บทที่ 241 ใครกำลังฝึกใครกันแน่? ในตอนนั้นเอง คุณชายน้อยในชุดผ้าไหมแพรพรรณก็กระโดดเข้าหาเจ้าไป๋ขาวทันที เขาคว้าที่คอของมันหมายจะเหวี่ยงตัวขึ้นไปขี่ แต่เจ้าไป๋ขาวสะบัดหลังเพียงครั้งเดียว คุณชายผู้นั้นก็ลอยละลิ่วตีลังกากลางอากาศก่อนจะร่วงลงมากระแทกพื้นและเซถอยหลังไปหลายก้าว ทันใดนั้น เจ้าไป๋ขาวดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดีเอามากๆ มันกระทืบกีบเท้าลงบนพื้นพร้อมส่งเสียงร้องเบาๆ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ชายชุดผ้าไหมคนเดิมที่เพิ่งจะทรงตัวได้ ทันทีที่เข้าถึงตัว มันก็จัดการล้มเขาลงแล้วทับร่างนั้นไว้ใต้ท้องอันอ้วนพีของมัน เมื่อเห็นคุณชายชุดผ้าไหมถูกทับจนใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ดิ้นรนขัดขืนอย่างไรก็หนีไม่พ้น ผู้ชมรอบสนามประลองต่างระเบิดเสียงหัวเราะลั่น เสียงหัวเราะอันเกรียวกราดกึกก้องไปทั่วทั้งสถานที่ ดังสนั่นหวั่นไหว คุณชายชุดผ้าไหมรู้สึกอับอายเป็นอย่างยิ่งที่ถูกหัวเราะเยาะทั้งยังถูกม้าอ้วนที่ขยับเขยื้อนไม่ได้ทับร่าง ความโกรธแค้นจึงพลุ่งพล่านขึ้นในใจ เขาดึงกริชเล่มหนึ่งออกมาจากห้วงมิติแล้วแทงสวนใส่เจ้าไป๋ขาวทันที เมื่อเห็นฉากนั้น ดวงตาของเฟิ่งจิ่วก็ฉายแววเย็นเยียบ นิ้วเรียวดีดออกไปเพียงแผ่วเบา เข็มเงินเล่มหนึ่งก็พุ่งแหวกอากาศออกไปอย่างรวดเร็ว "โอ๊ย!" ชายชุดผ้าไหมร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด กริชในมือร่วงหล่นลงพื้นพร้อมกับเสียงสูดปาก เมื่อเขาเห็นเข็มเงินปักอยู่ที่ข้อมือของตัวเอง เขาก็แผดเสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว "ใคร! ใครเป็นคนลอบโจมตีข้า!?" ผู้คนต่างเห็นว่ามือของเขาที่กำลังจะแทงลงไปจู่ๆ ก็ชะงักและส่งเสียงร้อง ก่อนที่กริชจะหล่นลงพื้น ฝูงชนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ในขณะนั้นเอง เฟิ่งจิ่วซึ่งปะปนอยู่ท่ามกลางฝูงชนก็ใช้ปลายเท้าแตะพื้นแล้วโคจรพลังปราณกระโดดเข้าไปในลานประลองอย่างสง่างาม ทุกคนต่างเห็นเพียงร่างสีแดงที่โดดเด่นสะดุดตา ชุดสีแดงพลิ้วไหวผ่านอากาศ ก่อนที่ร่างนั้นจะร่อนลงสู่พื้นอย่างนุ่มนวล ใบหน้าที่หล่อเหลาบาดใจและท่าทางที่เปี่ยมไปด้วยความสูงส่ง เด็กหนุ่มจอมกะล่อนยืนตระหง่านอยู่กลางสนามโดยไขว้มือไว้ข้างหลัง เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ดวงตากระจ่างใสทอดมองลงมาเบื้องล่าง ราวกับภาพลักษณ์ของความสง่างามที่ไม่มีใครเทียบเทียม "คนผู้นั้นคือใคร? ทำไมจู่ๆ ถึงกระโดดลงไป?" "เด็กหนุ่มคนนั้นหน้าตาโดดเด่นมาก! เขาจะเป็นคน