บทที่ 1266: สัตว์บูชา ธาตุบั๊กเซีย ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ บรรณาธิการโดย Aelryinth “ความปลอดภัยของประเทศ?” โม ฟานยกคิ้วขึ้น เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่ากำลังมีเหตุร้ายแรงอะไรบางอย่างเกิดขึ้น เสี่ยว เจิงจิ๊ะจิบชาแล้วถอนหายใจพูดว่า “ผมจริงๆ แล้วหวังว่าผมจะคาดเดาอะไรผิดพลาดและชายฝั่งตะวันออกของเราจะสงบสุขโดยไม่ต้องเผชิญกับสงครามโหดร้าย แต่ผมค่อนข้างแน่ใจร้อยละเก้าสิบว่าต้องมีสงครามชายฝั่งตะวันออกจะต้องเจอความท้าทายอันยิ่งใหญ่” “อันตรายคืออะไร?” โม ฟานถาม “สัตว์ประหลาดทะเล ปีหลังจากนี้เราจะต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดทะเลในสงครามครั้งยิ่งใหญ่ ผมหวังว่าชมรมเวทมนตร์เอเชียจะถือเป็นภาระหน้าที่ของพวกเขา แต่สุลูปฏิเสธข้อเสนอของผม หมายความว่าประเทศของเราต้องรับมือกับสัตว์ประหลาดทะเลของมหาสมุทรแปซิฟิกคนเดียว มันยากจะบอกว่าชายฝั่งส่วนใดจะถูกโจมตี แต่ถ้าสงครามระเบิดขึ้น ประเทศของเราจะไม่มีโอกาสต่อสู้กับอาณาจักรสัตว์ประหลาดทะเลที่ทรงพลังเกินกว่าจะวัดได้... ผมมีแผนอยู่แล้ว แต่กองทัพของเรายังอ่อนแอเกินกว่าจะรับมือกับขนาดของกองทัพสัตว์ประหลาดทะเลที่คาดการณ์ไว้” “ประมาณห้าปีก่อน นักโบราณคดีคนหนึ่งคุยกับผมอย่างยาวนาน เขาเล่าถึงพลังอานุภาพที่กำลังหลับใหลอยู่ในประเทศของเรา สิ่งที่อาจช่วยเราฝ่าอสูรทะเลได้ถ้าเราหาทางปลุกให้ตื่น ความอันตรายที่ชายฝั่งจะหายไป ผมเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาพูด ดังนั้นผมจึงขอให้เขาตรวจสอบซากโบราณเพื่อค้นหาสัตว์บูชา...” เสี่ยว เจิงจิ๊บ ชื่อหนึ่งกระเด็นขึ้นในหัวของโม ฟานทันที “คุณหมายถึงเจียง เสาจุนใช่ไหม?” “ใช่ เขาคือคนนั้น ผมเคยคิดว่าเขาเป็นโอกาสของเราที่จะขจัดอันตรายนี้ แต่เขาหายไปขณะค้นหาซากโบราณ กลยุทธ์ที่เขาเสนอก็หายไปพร้อมกับการหายสาบสูญของเขาด้วย” เสี่ยว เจิงจิ้วถอนหายใจ “คุณกำลังหวังว่าผมจะรับบทบาทของเขาและหาวิธีปลุกสัตว์บูชาที่หลับใหหลอนไม่มีใครจำได้ ให้เราพร้อมสู้สงครามกับสัตว์ประหลาดทะเล?” โม ฟานพูด “ใช่เลย ผมหวังว่าคุณจะรับภาระใหญ่ที่วางไว้ สัตว์บูชาเป็นสิ่งมีเอกลักษณ์ที่ไม่ทุกคนจะได้พบ พวกที่ไม่ได้หมายกำหนดจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสคุณคือคนที่ใกล้ชิดกับสัตว์บูชาที่สุดที่เรามี ตั้งแต่งูบูชาสีดำที่ผ่านมา ไปจนถึงฟีนิกซ์แห่งหนอนเดือน ฉันหวังว่าคุณจะปลุกสัตว์บูชาหนึ่งหรือสองตัวที่ทรงพลังมาให้เราช่วยต่อสู้กับสัตว์ประหลาดทะเล มิฉะนั้นภาระจะหนักเกินกว่าที่เราจะรับได้” “แต่ผมเป็นคนเดียวที่เชื่อว่าต้องเตรียมพร้อมกับภัยคุกคามนี้ ชมรมเวทมนตร์ไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอของผม แม้บางฝ่ายในประเทศเราก็ต่อต้าน พวกเขาคิดว่าผมกำลังเสียทรัพยากรไปกับภัยที่อาจไม่เคยเกิดขึ้นเลย... ผมทำทุกอย่างแล้ว แต่ถ้าสัตว์บูชาอยู่ข้างเราก็จะอุ่นใจขึ้นเยอะ” เสี่ยว เจิงจิ้วพูด “อันตรายนั้นร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรือ?” โม ฟานต้องถาม เสี่ยว เจิงจิ้วพยักหน้าว่า “ร้ายแรงมากกว่าไหนๆ ที่เราต่อสู้มา มีโอกาสที่เราจะเสียส่วนหนึ่งของชายฝั่ง... ผมจริงจังกับสิ่งที่พูดและหวังว่าคุณจะช่วยเรา” “ภูเขาฟานซุยของผมตั้งอยู่บนชายฝั่งเช่นกัน ฉันกลัวว่ามันจะพังลงพร้อมกับชายฝั่งด้วย ความจริงแล้วผมสนใจสัตว์บูชาอยู่แล้ว ที่คุณนายกรัฐมนตรีมาพบกับผมด้วยตนเอง ผมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเลย แค่กังวลว่าความสามารถของผมอาจจำกัด มีโอกาสว่าผมอาจปลุกสัตว์บูชาได้แม้แต่ตัวเดียวก็ไม่เจอ” โม ฟานบอก “ไม่เป็นไร ผมขอบคุณคุณไว้เต็มที่แล้วถ้าคุณทำเต็มที่!” เสี่ยว เจิงจิ้วตอบด้วยความจริงใจ ก็เห็นได้ว่าระเบิดหัวของประธานก็มีบางอย่างที่ทำให้เขาอึกอัก “คุณพูดเกินจริงไปแล้ว การตามหาสัตว์บูชาเป็นวิธีฝึกฝนตัวเองด้วย หากงูบูชาแห่งสีดำไม่คุ้มครองผม ผมคงตายหลายหมื่นครั้งเมื่อต่อสู้กับวิหารปาร์เธนอน” โม ฟานพูด “คุณจริงจังเกินเลย ฉันจะมอบสัตว์บูชาไว้ให้คุณ ฉันจะส่งคนไปให้ข้อมูลที่เจียง เสาจุนเก็บไว้เกี่ยวกับสัตว์บูชา ผมเชื่อว่าเขาก็รู้อะไรรายละเอียดเกี่ยวกับฟีนิกซ์หนอนเดือนด้วย... โปรดระวังฟีนิกซ์หนอนเดือนอย่าให้สุลูได้มาอยู่ในมือของเขา เขามานานแล้วอยากได้สัตว์บูชาของประเทศเรามาก แต่เราจะไม่ยอมให้อสูรผู้พิทักษ์ของดินแดนตกอยู่ในมือคนภายนอก” เสี่ยว เจิงจิ้วพูด “แน่นอน!” โม ฟานยอมรับ “อ้อ พูดถึงเรื่องนี้ ผมมีความลับเล็กๆ จะบอกคุณบ้าง” เสี่ยว เจิงจิ้วพูด “อะไรหรอ?” “นายโจว เหมียนเยียน สมาชิกทีมชาติหายไปหรือเปล่า? มีข่าวลือว่าเขาตายแล้ว ถูกสัตว์ยักษ์กิน” เสี่ยว เจิงจิ้วบอก “เอ้อ แล้วไง?” โม ฟานถาม “ตามข้อมูลที่เจียง เสาจุนเก็บไว้ สัตว์ยักษ์ที่กินโจว เหมียนเยียนน่าจะเป็นสัตว์บูชาด้วย” เสี่ยว เจิงจิ้วบอก “สัตว์บูชาอีกอัน?” โม ฟานตะโกน “ถ้าผมไม่ได้พลาด มันคือนามว่า ‘บั๊กเซีย’” เสี่ยว เจิงจิ้วบอก “บั๊กเซีย?” โม ฟานตกใจ เขาคิดว่าเคยได้ยินชื่อนี้มาบ้างแล้ว “ประเทศของเราครั้งหนึ่งเคยมีสี่สัตว์บูชายอดนิยม ตัวหนึ่งคือ กุ้งเต่าดำ ที่มีบุตรสองคน หนึ่งคืองูบูชาแห่งสีดำที่คุณคุ้นเคย อีกหนึ่งคืบั๊กเซีย การที่สัตว์บูชาจะทำร้ายมนุษย์เป็นเรื่องน่าแปลกใจ แม้จะถูกลืมแล้วพวกมันยังถือมนุษย์เป็นผู้คนของตน ผมไม่เข้าใจว่าทำไมบั๊กเซียถึงกินโจว เหมียนเยียน” เสี่ยว เจิงจิ้วพูด “บั๊กเซียตามเราตั้งแต่เราอยู่ในญี่ปุ่น” โม ฟานบอก “ตอนที่ทีมอยู่ญี่ปุ่นมีเหตุอะไรขึ้นบ้าง?” เสี่ยว เจิงจิ้วถามทันที โม ฟานไตร่ตรอง ตัวเลือกเดียวที่ล้วนคิดออกได้คือ ‘เครื่องพานแห่งชีวิต’ ที่โจว เหมียนเยียนพบคือ ‘ไม้ตีกล่อง’ โม ฟานบอกเสี่ยว เจิงจิ้วทันทีว่ามันคือไม้ตีกล่อง เสี่ยว เจิงจิ้วหยุดคิดสักครู่ “ไม้ตีกล่องน่าจะเป็นภาชนะสัญลักษณ์ของบั๊กเซีย สัตว์บูชาเจ๋งๆ มักมีภาชนะสัญลักษณ์ที่ทำให้คนเซ็นสัญญาจิตวิญญาณกับพวกมัน แล้วสัตว์บูชาก็จะอยู่ใกล้คนคนนั้นคอยปกป้อง ในอดีตหัวหน้าชนเผาก็มักจะเป็นผู้ถือภาชนะสัญลักษณ์เหล่านั้น” “งั้นคุณพูดว่าโจว เหมียนเยียนเจอขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่เลยนะ ไม่แปลกที่ลวดลายบนไม้ตีกล่องคล้ายกับที่ผมเห็นในภาพวาดโบราณที่ศาลากลางทะเลสาบหังโจว สิ่งนั้นคงคือบั๊กเซีย พี่ชายของงูบูชาแห่งสีดำ! แปลว่าโจว เหมียนเยียนอาจยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?” โม ฟานพูด “น่าจะเป็นเช่นนั้น ถ้าเขามีภาชนะสัญลักษณ์จริงแล้ว สัตว์บูชาจะไม่ทำอันตรายกับเขา” เสี่ยว เจิงจิ้วบอก “ดีใจที่ได้รู้ข่าวนี้” โม ฟานรู้สึกโล่งใจที่ได้ยินการคาดการณ์ของเสี่ยว เจิงจิ้ว ไม่เพียงแต่โจว เหมียนเยียนยังมีชีวิตอยู่ เขายังเป็นคนโชคดีอีกด้วย!