บทที่ 4222 – แผนที่และหยกชิ้นนั้น --- **บทที่ 4222 – แผนที่และหยกชิ้นนั้น** ผู้แปล: Silavin & Tia ผู้ตรวจสอบคำแปล: PewPewLazerGun บรรณาธิการและผู้พิสูจน์อักษร: Leo of Zion Mountain & Dhael Ligerkeys --- หยางไค่ส่งตำรับโอสถให้เถ้าแก่เนี้ยดู นางพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น “ส่วนผสมรองทั้งเจ็ดสิบสองชนิดค่อนข้างหาง่าย นอกจากของเหลวต้นกำเนิดโลกแล้ว ส่วนผสมหลักอีกแปดอย่างที่เหลือล้วนเป็นของหายาก แต่ก็ใช่ว่าจะหาไม่ได้หากตั้งใจจริง เพียงแต่ว่าราคาของมัน... คงจะไม่ถูกนัก” หยางไค่เอ่ยถาม “เถ้าแก่เนี้ย ท่านคิดว่าต้นทุนการหลอมโอสถทิพย์นี้จะอยู่ที่เท่าใด?” นางครุ่นคิดชั่วครู่ “อย่างน้อยก็หนึ่งแสนเม็ด” ต้นทุนการผลิตโอสถสวรรค์ผนึกหยวนอยู่ที่หนึ่งแสนเม็ดนี่ยังไม่นับรวมความล้มเหลวระหว่างการหลอม หากรวมต้นทุนจากความล้มเหลวเข้าไปด้วย อย่างน้อยราคาก็ต้องพุ่งขึ้นเป็นสองเท่า นั่นคือสองแสนเม็ด แน่นอนว่านี่เป็นเพียงต้นทุนของวัตถุดิบอื่น ๆ ไม่รวมของเหลวต้นกำเนิดโลก หากนับรวมมูลค่าของมันเข้าไปด้วย... ของเหลวต้นกำเนิดโลกนั้นแทบจะสูญพันธุ์ไปแล้ว เพราะมันจะก่อกำเนิดขึ้นก็ต่อเมื่อโลกใบใหม่ถือกำเนิดขึ้นเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ สิ่งของล้ำค่าเช่นนี้จึงมิอาจประเมินค่าได้ ไม่ว่าอย่างไร ต้นทุนก็สูงลิบลิ่ว อย่าได้หลงไปกับการใช้จ่ายของหยางไค่ในปัจจุบันที่สามารถเคลื่อนย้ายโอสถสวรรค์เบิกฟ้าหลายสิบล้านเม็ดได้ในคราเดียว สำหรับผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ การสะสมโอสถสวรรค์เบิกฟ้านั้นเป็นเรื่องยากแสนเข็ญ แม้แต่ขุมอำนาจชั้นสามที่ยิ่งใหญ่ ก็ยังไม่อาจสะสมโอสถสวรรค์เบิกฟ้าได้เกินหลายสิบล้านเม็ดด้วยกำลังของทั้งนิกาย ทว่า หากเขาสามารถหลอมโอสถสวรรค์ผนึกหยวนได้สำเร็จ ราคาของโอสถเพียงเม็ดเดียวก็มิอาจวัดได้ด้วยเงินเพียงหนึ่งหรือสองล้านเม็ดอีกต่อไป เฉกเช่นที่เถิงหวังยอมทุ่มเงินสูงถึงสามสิบล้านเม็ดเพื่อโอสถทิพย์เม็ดนี้ หรือแม้แต่เย่เจี้ยนที่ยอมเสนอราคาอันน่าสะพรึงถึงห้าสิบล้านเม็ด มิต้องสงสัยเลยว่าราคาระดับนี้จะเกิดขึ้นได้ก็แต่ในการประมูลเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น โอสถสวรรค์ผนึกหยวนยังเป็นของที่มีเพียงหนึ่งเดียวในใต้หล้า! ราคาคงไม่สูงถึงเพียงนี้หากโอสถทิพย์ถูกผลิตออกมาเป็นจำนวนมากเพื่อวางขาย ถึงกระนั้น การขายโอสถทิพย์ในราคาหลายล้านเม็ดก็ไม่ใช่ปัญหา ขุมอำนาจที่ยิ่งใหญ่แห่งใดเล่าจะไม่มีศิษย์ที่ทรงคุณค่าอยู่บ้าง? เพียงแค่ใช้จ่ายหลายล้านเม็ดไปกับโอสถสวรรค์ผนึกหยวน พวกเขาก็สามารถรับประกันได้ว่าศิษย์ของตนจะก้าวหน้าได้อย่างราบรื่น ซึ่งจะส่งผลให้ความหวังและพลังของนิกายในอนาคตแข็งแกร่งขึ้น ดวงตาของหยางไค่พลันสว่างวาบราวกับมองเห็นมหาวิถีแห่งความมั่งคั่งทอดยาวอยู่เบื้องหน้า! ยิ่งไปกว่านั้น หากการหลอมโอสถทิพย์นี้สำเร็จลุล่วง มันจะเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงต่อแดนอเวจีในอนาคต! หลังจากสั่งให้เยว่เหอประมูลตามสมควรในการประมูลครั้งถัดไปแล้ว หยางไค่ก็หยิบขวดหยกขึ้นมาและนำโอสถสวรรค์ผนึกหยวนออกมา จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ขูดผงโอสถออกมาบางส่วนแล้วเริ่มตรวจสอบอย่างละเอียด เวลาล่วงเลยไป การประมูลได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง หยางไค่จมดิ่งอยู่กับการวิจัยโอสถสวรรค์ผนึกหยวนอย่างสมบูรณ์ เขาอนุมานกระบวนการหลอมในใจอย่างต่อเนื่อง ไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีกต่อไปจนมิอาจถอนตัวจากการวิจัยได้ เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด แต่พลันได้ยินเสียงอุทานด้วยความตกใจดังมาจากข้างๆ อดไม่ได้ที่จะดึงสติกลับมายังปัจจุบันและมองไปด้านข้าง เหลาไป๋กำลังจ้องมองไปที่เวทีด้วยสีหน้าตกตะลึง ราวกับว่ามีของวิเศษปรากฏขึ้นบนเวที แม้แต่เยว่เหอและเถ้าแก่เนี้ยก็มีสีหน้าเคร่งขรึม หยางไค่ขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ขณะที่เขากำลังสงสัยอยู่นั้น ก็ได้ยินชายชราบนเวทีกล่าวบางอย่าง “ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ท่านไม่ได้ยินผิดไปหรอกขอรับ สิ่งที่ผู้อาวุโสผู้นี้ถืออยู่คือแผนที่ของแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิต แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็น่าจะครอบคลุมพื้นที่อย่างน้อยยี่สิบส่วนของแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตทั้งหมด อาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ หอประมูลได้ทำสำเนาแผนที่นี้ขึ้นมารวมทั้งสิ้นหนึ่งร้อยฉบับ จะขายเป็นชุด ชุดละสิบฉบับในระหว่างการประมูล ราคาเริ่มต้นคือห้าแสนโอสถสวรรค์เบิกฟ้า เชิญเสนอราคาได้เลยขอรับ!” ทันทีที่ชายชราพูดจบ เสียงเรียกราคาต่างๆ ก็ดังขึ้นไม่ขาดสายจากห้องส่วนตัว แม้แต่เถ้าแก่เนี้ยก็เข้าร่วมด้วย หยางไค่รู้สึกสับสน “เหลาไป๋ แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตเป็นส่วนหนึ่งของสามสิบหกถ้ำสวรรค์รึ?” แม้จะเพิ่งมาถึงจักรวาลชั้นนอกได้ไม่นาน แต่ก็ไม่ใช่ช่วงเวลาสั้นๆ ในสามพันโลกหล้านี้มีขุมอำนาจที่ยิ่งใหญ่นับไม่ถ้วน เขาอาจไม่คุ้นเคยกับส่วนใหญ่ แต่ก็เคยได้ยินชื่อของสามสิบหกถ้ำสวรรค์และเจ็ดสิบสองแดนสุขาวดีมาบ้าง เมื่อครุ่นคิดอย่างละเอียด เขากลับไม่เคยได้ยินชื่อ ‘แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิต’ มาก่อน เหลาไป๋เลียริมฝีปากแล้วกล่าว “แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตไม่ใช่หนึ่งในสามสิบหกถ้ำสวรรค์ แต่มันคือแดนสวรรค์ถ้ำจักรวาล!” หยางไค่ตกตะลึง จากนั้นก็อุทานเสียงดังทันที “แดนสวรรค์ถ้ำจักรวาล!?” เขาเพิ่งได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับแดนสวรรค์ถ้ำจักรวาลและแดนสุขาวดีจักรวาลจากปากเถ้าแก่เนี้ยมาหมาดๆ นางอ้างว่าแดนสวรรค์ถ้ำจักรวาลคือจักรวาลย่อยที่หลงเหลืออยู่หลังจากการตายของยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์เบิกฟ้าขั้นแปด ในขณะที่แดนสุขาวดีจักรวาลคือจักรวาลย่อยที่หลงเหลืออยู่หลังจากการตายของยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์เบิกฟ้าขั้นเจ็ด มีความเป็นไปได้สูงที่ภายในนั้นจะบรรจุความมั่งคั่งทั้งหมดที่ยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์เบิกฟ้าชั้นสูงสะสมมาตลอดชีวิต ใครก็ตามที่ได้พบเจอจะต้องเติบโตอย่างก้าวกระโดดเป็นแน่ หยางไค่ให้ความสนใจอย่างมากกับหัวข้อนี้เมื่อฟังคำอธิบายของเถ้าแก่เนี้ยก่อนหน้านี้ แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่าโชคดีเช่นนี้จะหล่นทับเขา หอประมูลเมฆาแดงกำลังประมูลแผนที่ของแดนสวรรค์ถ้ำจักรวาล! สิ่งนี้ทำให้เขาตกใจอย่างมาก! [หากหอประมูลเมฆาแดงสามารถนำแผนที่ของแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตออกมาได้ นั่นหมายความว่าพวกเขาเคยเข้าไปข้างในมาก่อนแล้วใช่หรือไม่?] แววตาของเหลาไป๋ลุกโชนอย่างรุนแรง “เจ้าไม่เข้าใจ แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตเป็นแดนสวรรค์ถ้ำจักรวาลที่พิเศษอย่างยิ่งในสามพันโลกหล้า มันเป็นมรดกที่หลงเหลืออยู่หลังจากการตายของยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์เบิกฟ้าขั้นแปดนามว่าเทพราชาปีศาจโลหิต แตกต่างจากแดนสวรรค์ถ้ำจักรวาลและแดนสุขาวดีจักรวาลอื่น ๆ ที่ซ่อนเร้นจากบุคคลภายนอก แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตเป็นโลกที่ถูกผนึกซึ่งเป็นที่รู้จักไปทั่วสามพันโลกหล้า ยิ่งไปกว่านั้น มันจะเปิดออกทุก ๆ สองร้อยปี ผู้ฝึกตนที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตสวรรค์เบิกฟ้าทุกคนสามารถเข้าไปในแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตได้ หากโชคดี เจ้าอาจได้รับทรัพยากรอันล้ำค่าทุกชนิด หรืออาจได้รับมรดกของเทพราชาปีศาจโลหิตด้วยซ้ำ!” หยางไค่ถึงกับสะดุ้ง “มรดกของเทพราชาปีศาจโลหิต!?” จักรวาลย่อยที่หลงเหลืออยู่หลังจากการตายของยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์เบิกฟ้าขั้นแปด ย่อมบรรจุทรัพย์สมบัติและมรดกที่แท้จริงทั้งหมดของเขาไว้ตลอดชีวิต เป็นเรื่องธรรมดาที่มันจะดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน แม้ว่าตอนนี้เขาจะร่ำรวยพอที่จะซื้อประเทศได้ แต่หยางไค่ก็อดไม่ได้ที่จะโลภในความมั่งคั่งเหล่านั้น เขารู้สึกอยากจะรีบเข้าไปในแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตเดี๋ยวนี้เพื่อสำรวจสถานที่นั้นอย่างละเอียด! “แม้ว่าแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตจะเปิดมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่การตายของเทพราชาปีศาจโลหิต และทรัพยากรจำนวนมากก็ถูกคนรุ่นก่อนหน้าเอาไปแล้ว แต่ก็ยังมีผู้ที่ได้รับประโยชน์มากมายทุกครั้งที่แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตเปิดออก โดยทั่วไปแล้วมันส่งผลให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาพุ่งสูงขึ้น เมื่อคำนวณตามปีแล้ว แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตก็ใกล้จะเปิดอีกครั้งแล้ว หอประมูลเมฆาแดงวางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว!” แดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตกำลังจะเปิด และหอประมูลเมฆาแดงก็นำแผนที่ออกมาประมูลในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังวางแผนที่จะใช้โอกาสนี้ทำเงินมหาศาล! หยางไค่เลียริมฝีปากแห้งผากของเขา “อีกนานแค่ไหนกว่าแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตจะเปิด?” เหลาไป๋กล่าว “ประมาณครึ่งปี” หยางไค่พลันนึกบางอย่างขึ้นได้เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น เขามองไปที่เถ้าแก่เนี้ยแล้วถามคำถาม “เถ้าแก่เนี้ย ก่อนหน้านี้ท่านบอกให้ข้ารอครึ่งปีเพื่อรอโอกาส เป็นไปได้หรือไม่ว่ามันเกี่ยวข้องกับแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิต?” เมื่อเขาขอให้นางช่วยจับตาทรัพยากรชั้นสูงให้ นางได้ให้คำตอบที่ไม่ค่อยดีนัก นางเพียงบอกเขาว่าเขาต้องรอครึ่งปีสำหรับโอกาสที่เป็นไปได้ เมื่อดูจากสถานการณ์แล้ว เป็นไปได้อย่างยิ่งว่ามันเกี่ยวข้องกับแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิต เป็นไปตามคาด เถ้าแก่เนี้ยพยักหน้า “เคยมีคนพบวัตถุดิบขั้นเจ็ดภายในแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิต สถานที่นั้นอาจมีสิ่งที่เจ้าต้องการ” ดวงตาของหยางไค่สาดประกายเจิดจ้าด้วยความตื่นเต้นอย่างมิอาจห้าม เมื่อคิดดูอีกครั้ง มันก็ไม่น่าแปลกใจ นั่นคือจักรวาลย่อยที่หลงเหลืออยู่หลังจากการตายของยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์เบิกฟ้าขั้นแปด มันบรรจุความมั่งคั่งทั้งหมดที่เทพราชาปีศาจโลหิตสะสมมาตลอดชีวิตของเขา วัตถุดิบขั้นเจ็ดจะเทียบได้อย่างไร? บางทีอาจมีวัตถุดิบขั้นแปดอยู่ข้างในด้วยซ้ำ! ขณะที่พวกเขากำลังสนทนากันอยู่ การประมูลรอบแรกสำหรับแผนที่ของแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตก็สิ้นสุดลง ผู้ฝึกตนในห้องส่วนตัวสิบห้องได้รับแผนที่ไป แม้ว่าทุกคนจะยับยั้งชั่งใจในการเสนอราคาอย่างมาก ราคาเริ่มต้นคือห้าแสนและราคาสุดท้ายอยู่ที่เพียงเจ็ดแสนเท่านั้น หอประมูลเมฆาแดงนำสำเนาออกมาถึงร้อยฉบับ จึงไม่จำเป็นต้องแข่งขันกันอย่างหนัก หลังจากการประมูลหลายรอบ แผนที่ทั้งร้อยฉบับก็ถูกขายไปหมด กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเพียงชั่วโมงเดียว โดยพื้นฐานแล้วพวกมันถูกขายในราคาตั้งแต่เจ็ดถึงแปดแสนโอสถสวรรค์เบิกฟ้าต่อฉบับ หยางไค่คำนวณในใจอย่างเงียบๆ เพียงแค่แผนที่อย่างเดียว หอประมูลเมฆาแดงก็ได้กำไรเกือบเจ็ดสิบล้านโอสถสวรรค์เบิกฟ้า ด้วยเหตุนี้ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาอย่างยิ่ง หากวันหนึ่งแดนอเวจีของเขามีความสามารถเช่นนี้ เขาก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีกต่อไป ทันทีที่แผนที่ถูกขายไป ชายชราบนเวทีก็ได้นำหยกชิ้นหนึ่งซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสองซีกออกมา “นี่คือรายการต่อไปสำหรับการประมูล มันอาจจะเป็นหยกค่ายกล หรืออาจจะเป็นกุญแจก็ได้ หยกชิ้นนี้มาจากแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิต!” ทันทีที่คำพูดเหล่านั้นดังขึ้น ผู้ชมก็ตกตะลึง หอประมูลได้ขายแผนที่ของแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตไปหนึ่งร้อยฉบับก่อน จากนั้นจึงนำหยกชิ้นนี้จากแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตออกมาประมูล ใครๆ ก็บอกได้ว่าแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตน่าจะใกล้เปิดแล้ว “หยกชิ้นนี้อาจมาจากแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิต แต่ไม่มีใครรู้ว่ามันใช้ทำอะไร นั่นคือเหตุผลที่ผู้อาวุโสผู้นี้กล่าวว่ามันอาจเป็นหยกค่ายกลหรือแม้แต่กุญแจ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะได้รับประโยชน์อะไรหลังจากหยกชิ้นนี้แสดงบทบาทของมัน อาจไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก็ได้ อาจเป็นการเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์ แต่... จะเป็นอย่างไรหากมันกลับกลายเป็นกุญแจสู่คลังสมบัติของเทพราชาปีศาจโลหิต?” เมื่อได้ยินประโยคนั้น หลายคนก็แอบด่าทอชายชราในใจว่าเป็นเฒ่าเจ้าเล่ห์ เขารู้อยู่แก่ใจว่าแดนสวรรค์ถ้ำปีศาจโลหิตบรรจุความมั่งคั่งที่เทพราชาปีศาจโลหิตสะสมมาตลอดชีวิต มูลค่าคลังสมบัติของเขานั้นสุดจะจินตนาการได้ คงจะน่าทึ่งมากหากหยกชิ้นนี้กลายเป็นกุญแจสู่คลังสมบัติของเทพราชาปีศาจโลหิตจริงๆ “หยกที่ไม่ทราบที่มาหนึ่งชิ้น ราคาเริ่มต้นคือหนึ่งล้าน! ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เชิญเสนอราคาได้เลยขอรับ!” ชายชราเพิ่งพูดจบ หยางไค่ก็ตะโกนทันที “สิบล้าน!” ภายในห้องส่วนตัว เถ้าแก่เนี้ยและคนอื่นๆ หันมามองเขาพร้อมกันราวกับมองคนโง่ “มีอะไรผิดปกติรึ?” เขาเกาจมูกอย่างเคอะเขิน เถ้าแก่เนี้ยถอนหายใจและอธิบาย “ในเมื่อหอประมูลเมฆาแดงยินดีนำหยกชิ้นนี้ออกมาประมูล พวกเขาก็คงส่งศิษย์ของตัวเองไปทดสอบการใช้งานของมันมาก่อนแล้ว และหลังจากยืนยันแล้วว่าหยกชิ้นนี้ใช้ทำอะไรไม่ได้ พวกเขาถึงยอมนำมันออกมา แล้วเจ้าจะเริ่มต้นด้วยการเสนอราคาสิบล้านได้อย่างไร...” หยางไค่ถึงกับหน้าเหวอไป นางแกล้งพูดต่อ “ไม่เป็นไร เจ้ามีเงินเยอะ จะทำอะไรตามใจก็ได้” หยางไค่ไม่เข้าใจ “ท่านหมายความว่าอย่างไร?” ... นางมองเขาอย่างขบขัน “เจ้าจะเอาแต่ใจก็ได้เพราะเจ้ารวย” เขาถึงกับพูดไม่ออก ราวกับจะยืนยันคำพูดของนาง ไม่มีใครในหอประมูลเสนอราคาอีกเลยนอกจากเขา ชายชรารออยู่สิบอึดใจแล้วรีบกล่าว “ห้อง A3 เสนอราคาสิบล้านโอสถสวรรค์เบิกฟ้า! มีใครให้สูงกว่านี้หรือไม่? สิบล้านครั้งที่หนึ่ง! สิบล้านครั้งที่สอง! ขอแสดงความยินดีกับคุณชายในห้อง A3!” การซื้อขายสิ้นสุดลง! หยางไค่แทบกระอักโลหิตออกมาเป็นสาย ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าตนเองนั้นใจร้อนวู่วามเกินไป ไม่ว่าจะหยกชิ้นนี้จะมีประโยชน์หรือไม่ก็ตาม ต่อให้มันมีประโยชน์จริง ก็ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะได้ประโยชน์อะไรกลับมา อาจกล่าวได้ว่านี่เป็นการลงทุนที่มีความเสี่ยงสูงอย่างยิ่ง นอกจากคนรวยล้นฟ้าอย่างเขาแล้ว ใครเล่าจะซื้อหยกชิ้นนี้ในราคาสูงลิ่วเช่นนี้? หากราคาอยู่ที่เพียงหนึ่งล้านโอสถสวรรค์เบิกฟ้า ขุมอำนาจอื่น ๆ อาจจะยอมเสี่ยงดู แต่เขาเสนอราคาสิบล้านโดยตรงตั้งแต่แรก ใครจะยอมตามข้อเสนอของเขากัน? มุมปากของหยางไค่กระตุก แต่ในไม่ช้าเขาก็ปลอบใจตัวเองในใจ [ใครจะไปรู้? ข้าอาจจะได้ของดีจากสิ่งนี้ก็ได้ ถึงจะไม่ได้... ก็... มันก็ไม่ได้... แพงขนาดนั้น]