Chapter 3299: Seal

Published Mar 12, 2026, 03:39 AM

Chapter 3299: ผนึก อเล็กซ์สัมผัสได้โดยสัญชาตญาณว่าเทคนิคกายาอมตะของวิสเกอร์มีความแตกต่างจากของเขาเอง มันไม่ใช่ผลลัพธ์โดยรวมที่จะได้รับจากเทคนิคนั้น แต่เป็นวิธีการที่เขาใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งผลลัพธ์เหล่านั้นต่างหาก เนื่องจากความคิดแรกเริ่มของเขาในการช่วยวิสเกอร์เกิดจากการที่อีกฝ่ายขาดความสามารถในการบ่มเพาะด้วยตนเอง ข้อเท็จจริงนั้นจึงกลายเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างเทคนิคใหม่นี้ ดังนั้นเมื่อพลังงานยอมรับเจตจำนงของเขาและทำตามที่เขาต้องการ จึงเป็นไปได้ว่าเทคนิคนี้อาจใช้ได้กับวิสเกอร์เพียงคนเดียวเท่านั้น ต่างจากเทคนิคของเขาที่สามารถส่งต่อให้คนอื่นได้ วิสเกอร์น่าจะเป็นเพียงคนเดียวที่จะถือครองกายาอมตะเวอร์ชันเฉพาะเจาะจงนี้ไว้ได้ เรื่องนั้นไม่สำคัญนักในตอนนี้ อเล็กซ์จึงดึงความสนใจกลับมา ยังมีพลังงานอีกก้อนหนึ่งภายนอกที่ยังคงไหลเข้ามาหาเขาและสะสมอยู่ในตันเถียนของเขาอีกครั้ง มันเป็นพลังงานที่มากพอจะมอบกายาอมตะให้ใครสักคน หรืออาจจะทำอย่างอื่นถ้าเขาคิดออกในเวลาที่เหมาะสม น่าเสียดายที่อเล็กซ์ไม่กล้ารับพลังงานนี้เข้ามาอีกแล้ว ทันทีที่มันไหลเข้าสู่ตัวเขาจนหมด เทพสุริยะก็จะถือกำเนิดใหม่ในแดนสร้างสรรค์ของเขา และนั่นคือสิ่งที่เขายอมรับไม่ได้ ดังนั้น อเล็กซ์จึงใช้พลังงานเพียงน้อยนิดที่รวบรวมมาได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการทำมาตั้งแต่ต้น เขาผนึกเทพสุริยะไว้ พลังงานที่ใช้ในการผนึกเทพสุริยะนั้นมีปริมาณเพียงน้อยนิด ไม่ถึงหนึ่งในสิบของที่เขาใช้มอบเทคนิคให้กับวิสเกอร์ด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ เนื่องจากตัวพลังเองคือเทพสุริยะ ในแง่หนึ่งเทพสุริยะก็อ่อนแออย่างน่าเวทนาเช่นกัน พลังงานเพียงเล็กน้อยที่เขามีจึงมากเกินพอ เส้นแสงก่อตัวขึ้นรอบเทพสุริยะในทะเลจิตวิญญาณของเขา เส้นแสงเหล่านั้นถักทอเป็นโครงข่ายที่เริ่มปกคลุมไข่ที่แตกร้าวใบนั้น เทพสุริยะไม่ได้พูดอะไรขณะที่อเล็กซ์ผนึกเขาไว้ อาจเป็นเพราะเขาอ่อนแอเกินกว่าจะพูดหรืออาจเพราะเขาไม่เห็นประโยชน์ที่จะพูดอะไรเลย เขาเพียงเฝ้ามองดูม่านแสงที่เข้าปกคลุมร่างของเขาจนมิดและผนึกเขาไว้ข้างใน อเล็กซ์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในวินาทีที่เทพสุริยะถูกผนึกจนสมบูรณ์ ในขณะเดียวกันเขาก็สังเกตเห็นว่าพลังงานที่เคยไหลบ่าเข้ามาในตัวเขากลับเริ่มไหลรินเข้ามาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนเล็กๆ เท่านั้นที่ไหลเข้ามาในตัวเขา ในขณะที่ส่วนที่เหลือกลับสลายไป อเล็กซ์พยายามดูดซับมันทั้งหมด แต่ราวกับว่าพลังงานนั้นไม่ได้เชื่อมต่อกับเขาอีกต่อไป เขาจึงควบคุมมันไม่ได้ เมื่อเทพสุริยะถูกผนึกไว้ อเล็กซ์ก็นึกสงสัยว่าเขาได้ผนึกสายสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นระหว่างเขากับเทพสุริยะไปด้วยหรือไม่ อเล็กซ์ดูหม่นหมองลงเล็กน้อย พลังงานที่ไหลรินเข้ามานั้นไม่เพียงพอให้เขาทำอะไรได้เลย ดังนั้นเขาจึงปล่อยมันทิ้งไว้ หากเกิดเหตุฉุกเฉินในอนาคตขึ้นมาจริงๆ ค่อยนำมาใช้ เมื่อกำจัดความกังวลนั้นออกไปจากใจ อเล็กซ์ก็นั่งลงบนพื้นอีกครั้งและหลับตาลง เขาเริ่มบ่มเพาะพลังอีกครั้งเพื่อกลับคืนสู่สภาวะมั่นคง ขณะที่บ่มเพาะพลังเขาก็รู้ตัวว่าเขายังไม่แน่ใจนักว่าตัวเองทำสำเร็จหรือไม่ มีความเป็นไปได้สูงที่พลังงานส่วนที่เหลือจะไหลทะลักกลับเข้ามาในตัวเขาทันทีที่เขาหยุดบ่มเพาะ และทุกอย่างจะกลายเป็นศูนย์ เทพสุริยะจะถือกำเนิดใหม่ในวินาทีนั้นและเขาจะต้องตาย เมื่อคิดได้ดังนั้น อเล็กซ์จึงนำผู้คนที่อยู่ในพื้นที่จิตวิญญาณออกมา เพิร์ลและสการ์เล็ตบินลงมาบนพื้นดิน พร้อมกับอเล็กซ์ในวัยผู้ใหญ่และเอมิลี่ รวมถึงมิดไนท์และเมมโมรี่ หากเกิดอะไรขึ้นกับเขาจริงๆ เขาอยากให้คนเหล่านี้ได้รับรู้ "ในที่สุด!" สการ์เล็ตอุทานด้วยความแปลกใจ "ฉันเป็นห่วงแทบแย่ตอนที่คุณขาดการติดต่อไป" "นี่คือหลุมศพเหรอท่านพี่?" เพิร์ลถามพลางมองไปรอบๆ มนุษย์ทั้งสองคนต่างตกตะลึงกับสถานที่ที่พบว่าตัวเองอยู่และอดไม่ได้ที่จะมองไปรอบๆ วิสเกอร์รีบวิ่งขึ้นเขามาสมทบกับกลุ่ม สการ์เล็ตและเพิร์ลดีใจที่ได้เห็นวิสเกอร์ พวกเขาทราบมาว่าวิสเกอร์ปลอดภัยแล้ว แต่ในที่สุดก็ได้พบกันหลังจากที่พวกเขาเทเลพอร์ตมายังอาณาจักรกรงเล็บสุริยะ อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะไขว้เขวไปมากกว่านี้ อเล็กซ์ก็เอ่ยปากอธิบายสถานการณ์โดยละเอียด "เทพสุริยะพยายามเข้ายึดครองร่างของฉัน" เขาบอกพวกเขา "ถ้าเขาทำสำเร็จ ฉันจะต้องตายไปตลอดกาล ฉันยังมีชีวิตอยู่ได้เพียงเพราะความเป็นหนึ่งเดียว (Unity) ของฉัน แต่ฉันไม่รู้ว่ามันจะทนได้นานแค่ไหน" ดวงตาของเพิร์ลเบิกกว้างทันที "อะไรนะ?!" วิสเกอร์แตกตื่น "ท่านพี่ ท่านกำลังทำอะไร—" "ฟังฉันให้ดีนะ" อเล็กซ์กล่าว "ฉันผนึกเทพสุริยะไว้แล้ว แต่นั่นไม่ได้การันตีเลยว่าฉันทำสำเร็จ ฉันกำลังจะหยุดบ่มเพาะพลังในตอนนี้ และฉันจะรู้ความจริงในไม่ช้า แต่... เผื่อว่าฉันล้มเหลว ฉันอยากให้พวกเธอรู้ไว้ว่าฉันรักพวกเธอทุกคน ฝากบอกทุกคนด้วยว่าฉันก็รักพวกเขาเหมือนกัน" คำพูดของอเล็กซ์เปรียบเสมือนค้อนที่ทุบลงบนกะโหลกศีรษะของพวกเขา ทำลายความรู้สึกของพวกเขาจนหมดสิ้นในวินาทีนั้น ไม่มีใครสักคนที่รู้เลยว่าเขากำลังเข้าใกล้ความตายมากเพียงใด ก่อนที่ใครจะพูดอะไรได้อีก อเล็กซ์ก็หลับตาลงและหยุดบ่มเพาะพลัง วิสเกอร์เฝ้ามองด้วยความลุ้นระทึกขณะที่ปราณที่ล้อมรอบตัวอเล็กซ์หยุดไหลเข้าหาเขา ในเวลาเดียวกัน อีกสองคนก็สัมผัสได้ถึงสายสัมพันธ์ที่มีต่ออเล็กซ์ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นภายในสายสัมพันธ์นั้น แต่นั่นก็เป็นเช่นนั้นมาตั้งแต่ต้นแล้ว พวกเขาไม่สามารถบอกได้เลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับอเล็กซ์หรือไม่ และพวกเขาก็ยังคงไม่รู้อยู่ดี เมื่อเห็นว่าอเล็กซ์ยังคงหลับตาอยู่ พวกเขาก็เริ่มกังวล "ท่านพี่?" เพิร์ลเรียกเบาๆ พร้อมกับขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกก้าว ราวกับจะตอบรับคำพูดของเพิร์ล ดวงตาของอเล็กซ์ค่อยๆ ลืมขึ้น ในตอนแรกมันดูไร้ชีวิตชีวา ก่อนที่ประกายแห่งชีวิตจะหวนกลับคืนมา ช้าๆ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขาในขณะที่เขามองดูพวกเขาด้วยท่าทีที่ดูเขินอายเล็กน้อย "ก็นะ... ฉันอาจจะทำตัวดราม่ามากเกินไปหน่อย"

React

Discussion