บทที่ 3046: การสังหารอันง่ายดาย “เปรี้ยง!” เลือดสาดกระจายไปทั่วจากร่างของนายกรัฐมนตรีที่ถูกบดขยี้จนแหลกเหลว “อ๊าก!” เขาแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทรมานและความเสียใจ ต้องจำไว้ว่าเขาคือเต่ายอดมนุษย์ผู้บรรลุเต๋า บำเพ็ญตบะจนไร้ที่ติและกระดองของเขานั้นแทบจะทำลายไม่ได้ สามารถต้านทานการโจมตีจากอาวุธระดับบรรพชนได้หลายครั้ง น่าเสียดายที่แรงกระทืบของหลี่ชีเย่ยังคงทำลายการป้องกันที่แข็งแกร่งนี้ลงได้อย่างง่ายดายด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทาน ถึงจุดนี้ นายกรัฐมนตรีก็ไม่เหลืออะไรนอกจากเศษเนื้อกองหนึ่ง จิตวิญญาณที่แท้จริงของเขาสลายกลายเป็นควัน “ตู้ม!” จากนั้นหลี่ชีเย่ก็สวนกลับเทคนิคกระบี่หนักด้วยหมัดที่ทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง วิถีกระบี่ไร้พ่ายเริ่มพังทลายลงแม้จะแบกรับน้ำหนักของดวงดาวนับล้านเอาไว้ เทพกระบี่ถูกซัดจนกระเด็นลอยละลิ่ว อาเจียนเป็นเลือดและอาบไปด้วยสีแดงฉานทั่วร่าง “ไสหัวไป!” หลี่ชีเย่เตะแนวตั้งที่ทำลายล้างได้ถึงระดับดาราจักร “ตู้ม!” ทวีปขนาดมหึมาถูกแบ่งแยกออกเป็นสองซีกจากผลของการโจมตีนั้น “พลั่ก!” เลือดพุ่งกระฉูดราวกับน้ำพุเมื่อร่างของเสินกู่จ้านถูกฟาดฟันจนแตกกระจาย ชิ้นส่วนเล็กๆ ปลิวว่อนไปทั่ว “เจ้าด้วย!” เสียงระเบิดดังกึกก้องจนทุกคนต้องเจ็บแก้วหู เมื่อหลี่ชีเย่ตบฝ่ามือลงบนกระบี่ทองคำของยอดหญิงผู้นี้โดยตรง “ตู้ม!” ทะเลกระบี่ส่งกฎเกณฑ์จำนวนนับไม่ถ้วนออกมาในรูปแบบของฝ่ามือเพื่อสกัดกั้นการโจมตีที่พุ่งเข้ามา “พลังของปรมาจารย์ผู้เรืองรอง!” ผู้เชี่ยวชาญหลายคนตะโกนด้วยความหวาดกลัวหลังจากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้ ทว่านั่นยังไม่เพียงพอที่จะหยุดหลี่ชีเย่ เขาขมวดคิ้วและเพิ่มแรงกดดันลงไปในฝ่ามือ ฝังกลบกฎเกณฑ์ทั้งหมดในชั่วพริบตา “อ๊าก!” ยอดหญิงจะต้านทานแรงกดขี่ของเขาเพียงลำพังได้อย่างไร? ร่างของนางกลายเป็นละอองเลือดในทันที “เคร้ง!” กระบี่ทองคำเปล่งประกายเจิดจ้าจนตาพร่าล้อมรอบละอองเลือดนั้น ก่อนจะแทงทะลุผ่านมิติและหลบหนีไปสู่อีกมิติหนึ่ง หลี่ชีเย่เฝ้ามองเหตุการณ์นั้นโดยไม่คิดจะไล่ตาม “ไม่มีสักคนที่รู้วิธีการต่อสู้เลยหรือไง” เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างสงบนิ่ง ขณะที่ชุดคลุมพลิ้วไหวไปตามสายลม โลกทั้งใบตกอยู่ในความเงียบงัน ผู้คนสูญเสียความกล้าแม้แต่จะหายใจแรง ผู้เชี่ยวชาญสี่คนพ่ายแพ้ในพริบตา นายกรัฐมนลายกลายเป็นเศษเนื้อและตายทันที เสินกู่จ้านและเทพกึ่งกระบี่ถูกทำลายทั้งร่างกายและอาวุธ ส่วนยอดหญิงกระบี่บินกลายเป็นเลือด แต่ยังโชคดีที่ได้รับความช่วยเหลือจากกระบี่บรรพชนของนาง ในกระบวนการทั้งหมดนี้ หลี่ชีเย่ไม่ได้ใช้สิ่งใดมากไปกว่าการเคลื่อนไหวทางกายภาพเท่านั้น ทุกคนสั่นสะท้านขณะได้กลิ่นคาวเลือด เสียงฟันกระทบกันดังก้องไปทั่ว บางคนทรุดตัวลงไปกองกับพื้นเพราะเป็นอัมพาตด้วยความหวาดกลัว คู่ต่อสู้ทั้งสี่คนที่พ่ายแพ้นั้นต่างถือว่าเป็นผู้ไร้พ่าย หลายคนมองว่าระดับบำเพ็ญตบะของพวกเขาคือเป้าหมายสูงสุดในชีวิต น่าเสียดายที่คนส่วนใหญ่ไม่มีวันไปถึงระดับนั้นได้ แต่บัดนี้ ทั้งสี่คนกลับไม่อาจหยุดการโจมตีแม้แต่กระบวนท่าเดียวของหลี่ชีเย่ได้—ตายหนึ่ง บาดเจ็บสาหัสสาม คำพูดเปรยๆ ของเขายังคงดังก้องอยู่ในใจของพวกเขา แม้ตอนนี้เขาจะไม่ได้ปลดปล่อยกลิ่นอายใดๆ ออกมาเลย แต่เขากลับดูเหมือนผู้ปกครองโลก ทุกคนรอบข้างเป็นเพียงมดปลวกเท่านั้น ก่อนหน้านี้เขาเคยเรียกพวกเขาว่ามดปลวก แต่คนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยและคิดว่าคำพูดนั้นเป็นเพียงความหยิ่งผยองของเขา ในตอนนี้ อากาศในบริเวณนี้กลับหายใจได้อย่างยากลำบากราวกับระดับออกซิเจนต่ำลง หรือมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบคอพวกเขาอยู่ ในขณะเดียวกัน ผู้รอดชีวิตที่โชกไปด้วยเลือดต่างซีดเผือด ไม่ใช่แค่เพราะเสียเลือดมาก แต่เป็นเพราะความหวาดกลัว พวกเขาตระหนักได้ว่าได้ไปยุ่งกับคนผิดซึ่งเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว น่าเสียดายที่ความเสียใจไม่มีทางเยียวยาได้ “หนีเร็ว!” เทพกระบี่และเสินกู่จ้านสบตากันแล้วตัดสินใจหลบหนี ผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงปกติมักจะห่วงชื่อเสียงของตน แต่ในวินาทีนี้ มันเป็นช่วงเวลาสำคัญระหว่างความเป็นกับความตาย ชื่อเสียงและเกียรติยศไม่ได้มีความหมายอีกต่อไป การเอาชีวิตรอดต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด “สายไปเสียแล้ว” หลี่ชีเย่ยิ้มก่อนจะวูบหายไป ทั้งสองใช้กำลังทั้งหมดที่มีเพื่อวิ่งหนี แต่นั่นยังไม่เพียงพอ ในวินาทีต่อมาเขาก็ไปยืนดักหน้าพวกเขาไว้เรียบร้อยแล้ว ความจริงอันน่าสยดสยองอีกประการหนึ่งคือ เขาเร็วกว่าพวกเขามาก การหนีนั้นเป็นไปไม่ได้เลย “จัดการมัน!” ทั้งสองคำรามอย่างคลุ้มคลั่ง ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องต่อสู้ เทพกระบี่กลายร่างเป็นกระบี่เล่มยักษ์ที่ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ ใหญ่โตพอที่จะแบกรับผืนฟ้าเอาไว้ เสินกู่จ้านได้รับพรและปกป้องโดยเหล่าทวยเทพและปราชญ์ พลังของเขาพุ่งขึ้นไปอีกระดับ “โง่เขลา” หลี่ชีเย่ยิ้มและใช้ฝ่ามือปกคลุมท้องฟ้าทั้งหมด “ครืน!” โลกสั่นสะเทือน ภูเขาพังทลาย สายน้ำในแม่น้ำระเหยกลายเป็นไอ “เปรี้ยง!” ทั้งกระบี่มหึมาและสถานะเสริมพลังของเสินกู่จ้านเริ่มสลายลงภายใต้ฝ่ามือของเขา “ตูม!” สองผู้บาดเจ็บสาหัสได้รับความเสียหายอย่างหนัก เลือดสาดกระเซ็นเมื่อเนื้อหนังของพวกเขาแหลกเป็นผง “หยุดนะ!” เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวแทรกกลางการต่อสู้ด้วยพลังมหาศาลที่คุกคามได้แม้กระทั่งเทพเจ้า “เคร้ง!” ดาบที่หมุนวนปรากฏขึ้นจากขอบฟ้าไกล มันปรากฏขึ้นอีกครั้งเหนือหัวหลี่ชีเย่ในทันทีและฟาดฟันลงมาด้วยแรงทั้งหมด ดวงดาวที่อ่อนนุ่มราวกับเต้าหู้ถูกทำลายลงในกระบวนท่าเดียว พลังดาบตกลงมาดั่งห่าฝนและพร้อมจะฉีกกระชากเป้าหมายใดก็ตามให้สูญสิ้น “เทพสงครามเผ่าโลหะ!” ใครบางคนจำเสียงนั้นได้ทันที “อมิตาพุทธ!” จากนั้นร่างจำลองสีทองของพระพุทธเจ้าก็ปรากฏขึ้นเบื้องบนเช่นกัน เสียงสวดจบลงด้วยร่างจำลองนั้นที่ประสานฝ่ามือพุทธะพุ่งลงมายังศีรษะของเขา “พระพุทธเจ้าผู้เรืองรอง!” ผู้ชมอีกคนตะโกนขึ้น เทพสงครามเผ่าโลหะและพระพุทธเจ้าผู้เรืองรองลงมือทั้งที่อยู่ห่างไกลออกไป การโจมตีข้ามมิติเหล่านี้ยังคงน่าเกรงขามเช่นเคย “หึ” หลี่ชีเย่ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง เขาสะบัดมือตอบโต้—เป็นการแสดงให้เห็นถึงอำนาจเหนือทุกสรรพสิ่งอีกครั้ง