Chapter 1198 การกรรโชกทรัพย์ ชายชราจ้องมองไปยังผู้นำตระกูลเทคิก "เจ้าเรียกข้ามาเพื่อเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ?" เขากำลังโกรธจัดจนร่างกายสั่นสะท้าน เกรย์แข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากนัก "ทำไมถึงมาโทษข้าล่ะ? เจ้าเองไม่ใช่หรือที่บอกข้าว่าสู้กับมันได้ไม่เป็นไร" ผู้นำตระกูลเทคิกพ่นลมหายใจออกมาอย่างเดือดดาลไม่แพ้กัน จากการระเบิดเมื่อไม่กี่นาทีก่อน คนของตระกูลเทคิกกว่าครึ่งถูกกวาดล้างจนสิ้น ต่อให้เขาจะยื่นมือเข้าช่วย แต่นั่นก็คือทั้งหมดที่เขาทำได้ หากไม่ใช่เพราะความโลภและการตัดสินใจที่ผิดพลาดของชายชรา พวกเขาคงไม่คิดจะปะทะกับเกรย์ อย่างมากที่สุดพวกเขาก็คงหาวิธีเจรจาแล้วถอยออกไป แต่เพราะชายชราเป็นคนบอกว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่า ซึ่งนั่นทำให้เขามีความมั่นใจที่จะต่อสู้ มาตอนนี้ ชายชรากลับจะมาโยนความผิดให้เขาอย่างนั้นหรือ? เขารู้สึกโกรธจนแทบคลั่ง "จัดการเรื่องนี้ให้จบ ยอมรับข้อเสนอของมัน แล้วปล่อยให้พวกเราไปเสียที" ชายชราไม่อยากตายที่นี่ เขาสาหัสจากแรงระเบิดเมื่อครู่มากพอแล้ว จึงไม่กล้าที่จะเสี่ยงสู้กับเกรย์อีก โดยเฉพาะเมื่อลูกแก้วลูกนั้นยังคงลอยวนอยู่เหนือฝ่ามือของอีกฝ่าย ผู้นำตระกูลเทคิกครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปหาเกรย์ "ข้าเสนอให้มากขนาดนั้นไม่ได้หรอก หินเคออสเกรดสูงห้าร้อยก้อนคือสิ่งที่ข้าพอจะเค้นออกมาได้มากที่สุดในตอนนี้" สีหน้าของเกรย์ปรากฏความสับสน เขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร "เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร?" เขาอดไม่ได้ที่จะถามออกมา "ข้าเต็มใจจะจ่ายค่าชดเชยให้ แต่ข้าทำได้แค่นี้จริงๆ คลังสมบัติของตระกูลข้าถูกปล้นไปหมดแล้ว ข้าคงต้องไปหยิบยืมจากคนในเมืองและสหายของข้าท่านนี้ถึงจะหาเงินจำนวนนี้มาได้" ผู้นำตระกูลเทคิกอธิบาย "อ้อ เรื่องนั้นเหรอ?" เกรย์ถามพร้อมท่าทีที่เพิ่งนึกออก ผู้นำตระกูลเทคิกพยักหน้า หวังว่าเกรย์จะยอมตกลง "ข้าไม่สนใจเรื่องนั้นแล้วล่ะ เจ้าพยายามจะฆ่าข้า เจ้าคงไม่คิดหรอกนะว่านั่นจะเพียงพอสำหรับการชดเชยข้า?" เกรย์ตอบกลับอย่างเย็นชา ผู้นำตระกูลเทคิกรู้สึกเหมือนจะเป็นลมเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาค่อนข้างมั่นใจว่าหากเป็นตอนที่อยู่ในโถงทางเดิน เกรย์น่าจะยอมรับข้อเสนอนี้ แม้จะไม่แน่ใจเต็มร้อยแต่เขาก็คิดว่าคงได้ผลเมื่อสหายของเขาปรากฏตัว แต่แทนที่จะเจรจา เขากลับเลือกโจมตีเกรย์ และเพิ่งจะมาตัดสินใจยื่นข้อเสนอนี้ก็ต่อเมื่อเห็นว่าเกรย์เป็นฝ่ายที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น ในขณะที่เขากำลังคิดฟุ้งซ่าน เขาก็ได้ยินเสียงของเกรย์ดังขึ้น "ถ้าเจ้าเสนอแบบนี้ตั้งแต่แรก ข้าคงยอมตกลงไปแล้ว นับว่าเป็นเรื่องดีที่เจ้าเต็มใจจะมอบของที่ดีกว่าให้ข้า" เกรย์ถอนหายใจราวกับว่าผู้นำตระกูลเทคิกกำลังมอบของล้ำค่าให้เขาด้วยความเต็มใจ ชายชรามองดูเกรย์และผู้นำตระกูลเทคิกด้วยสีหน้าจริงจัง "เจ้าหนุ่ม เจ้าต้องการอะไรกันแน่?" "ผลไม้เคออสสามผล แล้วก็ข้าต้องการ..." เกรย์เริ่มไล่ชื่อสิ่งของที่เขาต้องการ และทั้งชายชรากับผู้นำตระกูลเทคิกต่างก็รู้สึกราวกับว่าพวกเขากำลังจะเสียสติ สิ่งที่เกรย์เอ่ยชื่อออกมาล้วนเป็นของที่พวกเขาปรารถนา ต่อให้ต้องฆ่าคนใกล้ชิดเพื่อให้ได้มันมาพวกเขาก็ยอม แต่เกรย์กลับพูดถึงพวกมันราวกับเป็นเพียงสิ่งของทั่วไป ความจริงแล้ว เกรย์มีความรู้เรื่องสิ่งของที่เขาเอ่ยชื่ออยู่น้อยมาก แต่หลังจากเข้าสู่โถงทางเดินจากลานประลอง เขาก็ได้รับรู้ถึงสมบัติมากมายที่มีอยู่เฉพาะในโลกใบนี้ การที่ระดับเอเลเมนทัลโซเวอเรน (Elemental Sovereign) จะครอบครองสิ่งของที่เกรย์ต้องการนั้นถือว่ายากลำบากมากแล้ว ไม่ต้องพูดถึงระดับเอเลเมนทัลเวเนอเรเบิล (Elemental Venerable) เลย "ต่อให้เราพยายามจนตาย ก็ไม่มีทางหาของที่เจ้าว่ามาได้ครบหรอก แม้แต่ครึ่งหนึ่งก็ยังไม่มี" ผู้นำตระกูลเทคิกกล่าวด้วยใบหน้าเศร้าหมอง "อ้าว ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าพวกมันล้ำค่าขนาดนั้น ข้าหามาได้ตั้งสองสามอย่างหลังจากอยู่ที่นี่ไม่กี่เดือน นึกว่าพวกเจ้าจะมีเยอะกว่านี้เสียอีก ก็เล่นอยู่ที่นี่มาเป็นร้อยปีแล้วนี่นา" เกรย์หยิบผลไม้ลูกหนึ่งออกมา และนั่นทำให้ดวงตาของชายชราและผู้นำตระกูลเทคิกเบิกกว้าง 'คนที่ถูกสวรรค์โปรดปรานนั้นโชคดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ?' นั่นคือคำถามที่อยู่ในใจของพวกเขา หากเกรย์รู้ว่าพวกเขาคิดว่าเขาเป็นคนที่ถูกสวรรค์โปรดปราน คำตอบเดียวของเขาก็คงจะเป็น... 'รอให้พวกเจ้าได้เจอกับเคลาส์ก่อนเถอะ' "ฟังนะ ข้าให้ได้แค่บางอย่าง แต่นั่นคือทั้งหมดที่ข้ามี" ชายชรากล่าว เมื่อเห็นสายตาของเกรย์ที่มองมายังชายชรา ผู้นำตระกูลเทคิกก็รีบกล่าวอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ "ข้าเองก็คงเสนอให้ได้บ้างเหมือนกัน แต่ข้าถูกปล้นไปหมดแล้ว" "งั้นให้ข้าดูของพวกนั้นก่อน" เกรย์พูดกับชายชรา แล้วหันไปหาผู้นำตระกูลเทคิก "ส่วนเจ้า ก็น่าเสียดายที่ถูกปล้นไป ครั้งหน้าก็หัดดูแลทรัพย์สินให้ดีๆ หน่อยล่ะ" ผู้นำตระกูลเทคิกรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย เขารู้สึกว่าเกรย์คงจะปล่อยเขาไปเพราะได้ปล้นเขาจนเกลี้ยงแล้ว แต่เมื่อได้ยินประโยคหลังของเกรย์ หัวใจของเขาก็แทบจะหยุดเต้น "แล้วทีนี้เจ้าจะเอาอะไรมาเสนอ? ในเมื่อของถูกปล้นไปจนหมดตัวแบบนั้น" ชายชราไม่ได้สนใจผู้นำตระกูลเทคิก เขาอยากจะฆ่าอีกฝ่ายทิ้งอยู่รอมร่อ ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจว่าเกรย์จะอยากฆ่าคนผู้นั้นหรือไม่ เขาหยิบสิ่งของบางอย่างออกมา ซึ่งนั่นเป็นของที่เกรย์ต้องการจริงๆ มีบางชิ้นที่เกรย์เคยเห็นแค่ในโถงทางเดินตอนอยู่ที่ลานประลอง แต่ชายชรากลับมีพวกมันไว้ในครอบครอง เกรย์รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า มีไอเทมชิ้นหนึ่งในนั้นที่จะเป็นประโยชน์ต่อเคลาส์มาก และเขาต้องการจะนำมันกลับไปทันทีที่ออกจากที่นี่ ไม่ใช่แค่เคลาส์ แม้แต่เรย์โนลด์สเองก็ยังมีบางอย่างที่ช่วยให้เอเลเมนทัลวอร์ริเออร์ของเขาพัฒนาความแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างก้าวกระโดด เกรย์รับของเหล่านั้นมาโดยไม่ลังเล และมองชายชราด้วยรอยยิ้มที่ทำให้รู้สึกวางใจ "เจ้าไปได้แล้ว" ดวงตาของชายชราเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาไม่รอช้าและจากไปโดยไม่หันกลับไปสนใจสหายของตนที่ยังคงตกอยู่ในกำมือของเกรย์เลยแม้แต่น้อย