บทที่ 3410 การวอนอภัยความเมตตา เดวิสมองลงไปทางเซอร์แอกซ์อย่างเย็นชา แค่ทำให้มันยากลำบากเกินกว่าจะฆ่าเขาได้ในครั้งเดียว มีหลายคณะต้องการทำให้อิมพีเรียลแห่งความตายตายเพื่อให้ได้คุณธรรมกรรม แต่ไม่มีคณะใดกระตือรือร้นและตื่นเต้นจะฆ่าเขามากกว่ากลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินสีคราม ทำไม? เพราะคนหนึ่งคนก่อนหน้าเขา เซอร์แอกซ์ เป็นเม่นจิตสีน้ำเงินระดับกษัตริย์ หากไม่มีคำสั่งของเขาเดวิสคงไม่ได้ถูกทำเป้าหมายมากขนาดนั้น และผู้บรรลุศักดิ์จะไม่ต้องทนทุกข์เพราะพวกเขาไล่ล่าผีวิญญาณของทุกคนที่บรรลุ ศัตรูที่น่ากังวลที่สุดคือพ่อของเขาอาจถูกจับได้แม้ไม่มีพ่อมดต้องคำสาปอยู่เพราะกลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินกดดันอัลลีอานซ์เซ็นทรัลไพรส์สกีให้คณะต่าง ๆ ยังคงปกป้องอนุสาวรีย์การบรรลุ ทุกอย่างที่ต่อต้านเขาในโลกสุขสงบแรกเริ่มมาจากคนนี้ ไม่มีข้อสงสัยว่ากลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินจุดไฟเพื่อตามล่าตัวเขาและครอบครัวของเขา แม้สงครามที่คณะฟีนิกซ์ไฟพ่นต่อคณะมังกรหยกดวงดาวก็มีฝั่งในเงามืด ก่อนการสู้รบของเขากับนักรบผู้เคารพซึมมาทต์ มีผู้หญิงจักรพรรดิอมตะคนหนึ่งที่โห่ร้องราวกับมีเหตุผลที่จะฆ่าเขาอย่างศักดิ์ศรี แต่ความจริงแล้วเธอก็ถูกกลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินปลูกฝังให้ล่าตัวเขา เพื่อให้พันธมิตรหลายฝ่ายทำลายเขา เธอเคยเป็นหัวหน้าคณะจากอำนาจจักรพรรดิอมตะระดับศักดิ์ศรี แม้ว่าอำนาจจะไม่ใหญ่เท่าไหร่ จริง ๆ แล้วเธอถูกบรรพบุรุษของกลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินฆ่าเพื่อทำให้เงียบสงัด แล้วเขาถูกกล่าวหาว่าตั้งใจฆ่าเธอเพื่อแก้แค้น เขาไม่รู้เรื่องนี้เลยจนตอนนี้ เพราะข่าวไม่ได้ระเบิดออกมา นอกจากนี้ยังมีอาชญากรรมต่าง ๆ ที่ตั้งใจวางกรอบไว้บนหัวของเขาจากผู้ที่ทำให้เขาโกรธ ดังนั้นคนทั่วไปที่เข้าถึงข้อมูลที่ยืนยันได้ยากจึงมองเขาเป็นสิ่งชั่วร้ายจนถึงวันนี้ ไม่มีทางหักหลังได้ คณะฟีนิกซ์ไฟอาจแสร้งทำตัวภายนอกและปล่อยให้คนรอบข้างหลงเชื่อหลังจากเขาทำลายการทรมานสวรรค์ต่อพวกเขา แต่กลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อหันความเห็นของสาธารณะต่อเขา เมื่อพวกเขาตระหนักว่าล้มเหลวพวกเขาก็ซ่อนตัวในมินิรีอัลนี้โดยตรง พวกเขาฉลาดมากและไม่ลังเลที่จะละทิ้งเขตอำนาจของตน ทำให้เดวิสรู้สึกชื่นชมในตัวพวกเขา แต่ถ้าความชื่นชมของเขาเป็นสิบเท่า ความโกรธของเขาก็ร้อยเท่าตัว เขาต้องการบั่นทอนชายคนนี้ตลอดกาลโดยไม่ต้องฆ่าเขาแต่เมื่อมองไปที่เซอร์แอกซ์ เขาก็รู้สึกอยากบดบังเขาจนเป็นเนื้อบดเพื่อไม่ต้องมองหน้าหลอกหลอนของเขา “อะไรหรือ? กลายเป็นรูปแบบสัตว์วิเศษราชของเจ้าล่ะ เราจะต่อสู้ตามที่เจ้าอยากได้ตลอดเวลา…” เสียงของเดวิสเย็นชา มันทำให้เซอร์แอกซ์รู้สึกเย็นเยียบตลอดหัวใจขณะสั่นสับเพราะสายตาเย็นชาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า “ไม่...กรุณา...รอ...ข้าขอรับคำสาบานว่าไม่ได้อยากสู้กับเจ้าแต่ความโลภของข้ากระทำเสียก่อน…ข้าเคยใช้เจ้าเป็นบ่วงเพื่อให้ได้ที่นั่งมั่นคงในกลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงิน หลังจากนั้นเจ้าเพียงknownว่า...เป็นผู้เบี่ยงเบนในตอนนั้น...จึงมีโชคกรรมให้…ได้รับ...” ฟันของเซอร์แอกซ์กระแทกดัง “ถ้า-ถ้าข้าได้รู้ว่าเจ้าเป็นผู้เบี่ยงเบนอันไร้ระเบียบ ข้าก็อาจไม่เคยเข้าใกล้เจ้าเลย…!” “นั่นจะทำให้ข้าปล่อยให้เจ้าอยู่รอดหรือ?” เดวิสก้มศีรษะลง ความโกรธของเขาก็หายไป แทนที่ด้วยความสับสนเหมือนเขาไม่ได้โกรธเลย อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ทำให้เซอร์แอกซ์กลัวจนเกินจะอธิบาย เขารีบนั่งขึ้นและก้มทำสิงโตหัวของเขาตบพื้นมืด “ไม่! ข้ารู้ว่าข้าตายแล้ว! แต่ข้าคือสัตว์ราชา ข้ารู้ว่า…อิมพีเรียล...ไม่, จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งความตายเมตตากรุณาและจะไม่สังหารทั้งคณะ ฉะนั้นข้าขอเพียงให้ลูกหลานของข้ารอดชีวิตและเลือดของข้าแบ่งให้พวกเขา นั่นจะทำให้แม้ในความตายข้าก็ยังทำหน้าที่ราชาได้และทำให้กลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินยังคงอยู่ หลังจากการกระทำโง่ของข้า พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิด!” เซอร์แอกซ์ตบหัวต่อเนื่องจนทำให้พื้นเกิดรอยร้าวลึก “เจ้ายังไม่ได้เข้าไปในกลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินเลยสามปี แต่เจ้ากลับห่วงใยพวกเขาขนาดนั้น? เมื่อเจ้าเลือกที่จะบูชายัญเมืองที่สี่แล้ว พอไม่เป็นแบบนั้นเลย?” “…!” หัวใจของเซอร์แอกซ์สั่นสะท้าน จักรพรรดิแห่งความตายฟังเขาอยู่หรือ? ตั้งแต่เมื่อไหร่? “อย่าลังเล เวลานี้ไม่มีประโยชน์เพราะวิญญาณสูญเปล่าจะไม่มาช่วยให้เจ้าเจอทางหลบหนี เพราะมันยังกำลังกินอาหารที่ชอบอยู่” เดวิสส่ายหัวมองออกไปไกล ไม่สนใจการตอบสนองอายหน้าที่ไร้ศรัทธาของเซอร์แอกซ์ เขายืดหายใจและอ่อนเพลียต่อชะตากรรมของมินิรีอัล ทำให้เขาหันมองเซอร์แอกซ์และยิ้มด้วยสายตาอิจฉา “และอีกอย่าง สัตว์นั้นไม่ใช่ของข้า ข้าตามล่าและตามมันผ่านมินิรีอัลต่าง ๆ รู้ไหม? เจ้าและกลุ่มเม่นจิตสีน้ำเงินโชคแย่ที่สิ่งมีชีวิตนี้มาถึงมินิรีอัลที่ถูกปิดของเจ้า หากไม่มีมันเจ้าอาจฝึกฝนทักษะและการบ cultivation อย่างสมบูรณ์เป็นเวลาหกแสนปีเพื่อวางแผนการกลับคืนและล่าอาตีบของข้าอยู่ที่นี่ อา... แค่คิดถึงมันก็ทำให้เจ้าอุ่นใจใช่ไหม? “ไม่...ไม่ใช่- ข้า…” เซอร์แอกซ์พยายามส่ายหัว แต่กลับพบว่าตัวเองกำลังยิ้มด้วยความสุข ทันใดนั้นเขาก็รู้ว่าเขาถูกพลังลึกลับกระทบ ทำให้เขากดหัวลงและกระแทกพื้นอีกครั้ง “ไม่! จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย! โปรดปล่อยคนทรยศนี้! นี่เป็นคำสาปจากสายเลือดของข้า ข้าทำไม่ได้กับมัน~ ข้าพร้อมเป็นทาสของเจ้า โปรด- แค่ชีวิตของข้า! โปรดประโลมข้า!” เซอร์แอกซ์ร้องครวญในขณะน้ำตาลอยลงบนพื้นทำให้กองเลือดเปื้อน ปากของเดวิสบิดขึ้นพร้อมอาการคัดค้าน โดยธรรมชาติ เขาใช้ “จิตใจหัวใจลึกลับ” บังคับให้เขาแสดงอารมณ์ที่แท้จริงบนหน้าเขา แต่เมื่อจักรพรรดิแสดงความอ่อนละเลยต่อชีวิตของสัตว์วิเศษราชเช่นนี้ เดวิสก็ตัดสินใจไม่ทำอะไรกับสัตว์วิเศษที่น่าสะอิดสะเอียนนี้ วันนี้เขาได้เรียนรู้ว่าถึงแม้สัตว์วิเศษก็สามารถละอายและชั่วร้ายเหมือนมนุษย์ เขาเคยคิดว่าอารมณ์ของสัตว์วิเศษต่างจากมนุษย์ตั้งแต่ “จักรพรรดิฝุ่นสูญญากาศ” บอกเขา แต่ดูเหมือนไม่เป็นเช่นนั้นอย่างน้อยที่สุด หากคนโหดร้ายนี้ทำได้เดี่ยวพวกนาดิอาและเอลเดียก็คงรู้จักรักและรับรู้ได้เช่นกัน ความคิดนี้ทำให้เขารู้สึกดีขึ้น เขาหันไปรอบ ๆ คิดว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร เขาแน่ใจว่าไม่อยากให้ชีวิตของเม่นคนนี้ตายง่าย ๆ ในขณะเดียวกันก็มองไปข้างหน้า การไล่ล่าชนชั้นนี้ไม่อาจทำให้ตาเขามัวเมิน เดวิสหันไปมองภวังค์สลับกัน ดวงตาของเขาเรืองแสงด้วยไอเดีย เขารู้วิธีสลักรูนง่าย ๆ จากการรวมหลายสลัก การทำความเข้าใจกฎของอวกาศ เขาเคยเห็นเม่นเหล่านี้สลักรูนบนแกนของโครงสร้างอวกาศเพื่อคลายความดันของอุโมงค์อวกาศเพื่อให้สิ่งเหนือกว่าสามารถผ่านได้ เป็นความดันย้อนกลับที่กระทำต่อวัตถุหรือชีวิตที่แข็งแรงเพื่อให้ตะลุยอุโมงค์อวกาศไม่พุ่งล่ม ไม่ว่าอย่างไร การดูพวกมันทำให้เขาเข้าใจลึกซึ้งและสามารถจดจำรูนที่พวกมันสลักบนแกนโครงสร้าง เขาทิ้งเซอร์แอกซ์ไว้คนเดียวแล้วเริ่มสร้างแกนโครงสร้างที่เหลือกึ่งเสร็จโดยผู้เฒ่าบางคน และดึงพลังวิญญาณของตนเข้ามา นิ้วมือของเขาเต้นรำเหมือนขนนกเขียนหลายสลักในอากาศ แล้วด้วยการสกปรกหนึ่งครั้ง เขาบีบมันเป็นรูนและสลักลงบนแกนโครงสร้าง เขาทำซ้ำการกระทำนั้นร้อยครั้ง สร้างรูนอวกาศหลายแบบที่ลึกซึ้งไม่มีที่สิ้นสุดและสลักลงบนแกนโครงสร้าง “สำเร็จ!” เดวิสมองตื่นเต้นเมื่อมองแกนโครงสร้างอวกาศที่เขาได้ทำในหนึ่งชั่วโมง เขาดูภาคภูมิใจเป็นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทำให้หน้าตาเซอร์แอกซ์ตึงเครียด แม้เขาไม่ได้เคลื่อนไหวเลย แค่รู้ว่าเขาจะถูกระเบิดออกจากพื้นโลก เขาจริง ๆ แล้วรอคอยให้ตนเองเป็นทาสเพราะไม่มีหนทางหลบหนี “อาจารย์มีพรสวรรค์อันอัศจรรย์ ไม่แปลกเลยที่มิตรสหายอันเป็นกษัตริย์-ทาสอย่างข้าจะทำอะไรไม่ได้กับเจ้า” เซอร์แอกซ์ก้มศีรษะยกย่องเดวิสโดยไม่แสดงบาปใด ๆ เดวิสหันมามองเขา ยังคงยิ้ม “อย่ากดดันใจ เจ้าก็ยังมีโอกาสหลบหนีจากมือของข้าอยู่นี่...” เดวิสโยนแกนโครงสร้างอวกาศลงพื้น มันกลิ้งมาทางเซอร์แอกซ์ทำให้เขากระพริบตาและงุนงง “กับดัก...” เป็นอย่างแรกที่เขานึกขึ้นมา เขายังคิดว่าอาจเป็นการทดสอบเพื่อดูว่าเขาจะข้ามอุโมงค์อวกาศได้ปลอดภัยหรือไม่ หมายความว่าเขาเป็นแกะแสดงของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งความตายให้หลบหนี เซอร์แอกซ์ไม่กล้ารับมัน และเมื่อเห็นจักรพรรดิแห่งความตายเดินมาหาเขา เขารีบก้มทำไหว้แต่พลังวิญญาณของฝ่ายตรงข้ามที่เหมือนภูเขาต่อต้านพลังของตนทำให้เขาต้องนั่งตรงขึ้นอย่างบังคับ เดวิสคุกเข่าลงและทำสัญลักษณ์หน้าต่อภวังค์สลับกัน “เห็นไหม? เจ้าสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อหลบหนี อย่าเกรงกลัวเกินไป ฉันดูเหมือนคนที่อยากให้เจ้ารอดไหม? ไม่เลย ฉันจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อฆ่าเจ้าแต่เจ้าเป็นเพียงก้าวต่อหนึ่งของฉัน ฉันไม่อาจโกรธต่อทุกคนได้ ดังนั้นสิ่งที่ฉันอยากยืนยันคือความสงสัยของฉันต่อสวรรค์และดินแดน” “…” เซอร์แอกซ์กระพริบตา ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งความตายยังคบหาสะบัดเขาเหมือนเป็นมิตร เดวิสยังคงจ้องภวังค์สลับกัน ใบหน้ามีสีหน้าที่เคร่งขรึม “ชะตากรรมเป็นสิ่งลึกลับ ตั้งแต่สวรรค์เกลียดข้าอย่างสุดขั้ว ฉันมีความสงสัยว่ามันอาจเปลี่ยนการทำงานของชะตากรรมให้กลับเป็นอย่างที่—ทำให้เจ้าได้หลบหนีจากสถานการณ์ใกล้ตายนี้” เขาหันมามองเซอร์แอกซ์ ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง เซอร์แอกซ์หันมามองภวังค์สลับกัน หัวใจเต็มไปด้วยความหวัง อย่างไรก็ตาม เขารีบหมุนตัวและส่ายหัว “ทำอย่างไรได้? สวรรค์เป็นธรรม ไม่ยอมให้ข้าหลบหนีเพราะข้าได้จัดการหลายอย่างแล้ว” “ดี พอแล้ว” เดวิสสูญเสียความอดทนและลุกขึ้น ยกเซอร์แอกซ์ขึ้นโดยจับผมของเขาแล้วดึงจับ “รอ- รอ! ได้แล้ว! ข้าจะไปเอง!” “ดีมาก” เดวิสยิ้ม แต่รอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความเฉยเมยอย่างสุดขีด