บทที่ 2577: อสรพิษเทพหกแกน ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio ผู้เรียบเรียง: Nyoi-Bo Studio เมื่อฮันเซิ่นมองใกล้ขึ้น เขาก็ตระหนักว่าวงกลมรอบคอของราชางูนั้นไม่ใช่ดวงตา แต่เป็นฟันเฟืองหกซี่ที่กำลังหมุน เขาไม่รู้ว่าฟันเฟืองทั้งหกนี้ทำอะไรได้บ้าง “เร็วเข้า เราต้องไปแล้ว!” ลี่เคอเอ๋อร์ตะโกนบอกฮันเซิ่น เธอแทบจะใช้พลังเทวะว่องไวเพื่อหลบหนีจากที่นั่นแล้ว แต่ก่อนที่เธอจะเทเลพอร์ตออกไป เธอก็เห็นว่าพื้นที่รอบตัวเธอได้พลิกกลับตาลปัตรไปแล้ว จักรวาลทั้งหมดดูเหมือนจะหมุนวนเป็นกระแสน้ำวนที่หิวโหย ฮันเซิ่นเองก็พยายามเทเลพอร์ตออกไป แต่เขากลับพบว่าไม่สามารถฉีกมิติและหลบหนีผ่านมันไปได้เหมือนที่ควรจะเป็น ราวกับว่าเขาได้สูญเสียการเชื่อมต่อกับโลกภายนอกไปแล้ว “แย่แล้ว! เราติดอยู่ในหกมิติ ในหกมิตินี้ อวกาศทั้งหมดเป็นไปตามกฎที่อสรพิษเทพหกแกนกำหนด พลังอวกาศของคุณจะใช้การไม่ได้ที่นี่” ลี่เคอเอ๋อร์ตกใจ แต่ฮันเซิ่นไม่ได้หวาดกลัวศัตรูตัวนี้เลย เขาสังเกตเห็นว่าอสรพิษเทพหกแกนกำลังจ้องมองที่หัวของเขาอย่างไม่กะพริบตา เห็นได้ชัดว่ามันต้องการเทพจระเข้ตัวน้อย เทพจระเข้ตัวน้อยยังเยาว์วัยมาก และยังไม่รู้จักความหมายของความกลัว เมื่อเห็นอสรพิษเทพหกแกนมองมาที่มัน สัตว์ตัวน้อยก็จ้องกลับไป จากนั้นมันก็คำรามอย่างภาคภูมิใจใส่อสรพิษเทพหกแกน ฮันเซิ่นรู้ว่าเทพจระเข้ตัวน้อยกำลังสั่งงูให้ติดตามและเป็นน้องชายของมัน อสรพิษเทพหกแกนดูเหมือนจะเข้าใจ และมันก็กรีดร้องกลับด้วยความโกรธจัด มันอ้าปากและปล่อยโซ่สสารอวกาศออกมา พวกมันพุ่งเข้าหาเทพจระเข้ตัวน้อยราวกับแสงออโรร่าที่ทอดยาวผ่านอวกาศ ฮันเซิ่นหลบหลีกพวกมันอย่างรวดเร็ว และเทพจระเข้ตัวน้อยก็พุ่งไปข้างหน้า ด้วยความกระปรี้กระเปร่า มันจินตนาการว่าจะต่อสู้กับอสรพิษเทพหกแกนได้ด้วยตัวเอง มันต้องการจะสอนบทเรียนให้กับสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาตัวนั้น การตัดสินใจนี้มาจากคำชมของฮันเซิ่นอย่างไม่ต้องสงสัย ฮันเซิ่นพูดถึงพลังและความยิ่งใหญ่ของเทพจระเข้ตัวน้อยไม่หยุดหย่อน เขายัดเยียดเรื่องเหลวไหลเข้าไปในหัวของสิ่งมีชีวิตตัวนั้น ราวกับว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก เขายังอ้างอีกว่าทุกเผ่าพันธุ์จะปฏิบัติต่อมันราวกับเทพเจ้า เขาบอกว่าผู้คนจะชื่นชมและแสดงความรักอย่างยิ่งใหญ่ต่อจระเข้ตัวน้อย เขาบอกว่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิดจะต้องการเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของมัน เทพจระเข้ตัวน้อยที่น่าสงสารและไร้เดียงสาคิดว่าแม่ของมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาล และมันเองก็เป็นอันดับสอง มันคิดว่าสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ล้วนเล็กจิ๋วเมื่อเทียบกับมัน ดังนั้นมันจึงไม่ยอมให้การดูหมิ่นของอสรพิษเทพหกแกน ฮันเซิ่นยังวิ่งไปไม่ไกลก็หยุด เขาต้องการดูการต่อสู้ระหว่างงูกับจระเข้ “วิ่ง! เทพจระเข้ตัวน้อยไม่ใช่มู่คู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อกับอสรพิษเทพหกแกน เราควรไปจากที่นี่ก่อนที่จะสายเกินไป” เอ็กซ์ควิซิทพูดขณะที่บินเข้ามาหาฮันเซิ่น “พลังของเทพจระเข้ตัวน้อยน่าจะเทียบเท่ากับสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมที่นี่ใช่ไหม? มีอะไรในพื้นที่แกนกลางที่แข็งแกร่งกว่ามันอีกไหม?” ฮันเซิ่นถาม “อสรพิษเทพหกแกนเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในพื้นที่แกนกลาง” ลี่เคอเอ๋อร์อธิบาย “งูตัวนี้ไม่แข็งแกร่งเท่าเทพจระเข้ตัวใหญ่ แต่มันก็ดีเท่าที่สิ่งมีชีวิตดั้งเดิมจะทำได้ นอกจากนี้ พลังอวกาศของมันก็แข็งแกร่งมาก และเมื่อรวมกับประสบการณ์การต่อสู้ที่มันมีเมื่อเทียบกับเทพจระเข้ตัวน้อย... อืม เทพจระเข้แรกเกิดไม่มีโอกาสที่จะต่อสู้กลับได้เลย” ปัง! สิ่งที่ลี่เคอเอ๋อร์พูดกลายเป็นความจริงในทันที มีเสียงดังขึ้น และเมื่อฮันเซิ่นหันไปมอง เขาก็เห็นว่าเทพจระเข้ตัวน้อยถูกอสรพิษเทพหกแกนซัดกระเด็นไป สัตว์ตัวน้อยกลิ้งไปมาในอวกาศ มันในที่สุดก็ชนเข้ากับดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง และดาวเคราะห์ดวงนั้นก็ระเบิด “แข็งแกร่งมาก!” ฮันเซิ่นคิดด้วยความตกใจ เขานำเตาสัมฤทธิ์ติดตัวไปด้วยขณะที่บินหนีไป พื้นที่รอบตัวพวกเขานั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของงู ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถเทเลพอร์ตได้ แม้แต่เอ็กซ์ควิซิทและลี่เคอเอ๋อร์ก็ถูกบังคับให้บินหนีไปแทนการเทเลพอร์ต อวกาศด้านหลังของพวกเขาดูเหมือนจะส่งเสียงครวญครางแปลกๆ ฮันเซิ่นอดไม่ได้ที่จะมองกลับไป ที่นั่น เขาเห็นว่าใบหน้าของเทพจระเข้ตัวน้อยบวมและเปลี่ยนสี มันเริ่มร้องไห้ ดวงตาเล็กๆ ของมันมีน้ำตาไหลอาบ “ขอโทษนะ เทพจระเข้ตัวน้อย นายเอาชนะมันไม่ได้หรอก และฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน อย่างน้อยนายก็เป็นสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ที่ศักดิ์สิทธิ์ นายควรรีบหนีไปในขณะที่ยังมีโอกาสอยู่ อย่าเอาความโกรธมาลงที่ฉัน เราไม่ได้โหดร้ายนะ นายจับพวกเราเป็นตัวประกันจำได้ไหม? เราเป็นศัตรูกัน” ฮันเซิ่นพูดข้ามไหล่ขณะที่เขากำลังบิน ฮันเซิ่นติดตามหญิงสาวชาวเวรี่ไฮขณะที่พวกเธอบินหนีไป แต่ความรู้สึกเสียใจที่ไม่คาดคิดก็ถาโถมเข้าสู่หัวใจของฮันเซิ่น เขาคิดว่าดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเทพจระเข้ตัวน้อยนั้นมีไว้สำหรับเขา “แล้ว... ทำไมอสรพิษเทพหกแกนถึงอยากจะฆ่าเทพจระเข้ตัวน้อย?” ฮันเซิ่นถามลี่เคอเอ๋อร์ขณะที่เขายังคงบินต่อไป “อสรพิษเทพหกแกนเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์หลักที่หายากที่สามารถวิวัฒนาการได้ ชื่อของมันไม่ได้เป็นอสรพิษเทพหกแกนมาตั้งแต่ต้น มันเคยรู้จักกันในชื่ออสรพิษเทพสองแกน คอของมันมีฟันเฟืองแค่สองซี่ในตอนนั้น เมื่อใดก็ตามที่มันกินยีนแกนศักดิ์สิทธิ์ มันก็จะสามารถสร้างฟันเฟืองได้อีกหนึ่งซี่ และพลังของมันก็จะเพิ่มขึ้น ตอนนี้มันมีหกแกนแล้ว ดังนั้นพลังที่มันมีควรจะทำให้มันเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมที่ทรงพลังที่สุดในตอนนี้ นอกจากนี้ มันยังมีพลังอวกาศที่น่ากลัว มันไม่เหมือนแม่ทัพชุดทองหรือสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์หลักที่ศักดิ์สิทธิ์ตัวอื่นๆ” ลี่เคอเอ๋อร์อธิบาย “อสรพิษเทพหกแกนมีจุดอ่อนไหม?” ฮันเซิ่นถามด้วยความขมวดคิ้ว “มีสิ พลังของมันแข็งแกร่งมาก แต่สิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์หลักมักจะมีจุดบกพร่องเสมอ เช่นเดียวกับอสรพิษเทพหกแกน จุดอ่อนของมันคือฟันเฟืองเหล่านั้น สี่ซี่ในนั้นได้มาจากการกินสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์อีกสี่ตัว พวกมันไม่ดีเท่าฟันเฟืองดั้งเดิมของสิ่งมีชีวิตตัวนั้น นั่นคือจุดอ่อนของมัน” ลี่เคอเอ๋อร์กล่าว “พวกคุณไปก่อนเลย” ฮันเซิ่นกล่าว จากนั้นเขาก็บินกลับไปอย่างกะทันหัน “คุณทำอะไร?” ลี่เคอเอ๋อร์และเอ็กซ์ควิซิทถามด้วยความสับสน พวกเธอไม่แน่ใจว่าฮันเซิ่นกำลังวางแผนอะไรอยู่ “พวกคุณไปเถอะ ฉันจะกลับไปดู” ฮันเซิ่นกล่าว เขารู้สึกแปลกๆ ในใจ จึงตัดสินใจกลับไป “เขาจะไปช่วยเทพจระเข้ตัวน้อยนั่นเหรอ?” ลี่เคอเอ๋อร์มองดูฮันเซิ่นจากไป เธอไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เธอพูดจะเกิดขึ้นจริง “เขาถูกควบคุมด้วยอารมณ์มากเกินไป เขาจะเสียเปรียบอยู่ตลอดเวลาแบบนั้น แม้ว่าพรสวรรค์ของเขาจะโดดเด่น แต่เขาก็อันตรายเกินไปที่จะรับมาเป็นหนอนไหม” เอ็กซ์ควิซิทกล่าวอย่างไร้อารมณ์ “แต่ถ้าฉันติดกับดักและไม่สามารถต่อสู้กลับได้ ฉันหวังว่าจะมีใครสักคนที่มีอารมณ์ผลักดันให้พวกเขาอยากจะช่วยฉัน” ลี่เคอเอ๋อร์กล่าวด้วยสีหน้าขัดแย้ง “ทุกสิ่งต้องตาย ด้วยทัศนคติเช่นนั้น การฝึกฝนสัมผัสเวรี่ไฮของคุณจะไม่ก้าวหน้าไปไหนเลย” เอ็กซ์ควิซิทขมวดคิ้ว เทพจระเข้ตัวน้อยถูกจับด้วยโซ่สสารอวกาศ มันแขวนอยู่ในอวกาศ ขยับไม่ได้ โชคดีที่ร่างกายของมันแข็งแกร่งเกินกว่าที่โซ่จะเจาะทะลุเกล็ดหนังของมัน สสารอวกาศยังคงกระแทกมัน แต่การโจมตีเหล่านั้นทำได้เพียงทำให้สัตว์ตัวน้อยมีเลือดออกเท่านั้น อสรพิษเทพหกแกนกำลังจ้องมองลงมาที่เทพจระเข้ตัวน้อยราวกับปีศาจที่หิวโหย โซ่สสารของมันยังคงอาละวาด ฟาดฟันสัตว์ตัวน้อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า เทพจระเข้ตัวน้อยยังคงร้องไห้ออกมาขณะที่บาดแผลเลือดไหลปรากฏขึ้นทั่วร่างกายของมันมากขึ้นเรื่อยๆ พลังของเทพจระเข้ตัวน้อยไม่เพียงพอที่จะทำลายโซ่สสารอวกาศ มันไม่สามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีได้ มันเพียงแค่แขวนอยู่ที่เดิม ถูกฟาดฟันซ้ำแล้วซ้ำเล่า รอยเลือดไหลอาบร่างกายของมัน แม้ว่ามันจะไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่มันก็เจ็บปวดทรมาน น้ำตาไหลอาบหน้าเหมือนเม็ดฝนตก