Chapter 3460: การผูกขาด บรรยากาศเปลี่ยนไปทันทีหลังจากตัวตนของนักบุญหญิงถูกเปิดเผย ทุกคนรวมถึงคู่ต่อสู้ทั้งสามของนางต่างนิ่งงันไปครู่หนึ่ง บางคนจ้องมองนางสลับกับเหลียวมองไปทางหลี่ชีเย่อย่างระแวดระวัง แม้จะมีการหมั้นหมายกับไป๋เจี้ยนฉาน แต่เธอก็ยังคงอยู่ข้างกายหลี่ชีเย่อยู่ตลอดเวลา เรื่องนี้ดูแปลกพิกลในสายตาคนรอบข้าง "เราควรพูดอะไรดีล่ะ?" ใครบางคนพึมพำ เนื่องจากเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับนิกายทรงอิทธิพลถึงสองแห่ง พวกเขาจึงไม่กล้าพูดจาสุ่มสี่สุ่มสี่ ท้ายที่สุดแล้ว การทำตัวเด่นเกินไปอาจลงเอยด้วยการทำให้ทั้งสองนิกายไม่พอใจ และนั่นไม่ใช่เรื่องดีแน่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับประตูหยินหยาง ในทางกลับกัน องค์หญิงแห่งสกายไลท์กลับดูผ่อนคลายกว่าเดิม ราวกับว่านางคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว "คารวะท่านนักบุญหญิง" อู๋จงเทียนประสานมือทำความเคารพไข่มุกศิลา บุตรแห่งเทพและเจ้าชายลำดับที่หนึ่งต่างก็ทำเช่นเดียวกัน แม้สีหน้าจะดูอึดอัดใจอยู่บ้างก็ตาม ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถสู้กันต่อได้แล้ว จงเทียนเป็นมือขวาของไป๋เจี้ยนฉาน เขาจึงไม่สามารถลงมือกับคู่หมั้นของเจ้านายตนเองได้ ส่วนอีกสองคน สถานการณ์ก็ไม่เอื้ออำนวย อีกทั้งลำพังฝีมือของพวกเขาก็อาจจะพ่ายแพ้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถึงตอนนี้พวกเขามีบรรพชนคอยหนุนหลัง แต่ที่นี่คือดินแดนของตระกูลบรรพชน ซึ่งถือเป็นผู้มีอำนาจที่แท้จริง "พี่หญิงสื่อ ในเมื่อท่านมาที่นี่แล้ว เรามาร่วมมือกันสำรวจคลังสมบัติกันดีไหม?" องค์หญิงเมินเฉยต่อการปะทะกันก่อนหน้านี้และยื่นคำเชิญ ผู้คนต่างคิดว่านางช่างใจกว้างเหลือเกิน ทั้งที่การแข่งขันระหว่างพวกนางเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในอนาคต แต่อองค์หญิงกลับยังเชิญนักบุญหญิงมาร่วมมือด้วย? หลายคนคิดว่าพวกเขาคงไม่ใจกว้างขนาดนี้ "ไม่ล่ะ นายน้อยจะเป็นคนตัดสินใจเอง" นักบุญหญิงยิ้มและส่ายหน้า ท่าทีของนางสร้างความตกตะลึงให้แก่ฝูงชน เมื่อก่อนนางยังอำพรางตัวและเดินไปไหนมาไหนกับหลี่ชีเย่ แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปทันทีที่นางเปิดเผยตัวตน ถึงกระนั้น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง หากนักบุญหญิงมีความสัมพันธ์กับชายอื่น ย่อมส่งผลเสียต่อตัวนางและตระกูลบรรพชนอย่างร้ายแรง ทว่านางกลับดูไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังเรียกหลี่ชีเย่ว่า "นายน้อย" และพร้อมจะทำตามคำสั่งของเขาอย่างเคร่งครัด บุตรแห่งเทพและเจ้าชายลำดับที่หนึ่งไม่สูกใจกับท่าทีนี้จึงแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา ก่อนหน้านี้ไอ้หมอนี่ก็มีแม่นางมังกร-หงส์หนุนหลัง มาตอนนี้ยังมีนักบุญหญิงไข่มุกศิลาอีกงั้นรึ? เจ้าเด็กนี่มีโชคกับผู้หญิงเป็นพิเศษจริงๆ ราวกับสามารถดึงดูดความสนใจจากพวกนางได้ทุกที่ที่ไป สายตาของอู๋จงเทียนที่จ้องมองหลี่ชีเย่ยิ่งทวีความเกรี้ยวกราดรวมถึงเจตนาฆ่าที่พุ่งพล่าน เมื่อก่อนมันเป็นเพียงเรื่องความแค้นส่วนตัว แต่ตอนนี้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่กว่านั้น ชายผู้นี้จะกลายเป็นภัยคุกคามต่อไป๋เจี้ยนฉาน ดังนั้นเขาต้องถูกกำจัด ในอีกด้านหนึ่ง องค์หญิงจ้องมองไปที่หลี่ชีเย่ ดวงตาของนางขยับเล็กน้อย นางเอียงคอราวกับกำลังครุ่นคิด "ทำไมนักบุญหญิงถึงให้ความสำคัญกับเขาขนาดนั้น? ท่านเห็นอะไรในตัวเขางั้นรึ?" เหล่าผู้ติดตามของแม่นางที่อิจฉาไม่อาจเก็บงำความรู้สึกไว้ได้ "จริงด้วย เขามีอะไรดีกันแน่?" อีกคนที่เกลียดขี้หน้าหลี่ชีเย่เอ่ยขึ้น นักบุญหญิงถือได้ว่าเป็นหนึ่งในสามหญิงงามอันดับต้นๆ แต่กลับปฏิบัติต่อหลี่ชีเย่เป็นพิเศษ "เอาเถอะ บางทีเขาอาจจะมีความสามารถและแข็งแกร่ง แต่ก็ยังเทียบไป๋เจี้ยนฉานไม่ได้อยู่ดี" อีกคนเสริมอย่างงุนงง ในสายตาของพวกเขา หลี่ชีเย่อาจเป็นเพียงอัจฉริยะที่ซ่อนเร้นความสามารถ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ไม่มีทางเทียบชั้นกับไป๋เจี้ยนฉาน ผู้เป็นที่โปรดปรานของสวรรค์แห่งแดนเหนืออย่างแท้จริง "ไม่เป็นไรหรอก" องค์หญิงยิ้มและยื่นคำเชิญไปยังหลี่ชีเย่ด้วยเช่นกัน "หากเพื่อนของท่านต้องการร่วมทางไปด้วย เราก็สามารถไปด้วยกันและแบ่งสมบัติในคลังให้เขาด้วยก็ได้" ผู้ฟังไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองและยิ่งเลื่อมใสในตัวนางมากขึ้นไปอีก "สตรีที่ยอดเยี่ยมเช่นนาง สมควรคู่กับท่านชายไป๋จริงๆ" ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งให้ความเห็น คนอื่นๆ คงใช้โอกาสนี้โจมตีนางนักบุญหญิงไข่มุกศิลาที่มีความสัมพันธ์น่ากังขา แต่ทว่าองค์หญิงกลับไม่ทำเช่นนั้น ซ้ำยังแสดงความเมตตาต่อหลี่ชีเย่อีกด้วย นักบุญหญิงเพียงแค่ยิ้มและยืนนิ่งรอให้หลี่ชีเย่เป็นคนตอบ หลี่ชีเย่ปล่อยดินในมือทิ้งและตบมือเบาๆ เขายืนขึ้นบิดขี้เกียจก่อนจะตอบว่า "พวกเจ้าคิดมากเรื่องสมบัติพวกนี้เกินไปแล้ว" กลุ่มของเจ้าชายต่างพ่นลมหายใจออกมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ท่านมีไอเดียอื่นงั้นรึ ท่านชาย?" องค์หญิงยังคงสงบนิ่ง ท่าทีเช่นนี้ทำให้ผู้คนต่างอยากติดตามนาง "ไม่มีไอเดียอะไรทั้งนั้น เพียงแต่คลังสมบัตินี้เกินเอื้อมของพวกเจ้า กลับไปทางที่มาเถอะเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว ไปอาบน้ำแล้วนอนซะ" หลี่ชีเย่พูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยอย่างคนสบายอารมณ์หลังจากบิดตัว คำตอบของเขาถูกมองว่าโอหังและไร้มารยาท "ไร้สาระ" คนอื่นๆ รู้สึกเดือดดาลแทนองค์หญิงเพราะนางได้ซื้อใจพวกเขาไปหมดแล้ว "ช่างเนรคุณและตาถั่วจริงๆ" คนหนึ่งสบถ เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ต่างเห็นพ้องต้องกัน บุตรแห่งเทพจ้องเขม็งพร้อมโต้กลับ: "หลี่ แกหมายความว่ายังไง? องค์หญิงอุตส่าห์มีน้ำใจ แต่แกกลับจะผูกขาดสมบัติคนเดียวงั้นรึ? รู้จักที่ต่ำที่สูงบ้าง" "แล้วจะทำไม?" หลี่ชีเย่ส่ายหน้า "คลังสมบัตินี้ไม่ได้มีไว้สำหรับพวกเจ้า ลืมเรื่องนี้ไปซะแล้วออกไปจากที่นี่" "หึ แกควรถามตัวเองก่อนว่ามีความสามารถพอจะเอาสมบัติไปได้หรือไม่ ลำพังแกคนเดียวไม่มีทางได้ไปหรอก เลิกฝันกลางวันได้แล้ว" เจ้าชายลำดับที่หนึ่งสมทบ "ใช่แล้ว รู้จักเจียมตัวบ้าง" ผู้ชมบางคนตะโกนสนับสนุน จนถึงตอนนี้ พันธมิตรจากหยินหยาง สกายไลท์ และเฟิร์มเมนท์เป็นผู้กุมอำนาจที่แท้จริง ไม่ต้องพูดถึงการผูกขาด แค่จะได้ส่วนแบ่งก็ยากเต็มทีแล้ว "งั้นรึ?" หลี่ชีเย่เผยรอยยิ้มมุมปากขณะจ้องมองคนทั้งสอง