บทที่ 1344 – เมล็ดแห่งความมืด แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “เป็นยังไงบ้าง? ทุกอย่างเรียบร้อยไหม? เจ้าได้ทำอะไรกับวิญญาณแก๊งค์แล้ว? บอกมาเดี๋ยวนี้ถ้าเจ้าเจออะไรเลย” เฝิงโจวหลงถามด้วยความเป็นห่วง โมฟานค่อย ๆ เปิดตาช้า ๆ ตาสีตาลองของเขาเต็มไปด้วยสารสีดำเหมือนมีสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดอัดแน่นอยู่ข้างใน “ไม่เป็นไร, พวกนั้นทำอะไรกับผมไม่ได้เลย, แต่ ‘สารมืด’ นี่แปลกสุด ๆ ต้องการการเสียสละนอกจากพลังงานเมื่อต้องใช้งาน” โมฟานกล่าว “เสียสละ? คือของชั่วหรือ? ถ้าเป็นแบบนั้นต้องละเลยเลย!” เฝิงโจวหลงรีบตอบ “มันต้องการ ‘เศษวิญญาณ’; ไม่ได้ชั่วร้ายจริง ๆ” โมฟานอธิบาย เศษวิญญาณสามารถซื้อได้ เพราะเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับอุปกรณ์ที่ช่วยเร่งอัตราการฝึกของคน อย่างไรก็ตามมีเพียง ‘พ่อมดคนตาย’ เท่านั้นสามารถหลอมอุปกรณ์หายากและราคาแพงอย่างภาชนะเก็บวิญญาณ “ถ้าแค่ต้องการเศษวิญญาณก็ไม่แย่เลยนะ พูดถึงภาชนะเก็บวิญญาณ ฉันมีอันหนึ่งอยู่ ที่นี่นะ ฉันมอบให้เธอได้” เฝิงโจวหลงบอก “ดีแล้ว, ผมมีอยู่แล้วพอใช้ เหมือนเป็นของขวัญดีอยู่แล้ว ฮาฮาฮา!” โมฟานหัวเราะออกมาดัง “เอาล่ะ, เจ้าคือตัวที่ฆ่าเขา, ดังนั้นเจ้ามีสิทธิ์รับของรางวัลก่อน และเจ้าได้ชี้ทางใหม่ให้การวิจัยของเราแล้ว หากผมได้เรียนรู้ความลับของการผสานธาตุต่าง ๆ ผมสัญญาว่าจะแจ้งให้เจอก่อน… ผมมีเรื่องอื่นต้องทำ, แต่เธอสามารถพักที่นี่และทำความคุ้นเคยกับสารมืดได้ มีสนามฝึกกว้างขวางระดับหนึ่งด้านล่างให้ใช้ได้” เฝิงโจวหลงพูด “เรียบร้อย, ขอบคุณ!” —— โมฟานลงไปยังชั้นใต้ดินชั้นที่สี่ พบสนามฝึกกว้างขวาง สร้างจากหินสีขาวแข็งแรงพอทนต่อคาถาขั้นสูง โมฟานไม่ต้องกังวลว่าพลังเวทของเขาจะทำลายถนนบนผิวดิน! แต่โมฟานไม่ได้จะใช้เวททำลาย เขาเพิ่งได้ ‘ราตรีวิบัติ’ มาใหม่ จึงต้องฝึกทำความคุ้นเคยกับมัน คอหลอด ‘ลิตช์แล็ค’ เก็บเศษวิญญาณไว้จำนวนมาก แม้ว่าจะไม่พอสำหรับกลั่น ‘สารวิญญาณ’ แต่พอใช้เป็นการเสียสละได้พอดี! “โอลด์โวล์ฟ, ออกมานี่!” โมฟานฉีดรอยรอยร้าวและเรียก ‘หมาป่าสโนว์วูล์ฟแห่งไหล่ฟลาย’ จากมิติสัตว์ที่ถูกเรียก หมาป่าสโนว์วูล์ฟมองไปรอบ ๆ เห็นรอยยิ้มยั่วเย้าของโมฟานทันที เขารู้ว่าเขาถูกเรียกมาที่นี่เพื่อเป็นถุงมือฝีเท้า! เขายืนอยู่มุมหนึ่งอย่างไม่เต็มใจแล้วเห่าแสดงว่าพร้อมแล้ว “การเสื่อมสลายแห่งความมืด!” โมฟานโบกมือออกออกร่างพลังล่องหนเคลื่อนที่โดยไม่มีร่องรอย หมอกสีดำลึกลับโผล่มาที่จุดที่โมฟานสนใจ แล้วแทรกเข้าไปในร่างของหมาป่าสโนว์วูล์ฟเหมือนปลาหมึกตัวเล็กที่ซ่อนตัวรอคอยสร้างกับดักให้สัตว์ใหญ่กว่า หมาป่าสโนว์วูล์ฟหันกลับเมื่อรู้สึกอะไรบางอย่าง แต่ไม่เห็นอะไรเลย เขาไม่ได้รับรู้เลยว่ามีสารสีดำแทรกเข้าไปในร่างแล้ว! “ล่องหนโดยไม่มีร่องรอย แม้ผู้เสียหายก็ไม่รู้! เยี่ยมไป!” โมฟานพูดกับตัวเอง การเสื่อมสลายแห่งความมืดต่างจาก ‘เงามากลาย’ ที่ยังสามารถตามรอยได้ด้วยใจและการสะท้อนแสง แต่การเสื่อมสลายนี้สามารถปรากฏจากไม่มีที่ไหนก็ได้ เมื่อเมล็ดแห่งความมืดถูกปลูกในร่างเป้าหมาย มันจะโตและแตกออกเองได้ แม้อาจแพร่กระจายไปยังสิ่งรอบข้างโดยยังคงเฝ้าระวังเป้าหมายอยู่… “จำได้ว่า เล็งชิงถูกฆ่าโดยเงาปีศาจที่ออกมาจากร่างของเซียวปิง นั่นหมายความว่าเซียวปิงก็เป็นเหยื่อของการเสื่อมสลายแห่งความมืดด้วย เมล็ดแห่งความมืดถูกปลูกในร่างของเธอ แม้ ‘เบยเจียง’ จะห่างไกล เมล็ดความมืดก็ยังเปลี่ยนเป็นเงาปีศาจได้” โมฟานวิเคราะห์ โมฟานเห็นเมล็ดแห่งความมืดกำลังเติบโตในร่างของหมาป่าสโนว์วูล์ฟ พลังมืดไหลผ่านเลือด กล้ามเนื้อ และกระดูกของมัน เมื่อโมฟานสั่ง ‘ราตรีวิบัติ’ จะสามารถกระตุ้นพลังมืดที่ทำลายเป้าหมายได้! “เรียกบอ-ริก!” โมฟานสั่ง หมาป่าสโนว์วูล์ฟนิ่งอยู่ หัวเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม โดยปกติอาจารย์จะปล่อยคาถาทำลายใส่เขา ทำไมวันนี้เขาถึงสงบเงียบเช่นนี้? เขาเข้าใจอาจารย์ผิดหรือ? หรือเขาไม่ได้เป็นถุงมือฝีเท้าในวันนี้? “อาวว!” หมาป่าสโนว์วูล์ฟกรีดร้องเจ็บปวดทันใด มีบางอย่างแทงเข้าหากลับของมัน ความเจ็บปวดนั้นรุนแรงกว่าปกติหลายเท่า เขาหันกลับมาดูอยากรู้ว่าอะไรกำลังรบกวนเขา! แต่เมื่อหันกลับมามองก็ไม่มีอะไรปรากฏ “อาวว!” ก่อนที่เขาจะตอบสนอง, สิ่งใดสิ่งหนึ่งก็ตีหลังขาเขา หมาป่าสโนว์วูล์ฟทันใดนั้นรู้ว่าพื้นที่ที่ยืนอยู่อันตราย เขาเหยียบขาและพุ่งวิ่งข้ามสนามฝึก เขาหมุนหัวต่อเนื่องเพื่อหาต้นเหตุที่โจมตีเขา เชื่อว่าขณะวิ่งจะทำให้ศัตรูตียาก “อาววว!” แล้วเขาก็รู้สึกเจ็บรุนแรงที่ศีรษะ ความเจ็บทำให้เขาบ้าขึ้น เขาฟันเกล็ดคลายค้าง ไม่ว่าศัตรูจะอยู่ใกล้แค่ไหน เขาต้องต่อสู้ก่อน! “ฮ่าฮ่าฮ่า!” โมฟานหัวเราะจนกรีดเมื่อเห็นความลำบากของหมาป่าสโนว์วูล์ฟ ‘ลิตต์ฟลามบิล’ แอบออกมาด้วย เธอนั่งบนไหล่โมฟานและหัวเราะตาม หมาป่าสโนว์วูล์ฟโฟกัสต่อไป เขาเริ่มเห็นเงาของตนเคลื่อนเข้าสู่จุดอำพราง ความเจ็บมาจากกรงเล็บของเงานั้น! เขาไม่เข้าใจทำไมเงาถึงโจมตีโดยไม่มีสาเหตุ เขาวิ่งต่ออีกครั้ง แต่ข้อสงสัยคือ… สัตว์จะวิ่งเร็วกว่าเงาของตนได้อย่างไร? หมาป่าสโนว์วูล์ฟก็อื้อฉาวเสียอีกกับความเจ็บ “ขั้นตอนการใช้การเสื่อมสลายแห่งความมืดคือ ปลูกเมล็ดแห่งความมืดก่อน แล้วรอให้มันเติบโต จากนั้นเรียก ‘ปีศาจเงา’ จากเมล็ดนั้น คือเงาของเป้าหมายเอง เป้าหมายไม่มีทางหลบหนีการโจมตีของเงาตัวเองเลย” โมฟานสุดท้ายเข้าใจว่าทำไมหัวใจของ เล็งชิง หยุดเต้นเมื่อเธอถูกเฝ้าระวังอย่างเข้มข้น! ถ้าติดอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่รู้ถึงความสามารถนี้ การป้องกันก็เป็นไปไม่ได้!