**บทที่ 1347 - การต่อสู้โหดร้ายบนรถบัส** แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth ชายชราช้า ๆ ยกตัวขึ้นบนรถบัส เขาซ่อนลูกส้มแมนดารินไว้หลังที่นั่ง แล้วปกคลุมด้วยเสื้อเก่า ๆ เหมือนกังวลว่ามีคนจะขโมยส้มเหล่านั้น เขาเดินไปห้องน้ำด้านหลังของรถบัส หลังจากต่อสู้กับความต้องการเป็นเวลานาน เขาตัดสินใจปฏิบัติหน้าที่ ยังเหลือการเดินทางอีกมากกว่าชั่วโมงนึงก่อนจะถึงบ้านลูกชายของเขา “อ้า เหมือนกันเลยที่เราอยู่บนรถบัสนี้นะ โชคดีจริง ๆ!” ชายชราทันทีที่เห็นเฉิงอิงนั่งแถวสุดท้าย ยิ้มเป็นมิตรเหมือนต้องการสนทนากับเธอ “คนสมัยนี้ไม่มีมารยาทแล้ว แทบจะไม่มีใครเหมือนเธอที่พร้อมช่วยเหลือผู้สูงอายุเลย ส้มที่ให้เธอหวานไหม? ฉันปลูกเอง ลูกชายชอบกินตอนยังเด็ก ฉันมักเอามาให้เขาเมื่อไปเยี่ยมในเมือง (ถอนใจ)…เขาเริ่มทำงานในเมืองแล้วกลับบ้านไม่ค่อยมากเลย ตอนนี้เราก็ไม่คุ้นเคยกันเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าฉันเป็นภาระต่อเขาและครอบครัวหรือเปล่า...” เฉิงอิงมองชายชราเงียบ ๆ เธอได้สังเกตแล้วว่าชายชรากำลังมุ่งหน้าไปยังจุดหมายเดียวกับเธอ ชายชราดูเหมือนจะเข้าใจผิด เธอคิดว่าเฉิงอิงยินดีรับฟัง เขาจึงต่อด้วยว่า “ขาไข้อีกแล้ว ไม่สามารถอยู่บนภูเขาและปลูกผลไม้ได้แล้ว แพทย์แนะนำให้ย้ายไปเมืองเพราะที่ภูเขาเย็นจัด แต่นางสะใภ้ดูเหมือนจะไม่ชอบฉันเลย นอกจากนั้นขาเองก็เดินไม่ได้สบายใจ ฉันกลัวว่าจะเป็นภาระให้ลูกชายของฉัน ฉันไม่อยากรบกวนพวกเขาเลย...” “ถ้าจริง ๆ แล้วเป็นภาระ ฉันจะช่วยได้” เฉิงอิงตอบ “จริงหรอ? บอกเลย” ชายชราพูดออกมาด้วยความเร่งรีบ “ถ้าตอนนี้คุณตายแล้วก็ไม่มีปัญหาแล้ว!” เสียงของเฉิงอิงเย็นชาตลอด เธอยกค้างคาวน้ำแข็งที่ปรากฏขึ้นจากไม่มีที่ไหนมาแทงหัวใจของชายชราไร้กำลัง ชายชราไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดในตอนแรก เพียงแต่รู้สึกเย็นเฉียบรอบ ๆ ใจ ไม่มีเลือดไหลออกเพราะถูกแช่แข็งด้วยหิมะ แม้แต่ลมหายใจของเขาก็กลายเป็นควัน เขามองดูผู้หญิงนั้นด้วยความอัศจรรย์ ชายชราคิดว่าเฉิงอิงเป็นผู้หญิงใจดีอ่อนโยน เธอช่วยเขาลงบันไดและเขาให้เธอส้มเป็นของขวัญแห่งความขอบคุณ การพบกันเล็ก ๆ นี้ทำให้เขาผ่อนคลายบ้าง หากคนแปลกหน้าตรงใจเขา ครอบครัวลูกชายคงไม่ถือว่าเขาเป็นภาระ เขาไม่เคยคิดว่าผู้หญิงใจดีจะกลายเป็นผู้สังหารโหดร้ายได้ทันใดนั้น! “ส้มของคุณแย่มาก ฉันเชื่อว่าลูกชายของคุณแค่ชอบมันเพราะไม่อยากทำร้ายอึดอัดของขยะอย่างคุณ!” เฉิงอิงยิ้มร้ายและผลักชายชราออกไป ชายชราจ้องมองเธอ ใบหน้าของลูกชายที่รังเกียจก็ปรากฏในความคิดของเขาก่อนตาย เป็นความจริงหรือ? แย่ขนาดนั้นจริงหรือ? เขาเป็นขยะจริงหรือ? ความเจ็บปวดพุ่งกระจายทั่วร่าง แต่ความเจ็บปวดทางอารมณ์หนักยิ่งกว่าการเจ็บของหัวใจ “อาาา!!!” ผู้โดยสารคนอื่นเห็นเหตุการณ์และกรีดร้องด้วยความกลัว “ช่วยด้วย! เธอเป็นฆาตกร!” คนขับบัสรีบเหยียบเบรกหยุดรถเพื่อผู้โดยสารจะหนีออก แต่เสียงแปลก ๆ ปรากฏในใจของเขา บังคับให้ล็อกประตูและขับต่อไป ผู้โดยสารตกอยู่ในความตกใจอย่างเต็มที่ พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าจะมีฆาตกรไร้หัวใจสองคนบนบัส! “สหภาพบังคับใช้กฎหมายจะไม่มีโอกาสต่อสู้กับเราเลย การฆ่าคนง่ายกว่าแต่การช่วยชีวิตคนหนึ่งยากกว่าถึงสิบเท่า! เราหาได้ว่า สหภาพบังคับใช้กฎหมายอยู่ใกล้ก็จะโผล่มาเพื่อหยุดเรา!” พ่อคุ้มครองยืดยาว สมาชิกของ “วาติกันดำ” ที่ถูกส่งออกเป็นเบาะแสสำคัญที่จะนำสหภาพบังคับใช้กฎหมายไปสู่วาติกันดำ ดังนั้นทุกครั้งที่พ่อคุ้มครองทำหน้าที่ เขาจึงใช้วิธีง่าย ๆ แต่มีประสิทธิภาพนี้เสมอ ฆ่าคน! ฆ่าอย่างอิสระ! ยิ่งคนบริสุทธิ์มาก ยิ่งดี! ถ้าฝูงของสหภาพบังคับใช้กฎหมายอยู่ใกล้ พวกเขาจะเข้าแทรกแซงแน่นอน! ถ้าไม่มี พวกเขาก็อาจถือเป็นความบันเทิงของตนเอง นอกจากนี้จำนวนคนบนโลกมีมากเกินไป แม้ฆ่าเต็มวันก็ไม่มีผลต่อโลก! “ทำต่อไป ไม่ต้องรีบ เราจะทารุณผู้ที่อยู่บนร่องรอยของเรา” พ่อคุ้มครองพูด “ฉันรอคอยวันนี้มานานเกินไป!” เฉิงอิงหัวเราะ เธอมองผู้โดยสารที่ซ่อนตัวและกรีดร้องอยู่มุม — — คู่ปีกสีทองโบยบินบนท้องฟ้าเหนือภูเขา เขาอยู่ด้านหนึ่งของภูเขาเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้โดยสารบนบัสเห็นเขา “บ้าซ่า พวกเขากำลังสังหารผู้โดยสารบนบัส!” เซ่า manyan พูดพลางตะโกน “พวกซาดของวาติกันดำ!” หัวใจของโมฟานลุกโกรธ “ทำอะไรอยู่?” จิ๋ยหยางจากคณะป้องกันหยุดโมฟานทันที “ช่วยชีวิตคนแน่นอน!” โมฟานตอบ “ถ้าเธอออกมาเดี๋ยวนี้ พวกเขาจะรู้ว่าเราติดตามพวกเขา นี่เป็นวิธีที่วาติกันดำใช้เมื่อส่งผู้ต้องสงสัยสำคัญออกไป ถ้าต้องการทำลายผู้มีอิทธิพลของวาติกันดำ เราต้องอึดอัดไว้ การช่วยเหลือเป็นหน้าที่ของผู้บังคับใช้ แต่หน้าที่ของเรา คือจับพวกเขา หากเราทำตามอารมณ์แบบเธอเมื่อเจอวาติกันดำ เราจะไม่มีวันตามรอยพวกเค้าได้!” จิ๋ยหยางจับโมฟานไว้ไม่ให้ทำอะไรโดยอาย จิ๋ยหยางตามลาวาติกันดำมานาน วาติกันดำเคยเล่นเกมกับพวกเขาเสมอ สหภาพบังคับใช้กฎหมายไม่มีความคืบหน้าเลย เพียงนั้นจึงเปลี่ยนวิธีการ คนอย่างพวกเขามีหน้าที่ติดตามวาติกันดำเท่านั้น ไม่ควรเผชิญหน้าหากแม้จะเกิดอะไรขึ้น ต่อสู้กับลัทธิอย่างวาติกันดำ ไม่อาจทำได้ด้วยวิธีปกติ! “แล้วคุณบอกให้ฉันดูพวกเขาตายไปด้วยหรือ?” โมฟานมองจิ๋ยหยาง “ถ้าติดตามบัตรแดงอย่างจริงจัง คุณต้องแบกรับความผิดศีลธรรมเฉินอิงเป็นบัตรน้ำเงิน และผู้ส่งศาลที่ตามเธอเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด เขาเข้าถึงระดับสูงของวาติกันดำได้โดยตรง มีโอกาสเราจะได้รู้จักหัวหน้าผู้ส่งศาล หรือแม้แต่บัตรแดง มีเพียงประมาณสิบสองคนบนบัส มันคุ้มค่าถ้าหยุดเหตุการณ์เช่น “เหตุการณ์ทะเลแดงเมดิเตอเรเนียน” ได้!” จิ๋ยหยางกล่าวอย่างจริงจัง โมฟานอยู่หลังบัส เขาปล่อยลมหายใจลึก เขายืนขึ้นด้วยดาวสีเงินรอบตัว ดาวเหล่านั้นรวมกลายเป็นวงโคจร ดาวโคจรรวมกลายเป็นรูปแบบดาว แล้วต่อเป็นกลุ่มดาว... “ขอโทษ ฉันไม่เห็นด้วยกับคุณ ฉันไม่ใช่นักตามลือนักรบ เหมือนคุณและไม่สนใจภาพรวม เราพบวิธีอื่นได้เสมอ แต่คนที่ตายไปแล้วไม่มีวันกลับมา ฉันไม่อยากแบกรับความผิดตลอดชีวิต!” โมฟานพูด ขณะนั้นจำนวนดาวรอบตัวเขาเพิ่มเป็น 343 ดวง แสงสว่างของดาวถึงขีดสุด ทันใดนั้นดาวระเบิดเป็นชิ้น ๆ หายไปอย่างมหัศจรรย์ ทันใดนั้น โมฟานปรากฏบนหลังคาบัส จิ๋ยหยางมองคนของโมฟานที่ยืนในลมแรง เงียบงันชั่วขณะ ทุกคนมีเลือกของตน ไม่จำเป็นว่าโมฟานทำผิด พ่อคุ้มครองเข้าใจว่าหัวใจของผู้สมัครแข่งสุดยอดของมหาวิทยาลัยโลกเป็นไฟที่ไม่มีขอบเขต “บ้า! ฉันก็ทนไม่ได้แล้ว จะฆ่าแม่งทั้งสองคน!” เซ่า manyan กระโดดลงจากฟ้าและลงหนักบนหลังบัส การชนทำให้รูปร่างหลังคาบัสแตก โมฟานและเซ่า manyan กระโดดเข้าในบัส บัสค่อนข้างใหญ่ มีทางเดินกว้างกว้าง ใจของคนขับกำลังถูกควบคุม บัสยังคงเร่งความเร็วบนทางหลวง ลมแรงพัดเข้ามาผ่านรู ทำให้ของภายในบัสบินกระจาย “ช่วยชีวิตคน” โมฟานบอกเซ่า manyan “เข้าใจแล้ว!” เซ่า manyan มีพลังป้องกันสูง จะปกป้องพลเรือนได้แน่นอน ทันทีเขาใช้ “กำแพงน้ำ” ปกป้องผู้โดยสาร กำแพงทองแยกบัสออกเป็นสองส่วน ป้องกันอันตรายต่อผู้โดยสาร โมฟานมองเห็นผู้โดยสารทั้งหมดอยู่ด้านหน้าบัส เขาเรียกฟ้าผ่ามา ฟ้าผ่ากรีดไปที่จุดที่เซ่า manyan วางกำแพง แบ่งบัสเป็นสองส่วน! ส่วนหลังของบัสเริ่มสูญเสียความเร็ว ส่วนหน้าต่อเนื่องเร่งความเร็วและบุกออก! โมฟานค้างอยู่ในส่วนหลังของบัส ยืนนิ่งใกล้จุดที่บัสถูกตัดครึ่ง จ้องพ่อคุ้มครองและเฉิงอิงอย่างเยือกเย็น รู้สึกโกรธเมื่อเห็นชายชราที่ตาย “คุณไม่ทนได้แม้แค่ฆ่าคนคนเดียว” พ่อคุ้มครองถอนหายใจ “คุณคงเป็นผู้บังคับใช้ใหม่ … มีคนบนบัสสิบห้าคน ถ้าคุณไม่มา จะมีแค่สิบห้าคนตาย แต่ตอนนี้มีสิบเจ็ดคนรวมคุณและคู่หูของคุณด้วย” พ่อคุ้มครองยังคงนั่งอยู่ในขณะที่ส่วนหลังของบัสสั่นแรง “ผู้ส่งศาล ไม่ใช่ผู้บังคับใช้ เขาคือโมฟาน!” เฉิงอิงบ่งชี้โมฟานทันที เฉิงอิงประหลาดใจที่รู้ว่าเธอถูกตามล่า นั่นหมายถึงเธอฆ่าซู๋ชิงชิงโดยเปล่าประโยชน์ ตัวตนของเธอถูกเปิดเผย! “โมฟาน? โอ จำได้แล้ว คุณคือคนที่ทำให้ซาลานเจ็บปวด! ฉันเชื่อว่าพวกเขาเรียกคุณว่าผู้สมัครแข่งสุดยอดของมหาวิทยาลัยโลก… ปรากฏว่าประธานผู้ส่งศาลไม่ได้โกหกฉัน นี่เป็นงานที่น่าสนใจจริง ๆ!” พ่อคุ้มครองลุกขึ้นยืนแล้วมองโมฟานอย่างใกล้ชิด.