ตอนที่ 1375 - การเผชิญหน้าครั้งแรกกับเผ่าวิหคเพลิง “ท่านอาจารย์ ผู้อาวุโสที่ตกสู่ความมืดที่อยู่ใกล้ที่สุดคือผู้อาวุโสลำดับที่เก้า ซึ่งเขายังเป็นหัวหน้าของเผ่ามังกรหุ้มเกราะอีกด้วย ที่นั่นมีผู้บำเพ็ญตนอยู่มากมายและวุ่นวายมากขอรับ” ชายชราจากเผ่าแมงป่องทมิฬกล่าวขณะนำทาง ตลอดเส้นทาง หวังหลินแทบไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรเลย ทั้งสองพุ่งทะยานข้ามผ่านอาณาเขตดวงดาวอย่างรวดเร็ว จิตใจของหวังหลินยังคงเต็มไปด้วยสิ่งที่เขาเห็นภายในหุ่นเชิด เขารู้สึกเหมือนได้รับรู้ความลับบางอย่าง แต่มีม่านหมอกกั้นขวางอยู่ ทำให้ไม่อาจมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ชัดเจน “แม้เผ่ามังกรหุ้มเกราะจะเป็นเพียงเผ่าเล็กๆ แต่พวกเขามีสมาชิกกว่าหนึ่งพันคน หัวหน้าเผ่ามีพลังอยู่ในระดับหายนะสวรรค์ขั้นที่สี่ และเมื่อเขาใช้เคล็ดวิชาเกราะมังกรประจำเผ่า ผู้บำเพ็ญตนทั่วไปย่อมไม่อาจทำลายการป้องกันของเขาได้ ผู้อาวุโสลำดับที่เก้านั้นก็มีชื่อเสียงในสภาผู้ตกสู่ความมืด เผ่าเล็กๆ อย่างเผ่าแมงป่องทมิฬของข้าไม่กล้าแสดงความไม่เคารพต่อพวกเขาเลยขอรับ” ผู้อาวุโสแมงป่องทมิฬเล่าทุกอย่างที่เขารู้เกี่ยวกับเผ่ามังกรหุ้มเกราะให้หวังหลินฟัง หลังจากผ่านไปนาน หวังหลินก็เอ่ยขึ้นช้าๆ “ดาวหลักของเผ่ามังกรหุ้มเกราะมีผลึกกลายพันธุ์เพลิงลุกโชนขายหรือไม่?” ผู้อาวุโสแมงป่องทมิฬรีบกล่าว “มีขอรับ แต่เผ่าวิหคเพลิงคอยกว้านซื้อพวกมันอย่างบ้าคลั่ง ทุกครั้งที่ผลึกปรากฏออกมา พวกเขายินดีทุ่มเงินซื้อไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก็ตาม ทำให้ยากที่จะแข่งขันกับพวกเขา การซื้อผลึกและหุ่นเชิดจำเป็นต้องไปที่หอการค้าบนดาวหลักของเผ่ามังกรหุ้มเกราะขอรับ” ทั้งสองเป็นผู้บำเพ็ญตนที่ทรงพลังและกำลังบินด้วยความเร็วสูงสุด ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ข้ามผ่านอาณาเขตดวงดาวและเดินทางออกมาไกลจากเผ่าแมงป่องทมิฬ เบื้องหน้าของหวังหลินคือดาวเคราะห์สีเขียวสำหรับการบำเพ็ญตน ดาวเคราะห์ดวงนี้ปกคลุมไปด้วยสีเขียวและแผ่พลังชีวิตที่ทรงพลังออกมา อีกทั้งยังเต็มไปด้วยพลังปราณวิญญาณ ซึ่งดีกว่าเผ่าแมงป่องทมิฬมาก ทันทีที่ทั้งสองเข้าใกล้ ลำแสงสามสายก็พุ่งตรงเข้ามา ในลำแสงเหล่านั้นมีชายชราผู้หนึ่งสวมชุดสีเขียว เขายิ้มและประสานมือ “ผู้อาวุโสทำนายไว้ว่าหัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬจะมา จึงบอกให้พวกเราทั้งสามมารอรับ หัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬ เชิญตามพวกเรามาเถิด” คนทั้งสองที่อยู่ด้านหลังชายชราต่างประสานมือด้วยความสุภาพอย่างยิ่ง เผ่าแมงป่องทมิฬยังถือเป็นหนึ่งใน 372 เผ่า แม้หัวหน้าเผ่าจะไม่ใช่ผู้อาวุโสที่ตกสู่ความมืด แต่เขาก็ไม่ใช่บุคคลที่สมาชิกเผ่าทั่วไปจะแสดงความไม่เคารพได้ หัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬยิ้มและพยักหน้า เขาปล่อยให้หวังหลินเดินนำหน้าแล้วจึงติดตามไป คนจากเผ่ามังกรหุ้มเกราะทั้งสามนำทางพวกเขามุ่งหน้าสู่ดาวเคราะห์ เมื่อคนของเผ่ามังกรหุ้มเกราะทั้งสามเห็นท่าทีของหัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬ พวกเขาก็ตกตะลึง ดวงตาของชายชราเป็นประกายและจ้องมองหวังหลินอย่างระมัดระวัง แม้จะสังเกตไม่เห็นอะไรผิดปกติ แต่เขาก็เริ่มให้ความสนใจมากขึ้น ‘ขนาดหัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬยังปฏิบัติตัวสุภาพเพียงนี้ คนผู้นี้ต้องไม่ธรรมดาแน่…’ ทุกคนกลายเป็นลำแสงและพุ่งเข้าใกล้ดาวเคราะห์ ทันทีที่กำลังจะผ่านชั้นบรรยากาศ หวังหลินก็สังเกตเห็นบางอย่างและแสร้งทำเป็นหันไปมองข้างหลังในระยะไกลอย่างไม่ใส่ใจ ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในอวกาศและมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินออกมา ชายวัยกลางคนจ้องมองหวังหลินและเผยรอยยิ้มมืดมน สีหน้าของหวังหลินยังคงสงบนิ่งราวกับไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะหันกลับมา เขาติดตามคนเหล่านั้นผ่านชั้นบรรยากาศและหายลับไป หวังหลินผ่านชั้นบรรยากาศอย่างรวดเร็วและรู้สึกหม่นหมองในใจ ชายวัยกลางคนผู้นั้นจ้องมองเขามาก่อน ซึ่งกระตุ้นความระแวดระวังของเขา ทำให้เขาต้องหันกลับไปมอง เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง เขาเคยเห็นคนผู้นี้มาก่อนเพียงครู่เดียว เขาเป็นหนึ่งในผู้บำเพ็ญตนระดับสามก้าวที่ไล่ล่าถัวเซินเมื่อตอนที่เขาเพิ่งเข้าสู่ระบบดวงดาวโบราณครั้งแรก! เมื่อได้พบกันอีกครั้ง หวังหลินก็บอกได้ทันทีว่าคนผู้นี้ไม่ใช่คนของดินแดนผู้ตกสู่ความมืด แต่มาจากระบบดวงดาวโบราณ! การที่ผู้บำเพ็ญตนระดับสามก้าวมาที่นี่ในเวลานี้ ไม่จำเป็นต้องเดาก็รู้ถึงแรงจูงใจ หวังหลินรู้ดีว่าเหตุใดเขาจึงมาที่นี่! ‘เขาต้องมาเพื่อสังหารข้า… อย่างไรก็ตาม เขาคงไม่ได้มาพร้อมกับร่างจริง มิเช่นนั้นเขาคงไม่แสดงกลิ่นอายของพลังระดับหายนะสวรรค์ขั้นที่ห้าเพียงเท่านั้น… แน่นอน เขาอาจกำลังซ่อนตบะอยู่… ดูเหมือนเขาจะเกรงกลัวสถานที่นี้อยู่บ้าง มิเช่นนั้นเขาคงลงมือไปนานแล้ว…’ ‘สภาผู้ปกครองรวดเร็วนัก… หายนะสวรรค์ขั้นที่ห้า…’ จิตสังหารปรากฏขึ้นในดวงตาของหวังหลิน เขาแค่นยิ้มและผ่านชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์ไป ในอวกาศภายนอกดาวเคราะห์ของเผ่ามังกรหุ้มเกราะ อาจารย์ซีโม่ถอนสายตาและยิ้ม เขาไม่คิดว่าจะได้เจอคนที่เขากำลังตามหาทันทีที่มาถึง รูปลักษณ์และกลิ่นอายของเป้าหมายถูกบันทึกไว้โดยปรมาจารย์อวิ๋นหลัวแล้ว เขาจึงจำหวังหลินได้ทันที ‘น่าเสียดายที่ข้าลงมือที่นี่ไม่ได้ มิเช่นนั้นจะก่อให้เกิดความวุ่นวายเกินไป คงไม่ดีแน่หากดึงดูดความสนใจของมหาจักรพรรดิ… แต่ถ้าเขาอยู่บนดาวเคราะห์แล้ว เขาก็หนีไม่พ้น! ข้าแค่ต้องหาเหตุผลที่เหมาะสมในการจับตัวเขา!’ อาจารย์ซีโม่ยิ้มและดวงตาเป็นประกายขณะมองไปไกลๆ ร่างหนึ่งบินมาจากระยะไกลพร้อมเสียงหัวเราะดังลั่น เป็นชายชราผมขาวสวมชุดคลุมสีน้ำเงินที่บินออกมาจากดาวเคราะห์ของเผ่ามังกรหุ้มเกราะ “ท่านอาจารย์ซีโม่ เราไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว ท่านยังดูดีเหมือนเดิมเลยนะ!” ชายชราหัวเราะเสียงดัง พลังต้นกำเนิดรายล้อมร่างของเขา เขาแผ่กลิ่นอายของผู้บำเพ็ญตนระดับหายนะสวรรค์ขั้นที่สี่ออกมา อาจารย์ซีโม่หัวเราะและประสานมือ “สหายซุน ผ่านมาหลายร้อยปีแล้วที่เราไม่ได้พบกัน ข้ามาเพื่อรบกวนท่านอีกแล้ว” “การมาของท่านอาจารย์จะถือว่าเป็นการรบกวนได้อย่างไร? ท่านกับข้ารู้จักกันมานาน หากไม่ได้คำชี้แนะจากท่าน ข้าคงตายที่ระดับหายนะสวรรค์ขั้นที่สามไปแล้ว เชิญท่านอาจารย์ซีโม่ตามข้าไปที่ถ้ำของข้าเถิด!” ชายชราหัวเราะ เขาคือผู้อาวุโสลำดับที่เก้าผู้ตกสู่ความมืด ปกติแล้วเขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลก และเขากำลังบำเพ็ญตนปิดด่านอยู่ตอนที่ได้รับข้อความจากอาจารย์ซีโม่ จึงรีบออกมาทันที ทั้งสองพูดคุยกันขณะมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์ ร่างของพวกเขาก็ค่อยๆ หายลับไป หลังจากหวังหลินและหัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬเข้าสู่ดาวเคราะห์ สมาชิกเผ่ามังกรหุ้มเกราะทั้งสามก็จากไปอย่างเคารพ หลังจากพวกเขาไปแล้ว หัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬก็นำทางหวังหลินไปยังเมืองทางฝั่งตะวันออกของดาวเคราะห์ หัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬกล่าวเสียงต่ำ “ท่านอาจารย์ หากท่านต้องการซื้อหุ่นเชิดหรือผลึกกลายพันธุ์เพลิงลุกโชน ท่านต้องไปที่เมืองทางตะวันออกเท่านั้น มีร้านค้าที่ควบคุมโดยเผ่ามังกรหุ้มเกราะอยู่ที่นั่น เว้นแต่ว่าข้าจะมาเพื่อประมูลครั้งใหญ่ ข้าจะไปที่นั่นเสมอ” หวังหลินพยักหน้า แต่จิตสังหารพลุ่งพล่านในใจ เดิมทีเขาตั้งใจมาเพื่อซื้อหุ่นเชิดระดับสูงไปศึกษา และถ้าเจอผลึกกลายพันธุ์เพลิงลุกโชน เขาก็จะซื้อด้วยเช่นกัน ผลึกเหล่านี้ช่วยในการปลุกพลังขั้นที่สี่ของเขาได้ หากเขาดูดซับมันมากพอ มันจะเป็นประโยชน์ต่อเขาอย่างยิ่ง นอกจากนี้ การได้รับผลึกจำนวนมากยังเกี่ยวข้องกับวิธีที่เขาจะแย่งชิงแก่นแท้ของเผ่าวิหคเพลิง อย่างไรก็ตาม หลังจากเห็นอาจารย์ซีโม่ หวังหลินก็เปลี่ยนใจ ในเมื่ออีกฝ่ายไล่ตามเขามาถึงที่นี่ การหลบหนีคงเป็นเรื่องยาก แต่หวังหลินไม่ได้ตั้งใจจะหนี เขาเตรียมที่จะสู้ที่นี่! ‘คนที่ล่าข้าไม่ลงมือเพราะความกังวลบางอย่าง เขาต้องมาที่นี่เพื่อหาเหตุผลมาสังหารข้า… ในเมื่อเขายังมีความกังวล นั่นก็ถือเป็นเรื่องดี… และในเมื่อเขาแสดงตบะเพียงระดับหายนะสวรรค์ขั้นที่สี่ แสดงว่าเขาไม่อยากเปิดเผยตัวว่าเป็นผู้บำเพ็ญตนระดับสามก้าว หรือไม่ก็เป็นเพียงร่างแยกของเขาที่มาที่นี่…’ ‘ถ้าเป็นร่างแยกที่ตามข้ามา ข้าจะปล่อยให้ร่างแยกของเขาพินาศเป็นตัวอย่าง! แม้จะเป็นเพียงร่างแยก แต่ข้าก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อม เพราะศัตรูระดับหายนะสวรรค์ขั้นที่ห้านั้นรับมือไม่ง่ายนัก และแม้แก่นแท้อัสนีของข้าจะสมบูรณ์แล้ว ข้าก็ยังต้องระวังไว้ก่อน!’ สีหน้าของหวังหลินเย็นชา หลังจากทราบจุดหมายแล้ว เขาก็คว้าตัวชายชราแล้วเร่งความเร็ว ทั้งคู่กลายเป็นลำแสงพุ่งตรงไปยังเมือง หวังหลินวางชายชราลงและกล่าวว่า “รีบนำทางไป!” ชายชราเห็นจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างของหวังหลินจนใจสั่น เขาจึงรีบนำทางหวังหลินผ่านเมืองและมาถึงหน้าหอขนาดใหญ่ในไม่ช้า หอแห่งนี้ดูเก่าแก่มาก และขณะที่เขาเดินเข้าไป ก็มีคนเดินออกมา เป็นหญิงสาวที่ดูอายุประมาณ 30 เศษ ทันทีที่นางเดินออกมา กลิ่นหอมก็โชยมาปะทะพวกเขา “โอ้ ไม่ใช่ท่านแมงป่องทมิฬหรอกหรือ? เพิ่งจะมาที่นี่ไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อนไม่ใช่หรือ? หรือว่าท่านรู้ว่าข้าได้สมบัติชิ้นใหม่มาเลยมาเช็คดู?” เสียงของนางไพเราะและเผยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ สายตาของนางกวาดผ่านหวังหลินและมีแววตกตะลึงเกิดขึ้นในดวงตา หัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬยิ้มและประสานมือ “วันนี้ข้ามาเพียงเพื่อติดตามสหายผู้บำเพ็ญตนท่านนี้เท่านั้น” หญิงสาวยิ้มและมองหวังหลินอย่างละเอียด นางโน้มตัวลงและกล่าวว่า “สหายผู้บำเพ็ญตน เชิญตามข้าขึ้นไปข้างบน หากท่านต้องการสิ่งใด เชิญบอกได้เลยเจ้าค่ะ” สีหน้าของหวังหลินยังคงสงบนิ่ง เขาประสานมือเล็กน้อยก่อนจะเดินตามหญิงสาวขึ้นไปข้างบน ชั้นสองไม่ใหญ่โตนัก มีเพียงที่นั่งอันงดงามไม่กี่ที่ หวังหลินนั่งลงและจ้องมองหญิงสาว หัวหน้าเผ่าแมงป่องทมิฬยืนอยู่ด้านหลังหวังหลินและไม่ได้นั่งลง เมื่อหญิงสาวเห็นดังนั้น ดวงตาของนางก็เผยประกายประหลาดที่ซ่อนไว้อย่างแนบเนียน นางก้มหัวลงและกล่าวเบาๆ “ไม่ทราบว่าสหายผู้บำเพ็ญตนต้องการสิ่งใดเจ้าคะ” “ผลึกกลายพันธุ์เพลิงลุกโชน!” หวังหลินกล่าวช้าๆ ขณะละสายตาจากหญิงสาวไปยังทางเข้าชั้นสอง มีแสงวูบวาบในดวงตาของเขา “ตาเฒ่าผู้นี้ก็ต้องการผลึกกลายพันธุ์เพลิงลุกโชนเช่นกัน!” ทันทีที่หวังหลินพูดจบ เสียงเย็นชาดังมาจากทางเข้าชั้นสอง ไม่นานนักก็มีคนเดินเข้ามา คนผู้นี้สวมชุดคลุมสีแดงเพลิงและมีผมสีขาวรุงรัง อย่างไรก็ตาม ราวกับว่ามีทะเลเพลิงอยู่ภายในร่างของเขา ทำให้อุณหภูมิภายในพุ่งสูงขึ้นทันที ทุกก้าวที่เขาเดินทิ้งรอยเท้าไฟไว้ แต่ไฟนั้นไม่เผาไหม้บันได มันดูเหมือนกำลังลุกไหม้ในอากาศว่างเปล่าและค่อยๆ จางหายไป มีรอยประทับรูปไฟอยู่ระหว่างคิ้วของเขา! ไฟนั้นดูสมจริงราวกับว่ามันกำลังลุกไหม้! เมื่อเขามาถึงชั้นสอง สายตาของเขาก็ปะทะกับสายตาของหวังหลิน “สหายผู้บำเพ็ญตน ปล่อยให้ตาเฒ่าผู้นี้ได้ผลึกกลายพันธุ์เพลิงลุกโชนเหล่านั้นไปเถิด” หวังหลินยิ้ม