต่ำขนาดนี้ ทำไมข้าถึงไม่เคยสังเกตเลยว่ามีมันอยู่ในร่างกายข้ามากมายขนาดนั้น?’ ‘พลังอนาธิปไตยเกิดขึ้นตอนที่เจ้าขโมยพลังงานมาจากผู้ควบคุม (Regulator) และพลังงานนั้นถูกนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงให้กับการเติบโตอย่างบ้าคลั่งของจุดกำเนิดพลังงานในตัวเจ้าทันที เป็นไปได้สูงว่าจุดกำเนิดพลังงานของเจ้านั่นแหละที่กักเก็บมันไว้ทั้งหมดเพื่อปกป้องเจ้าจากมัน’ ‘เมื่อเจ้าเชื่อมต่อเส้นทางพลังงานใหม่ได้สำเร็จ มันก็เลยมีทางออกที่จะขับพลังนั้นออกมาทั้งหมดเสียที’ ลีโอนีลพยักหน้า นี่คือสิ่งที่เขาคิดไว้เช่นกัน เขารู้สึกว่าเขาสามารถสัมผัสจุดกำเนิดพลังงานของตนเองได้ชัดเจนยิ่งกว่าก่อนหน้านี้ ดังนั้นจึงชัดเจนว่ามีบางอย่างขัดขวางมันอยู่ จู่ๆ ลีโอนีลก็หันศีรษะกลับไป แต่เหล่าทูตที่เขาคาดว่าจะได้พบกลับไม่อยู่ที่นั่น หรือจะพูดให้ถูกคือ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ที่นั่น นั่นคือโอรินิก เธอติดตามหลังออสเซนนามา แต่กระทั่งศิษย์ระดับเซกเตอร์อีกสองคนก็ไม่ปรากฏตัวให้เห็น คำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้คือ แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะเข้าผ่านประตูไพ่ฟาง (Paifang) บานเดียวกัน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะมาโผล่ในจุดเดียวกัน เห็นได้ชัดว่ามีวิธีการควบคุมเรื่องนี้ที่ลีโอนีลยังไม่รู้ ความสนใจจำนวนมากมุ่งเป้ามาที่ตำแหน่งของลีโอนีลอยู่ก่อนแล้วเนื่องจากการที่เขาใช้การมองเห็นภายในอย่างกะทันหัน ดังนั้นเมื่อออสเซนนา ศิษย์ระดับเซกเตอร์ปรากฏตัวขึ้น ความสนใจต่อพื้นที่บริเวณนี้ก็ยิ่งทวีคูณ ไม่นานนัก ร่างสองสามร่างก็ก้าวออกมาจากกระท่อมไม้สีดำ สายตาของพวกเขาเฝ้าสังเกตลีโอนีลและผู้มาใหม่คนอื่นๆ แต่เมื่อเห็นว่าพวกเขาต่างดิ้นรนอย่างเงียบเชียบเพื่อต้านทานพลังอนาธิปไตย แต่ละคนก็มีปฏิกิริยาที่แตกต่างกันออกไป บางคนดูครุ่นคิด บางคนเยาะเย้ย และบางคนยังคงวางเฉย กลุ่มสุดท้ายนี้อาจเป็นกลุ่มที่ลีโอนีลให้ความสนใจมากที่สุด ออสเซนนาเพิกเฉยต่อผู้ที่คอยจับจ้องเหล่านั้น แล้วหันสายตาที่เย็นชาของเธอมายังลีโอนีล ในยามที่ไม่มีเอเลเนอร์อยู่ตรงนี้ แรงกดดันที่เธอปล่อยออกมาก็แทบไม่มีการยับยั้ง แม้ว่าเธอจะตัวเตี้ยกว่าลีโอนีลเกินหนึ่งช่วงหัว แต่เธอก็แทบไม่ต่างจากภูเขาสูงตระหง่านสำหรับเขา พละกำลังที่ซ่อนอยู่ในร่างกายอันบอบบางของเธอนั้นไม่อาจปฏิเสธได้ อย่างไรก็ตาม ในวินาทีนั้น สิ่งที่ออสเซนนาไม่ได้คาดคิดก็เกิดขึ้น หญิงสาวผู้มีความงดงามเหนือกว่าเธอในทุกมิติ ทุกรูปร่าง และทุกรูปแบบปรากฏกายขึ้นข้างกายลีโอนีล ใบหน้าของเธอซีดเผือดถึงขีดสุดและร่างกายกำลังสั่นสะท้านตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่เธอยังคงพยายามยืนหยัดเคียงข้างลีโอนีล เพื่อรับแรงกดดันจากออสเซนนาไปพร้อมกับเขา ดูเหมือนว่าความสนใจของทุกคนจะถูกดึงดูดไปยังหญิงสาวผู้นี้ในทันที เธอมีรูปลักษณ์ราวกับภาพจำลองของนางฟ้าผู้งดงาม เส้นผมสีดำของเธอทิ้งตัวลงมาดุจน้ำตกที่เป็นประกายและดวงตาสีทองที่วาวโรจน์ราวกับดวงดาวสองดวง... ท่ามกลางบรรยากาศที่หม่นหมองนี้ เธอเปรียบเสมือนแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียว ในขณะที่คนอื่นกำลังเคลิบเคลิ้ม ลีโอนีลกลับขมวดคิ้ว “เจ้ายังปรับตัวไม่ได้ กลับไปทำสมาธิต่อเถอะ” ไอน่าไม่ได้ละสายตาไปจากออสเซนนาในทันที “แต่ว่า เราไม่มีเวลาแล้วนะ” ไอน่ากล่าวเบาๆ “เจ้าจะมีเวลามากเท่าที่เจ้าต้องการ” สายตาของไอน่าเปลี่ยนจากออสเซนนามาสบกับลีโอนีลในที่สุด ริมฝีปากของเธอคลี่ยิ้ม สีหน้าที่ซีดเซียวทำให้เธอดูราวกับดอกไม้ที่บอบบางซึ่งใครๆ ก็ควรปกป้องด้วยชีวิต “รับทราบค่ะ ราชาของฉัน” ไอน่าหันกลับไปทำสมาธิอย่างเชื่อฟัง เสียงอันไพเราะของเธอถูกสายลมพัดพาไป ทำให้วันนั้นดูสดใสขึ้นอีกเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ต่อการกระทำของเธอนั้น แม้สีหน้าของเขาจะไม่ได้แสดงออกมา แต่ลีโอนีลก็ได้แต่ยิ้มขมขื่นอยู่ภายในใจ ไม่ว่าแม่ของเขาจะทำอะไร... ก็ไม่มีการดึงดูดความสนใจใดที่จะมากไปกว่าผู้หญิงที่มีความงดงามเกินกว่าจะบรรยายได้อีกแล้ว แค่การที่ไอน่าก้าวมาเคียงข้างลีโอนีลก็เปรียบเสมือนการจุดไฟในสายตาของใครหลายคน แต่การที่เธอเรียกเขาเช่นนั้นก็เหมือนกับการราดถังน้ำมันเชื้อเพลิงลงไปบนกองไฟนั้น สายตาของลีโอนีลหันกลับไปหาออสเซนนาและสบเข้ากับดวงตาของเธอ แสงสีแดงและสีม่วงวูบไหวในดวงตาของเขา พลังอำนาจแห่งราชา (King's Might) ว่ายเวียนอยู่ระหว่างรูปธรรมและนามธรรม โมเมนตัมที่ออสเซนนาสร้างขึ้นดูไร้ค่าไปในทันที “...” ออสเซนนารี่ตาลง แต่ครั้งนี้เธอกลับพบโอกาสอีกอย่างในใจ เทพีแห่งยุคสมัยเป็นแรงจูงใจให้คนบางคนได้มากกว่าเหรียญอะเมทิสต์เสียอีก “ข้ามาเพื่อแจ้งให้พวกเจ้าทุกคนทราบว่า การคัดเลือกที่แท้จริง (True Selection) จะเริ่มขึ้นในอีกสามชั่วโมง คนอื่นๆ ได้รับฟังสรุปสิ่งที่ต้องเตรียมตัวไปแล้ว แต่พวกที่มาทีหลังอย่างพวกเจ้าคงต้องอาศัยตัวเองเพื่อทำความเข้าใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น” “สิ่งที่ข้าบอกได้ก็คือ หากพวกเจ้าต้องการกระท่อมและสถานที่พักผ่อน ก็ต้องสร้างมันขึ้นมาเอง และหากต้องการซื้อของจากโรงตีเหล็กหรือเช่าบริการจากผู้เยียวยา พวกเจ้าจะทำได้ก็ต่อเมื่อใช้คะแนนความว่างเปล่า (Void Points) เท่านั้น เพราะเงินตราจากภายนอกไม่มีค่าอะไรที่นี่” “ขอให้โชคดี” ออสเซนนาหายวับไป ทิ้งให้ลีโอนีลเป็นปราการด่านสุดท้ายเพียงหนึ่งเดียว ระหว่างกลุ่มคนหนุ่มสาวกว่าโหลที่กำลังนั่งสมาธิและอยู่ในสภาวะเปราะบาง กับกลุ่มอัจฉริยะจากทั่วทุกมุมของอาณาเขตมนุษย์ (Human Domain)