Chapter 933
929 / 1146
7 min read
Chapter 933 - Unexpected Advancement
Published Apr 2, 2026, 10:27 AM
บทที่ 933 - การเลื่อนระดับที่ไม่คาดคิด
ไม่รู้ว่าหอยตัวนี้มาจากที่ใด แต่มันกลับทำให้สัตว์ประหลาดงูที่เป็นถึงยอดฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวต้องถอยร่นไปได้ ดูท่าทางแล้วมันคงจะมีพลังอำนาจมหาศาลไม่น้อย
อย่างไรก็ตาม โจวเหวินเคยเห็นแสงสีฟ้าที่มันพ่นออกมามาก่อนแล้ว มันดูไม่รุนแรงอย่างที่เขาจินตนาการไว้เลย แสงสีฟ้านั้นไม่ได้รวดเร็วและเขาก็ไม่เห็นพลังอำนาจอันน่าตื่นตะลึงใดๆ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมสัตว์ประหลาดงูถึงต้องเป็นฝ่ายล่าถอยไปเอง
ในตอนนี้เมื่อโจวเหวินกำลังหนีเอาชีวิตรอด เขาก็ไม่มีอารมณ์จะไปศึกษาความสามารถของเจ้าหอยนี่ และไม่ปรารถนาจะก่อเรื่องวุ่นวายเพิ่มขึ้น
เจ้าหอยยังคงนิ่งเงียบอยู่บนผืนทรายโดยไม่ตื่นตระหนกกับการมาถึงของโจวเหวิน นอกจากตอนที่จู่โจมสัตว์ประหลาดงูแล้ว มันก็ไม่ได้โจมตีสิ่งมีชีวิตมิติอื่นเลยแม้แต่น้อย
โจวเหวินเห็นปลาปีศาจกรงเล็บว่ายผ่านมันไป แต่มันก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ทั้งสิ้น
ในขณะที่เขากำลังประเมินเจ้าหอยอยู่นั้น สายฟ้าแห่งความว่างเปล่าก็ปรากฏขึ้นไม่ไกลจากจุดที่เขายืนอยู่ สิ่งมีชีวิตมิติที่ถูกสายฟ้าฟาดใส่ต่างอันตรธานหายไปเหมือนกับพวกที่อยู่ในโซนภูเขาไฟ
‘ถ้าสายฟ้าแห่งความว่างเปล่านั่นเป็นรอยแยกมิติที่นำไปสู่โซนมิติบนโลกจริงๆ ฉันจะออกไปทางนั้นได้ไหม?’ โจวเหวินเคยมีความคิดทำนองนี้มาก่อน แต่เขาก็ไม่กล้าเสี่ยงลอง หากเขาทายผิดหรือร่างกายมนุษย์ไม่สามารถทนทานต่อพลังของสายฟ้าแห่งความว่างเปล่าได้ เขาคงจบเห่แน่
ในขณะที่โจวเหวินกำลังครุ่นคิด เขาก็ได้ยินเสียงของหญิงสาวน้ำแข็งดังแว่วมาเหนือพื้นผิวน้ำ “ถ้าอยากรอด เรามาคุยกันหน่อยดีไหม ส่งแก่นแท้จิ้งจอกเก้าหางมาให้ฉัน แล้วฉันจะไว้ชีวิตเจ้า เจ้าต้องคิดดูให้ดีนะ อีกสามชั่วโมงฉันก็จะไปจากที่นี่แล้ว ถึงเวลานั้นจะไม่มีทางออกให้เจ้าอีก เจ้าจะกลับโลกไม่ได้หรือเข้าไปในมิติไหนไม่ได้เลย เจ้าต้องติดอยู่ที่นี่ไปจนตายเท่านั้น”
‘สรุปว่าเธอต้องการไข่มุกที่จิ้งจอกเก้าหางให้ฉันยืมมาสินะ แต่บางทีนั่นอาจเป็นแค่ข้ออ้างเพื่อหลอกล่อให้ฉันออกมาแล้วสังหารทิ้ง’ โจวเหวินไม่ขยับตัว
“เจ้าเชื่อฉันเถอะ ไม่มีผู้เชี่ยวชาญมิติคนไหนสามารถเข้ามาในที่แห่งนี้ได้หรอก จะไม่มีใครมาที่นี่ไปอีกหลายหมื่นปี เจ้าเหลือเวลาอีกแค่สามชั่วโมงเท่านั้น ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ ก็มาหาฉันที่ปราสาท” กล่าวจบ หญิงสาวน้ำแข็งก็หันหลังกลับเข้าปราสาทน้ำแข็งไป
เดิมทีโจวเหวินสงสัยว่าหญิงสาวน้ำแข็งกำลังล่อให้เขาออกมา แต่ต่อมาเขาก็พบว่าเธอจากไปแล้วจริงๆ
โจวเหวินลอบย่องไปใกล้ๆ ปราสาทน้ำแข็งและเห็นว่าข้างในไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ส่วนหญิงสาวน้ำแข็งก็อยู่ในนั้นจริงๆ ดูเหมือนเธอจะไม่มีเจตนาตามหาเขาเลยแม้แต่น้อย
หากหญิงสาวน้ำแข็งสามารถพาเขากลับไปที่โซนภูเขาไฟได้จริงๆ โจวเหวินก็ยินดีจะมอบไข่มุกของจิ้งจอกเก้าหางให้เธอ ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของเขา
ปัญหาคือไม่มีใครรู้ว่าหญิงสาวน้ำแข็งจะรักษาคำพูดจริงๆ หรือไม่
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โจวเหวินก็ตัดสินใจไม่ได้ เหตุผลหลักคือเขาไม่มีความสามารถพอจะต่อกรกับสิ่งมีชีวิตระดับความหวาดกลัวได้เลย หากเขาเข้าไปในปราสาทน้ำแข็ง เขาก็เหมือนตกอยู่ในกำมือของเธอ นั่นเท่ากับการเอาชีวิตไปฝากไว้กับคนอื่น
หลังจากตระเวนไปรอบๆ ทะเลใกล้เคียง ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นทะเลที่ไม่มีวันสิ้นสุด ราวกับว่าไม่มีอะไรอื่นอยู่อีกเลยบนโลกนอกจากทะเลแห่งนี้
‘ฉันสงสัยว่าที่นี่เชื่อมต่อกับโซนภูเขาไฟหรือเปล่า ถึงจะเชื่อมต่อกัน แต่ฉันว่ากว่าจะรีบกลับไป เวลาจำกัดสามสิบหกชั่วโมงก็คงหมดลงเสียก่อน’ ในขณะที่โจวเหวินกำลังครุ่นคิด เขาก็เดินผ่านเจ้าหอยตัวนั้นไป
‘แปลก ทำไมมันยังอยู่ที่นี่?’ โจวเหวินมองเจ้าหอยด้วยความประหลาดใจ
ก่อนหน้านี้สายฟ้าแห่งความว่างเปล่าได้กวาดผ่านพื้นที่แถบนี้ไปแล้ว สิ่งมีชีวิตมิติตัวอื่นๆ ต่างหายไปกับสายฟ้า แต่เจ้าหอยกลับยังอยู่ มันผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด
ดูจากทรงแล้ว เจ้าหอยตัวนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ โจวเหวินมีความคิดอยากจะศึกษาความสามารถของมัน แต่ในเมื่อนี่คือความเป็นจริง เขาจึงไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม
หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง โจวเหวินก็ตัดสินใจใช้ดวงตามรดกสแกนเจ้าหอยตัวนั้น เขาอยากเห็นว่าเขาสามารถจำแลงกายเป็นมันได้หรือไม่ ตราบใดที่จำแลงได้ เขาก็จะรู้ว่ามันมีความสามารถอะไร
ดวงตามรดกจ้องมองไปที่หอยสีไพลิน ดวงตาที่เป็นเสมือนกระจกสะท้อนภาพของมันออกมา
เจ้าหอยยังคงนิ่งสนิท ทำให้โจวเหวินถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
พลังงานแก่นแท้มหาศาลพุ่งเข้าสู่ดวงตาของเขา ปริมาณพลังงานแก่นแท้ที่ต้องใช้ในการจำลองเจ้าหอยทำให้โจวเหวินรู้สึกตกใจเล็กน้อย มันมีค่าใกล้เคียงกับตอนที่เขาแสกนมังกรเพลิงวัยเยาว์เลยทีเดียว
หลังจากแสกนอยู่พักใหญ่ เขาก็ยังจำแลงไม่ได้ ข้อมูลที่อยู่ในตัวหอยนั้นมีมหาศาลเกินไป
พลังงานแก่นแท้ของโจวเหวินใกล้จะหมดลงแล้ว เขาล้มเหลวในการจำแลงเป็นเจ้าหอย แต่ดวงตามรดกกลับเริ่มวิวัฒนาการหลังจากคัดลอกข้อมูลไปมากขนาดนั้น
‘เป็นไปไม่ได้... วิวัฒนาการง่ายขนาดนี้เลยเหรอ...’ โจวเหวินยังคงรู้สึกเหลือเชื่อ การเลื่อนระดับสู่ร่างกายสมบูรณ์แบบนี้มันกะทันหันเกินไป
ในขณะเดียวกัน โจวเหวินก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง การที่ดวงตามรดกวิวัฒนาการสู่ร่างกายสมบูรณ์แบบหมายความว่าจิตวิญญาณแห่งชีวิตทั้งสองของร่างกายเขาก็ได้เข้าสู่ระดับร่างกายสมบูรณ์แบบเช่นกัน ร่างกายของเขาในที่สุดก็ก้าวไปถึงระดับ 41
ทักษะพลังงานแก่นแท้ระดับตำนานหลายอย่างที่เขาเคยฝึกฝนไม่ได้ในอดีต ตอนนี้เขาสามารถลองฝึกพวกมันดูได้แล้ว
พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของดวงตามรดก โจวเหวินรู้สึกถึงพลังงานลึกลับที่แผ่ซ่านไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกาย ในขณะที่กระแสเลือดไหลเวียนไปทั่วร่าง มันทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจ
...
หญิงสาวน้ำแข็งวางระฆังคลุมสวรรค์ไว้ในโถงปราสาทน้ำแข็งและเฝ้ารอการมาถึงของโจวเหวิน
เธอไม่ได้โกหกโจวเหวิน ตามแผนที่วางไว้ เธอต้องจากไปภายในสามชั่วโมง และเธอก็อาศัยพลังของระฆังคลุมสวรรค์ในการมาที่นี่
เมื่อเธอจากไปแล้ว เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาอีกเมื่อไหร่ เป็นเรื่องปกติที่ไม่มีใครย่างกรายมาในที่แบบนี้ได้นานนับหมื่นปี
สิ่งมีชีวิตมิติที่นี่อาจเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับมนุษย์ แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตมิติด้วยกันแล้ว พวกมันอ่อนแอเกินไป พวกมันเป็นเพียงผลผลิตของอารยธรรมบนโลกเท่านั้น
เมื่อมองดูเวลา อีกไม่ถึงสิบห้านาทีก็จะครบกำหนดเวลาที่ต้องจากไปแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของโจวเหวิน
“ดูท่าเขาจะไม่มาเสียแล้ว น่าเสียดายจริงๆ ถ้าฉันได้แก่นแท้จิ้งจอกเก้าหางมา ฉันก็คงยอมไว้ชีวิตเขา” หญิงสาวน้ำแข็งพึมพำ
ทันใดนั้น หญิงสาวน้ำแข็งก็ลุกขึ้นยืนและมองออกไปนอกปราสาทน้ำแข็ง เธอเห็นโจวเหวินบินตรงมาจากท้องฟ้าไกลๆ และมาหยุดอยู่หน้าประตูปราสาทน้ำแข็ง
“ในที่สุดเจ้าก็มา?” หญิงสาวน้ำแข็งเดินออกมาจากโถงและมายืนบนบันไดน้ำแข็งด้านนอก เธอมองโจวเหวินแล้วกล่าวว่า “เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น ในที่สุดเจ้าก็ตัดสินใจได้ฉลาดเสียที ส่งแก่นแท้จิ้งจอกมาให้ฉัน แล้วฉันจะพาเจ้าออกไป”
โจวเหวินมองหญิงสาวน้ำแข็งแล้วกล่าวว่า “ฉันไม่ได้วางแผนจะให้อะไรคุณทั้งนั้น อย่าว่าแต่แก่นแท้จิ้งจอกเลย แม้แต่ยาไก่ดำนกฟีนิกซ์ขาวฉันก็ไม่ให้คุณ”
“งั้นเจ้าก็อยากจะแก่ตายอยู่ที่นี่สินะ?” หญิงสาวน้ำแข็งกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“แน่นอนว่าไม่ ฉันจะไปกับคุณ” โจวเหวินกล่าว
หญิงสาวน้ำแข็งกล่าวอย่างดูแคลน “เจ้าคิดว่าฉันจะพาเจ้าออกไปถ้าเจ้าไม่ส่งแก่นแท้จิ้งจอกมางั้นหรือ?”
“แน่นอน มันไม่ใช่เรื่องที่คุณจะมาคัดค้านได้” โจวเหวินกล่าว
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.