บทที่ 1986 หลินหยวนสองคน! นับตั้งแต่วินาทีที่ก้าวออกมาจากปราสาทต้นไม้ หลินหยวนสัมผัสได้ว่าเขากำลังถูกจับจ้อง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีสายตามากกว่าหนึ่งคู่ที่กำลังเฝ้ามองเขาอยู่ ก่อนหน้านี้ สิ่งที่หลินหยวนขาดแคลนที่สุดคือความสามารถในการรับรู้ แต่ตั้งแต่เขาทำพันธสัญญา กับปีศาจสาวงามภัยพิบัติบุปผา และมันได้รับความสามารถระดับซาตานอย่าง ‘โชคร้ายถ้วนทั่ว’ มา หลินหยวนก็สามารถสัมผัสได้ถึงภัยพิบัติที่อยู่รอบตัว สิ่งนี้ทำให้เขาสามารถตรวจจับได้ว่ามีสิ่งมีชีวิตใดๆ อยู่รอบตัวเขาหรือไม่ 1, 2, 3, 4, 5, 6… 18, 19, 20, 21 !! มีคนทั้งหมด 21 คนที่กำลังเฝ้าดูเขาอยู่ หึ! ดูท่าจะมีหลายกลุ่มอิทธิพลจากเมืองป่าศักดิ์สิทธิ์ที่เล็งเป้ามาที่สร้างฟ้าอยู่สินะ! หลินหยวนได้นัดพบกับติงเฉิงซั่วที่โรงแรมไทร์วิงซัมเมอร์ ซึ่งเป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองป่าศักดิ์สิทธิ์ เขาได้มอบหนวดของแมงกะพรุนอีเธอเรียลให้แก่ติงเฉิงซั่วไปแล้ว ติงเฉิงซั่วได้ติดตั้งจุดเชื่อมต่อหนวดไว้ในห้องพักของเขา หลินหยวนจึงหาโรงแรมที่อยู่ใกล้เคียง ทันทีที่หลินหยวนก้าวเข้าไปในโรงแรม เขาก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นในทันที ยิ่งดึกเท่าไหร่ ในสหพันธ์พฤกษาเทพก็ยิ่งคึกคักมากขึ้นเท่านั้น ชีวิตยามค่ำคืนที่นี่มีสีสันยิ่งกว่าในสหพันธ์รัศมีเสียอีก แม้แต่ในเมืองป่าศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นเมืองหลวงของสหพันธ์พฤกษาเทพ ชีวิตยามค่ำคืนก็เต็มไปด้วยความมัวเมาและความเสื่อมโทรม มีบริการนักเต้นมากมายเสนอให้ในทุกโรงแรม การแต่งกายของหลินหยวนทำให้เขาตกเป็นเป้าสายตาของพนักงานโรงแรม พนักงานทุกคนล้วนสายตาเฉียบแหลมและเรียกทุกคนที่แต่งตัวหรูหราว่า ‘ท่าน’ “ท่านคะ ยินดีต้อนรับสู่สถานประกอบการเล็กๆ ของเรา! เรามีบริการพิเศษมากมาย ท่านต้องการสั่งอาหารก่อน หรือจะรับบริการเหล่านี้ดีคะ?” พนักงานต้อนรับคนนี้ส่งสายตายั่วยวนให้หลินหยวนพลางคิดในใจ ถ้าท่านชูเลือกใช้บริการพิเศษ ฉันก็สงสัยว่าแม่สาวคนไหนจะได้โชคดีกันนะ แม้หลินหยวนจะเป็นเพียงชายหนุ่มในโลกนี้ แต่เขาก็รับรู้ถึงความเป็นจริงของโลกใบนี้เป็นอย่างดี “ฉันจะสั่งอาหาร และต้องการเปิดห้องสวีทสักห้อง” หลินหยวนส่งเงินให้พนักงาน ตามปกติแล้ว ในช่วงที่ธุรกิจเฟื่องฟู คนที่เข้ามาเพื่อทานอาหารอย่างเดียวจะไม่ได้รับอนุญาตให้จองห้องส่วนตัว แต่เมื่อเธอเห็นเงินสกุลเกรทลัช 5 เหรียญที่หลินหยวนถืออยู่ ดวงตาของพนักงานก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เงิน 5 เกรทลัชนั้นมากพอที่จะให้เธอไปสนุกได้มากกว่า 20 รอบเลยทีเดียว “ท่านคะ ดิฉันจะจัดห้องที่ดีที่สุดให้ท่านเดี๋ยวนี้เลยค่ะ! หากท่านมาคนเดียว เราจะแถมอาหารจานพิเศษให้ฟรี 5 อย่างเลยค่ะ! หวังว่าท่านจะถูกใจนะคะ!” หลินหยวนไม่ได้มาเพื่อทานอาหาร แต่มาเพื่อสร้างฉากบังหน้าเท่านั้น ไม่สำคัญว่าจะมีอาหารอะไรมาเสิร์ฟ เพราะเขาไม่ใช่คนที่จะทานมัน หลินหยวนมองพนักงานที่กำลังตื่นเต้นจนตัวสั่นเพราะทิปที่เขาให้ไป แล้วกล่าวว่า “นำทางไปสิ” พนักงานรีบนำทางหลินหยวนเข้าไปในห้องสวีทขนาดใหญ่และสั่งอาหารให้เขาด้วยตัวเอง เมื่อหลินหยวนเข้ามาในห้องสวีท เขาก็เรียกอสูรนางมารมรณะออกมา เมอร์ซี่ฟูลโซลกระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของหลินหยวนทันทีและเริ่มคลอเคลียเขา เมอร์ซี่ฟูลโซลได้ใช้ ‘คำมั่นสัญญานางมาร’ ทำพันธสัญญากับหนูอายุขัย ตอนนี้ชีวิตของพวกมันเชื่อมโยงกันแล้ว หลินหยวนเก็บหนูอายุขัยไว้ในพื้นที่จำกัดจิตวิญญาณ เพื่อให้มันสามารถกินวัตถุดิบทางจิตวิญญาณที่มีพลังชีวิตเพื่อเพิ่มพูนอายุขัยที่สะสมไว้ได้อย่างต่อเนื่อง ตามปกติแล้ว เมอร์ซี่ฟูลโซลระดับจักรพรรดิขั้นที่ 10 / ตำนานขั้นที่ 1 จะมีอายุขัยประมาณ 1,100 ปี แต่ด้วยพลังของหนูอายุขัย ทำให้อายุขัยของมันก้าวข้ามขีดจำกัดนี้ไปถึง 1,400 ปี อายุขัยของเมอร์ซี่ฟูลโซลเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน หลังจากสะสมอายุขัยเพิ่มอีกสองสามวัน เมอร์ซี่ฟูลโซลก็จะสามารถใช้ ‘แย่งชิงชะตาชาติ’, ‘ความโกลาหลนางมาร’ และ ‘การชดใช้ด้วยชีวิต’ ได้อย่างอิสระ หลินหยวนหมุนนิ้วของเขา ขนนกที่ทำจากเงินวิญญาณกลางวันกลางคืนก็ปรากฏขึ้นในมือ เขาใช้นิ้วกรีดผ่านขนนก หยดเลือดก็ซึมออกมาทันที หลินหยวนยื่นนิ้วให้เมอร์ซี่ฟูลโซล และมันก็เลียหยดเลือดนั้น ภายใต้คำสั่งของหลินหยวน มันใช้ความสามารถ ‘รูปลักษณ์ไร้หน้า’ ผลของรูปลักษณ์ไร้หน้าคือการกำหนดเป้าหมายและดูดซับเลือดของเป้าหมายเพื่อเปลี่ยนรูปร่างให้กลายเป็นเป้าหมายนั้น รวมถึงได้รับความสามารถบางส่วนของเป้าหมายมาด้วย เมอร์ซี่ฟูลโซลที่มีขนปุยหมุนตัวและเปลี่ยนรูปร่างเป็นหลินหยวน มันสวมเสื้อผ้าชุดเดียวกับเขาด้วย จะไม่มีใครสามารถบอกความแตกต่างระหว่างเมอร์ซี่ฟูลโซลที่จำแลงกายมากับหลินหยวนตัวจริงได้หากดูจากภายนอก เพราะรูปลักษณ์ไร้หน้ายังปิดกั้นออร่าดั้งเดิมของเมอร์ซี่ฟูลโซลไว้อีกด้วย มีเพียงผู้สร้างสรรค์ระดับ 5 เท่านั้นที่จะดูออกว่ามีความผิดปกติ หลังจากเมอร์ซี่ฟูลโซลใช้รูปลักษณ์ไร้หน้ากลายเป็นหลินหยวนจำลอง หลินหยวนตัวจริงก็นำกระดาษไร้หน้ามาติดไว้บนใบหน้าของเขา ลักษณะใบหน้าของเขาถูกปรับลดลงจนกลายเป็นคนธรรมดาทั่วไป หลินหยวนเคยใช้กระดาษไร้หน้าตอนที่เดินทางไปที่การค้ายักษ์วารีและไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ จนกระทั่งภายหลังที่เย่เลี่ยนเยว่บอกเขาว่า เขาจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงออร่าของตัวเองด้วย ไม่เช่นนั้นรูปลักษณ์และออร่าที่ไม่เข้ากันจะยังคงดึงดูดความสนใจของผู้อื่นได้ ตระกูลตี้ไม่ได้จับสังเกตในตอนนั้นเพราะพวกเขาตัดสินใจวางเดิมพันทั้งหมดไปกับการเสี่ยงครั้งสุดท้ายแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้สังเกตสิ่งอื่นอย่างละเอียดถี่ถ้วน หลังจากได้รับคำเตือนจากเย่เลี่ยนเยว่ หลินหยวนจึงเรียนรู้วิธีการหดออร่าของตนเมื่อต้องใช้กระดาษไร้หน้า หลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น หลินหยวนก็ใช้การเคลื่อนย้ายจุดเชื่อมต่อเพื่อส่งตัวเองไปยังห้องของติงเฉิงซั่วที่โรงแรมไทร์วิงซัมเมอร์ เมื่ออาหาร 5 จานที่พนักงานสั่งมาถึง เมอร์ซี่ฟูลโซลก็จัดการอาหารจนหมดเกลี้ยงและออกจากห้องสวีทเพื่อกลับไปยังปราสาทต้นไม้เพื่อทำหน้าที่แทนเขา เมื่อพนักงานเห็นว่าหลินหยวนกำลังจะจากไป เธอก็รีบเดินเข้ามาหาและพูดว่า “ท่านคะ อาหารถูกปากไหมคะ? ครั้งหน้าที่ท่านมา ดิฉันจะจองห้องสวีทนี้ไว้ให้ท่านนะคะ!” มุมปากของเมอร์ซี่ฟูลโซลยกขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองพนักงานและตอบว่า “ก็ไม่เลว แต่ปริมาณน้อยเกินไปหน่อย” เมอร์ซี่ฟูลโซลปฏิบัติตามคำสั่งของหลินหยวนและกลับไปยังปราสาทต้นไม้ ทิ้งให้พนักงานยืนมองตามอย่างงุนงง ก่อนที่เมอร์ซี่ฟูลโซลจะพูด พนักงานไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ แต่เมื่อมันพูดจบ พนักงานกลับรู้สึกราวกับว่าถูกห่อหุ้มด้วยมนตร์สะกดจนจิตวิญญาณเกือบจะถูกพรากไป...