Chapter 3089: Still Invincible กระบี่ไร้ลักษณ์ทำลายวิถีเต๋ามากมายนับไม่ถ้วน “ฉึก!” ทุกคนสัมผัสได้ถึงการทะลุทะลวงผ่านร่างของบรรพชนอัคคีแม้กระบี่เล่มนั้นจะไร้ตัวตน แต่มันกลับตรึงร่างเขาไว้กับที่ ชิ้นส่วนเกราะฟีนิกซ์แตกละเอียดพร้อมกับหยาดเลือดที่ซึมออกมา กระบวนการนี้เกิดขึ้นอย่างเชื่องช้าจนผู้ชมสามารถมองเห็นได้ชัดเจนทุกกระบวนท่า จงลองจินตนาการดู การทำร้ายบุคคลระดับนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้นเขายังสวมชุดเกราะฟีนิกซ์ที่ไม่มีวันแตกสลาย ต่อให้เป็นกระบี่ระดับเดียวกับเกราะก็ยังยากที่จะสร้างบาดแผลให้เขาได้ กระนั้น การแทงครั้งนี้กลับทำสำเร็จ มันแสดงให้เห็นถึงพลังและความแม่นยำที่ยอดเยี่ยม ซึ่งพุ่งเข้าจุดอ่อนของบรรพชนผู้นี้อย่างจัง ร่างของเขาเริ่มเอนถอยหลัง หากไม่ใช่เพราะการกักขังเวลาโดยดวงจันทร์เทพเจ้า เขาคงจะถูกซัดกระเด็นไปไกลแล้ว “เคร้ง!” บรรพชนดาบเหวี่ยงคมดาบลงมาในช่วงจังหวะนี้เช่นกัน คมดาบส่องประกายเจิดจ้าและปลดปล่อยแสงที่ลี้ลับที่สุดในโลกหล้า ราวกับการระเบิดออกของดวงดาวนับล้านดวง แรงระเบิดนั้นกลายเป็นคมดาบที่เฉือนผ่านมิติ ตัดแยกแม้กระทั่งความโกลาหลแห่งปฐมกาล ทุกสรรพสิ่งถูกแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นหยินและหยาง เหตุและผล... เนื้อและกระดูกถูกแยกออกจากกันราวกับเป็นผลงานของนักเชือดชั้นครู ผู้คนสัมผัสได้ถึงเนื้อหนังที่ถูกเลาะออกจากกระดูกอย่างหมดจด “ฉึก!” มันฟันเข้าที่หัวไหล่ของบรรพชนอัคคี เปลวเพลิงชั่วร้ายบนเกราะฟีนิกซ์โหมกระหน่ำ ตัวเกราะเองก็เปล่งรัศมีเจิดจ้าพร้อมกับกฎเกณฑ์เพื่อต้านทานการโจมตี ทว่านั่นยังไม่เพียงพอ คมดาบยังคงสัมผัสเข้าเนื้อได้เต็มแรง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในพริบตา เร็วกว่าสายฟ้าฟาดถึงล้านเท่า เริ่มจากการจู่โจมด้วยกรงเล็บฟีนิกซ์ การแทงของนักกระบี่ การผนึกของบรรพบุรุษจันทร์เทพเจ้า จบลงด้วยการฟาดฟันของบรรพชนดาบ ทั้งสี่แทบจะเคลื่อนไหวพร้อมกัน ไม่มีใครก่อนหรือหลัง ในฝั่งของกลุ่มสามผู้ยิ่งใหญ่ พวกเขาบรรลุข้อตกลงกันทันทีที่บรรพบุรุษจันทร์เทพเจ้าสร้างอาณาเขตกักขังเวลา ทั้งสามเลือกใช้วิชาที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดเพื่อจัดการกับบรรพชนอัคคี ผู้ชมที่ตื่นตะลึงต่างมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดชัดเจน ไม่มีใครสามารถหยุดการโจมตีสังหารจากบรรพบุรุษทั้งสามได้ การที่บรรพชนอัคคียังคงรอดชีวิตมาได้ ยิ่งเป็นการตอกย้ำถึงความยิ่งใหญ่ของเขา มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้เช่นนี้ “ตูม!” โลกแทบจะระเบิดออกหลังจากนั้น แสงศักดิ์สิทธิ์จากดวงจันทร์ระเบิดออกจนเวลาเริ่มปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์สึนามิ ผู้ชมต่างตาพร่าม่ายจากแรงระเบิด ตามมาด้วยความมืดมิดจนมองไม่เห็นสิ่งใด เมื่อพวกเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็ได้เห็นทั้งสามถูกซัดกระเด็นออกไป สนามรบเหลือเพียงพื้นที่ว่างเปล่าขนาดมหึมาที่ปราศจากกาลเวลาและมิติ คงเหลือไว้เพียงความเวิ้งว้างสีเทา นี่ไม่ใช่การกลับคืนสู่ต้นกำเนิดหรือเพียงแค่การทำลายล้าง แต่มันเหมือนกับว่าพื้นที่บริเวณนั้นไม่เคยดำรงอยู่มาก่อน เลือดปรากฏอยู่ทั่วร่างของทั้งสาม พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างชัดเจนหลังจากแรงระเบิดนั้น ผู้ชมเบนความสนใจไปยังบรรพชนอัคคี เขากำลังถือหม้อสามขาที่มีเปลวเพลิงชั่วร้ายวูบไหวอยู่ภายใน เขาสามารถเอาชนะเทคนิคสังหารเหล่านั้นได้ แม้จะได้รับบาดเจ็บสาหัสก็ตาม แผ่นเกราะหน้าอกของเขาร้าวรานจากการถูกกระบี่ของนักกระบี่แทงทะลุ ส่วนความเสียหายภายในนั้นยังไม่แน่ชัด เช่นเดียวกับแผ่นเกราะไหล่ที่ถูกฟันจนแยกออกโดยดาบของบรรพชนดาบ กระนั้น เหล่าผู้ชมก็ยังไม่รู้สึกดีขึ้น เพราะทั้งสามจำเป็นต้องใช้เทคนิคที่แข็งแกร่งที่สุดพร้อมกันเพื่อสร้างบาดแผลให้แก่บรรพชนอัคคีที่ไร้อาวุธ “หม้อฟีนิกซ์!” จักรพรรดิเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ตะโกนขึ้น กลุ่มคนเริ่มแตกตื่นเนื่องจากบรรพชนอัคคีได้นำอาวุธของเขาออกมาในที่สุด แรงระเบิดก่อนหน้านี้มีที่มาจากสิ่งนี้ มันกดข่มทั้งสามและซัดพวกเขากระเด็นไป พวกเขาเคยได้ยินตำนานเกี่ยวกับหม้อใบนี้มาก่อน มีข่าวลือว่ามันถูกสร้างขึ้นจากฟีนิกซ์เต็มวัย มันเคียงข้างบรรพชนอัคคี ช่วยให้เขาบรรลุถึงจุดสูงสุด บางคนถึงกับกล่าวว่าการต่อสู้จะจบลงทันทีที่เขานำมันออกมา เพราะไม่มีใครสามารถต้านทานอาวุธที่ไม่มีวันพ่ายแพ้นี้ได้ บรรพชนอัคคีและฟีนิกซ์คือสัญลักษณ์แห่งความไร้เทียมทาน ดวงตาของทั้งสามหรี่ลงเมื่อเห็นหม้อใบนั้น “พวกท่านไม่มีวันชนะ” บรรพชนอัคคีไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งหรือลำพองใจ ราวกับกำลังพูดคุยกับเพื่อนฝูง “หากไม่ใช่เพราะเหตุการณ์ไม่คาดคิดในตอนนั้น พวกท่านทุกคนคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ในตอนนี้หรอก” “เจ้าเองก็หนีความตายไม่พ้นเช่นกัน” บรรพชนดาบพิชิตฟ้าโต้กลับ บรรพชนอัคคีนิ่งเงียบ ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยชุดเกราะมิดชิดจนไม่มีใครเห็นสีหน้า แต่ก็น่าจะเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อน “ไม่มีใครหนีความตายพ้น” ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจและส่ายหัว “เราทุกคนต่างทำในสิ่งที่คิดว่าถูกต้องแล้ว” “เจ้าทำให้เราผิดหวัง” บรรพบุรุษจันทร์เทพเจ้ากล่าว “และอาจารย์ของเจ้าด้วยเช่นกัน” ผู้ชมต่างถูกดึงดูดเข้าสู่บทสนทนานี้ ตัวตนของบรรพชนอัคคีนั้นลึกลับมาก และยิ่งลึกลับกว่าสำหรับอาจารย์ของเขา มีข่าวลือว่าอาจารย์ของเขาคือหนึ่งในสามเซียนอมตะ “เราก็เป็นเพียงเบี้ยหมากตัวหนึ่งเท่านั้น” บรรพชนอัคคีกล่าว “ข้าชดใช้หนี้ของข้าแล้วและทำเพียงสิ่งที่ข้าควรทำเท่านั้นเอง” “อย่าดึงพวกเราเข้าไปเกี่ยวข้องกับเจ้าด้วย” จันทร์เทพเจ้าขัดขึ้น “พวกเราไม่ได้ทำอะไรให้ต้องละอายใจ เราสามารถมองฟ้าดินและสรรพชีวิตทั้งหมดได้อย่างภาคภูมิ ในทางกลับกัน เจ้าคือฆาตกรหมู่ ผู้สังหารพี่น้องมากมายที่ไว้ใจเจ้า ผู้ที่พร้อมจะพลีชีพเพื่อเจ้า!” จันทร์เทพเจ้าดูเหมือนจะสนิทสนมกับบรรพชนอัคคีมาก ไม่เหมือนกับอีกสองคน นั่นเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ จันทร์เทพเจ้าเคยเลือกที่จะติดตามบรรพชนอัคคีในอดีตและให้การสนับสนุนเขาอย่างเต็มที่ พวกเขาคงผ่านเหตุการณ์ยากลำบากมาด้วยกันมากมาย น่าเสียดายที่บรรพชนอัคคีตัดสินใจเลือกเส้นทางที่แตกต่างออกไป “ใช่แล้ว” บรรพชนอัคคีพยักหน้าและตอบกลับอย่างสงบ “ข้าทำให้ทุกคนผิดหวัง แต่หากข้ามีโอกาสที่จะทำใหม่ทั้งหมด ข้าก็จะยังคงเลือกทางเดิมอยู่ดี พวกท่านยืนกรานว่าอยู่ฝั่งความยุติธรรม แต่ข้าขอแย้งว่ามุมมองของเรานั้นแตกต่างกัน”