บทที่ 3435 ต้นไม้โกรธ? เดวิสอำลานาตาลยาและออกจากอาณาจักรเล็กดาบจาเดรไทท์ เพราะเขาไม่มีอะไรทำอีกแล้วในนั้น เขาออกมานอกสนาม เห็นกำแพงกั้นของแบนดิทส์แถบเหนือและสวรรค์พิษ แต่เขาก็ไม่สนใจทำอะไรกับพวกเขา เพราะเขาได้เปลี่ยนชะตากรรมไปมากแล้วโดยการลักลอบเข้าไปในอาณาจักรเล็กนั้น เขานึกภาพทีอาอาจกำลังตื่นตระหนกในขณะนี้ เนื่องจากเขาได้เดินตามความต้องการของเธอและทลายชะตากรรมของหลายคน แต่ที่สำคัญที่สุดคือทำให้เจดและไอวี่เติบโตเร็วกว่าที่คาดไว้สองปี หากคำนวณตามการมาถึงของ “ผู้กินอาณาจักรสลายแห่งความว่างเปล่า” “ไอศระ! ทำไมถึงออก-” *บัง!* เดวิสคิดว่าอะไรสักอย่างหนึ่ง แต่เขาก็ไม่อาจต้านทานได้เมื่อแบนดิทส์คนหนึ่งพยายามบังทางและดึงดาบมาพิฆาต ติดตามมาด้วยอีกหลายคน ด้วยการพลิกมือของเขา แสงฟ้าผ่าอานุภาพอันทำลายล้างจำนวนมหาศาลพุ่งออกมาทำลายกำแพงหนาทึบและนักประจักษ์รอบข้าง พวกเขาถูกเผาไหม้ทันที บางคนลอยกระจายเป็นไอโดยทันที “ข้าคือจักรพรรดิแห่งความตาย เป็นเจ้าของอาณาจักรเล็กนี้แล้ว ดูซิว่าใครจะทำอะไรต่อเมื่อเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้า” เดวิสไม่ต้องขู่เข็ญใด ๆ เพียงกล่าวคำกล่าวสั้น ๆ ทำให้ผู้รอดชีวิตตกใจกลัวจนหมดสติ ไม่ว่าเขาจะเชื่อหรือไม่ก็ไม่สำคัญ อย่างน้อยเขาก็คิดว่าการโจมตีของพวกเขาจะลดลงอย่างมาก เขาวางแผนจะไม่แทรกแซงมากถ้าพวกเขารู้ว่าอะไรดีที่สุด ไม่ช้านานเดวิสกลับมาถึงบ้านใหม่ของเขา “...” เขาจู่โจมอยู่หน้ามหาวิหาร เมื่อรับรู้ถึงออร่าของ “ฟิลด์ว่างเปล่า วิกซ์” และ “ฟิลด์ว่างเปล่า สเตลล่า” เขาได้แยกวิญญาณออกจากร่างเนื่องจากไม่ต้องการแล้ว หลังจากมอบ “ผลเมฆราตรีอัญมณีเจดบริสุทธิ์” ให้เอวอลลินน์เก็บรักษาในขณะที่เด็ก ๆ กำลังหลับ เพราะเด็ก ๆ มีชื่อเสียงและเอวอลลินน์ตอนนี้เปิดกว้างต่อทุกคนโดยได้รับคำชมจากหลายฝ่าย เขาจึงไม่รู้สึกจำเป็นต้องอยู่และรบกวนพี่น้องของเธอ แต่เขายังคงอึดอัดใจ สเตลล่าไม่อาจลับความลับได้แม้วันเดียวหรือ? เขานึกภาพเธอยืดลิ้นออกมาหยอกเล่น ทำให้เขาหันศีรษะ “อ๋อ ยินดีต้อนรับสู่จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าที่อับอายของข้า ถึงเธอจะมาที่นี่เพื่ออะไร? ทำให้ข้าเสียเวลาหรือเปล่า?” เดวิสปรากฏในห้องโถง เห็นมิงจือนั่งอยู่ตรงหน้า เขานำมือมาชุบน้ำตาแล้วนั่งลงข้าง ๆ “ไม่เลย ข้ารู้สึกถึงเธอจากขอบฟ้า จึงพาน้องสาวมาที่นี่ จึงไม่มีเกินไม่กี่นาที” มิงจือกำลังจะอธิบาย แต่เมื่อเห็นจักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่า พูดขึ้น เธอก็ยกไหล่และตบไหล่เดวิสก่อนเดินออกจากห้อง ปล่อยให้พวกเขาคุยต่อไปโดยไม่มีการรบกวน “ขอบคุณที่รอ การเยือนครั้งนี้เกี่ยวกับ…?” เดวิสเป็นคนเริ่มถาม ทำให้จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่ากระพริบตา “ข้าจะตรงไปตรงมานะ ข้ามาที่นี่เพื่อซื้อผลเมฆราตรีอัญมณีเจดจากเธอ” “...” เดวิสกรีดร้องในใจขณะยังยิ้มบังหน้า แม้ว่ามันจะบังคับ โดยที่เขานึกภาพสเตลล่าแลบลิ้นออกมา ดูไร้เดียงสาแต่ก็มุข “อันนี้…” เขาเริ่มพูดโดยลังเล “ข้าจำเป็นต้องได้ทรัพยากรนี้จริง ๆ เพราะมันทำให้ข้าเพิ่มพลังอย่างมหาศาล มีส่วนเกี่ยวกับกายภาพของข้า แม้ว่าใครจะเป็นหญิงสวยของข้า ก็ตาม ข้าจะไม่แบ่งให้” “กายภาพของเธอ…?” จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่ากระพริบตา ดูเหมือนจะประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนถอนหายใจ “แล้วนี่เป็นชะตากรรมที่ข้าไม่อาจได้ทรัพยากรสวรรค์นี้ให้เจ้าได้ ข้าขออภัยที่รบกวนที่พักของเจ้า” “โอ้ ไม่” เดวิสรู้สึกแปลกใจที่จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าทิ้งเรื่องนี้เร็วเกินไป “เจ้าแวะมาที่นี่ได้ตลอดเวลา ขอแค่ไม่เอาเรื่องสเตลล่ามาก เพราะเธอแค่พยายามปกป้องอนาคตของเธอ ข้าสัญญาว่าจะไม่ทิ้งเธอ ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม และถ้าอะไรอื่นที่เธอชอบ ข้าก็อาจจะไม่ปฏิเสธที่จะหามาให้เธอได้” “เจ้าชื่นชมข้ามากเกินไปของขวัญนี้สำคัญต่อเจ้าเช่นกัน แต่ข้ายังกล้าหาญที่จะทำให้เจ้าไม่พอใจพันธมิตรอนาคตที่เป็นนักผจญภัยชอบขัดขวางโดยเฉพาะลูกสาวของข้าเป็นมนุษย์” จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่ายิ้ม ให้ความหยุดชั่วขณะ “ตามมาตรฐานมนุษย์ ฉันคิดว่าเธอยินยอมจะแต่งงานกับเธอหลังจากที่ได้รับของชำร่วยค่าแรงแพง ๆ นี้แล้วใช่ไหม?” “แม่…!” “…!” สเตลล่ากรีดร้องขณะเดวิสหัวเราะอย่างรุนแรง “สเตลล่ายังต้องเติบโตต่อไปอีก” “คำตอบต่างจากครั้งก่อน จึงยังไม่ได้เป็นเรื่องต้องตัดสินใจอย่างสุดท้าย” “...” สเตลล่าแปลกใจในขณะเดียวกัน จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าก็พยักหน้าอย่างอ่อนโยนหลังผ้าปก “อย่างไรก็ตาม” เธอพูดต่อ “ด้วยซากของผู้กินอาณาจักรสลายแห่งความว่างเปล่า สเตลล่าเริ่มเติบโตอย่างรวดเร็ว และผลข้างเคียงจากเทคนิคบูชายากล้าที่ยากลำบากก็ได้รับการรักษาแล้ว ที่อัตรานี้ เธอจะเข้าสู่วงจรที่สามภายในปีเดียวและเติบโตต่อไป โดยเวลาวงจรจะสั้นลงเยอะ ขอบคุณคุณที่ทำให้มันเติบโตถึงระดับอิมพีรัลริ้วสูงสุด และทำให้สเตลล่าเชื่อว่าเธอทำได้ยากมาก ถ้าไม่เช่นนั้น พวกเราต้นไม้ก็ยากที่จะกระตุ้นตัวเองให้ได้ของสำคัญ” “อ๋อ…” เดวิสตอบด้วยความอึดอัดขณะเห็นสเตลล่า panic เหมือนความคิดของเธอถูกเปิดเผย เขามองดูชาในหน้าต่างและดื่มเพื่อคลายความอึดอัด จริงหรือไม่ที่เขาเปิดเผยแล้วเมื่อเขารู้ว่าเธอมีความรู้สึกต่อเขามาก่อน? เขาคาดว่าสเตลล่าตั้งใจจะสารภาพเมื่อถึงวงจรที่สาม จากที่ได้ยินจากจักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่า มันเหมือน “การบรรลุนิติภาวะ” ของต้นน้ำฝุ่นว่างเปล่า ที่จะสามารถผลิตลูกได้แม้ว่าจะถือว่าพร้อมแล้วก็ตาม “อะไร? เธอทำให้มันชัดเจนเกินไปโดยมอบทรัพยากรให้เขา” แม้จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าก็ดุดีกับลูกสาวด้วยสายตาเย็นทำให้สเตลล่าก้อตัวและดูอายมาก “เจ้าควรใช้โอกาสนั้นบีบเขาให้ยอมรับแถมทำข้อตกลงให้เสร็จ” “พั๊!~” เดวิสพล่อตามชาออกข้าง แม่พูดอะไรกับลูกสาว? แม้ว่าเธออาจโกรธในใจที่ลูกสาวให้ผลเมฆราตรีอัญมณีเจดแก่ผู้อื่น เธอก็ไม่ควรทำให้สเตลล่าตกใจจนตลอดชีวิต “อาา!~ หยุดพูด! ฉันจะทำให้เขาเป็นของข้า! แม่ไม่ต้องแทรกแซง!” สเตลล่าตะโกนแล้วกระโดดและเรียกพายุอวกาศ เธอกระโดดเข้าไปและหายไปในพริบตา ปล่อยให้จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าและเดวิสมองมองพายุอวกาศที่กำลังปิด หลายเวลาต่อมาจักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าตอบโต้ “อืมม... ฉันอาจทำให้ตัวเองอายด้วยท่าทีเช่นนี้ แต่การสูญเสียผลเมฆราตรีอัญมณีเจดตอนที่อยู่ในมือข้าเป็นเรื่องโง่และน่าเสียดาย ตอนนี้ข้าพักใจได้แล้ว ข้าคิดว่าข้าสามารถออกไปด้วยใจสงบได้แล้ว” คิ้วของเดวิสกระพริบ “จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าช่าง… เล่นสนุกจริง ๆ…” “คุณหมายถึงแค้นนะ” สายตาของจักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าสะท้อน “พวกต้นน้ำฝุ่นว่างเปล่านั้นชอบสงบ แต่เมื่อคนที่เรารักหรือใกล้ชิดหักหลัง เรากลับเป็นคนแค้น แม้จะไม่ใช่การหักหลัง เธอก็ทำแบบนั้นโดยไม่ได้ปรึกษาข้า แม่ของเธอ บางทีความเจ็บปวดที่รู้ว่าลูกสาวของข้าไม่ใช่ของข้าอีกต่อไปทำให้ข้าเป็นแบบนี้ เธอไม่ฟังข้าแล้ว ทำให้ข้าเดือดร้อน…” “...” “อย่างไรก็ตาม อย่าทำให้ลูกสาวของข้าโกรธ มิฉะนั้นเธอจะกวาดคุณให้หายไปในอาณาจักรกว้างใหญ่ของเธอ” ‘นี่ฟังดูไม่ค่อย...ขู่ขวัญ...’ เดวิสบีบริม “เข้าใจแล้ว แต่ข้อเสนอของข้ายังคงอยู่ บอกข้าถ้าต้องการอะไร” “คุณมีออเรจสเปซเอสเซ่นระดับอิมพีรัลริ้วสูงสุดอีกหรือ?” จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่ายิ้มและหันไปมองข้างหลังขณะสร้างพายุอวกาศเพื่อจะออกจากที่นี่ “ใช่ นี่เลย” แต่เดวิสยื่นภาชนะมังกรสีหยกให้เธอทันที ทำให้เธอตกตะกึงและปากเปิด “ฉันไม่ได้—” “แล้วข้าขอยืนยัน” เดวิสยกคิ้วขึ้น ครั้งล่าสุดเขามอบออเรจสเปซเอสเซ่นระดับอิมพีรัลริ้วสูงสุดเป็นของขวัญให้เธอ แต่เธอใช้กับสเตลล่า ครั้งนี้เขารู้สึกเป็นหนี้มาก—ไม่ใช่แค่รับของขวัญจากความกรุณาของเธอ เขาจึงมอบออเรจสเปซเอสเซ่นระดับอิมพีรัลริ้วสูงสุดที่เขาเก็บไว้ให้ตัวเอง นี่ควรทำให้จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่าสามารถผลิตผลได้อย่างน้อยหกผลหากเขาไม่ผิด “ไม่— ฉัน… ไม่อยากได้” จักรพรรดิน้ำฝุ่นว่างเปล่ารู้สึกว่าเธอไม่สามารถรับได้หลังจากเห็นสเตลล่าได้ของสำคัญแต่ไม่คิดมอบให้แม่ แม้ว่าจะเป็นมนุษย์ที่เธอเลือกใหม่ ทำให้เธอรู้สึกถูกดูถูก เพราะเธอยังไม่ได้รับของขวัญจากบุตรแม้จะเสียสละศตวรรษของการฝึกฝน เธอรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้ง ซึ่งไม่เคยเป็นเช่นนั้นเพราะเจ้านายของเธอดูแลเธอมาโดยตลอด เธอปัดหัวและก้าวเข้าสู่พายุอวกาศ จางหายไป ทิ้งให้เดวิสยืนอยู่กับภาชนะสีหยกในมือ “...” เดวิสกระพริบตา เขาไม่ได้เจ็บปวดใด ๆ แม้จะเหลือออเรจสเปซเอสเซ่นระดับอิมพีรัลริ้วสูงสุดหนึ่งก้อน แม้ของนี้จะถูกมอบให้แล้ว การไม่รับของนั้นทำให้เขารู้สึกเสียใจ แต่เขาก็ดื้อดึง เขายืนหน้าพายุอวกาศและโยนภาชนะสีหยกเข้าไป ขณะพายุอวกาศกำลังจะปิด มันหยุดและขยายออก ภาชนะสีหยกกลับมาเต็มหน้าตัวเขา ‘อะไร… เห้ย…?’ เดวิสจับมัน ก่อนที่เขาจะโยนกลับ พายุอวกาศปิดอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาตกใจจนพูดไม่ออก