Chapter 1269 - The Power to Decide One’s Fate

Published May 5, 2026, 03:36 AM

บทที่ 1269 - พลังที่ตัดสินชะตากรรมของตน ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ บรรณาธิการโดย Aelryinth “ฉันจะไม่ให้เธอเอาเธอไป!” ยู ชิชิประกาศอย่างแน่วแน่ ผีเสื้อสีฟ้าจำนวนมากบินออกมาจากทรงต้นไม้ขณะเธอพูดอยู่ พวกมันเท่าเทียมกับใบไม้บนต้นไม้ ทั้งหมดล้อมรอบคนที่พยายามยกไข่แผลงยักษ์ออกไป เจิ้ง กว่างลี่รู้สึกหงุดหงิดอย่างสุดขีดกับเสียงปีกของพวกมัน เขายิ้มเยือมเมื่อเห็นจำนวนผีเสื้อยังคงเพิ่มขึ้น “ครั้งก่อนเธอพยายามช่วยพวกมันอย่างสุดแรงทำไมถึงมาวางผีเสื้อเหล่านี้ให้ตายตอนนี้ล่ะ?” ยู ชิชิกัดริมฝีปากของเธอ พวกผีเสื้อเหลืออยู่เล็กน้อยหลังการสังหารครั้งล่าสุด บางตัวยังไม่โตเต็มวัยอายุของพวกมันสั้นเหลือเกิน แม้กระทั่งจะรอถึงชั่ววินาทีสุดท้ายก็ไม่ได้ มันเป็นความทรมานครั้งใหญ่สำหรับยู ชิชิที่ต้องส่งพวกผีเสื้อไปตาย แต่เธอก็อดใจไม่ได้ที่จะให้กลุ่มคนเหล่านี้เอาไข่แผลงยักษ์ไป สิ่งมีชีวิตที่กำลังหลับอยู่ในไข่แผลงคือนางราชินีของผีเสื้ออ่อนโยนเหล่านี้ ผู้ที่ไม่มีโอกาสรอดชีวิตด้วยตนเอง เธอเป็นความหวังเดียวของพวกมัน! ผีเสื้อเหล่านี้ไม่แข็งแกร่งเท่าสัตว์ปีศาจอื่นๆ มักจะกลายเป็นอาหารของสัตว์อื่นขณะปิกปักอยู่โดยไม่มีจุดหมาย พวกมันเหมือนแมลงตัวเล็ก ๆ ที่อาศัยอยู่ในซอกเล็ก ๆ ของโลก ชีวิตและความตายของพวกมันไม่เคยเป็นเรื่องที่ธรรมชาติกังวล สถานการณ์ดีขึ้นเล็กน้อยหลังจากฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนถูกปลุกขึ้น พวกมันสามารถใช้ชีวิตอย่างสงบหลังจากยึดอาณาเขตของตนเอง จำนวนของพวกมันค่อย ๆ เติบโตเป็นฝูงและต่อมาจัดเป็นกองทัพ พวกมันในที่สุดก็สามารถปกป้องตนเองได้... ดังนั้นแม้ว่าต้องเสียผีเสื้อทุกตัวในระยะผู้ใหญ่หรือวัยเยาว์ พวกมันก็ต้องหยุดมนุษย์ไม่ให้เอาฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนไป! ผีเสื้อสีน้ำเงินเหล่านี้ไม่มีทางเลือกอื่น หากไม่รอดจนฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนบานใหม่ พวกมันคงถูกกฎหมายร้ายแรงของธรรมชาติทำลาย! ยู ชิชิถูกครอบครัวละทิ้ง เธอมีชีวิตอยู่ได้เพราะฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนและผีเสื้อเหล่านั้น เพียงครั้งเดียวที่เธอเกิดใหม่ เธอได้สาบานว่าจะคุ้มครองผีเสื้อจนถึงที่สุด! “คุณจะเอาฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนไปได้เฉพาะบนศพของเรา!” ยู ชิชิประกาศด้วยความมุ่งมั่น ผีเสื้อสีน้ำเงินพุ่งเข้าหาไข่แผลงยักษ์อย่างรวดเร็วและสร้างกำแพงเพื่อป้องกันคนของสหภาพวิจัยให้เข้าใกล้ได้ “ทำไมถึงตลกขนาดนี้ ทำลายพวกมันง่ายเกินไป!” เจิ้ง กว่างลี่พูดด้วยความเย็นช้า เปลวไฟสีทองโผล่ขึ้นอีกครั้งและพุ่งไล่กำแพงที่ผีเสื้อสร้างขึ้นเหมือนคลื่นสีทอง‑แดงป่า ผีเสื้อสีน้ำเงินเชื่อมร่างกายและปีกเข้าด้วยกันเป็นกำแพง คลื่นไฟได้เผาผลาญพวกมัน อย่างไรก็ตามผีเสื้อที่ถูกเผาอย่างฉับพลันก็แยกตัวออกจากกำแพงเพื่อป้องกันไฟลามไปยังเพื่อนพวกมัน พวกมันจึงเผาไหม้กลายเป็นเถ้าจมลงบนผิวน้ำ ผิวน้ำรับเถ้าของผีเสื้อที่ถูกเผา ตอนแรกมีเพียงเศษเถ้าของผีเสื้อไม่กี่ตัวลอยอยู่บนผิวน้ำคล้ายกลีบดอกไม้แห้ง แต่เร็ว ๆ นี้ผิวน้ำทั้งหมดก็ถูกคลุมด้วยเถ้าเหล่านั้น เมื่อเปลวไฟแรงขึ้น ชีวิตของผีเสื้อจบลงเร็วขึ้นตามไปด้วย ดวงตาของยู ชิชิเต็มไปด้วยน้ำตา เธอไม่สามารถอดทนมองการตายของผีเสื้อต่อไปได้ แม้ผีเสื้อเหล่านี้จะมีอายุสั้น แต่ละตัวก็ใช้ชีวิตอย่างงดงาม ยู ชิชิรู้สึกถึงความอยากรู้อยากเห็น ความหลงใหล และความสุขต่อธรรมชาติ ในระดับหนึ่ง ยู ชิชิเชื่อว่าพวกมันเต็มไปด้วยอารมณ์และซื่อสัตย์มากกว่ามนุษย์เย็นชา ยู ชิชิเคยเจอผู้คนหลายคนที่ทำให้เธอผิดหวัง เธอจึงไม่อาจรับมือกับการเห็นผีเสื้อที่เหลือหายไปต่อสู้เพื่อฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนได้ “อย่าเสียใจ จากที่ข้ารู้ ผีเสื้อเหล่านี้มีอายุแค่เจ็ดวันเท่านั้น เจ็ดวันผ่านไปเร็วดุจตาแสง พวกเขาตายจากไฟที่นี่หรือจากการหมดอายุ ชีวิตเพิ่มวันหรือสองวันจะต่างอะไร?” เจิ้ง กว่างลี่เยาะเย้ยเธอ คำพูดเหล่านั้นทำให้ยู ชิชิโกรธจนบานปลาย! ส่วนใหญ่ผีเสื้ออายุได้แค่เจ็ดวันเท่านั้น แต่ชีวิตของพวกมันจะไม่มีค่าเพียงเพราะอายุสั้นหรือ? “ฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนเป็นผู้พิทักษ์โทเท็ม เธอเคยเป็นผู้คุ้มครองมนุษย์ แต่ตอนนี้พวกนายพยายามทำให้เธอเป็นทาส! ใช่ พวกสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ นี้อายุแค่เจ็ดวันเท่านั้น แต่พวกมันสละทุกอย่างเพื่อปกป้องราชินีของตน เพราะเธอเป็นโอกาสเดียวที่ทำให้พวกมันยังมีชีวิต พวกมันไม่ยอมยอมแพ้แม้ต้องเผชิญการทำลาย! มองดูพวกมนุษย์ตนเอง ดูแล้วกัดมือที่ให้กิน! ไม่เพียงแต่ไม่ขอบคุณสิ่งที่สัตว์โทเท็มทำให้พวกคุณ แต่ยังทำการสังหารสัตว์โทเท็มในอดีต! สัตว์โทเท็มยินดีออกจากอาณาเขตของคุณและละทิ้งการควบคุมที่ดินแดน แต่พวกคุณก็ยังทำร้ายและทำลายพวกมันด้วยการกระทำสกปรกของคุณ! พวกคุณมนุษย์สกปรกจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง แม้จะอาศัยต่อไปอีกพันหรือหมื่นปี!” ยู ชิชิสั่งสาตรณ์ด้วยความโกรธ ฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนได้มอบโอกาสชีวิตที่สองให้เธอ รวมถึงพลังและเลือดสายที่ทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงผีเสื้อ ฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือนเป็นเหมือนแม่ของยู ชิชิที่ดูแลเธอ ยู ชิชิยังได้เรียนรู้เรื่องราวในอดีตจากฟีนิกซ์ผีเสื้อเดือน! ทำไมสัตว์โทเท็มถึงลับซ่อน? เพราะมนุษย์ที่ไม่ซื่อสัตย์พยายามฆ่าพวกมันทั้งหมดเมื่อพวกเขาไม่สามารถควบคุมความอยากและทะเยอทะยานของตนเองได้!? ไม่มีคนเวทมนตร์ใดกล้าพูดถึงสัตว์โทเท็ม ไม่มีมนุษย์คนใดกล้าบอกว่าเป็นพวกเขาที่ฆ่าสัตว์โทเท็มและไล่พวกมันออกจากอาณาเขต แม้พวกเขาเคยคุ้มครองมนุษย์ตลอด “ไม่เคยคิดว่าผู้หญิงผีเสื้ออย่างเธอจะมาพูดพลันใส่ได้ขนาดนี้! ต้องบอกว่า ฉันชื่นชอบมาก ทั้งเธอและสัตว์โทเท็มโง่เหล่านั้นยังไม่เข้าใจว่าสิ่งมีชีวิตตามกฎของป่าเถื่อน ธรรมชาติเป็นกฎเดียวสำหรับพวกมัน ผีเสื้อของเธอไม่รู้อะไรเลยว่าตัวเองอ่อนแอแค่ไหน ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้เดียวคือความตาย! สิ่งมีชีวิตโทเท็มที่คิดว่าตัวเองไม่แพ้เพราะพลังอันอัศจรรย์ของพวกเขา ก็ถูกเวทมนตร์ของเราแย่งชนะเช่นกัน! เราควรขอบคุณบรรพบุรุษของเราที่ประดิษฐ์ธาตุต่าง ๆ มากมาย ทำให้พวกเรา อธิปไตยรุ่นต่อ ๆ มา มีพลังอันมหาศาล! ความจริงคือ หลักการเดียวกันก็ใช้กับมนุษย์เช่นกัน หากคุณสามารถไต่ระดับถึงระดับของคุณสุ๋อู่ได้ คุณก็สามารถตัดสินชะตากรรมของใครสักคนด้วยประโยคเดียว!” ฮาวด์แมนนั่งอ้วนบนสุนัขร่างอาถรรพ์ของเขา หัวเราะให้สนุกกับคำพูดของยู ชิชิ!

React

Discussion