Chapter 2648: กระบี่เมฆบริสุทธิ์ บรรยากาศโดยรอบกดดันเหล่าผู้ชมอย่างประหลาด จักรพรรดิแท้จริงกระบี่บริสุทธิ์คือหนึ่งในอัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิ เขาคือตัวแทนแห่งความหวังของโลกใบนี้ ซึ่งค่อยๆ ทะยานขึ้นสูงราวกับดวงตะวัน พลังของเขาไม่มีที่ให้ต้องสงสัย พ่อค้ากวางกลับน่าเกรงขามยิ่งกว่าในฐานะผู้ที่แข็งแกร่งและเก่าแก่ที่สุดในบรรดาสี่ผู้ยิ่งใหญ่ เขาอาจถูกนับว่าเป็นหนึ่งในสามตัวตนระดับสูงสุดของโลกใบนี้ เพียงแค่เขากระทืบเท้าครั้งเดียว ทุกสรรพสิ่งก็สั่นสะท้านไปทั่ว สี่ราชาเคารพและผู้สังเกตการณ์พฤกษาต่างก็เป็นนิรันดร์ระดับแนวหน้าเช่นกัน คงเป็นเรื่องยากที่จะหาใครในระดับเดียวกับพวกเขาได้ สรุปโดยรวมแล้ว หากสุ่มเลือกใครสักคนในสี่คนนี้ออกมา พวกเขาก็คือตัวตนระดับสูงสุดที่เหล่าผู้เชี่ยวชาญในจักรวรรดิล้วนต้องเคารพยำเกรง ทว่าในยามนี้ ทั้งสี่คนกลับพยายามระดมโจมตีครั้งสุดท้ายใส่หลี่ฉีเยี่ยในขณะที่เขาไร้ทางป้องกัน แต่กลับล้มเหลวไม่เป็นท่า พวกเขาถูกซัดกระเด็นออกไปจนแทบจะเรียกได้ว่าอยู่บนเส้นด้ายแห่งความตาย เหตุการณ์นี้สั่นคลอนจิตใจของผู้คนอย่างรุนแรง ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงเหล่านี้พ่ายแพ้ให้กับหลี่ฉีเยี่ยอย่างราบคาบแม้จะมีทุกอย่างเหนือกว่า ผู้ชมที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างรู้สึกได้ว่าเสื้อผ้าของตนเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น สไตล์การต่อสู้อันไร้เทียมทานของหลี่ฉีเยี่ยได้กลายเป็นเงาที่ไม่มีวันจางหายไปจากใจของทุกคน นับจากนี้เป็นต้นไป เมื่อพูดถึงผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิ ทุกคนคงจะนึกถึง ‘ผู้ดุร้าย’ (Fiercest) ผู้น่าสะพรึงกลัว แทนที่จะเป็นเต๋าพเนจรสุริยะที่กลายเป็นนิรันดร์ไปแล้ว ทุกคนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของเขา ไม่ว่าจะพยายามมากเพียงใดก็ไม่มีวันก้าวข้ามเขาได้ นี่เป็นสถานการณ์ที่สิ้นหวังอย่างแท้จริง สายตาของพวกเขาในยามนี้ที่จ้องมองไปยังผู้ดุร้าย ตัวตนที่อยู่เหนือความคาดหมายและไร้เทียมทานนั้น ไม่มีสิ่งใดเจือปนไปมากกว่าความหวาดกลัวและความเคารพ เหล่านักสู้ทั้งสี่ก็รู้สึกไม่ต่างกัน โดยมีเศษเสี้ยวของความหวาดกลัวหยั่งรากลึกลงในหัวใจเต๋าของพวกเขา ซึ่งถือเป็นปรากฏการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดอย่างหนึ่ง เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรมาถึงระดับหนึ่ง แทบไม่มีสิ่งใดสามารถสั่นคลอนหัวใจเต๋าของพวกเขาได้ นับประสาอะไรกับการก่อเกิดมารในใจ ผู้คนระดับจักรพรรดิแท้จริงนั้นยิ่งมีความมั่นคงทางจิตใจที่แข็งแกร่งกว่าใคร ทว่าในเวลานี้ พวกเขากลับถูกเล่นงานเสียแล้ว ทั้งยังพยายามรวบรวมสมาธิอย่างเต็มที่ด้วยการสูดหายใจเข้าลึกๆ “เราต้องทุ่มสุดตัว” จักรพรรดิกล่าวด้วยความมุ่งมั่น การจากไปในวันนี้โดยไม่สามารถเอาชนะหรือสังหารหลี่ฉีเยี่ยได้ หมายถึงการต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของเขาตลอดไป พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรี เพื่อเกียรติภูมิของสำนัก และเพื่อทำลายมารในใจที่เกิดขึ้น ณ ขณะนี้ “ตายเป็นตาย!” ดวงตาของจักรพรรดิทอประกายดุดัน แสงนั้นทิ่มแทงผ่านกาลเวลาด้วยกลิ่นอายแห่งจักรพรรดิ คำประกาศเช่นนี้จากปากของจักรพรรดิช่างกึกก้องและทรงพลัง ทำเอาผู้ฟังทุกคนสั่นสะเทือน นั่นทำให้เขาได้รับความเคารพจากผู้ชมบางส่วน แม้แต่ผู้ที่เคยไม่ชอบหน้าเขาก็ตาม จักรพรรดิที่พร้อมจะตายเพื่อรักษาศักดิ์ศรีนั้นนับว่าสมควรแก่การเคารพ “จริงอย่างนั้น เพราะพวกเจ้าทุกคนจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่ทั้งเป็น เกรงว่าข้าคงต้องบอกแบบนั้น” หลี่ฉีเยี่ยหัวเราะเบาๆ กลบความฮึกเหิมของจักรพรรดิด้วยคำพูดที่เปี่ยมด้วยอำนาจเหนือกว่า จักรพรรดิไม่ได้โต้ตอบ ทุกคนสามารถเห็นได้ชัดเจนว่าหลี่ฉีเยี่ยแข็งแกร่งเพียงใด และช่องว่างระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นห่างไกลกันแค่ไหน สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้ในตอนนี้คือใช้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดที่มีเพื่อเอาชนะหลี่ฉีเยี่ยและพิสูจน์คุณค่าของตนเองอีกครั้ง คำพูดพร่ำเพรื่อล้วนไร้ความหมายต่อหน้าคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ “เคร้ง!” เสียงกระบี่ดังกังวานไปทั่วทั้งอาณาจักร จักรพรรดิค่อยๆ ชักกระบี่ออกมา แต่มันไม่ใช่เล่มเดิมที่ใช้ก่อนหน้านี้ และมันก็ไม่ได้แผ่กลิ่นอายจักรพรรดิออกมาแต่อย่างใด ในระหว่างที่ชักกระบี่ออกมานั้น เมฆหมอกราวกับจะบดบังท้องฟ้า ทุกสิ่งรอบข้างกลายเป็นสีฟ้าจางๆ เมื่อตัวใบกระบี่โผล่ออกมาจนหมดสิ้น ราวกับว่ามหาเต๋าและกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ถูกปกคลุมไปจนสิ้น แม้ทุกสิ่งจะดูเลือนรางและพร่ามัว แต่ผู้คนยังคงมองเห็นกระบี่เล่มนี้ได้จากความสว่างไสวที่มันแผ่ออกมา มันดูราวกับถูกสร้างขึ้นจากการสะสมของเมฆมงคล มันเปล่งประกายดุจแสงสนธยาและถูกห้อมล้อมไปด้วยเมฆสีแดง “วิ้ง...” กระแสพลังบรรพชนกวาดผ่านโลกไปทั่วทันทีที่เขากุมกระบี่ไว้มั่น แรงปะทะนี้เป่าไล่เมฆหมอกที่พร่ามัวให้กระจัดกระจายไปจนหมดสิ้น “อาวุธบรรพชน!” ผู้คนต่างระบุที่มาของมันได้ในทันที “กระบี่เมฆบริสุทธิ์!” บรรพชนผู้หนึ่งอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง “กระบี่ของบรรพชนมู่หยุน มันอยู่ติดตัวเขาก่อนเสมอ” “บรรพชนทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมหาศาลเพื่อสร้างกระบี่ไร้เทียมทานเล่มนี้ มันร่วมต่อสู้กับเขาในสมรภูมินับครั้งไม่ถ้วนและเคยปลิดชีพจักรพรรดิแท้จริงมาแล้วหลายองค์” ผู้บรรลุนิรันดร์ท่านหนึ่งเปิดเผย บรรพชนมู่หยุนคือผู้ก่อตั้งตระกูลมู่ เป็นตัวตนในระดับบรรพชนอมตะ นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นของกาลเวลา มีบรรพชนเพียงไม่กี่ท่านที่ใช้ชื่อจริงของตนเองเป็นฉายา พวกเขามักเลือกใช้ฉายาทางเต๋ามากกว่า ไม่เหมือนกับบรรพชนมู่หยุน เขามีฉายามากมายในอดีต ผู้เชี่ยวชาญในยุคสมัยของเขามอบฉายาที่น่าเกรงขามให้เขาหลายชื่อ แต่สุดท้ายเขากลับเลือกใช้เพียงชื่อจริงของตนเอง จนผู้คนจดจำเพียงชื่อนั้นและฉายาอื่นๆ ก็เลือนหายไปตามกาลเวลา สำหรับกระบี่เล่มนี้ มันไม่เพียงเป็นอาวุธบรรพชน แต่ยังทำหน้าที่เป็นอาวุธประจำกายที่อยู่ติดตัวเขาไม่เคยห่าง ในยามนี้ กระบี่ไร้เทียมทานเล่มนั้นได้มาอยู่ในมือของจักรพรรดิแท้จริงกระบี่บริสุทธิ์แล้ว