บทที่ 93: มือสะอาดไม่ต้องล้าง สุดท้ายทุกคนก็แยกย้ายกันไปอย่างไม่สบอารมณ์ และหลังจากเจียชิงชิงอาละวาด ผู้กำกับก็สั่งพักกองสองวันเพื่อให้เธอกลับไปตั้งสติ ขณะที่หนิงซีกำลังจะออกไปหลังล้างเครื่องสำอางออกแล้ว หนิงเสวี่ยลั่วก็เข้ามาโดยที่เธอไม่ทันสังเกต แล้วกอดอกมองหนิงซีอย่างดูแคลน “หนิงซี ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าคุณจะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้!” “หืม? ฉันเหรอ?” หนิงซียกยิ้มบางๆ พลางเหลือบมองบาดแผลบนแขนหนิงเสวี่ยลั่วที่ถูกเจียชิงชิงข่วนไว้ แล้วกระพริบตาปริบๆ ด้วยสีหน้าไร้เดียงสา “ไม่ใช่ว่าคุณตาแหลมมาก แล้วก็เลือกเพื่อนร่วมทีมเก่งหรอกเหรอ” “เธอ...” หนิงเสวี่ยลั่วกัดฟันแน่น อกแทบระเบิดด้วยความโกรธ เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าเจียชิงชิงจะบื้อได้ขนาดนี้ ทั้งๆ ที่หนิงซีมีเรื่องฉาวติดตัวอยู่ตั้งมากมาย แต่เจียชิงชิงกลับลบมันออกให้เธอจนเกลี้ยง จนท่าทีของทุกคนที่มีต่อหนิงซีเริ่มเปลี่ยนไป! เธอต้องคิดหาวิธีแก้เกมการโต้กลับครั้งต่อไปของหนิงซี ยังไงก็ปล่อยให้อีกฝ่ายลุกขึ้นมาอีกไม่ได้เด็ดขาด หลังจบการปะทะสั้นๆ กับหนิงเสวี่ยลั่ว หนิงซีก็เดินออกมา แล้วโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังติ๊งขึ้นว่ามีข้อความเข้า อีวิลแฟร์รี่คิง: ฉันรอเธออยู่ที่ตรอกด้านหน้า หนิงซีตอบกลับอย่างระมัดระวัง: เราแยกกันกลับ เจอกันที่บ้าน เดี๋ยวฉันจะไปหาเธอที่ห้อง หนึ่งชั่วโมงต่อมา ที่แพลตินัมพาเลซหมายเลข 6 พอหนิงซีมาถึงหน้าประตู เจียงมู่เย่ก็ดึงเธอเข้าไปข้างในทันที แล้วยังชะโงกซ้ายมองขวาราวกับเป็นสายลับใต้ดิน ก่อนหน้านี้ เขาไม่ถือสาเลยถ้าคนอื่นจะคิดว่าเขากับหนิงซีมีอะไรเกินเลยกัน จริงๆ แล้วเขายังอยากให้คนรู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขารู้จักกัน แต่หลังจากเรื่องนี้ เขากลับอดนึกทบทวนการกระทำก่อนหน้านี้ของตัวเองไม่ได้ หนิงซีวางกระเป๋าลง ถอดรองเท้า แล้วนั่งขัดสมาธิบนโซฟา สิ่งแรกที่เธอถามพลางยื่นมือออกไปคือ: “ถ่ายคลิปไว้หรือยัง?” เจียงมู่เย่มองเธออย่างพูดไม่ออกกับท่าทีไม่แคร์ภาพลักษณ์ของเธอ ยัยผู้หญิงบ้าเอ๊ย เธอไม่เคยมองเขาเป็นผู้ชายเลยใช่ไหม ทำไมต่อหน้าเขาเธอถึงได้ทำตัวสบายๆ ไม่คิดหน้าคิดหลังเหมือนอันธพาลไม่มีผิด เหมือนตัวละครในหนังที่เธอแสดงเป๊ะ! “เธอคิดว่าฉันเป็นเพื่อนร่วมทีมหมูเหมือนกันหรือไง? แน่นอนว่าฉันถ่ายไว้แล้ว!” เจียงมู่เย่ยื่นโทรศัพท์ให้เธอแบบไม่ค่อยเต็มใจ ตอนที่เธอบอกว่าจะทำตัวเป็นสาวใสซื่อ เขาก็เดาออกแล้วว่าเธอจะทำอะไร ดังนั้นแน่นอนว่าเขาย่อมอัดช่วงเด็ดๆ ไว้ หนิงซีรับโทรศัพท์มาแล้วกดเล่น พยักหน้าอย่างพอใจ “ทำดีมาก! เอาน่องไก่อีกชิ้นไป!” หลังพูดจบ เธอก็ล็อกอินเข้าเวยป๋อแล้วโพสต์ลงบัญชีทางการของตัวเอง แน่นอนว่าไม่ใช่คำขอโทษอย่างที่ฉางลี่ต้องการ แต่เป็นเพียงประโยคเดียว: มือสะอาดไม่ต้องล้าง หลังโพสต์แล้ว เธอก็ล็อกอินเข้าบัญชีรอง ส่งข้อความไปหาบล็อกเกอร์สายซุบซิบที่เกาะติดทุกเรื่องของกลอรีเวิลด์ พร้อมส่งคลิปเจียชิงชิงเอ็นจีรัวๆ ไปให้เขา สมกับเป็นสองค่ายที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน ไม่นานหลังหนิงซีส่งข้อความไปหาเขา เขาก็โพสต์คลิปนั้นขึ้นทันที พร้อมพาดหัวสะดุดตาว่า “เอ็นจี 33 ครั้ง ไม้ประดับอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงสอนให้ดูว่าการแสดงห่วยแตกของจริงเป็นยังไง” เจียงมู่เย่มองเธอ “ส่งมาแค่อันนี้เหรอ? ไม่คิดจะใช้คลิปอื่นแล้วหรือ? กว่าจะอัดแบบแอบถ่ายมาได้มันยากนะ!” หนิงซีกำลังยุ่งกับการไล่อ่านคอมเมนต์ “แค่อันนี้ก็พอให้กระแสเริ่มแล้ว คิดว่ามีแค่คุณคนเดียวที่ถ่ายคลิปเหรอ” “ว่าแต่ ทำไมก่อนหน้านี้ไม่ใช้ไม้ตายนี้กับเจียชิงชิงตั้งแต่แรก? ถ้าใช้เร็วกว่านี้ หล่อนคงถูกเปลี่ยนตัวไปนานแล้ว เรื่องวุ่นวายพวกนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ฉันยังต้องทนยัยนั่นตั้งสองวัน!” เจียงมู่เย่บ่นอย่างไม่พอใจ ในกองไม่มีใครสักคนเข้าใจว่าทำไมเจียชิงชิงถึงเอ็นจีไม่หยุด มีเพียงเจียงมู่เย่เท่านั้นที่รู้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น ในสแลงจีน คำว่า ‘แจกันดอกไม้’ มีความหมายเดียวกับ ‘ไม้ประดับ’