บทที่ 1219 ความกลัวต่อสิ่งที่มองไม่เห็น "เกิดอะไรขึ้นน่ะ?" ใครบางคนในระดับเจ็ดเอ่ยถามด้วยความหวาดกลัว พวกเขาไม่เห็นจุดจบของชายที่ถูกซัดกระเด็นไป ร่างนั้นหายวับไปในอากาศราวกับว่าไม่เคยมีตัวตนอยู่ตรงนั้นมาก่อน แม้แต่เกรย์ยังมองดูด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เขาไม่สัมผัสได้ถึงการใช้ธาตุอวกาศเลยสักนิด จึงรู้สึกตกใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น "ไม่ว่าไอ้สิ่งนี้คืออะไร แต่มันไม่ได้ใช้ธาตุอวกาศ และเราก็มองไม่เห็นมันด้วย แล้วเราจะต่อสู้กับมันได้ยังไง?" คนในระดับเก้าถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อไม่กี่นาทีก่อนพวกเขายังฉลองกันอยู่เลยที่ไม่มีใครบาดเจ็บหรือเสียชีวิตระหว่างการต่อสู้ แต่ตอนนี้ เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียว หนึ่งในพวกเขาก็ถูกสังหาร มันเป็นความรู้สึกที่น่าสะพรึงกลัว ความกลัวต่อสิ่งที่มองไม่เห็นเป็นสิ่งที่กัดกินทุกคน ไม่เว้นแม้แต่เกรย์และชายในชุดคลุมสีทอง "เราจะสู้กับมันยังไง?" อีกคนถามด้วยท่าทางตื่นตระหนก "ใจเย็นก่อน เราควรเกาะกลุ่มกันไว้ สร้างคลื่นพลังงานล้อมรอบตัวพวกคุณไว้ เพื่อที่จะได้สัมผัสถึงสิ่งที่เข้ามาใกล้" ชายในชุดคลุมสีทองเสนอแนะ เกรย์ไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่เขากลับใช้สนามพลังแรงโน้มถ่วงแทน เขาครอบคลุมกลุ่มคนทั้งสี่ที่อยู่ต่ำกว่าระดับผู้บรรลุธาตุขั้นสูงเอาไว้ สนามพลังแรงโน้มถ่วงของเขานั้นเหนือกว่าพลังงานที่คนเหล่านี้ใช้เสียอีก ด้วยเหตุนี้ ทันทีที่ตัวตนลึกลับนั้นเข้ามาใกล้ มันจะถูกฉุดกระชากลงสู่พื้นด้วยการเปลี่ยนแปลงของแรงโน้มถ่วงในพื้นที่นั้นทันที เกรย์ตั้งสติและกวาดสายตามองไปรอบๆ "คิกคิกคิก พวกเจ้านี่ตลกชะมัด คิดว่านั่นจะหยุดข้าได้งั้นรึ?" เสียงนั้นดังก้องอยู่ในหูของพวกเขาอีกครั้ง มันกังวานมาจากทุกทิศทาง เกรย์มีสีหน้าสงบนิ่ง แม้แต่ชายในชุดคลุมสีทองก็ยังรักษาท่าทีที่เยือกเย็น เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกออกมา นอกเหนือจากสามคนที่กำลังแตกตื่น คนที่เหลือต่างสงบสติอารมณ์และพยายามตรวจสอบให้แน่ใจว่าตนเองจะไม่ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว จู่ๆ ใครบางคนก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวและโจมตีไปยังจุดหนึ่ง ปัง! การโจมตีพุ่งเข้าใส่อากาศธาตุเพราะไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นเลย ชายคนนั้นมองไปรอบๆ แล้วกล่าวว่า "ข้าสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่คืบคลานเข้ามาในพื้นที่ของข้า" คนอื่นๆ พยักหน้าโดยไม่ได้พูดอะไร พวกเขาทุกคนต่างจดจ่อ เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เป็นเป้าหมายของการโจมตีเสียเองเพราะวอกแวก หนึ่งในชายหนุ่มจากตระกูลดอว์สันก้าวไปข้างหน้าแล้วลงมือโจมตี คราวนี้มีการสวนกลับมา เขาสามารถป้องกันการโจมตีนั้นได้ทันเพราะเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี "ฉลาดนักนะ แต่ข้าก็จะยังคงจัดการพวกเจ้าไปทีละคนอยู่ดี" เสียงนั้นกล่าวโดยไม่มีร่องรอยของความโกรธ "หึ! แกก็แค่ธรรมดา ไม่แปลกใจเลยที่ต้องซ่อนตัวอยู่แบบนี้ ข้าฆ่าแกได้ในการต่อสู้ตัวต่อตัวแน่" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ จากการสวนกลับของตัวตนลึกลับนั้น ทำให้พวกเขาสามารถประเมินความแข็งแกร่งของมันได้ แม้จะไม่สามารถฟันธงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ความแข็งแกร่งของมันน่าจะอยู่ในช่วงระดับแปดของระดับผู้บรรลุธาตุขั้นสูง เป็นไปได้เช่นกันว่ามันอาจใช้การโจมตีนั้นเพื่อลวงพวกเขา และแท้จริงแล้วมันอาจแข็งแกร่งพอๆ กับชายในชุดคลุมสีทอง ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง มันก็คงสามารถกำจัดชายหนุ่มคนนี้ได้หากเอาจริง การสังหารผู้บรรลุธาตุขั้นสูงระดับแปดในขณะที่ตนเองอยู่ในระดับจุดสูงสุดของผู้บรรลุธาตุนั้นเป็นไปได้มาก หรือแม้กระทั่งการสังหารในชั่วพริบตา แต่นั่นขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาสามารถทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่ทันระวังตัวได้หรือไม่ หากผู้บรรลุธาตุขั้นสูงระดับแปดเตรียมตัวมาพร้อม พวกเขาก็สามารถตอบโต้ได้ มีเพียงผู้ที่อยู่ในระดับเก้าเท่านั้นที่มีโอกาสรอดชีวิตจากการปะทะกับผู้บรรลุธาตุระดับจุดสูงสุด อย่างไรก็ตาม ด้วยจำนวนคนที่อยู่ ณ ที่นี้ การจะสังหารผู้บรรลุธาตุขั้นสูงระดับเจ็ดนั้นถือเป็นเรื่องยากมากสำหรับผู้บรรลุธาตุระดับจุดสูงสุดด้วยซ้ำ กลุ่มคนไม่ได้ขยับออกจากตำแหน่งเดิม พวกเขาทั้งหมดกืนตัวนิ่ง รอที่จะโจมตีเมื่อใดก็ตามที่ตัวตนนั้นเข้ามาใกล้ เปรี้ยง! เสียงบางอย่างปะทะเข้ากับพื้นดังสนั่นไปทั่วบริเวณ ทุกคนหันไปมองยังตำแหน่งของเกรย์ พวกเขาเห็นฝุ่นละอองฟุ้งกระจายขึ้นมาอย่างชัดเจนหลังจากร่างนั้นถูกอัดลงกับพื้น ร่างนั้นไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมีสนามพลังแรงโน้มถ่วงล้อมรอบตัวเกรย์อยู่ ทันทีที่มันพยายามจะเข้าถึงหนึ่งในสี่คนที่มีระดับพลังเป็นเซจ มันก็ถูกแรงโน้มถ่วงที่เปลี่ยนไปฉับพลันเล่นงานจนกระแทกเข้ากับพื้น เกรย์และชายในชุดคลุมสีทองโจมตีไปยังจุดนั้นทันทีที่ได้ยินเสียง พวกเขาโจมตีภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีหลังจากที่เสียงดังขึ้น เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังแว่วขึ้นมาในอากาศ ก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว สถานที่แห่งนั้นกลับคืนสู่ความเงียบงันอีกครั้ง เวลาผ่านไปหลายนาทีโดยไม่มีใครส่งเสียงใดๆ กลุ่มคนยังไม่ก้าวเดินต่อ คนหนึ่งถามขึ้นว่า "พวกคุณคิดว่ามันตายหรือยัง?" "ไม่มีทางที่พวกเราจะมั่นใจได้" ชายในชุดคลุมสีทองกล่าว "แต่เราจะยืนอยู่ตรงนี้ต่อไปไม่ได้ ไปกันต่อเถอะ จงรักษาพลังงานของพวกคุณเอาไว้ เพื่อความปลอดภัยที่มากขึ้น" กลุ่มคนพยักหน้าและเดินหน้าต่อ ชายในชุดคลุมสีทองเดินเข้ามาใกล้เกรย์ เขาอยากรู้ว่าเกรย์ใช้วิธีใด และเมื่อเดินเข้ามาในเขตนั้น เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของตนจมฮวบลงไปเองตามแรงโน้มถ่วง เขาตอบสนองอย่างรวดเร็วและรีบออกจากพื้นที่นั้นก่อนจะเหลือบมองเกรย์ เกรย์ยิ่งลึกลับขึ้นทุกที ในบรรดาคนทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ เกรย์เป็นคนที่เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับระดับพลังที่แท้จริง เขาไม่สามารถมองทะลุตัวตนของเกรย์ได้ ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกกังวลเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่มีความคิดว่าเกรย์จะเกี่ยวข้องกับเรื่องราวร้ายๆ ในที่แห่งนี้ ในเมื่อเกรย์ช่วยปกป้องลูกๆ ของเขา เขาก็ไม่ได้ติดใจอะไร หากไม่ใช่เพราะเกรย์ เด็กๆ ทั้งสามคนคงตายไปก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนองเสียอีก ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว