Chapter 1703 - สามเศียรหกกร “เขายังไม่ตายงั้นหรือ?” ดวงตาของจักรพรรดิหอกตงฟางฉายแววอำมหิต เขาพุ่งตัวด้วยความเร็วปานสายฟ้าลงมาอยู่ใต้ร่างของซูจื่อม่อ แล้วตวัดหอกในมือออกไป! พลังเทพชั้นยอดอันทรงพลังระเบิดออกทันที ในชั่วพริบตาหอกสีดำสนิทก็ดูราวกับเลือนหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือมังกรเทพสีดำทมิฬ! “มังกรทะยานทำลายล้าง!” จักรพรรดิหอกตงฟางแผดเสียงก้อง พร้อมโคจรพลังแห่งจิตวิญญาณเพื่อปลดปล่อยพลังเทพชั้นยอดแห่งวิถีหอก! มังกรเทพตัวนั้นแหวกอากาศและพุ่งทะยานขึ้นเป็นเกลียว เข้าจู่โจมซูจื่อม่อด้วยอานุภาพที่ยากจะหาใครเปรียบ! ตู้ม! คราวนี้มันกระแทกเข้าที่ร่างจริงดอกบัวเขียวอย่างจัง! ซูจื่อม่อถูกซัดกระเด็นไปไกลกลางอากาศ ละอองเลือดพวยพุ่งออกจากร่างของเขาพร้อมเสียงกระดูกที่ลั่นออกมาอย่างน่าหวาดเสียว! การโจมตีเพียงครั้งเดียวนั้นทำลายกระดูกไปนับไม่ถ้วน! ร่างจริงดอกบัวเขียวแทบจะแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆ! ไม่เพียงเท่านั้น มังกรเทพยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวซูจื่อม่อ กัดกินเนื้อหนังของร่างจริงดอกบัวเขียวอย่างต่อเนื่อง! เลือดหลั่งรินย้อมนภา! ตั้งแต่ซูจื่อม่อบรรลุเป็นจักรพรรดิ ร่างจริงดอกบัวเขียวไม่เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้มาก่อน ในขณะนั้นเอง จักรพรรดิมรกตซีเหมิน, จักรพรรดิสงจากสำนักดาราเทพ และจักรพรรดิฝูจากสำนักปฐพีอาฆาตก็ฉวยโอกาสจู่โจมซ้ำอีกครั้งด้วยพลังเทพชั้นยอด! “คมตัดมรณะ!” จักรพรรดิทั้งสามโคจรพลังจิตวิญญาณแล้ววาดมือไปรอบตัว ระหว่างฝ่ามือของจักรพรรดิตั้งสาม พลังเทพหมุนวนอย่างต่อเนื่องจนก่อตัวเป็นกงล้อแห่งความตายขนาดมหึมา ขอบของมันหยักและเป็นสีดำสนิทขณะที่มันพุ่งเข้าหาซูจื่อม่อ! นี่คือพลังเทพชั้นยอดที่หลอมรวมจากพลังเทพชั้นสูงมากมาย เช่น วิชาฉีกกระชากมหาศาลและวิชาตัดสับมหาศาล พลังสังหารของมันนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง! กงล้อทั้งสามร่วงหล่นลงมาพร้อมกลิ่นอายแห่งความตายที่ทำให้สั่นสะท้าน! ก่อนที่ซูจื่อม่อจะทันได้หลุดพ้นจากการไล่ล่าของมังกรเทพ กงล้อสีดำสนิททั้งสามก็ลงมาถึงตัวเสียแล้ว! ซูจื่อม่อลากร่างที่บาดเจ็บสาหัสพยายามโคจรพลังจิตวิญญาณและใช้วิชาหลบหลีกมากมาย เขาเกือบจะหลบกงล้อสีดำหนึ่งเล่มได้สำเร็จ แต่ทว่าไม่สามารถหลบอีกสองเล่มที่เหลือได้ เขาจึงยกแขนขึ้นตั้งรับ ฉัวะ! แสงเลือดสาดกระเซ็น! กงล้อสีดำสนิทปะทะเข้ากับแขนของซูจื่อม่อ แม้มันจะดูเหมือนอยู่นิ่งๆ ทว่ามันกลับกำลังหมุนด้วยความเร็วสูง ในชั่วพริบตา แขนของซูจื่อม่อก็ถูกตัดขาด เลือดพุ่งกระจายไปทั่วอย่างน่าเวทนา! ใบหน้าของซูจื่อม่อซีดเผือด เขาขบกรามแน่นโดยไม่ส่งเสียงร้อง โคจรพลังจิตวิญญาณอย่างบ้าคลั่งพร้อมใช้วิชาชีพนิรันดร์หมายจะงอกแขนขึ้นมาใหม่ ทว่ากลับมีกลิ่นอายแห่งความตายที่เข้มข้นตกค้างอยู่รอบบาดแผลที่ถูกตัดขาด มันเน่าเฟะและกัดกร่อน ก่อตัวขึ้นเป็นแรงต้านต่อวิชาชีพนิรันดร์ขณะที่พวกมันต่างกัดกินซึ่งกันและกัน! จักรพรรดิสงจากสำนักดาราเทพและจักรพรรดิคนอื่นๆ ต่างบรรลุพลังเทพชั้นยอดคนละสามถึงสี่อย่าง ซึ่งล้วนแข็งแกร่งอย่างยิ่ง แม้แต่วิชาชีพนิรันดร์ก็ไม่สามารถเยียวยาบาดแผลที่เกิดจากคมตัดมรณะได้! แน่นอนว่าหากซูจื่อม่อได้พักฟื้นอย่างสงบ ด้วยความสามารถในการฟื้นฟูของร่างจริงดอกบัวเขียว เขาคงใช้เวลาไม่นานในการรักษาตัว แต่ในเวลานี้ ท่ามกลางสนามรบที่ดุเดือด จักรพรรดิทั้งสี่ต่างเต็มไปด้วยจิตสังหารและไม่มีทางปล่อยให้ซูจื่อม่อได้พักหายใจเด็ดขาด! จักรพรรดิทั้งสี่ตระหนักแล้วว่าพวกเขาต้องโจมตีร่างจริงดอกบัวเขียวที่บรรลุวิชาชีพนิรันดร์อย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้มันฟื้นฟูตัวได้และบีบให้มันหมดสิ้นพลังจนตายไปเอง! “จักรพรรดิมาร...” เมื่อเห็นดังนั้น ความกังวลอย่างลึกซึ้งก็ฉายชัดในดวงตาของจักรพรรดิหุบเขาหิมะโปรยและคนอื่นๆ ในสายตาของพวกเขา หากเป็นเช่นนี้ต่อไป จักรพรรดิไร้เทียมทานต้องจบชีวิตลงแน่นอน! “พวกเราจะแค่นั่งดูอยู่เฉยๆ งั้นหรือ?” จักรพรรดิศึกแห่งวังมหาอำนาจกำหมัดแน่นและจ้องมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง—เขาทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว หลวงจีนจื้อเหวินกล่าว “ศึกนี้เป็นการตัดสินใจของจักรพรรดิไร้เทียมทาน หากพวกท่านเข้าไปช่วย ต่อให้เขาชนะ มันก็ยากที่จะทำให้ผู้คนยอมรับ” “ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้พวกท่านเข้าไป ก็ไม่สามารถเปลี่ยนสถานการณ์อะไรได้เลย” จักรพรรดิศึกแห่งวังมหาอำนาจบรรลุพลังเทพชั้นยอดเพียงแค่สองอย่างเท่านั้น กงล้อสีดำเพียงเล่มเดียวในสนามรบก็เพียงพอที่จะทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสได้แล้ว! นักเล่าเรื่องขมวดคิ้วด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด ก่อนหน้านี้ เขาก็เกือบจะอดใจไม่ไหวและร่วมลงสนามรบเพื่อช่วยซูจื่อม่อเช่นกัน ในฐานะผู้พิทักษ์วังจักรพรรดิคนธรรมดา เขามีหรือที่จะทนดูซูจื่อม่อถูกสังหาร! ทว่าเขาก็นึกถึงสิ่งที่ซูจื่อม่อพูดกับเขาก่อนเริ่มการต่อสู้ นักเล่าเรื่องจ้องลึกลงไปในดวงตาของซูจื่อม่อ แม้ร่างจะบาดเจ็บสาหัสและชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย แต่ดวงตาของเขากลับสงบนิ่งอย่างประหลาดและเปล่งประกายเจิดจ้า! นักเล่าเรื่องสูดลมหายใจลึก ยับยั้งชั่งใจและเฝ้ามองดูต่อไป เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าจู่โจมได้ทุกเมื่อ บนสนามรบ พลังเทพชั้นยอดของจักรพรรดิทั้งสี่สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงแก่ร่างจริงดอกบัวเขียว! ร่างจริงดอกบัวเขียวสูญเสียแขนทั้งสองข้างไปโดยที่ยังงอกกลับมาไม่ได้แม้เวลาจะผ่านไปสิบอึดใจ! ไม่เพียงเท่านั้น บาดแผลที่แขนของเขายังเน่าเฟะส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง ซูจื่อม่อพึ่งพาพลังเทพและวิชาหลบหลีก พยายามหลบหลีกไปมาจากการโอบล้อมของจักรพรรดิทั้งสี่ แต่ในความเป็นจริง ซูจื่อม่อได้เข้าสู่สภาวะลึกลับในขณะนั้น จิตใจของเขาดำดิ่งอยู่กับการทำความเข้าใจพลังเทพชั้นยอด! การเคลื่อนไหวหลบหลีกของเขาเป็นไปโดยสัญชาตญาณเสียมากกว่า ตู้ม! ปีกพิสุทธิ์เบื้องหลังของซูจื่อม่อถูกกงล้อสีดำสนิทฉีกกระชากจนสลายไป ในทันที วิชาเคลื่อนไหวของซูจื่อม่อก็เชื่องช้าลง “ตายซะ!” ดวงตาของจักรพรรดิสงจากสำนักดาราเทพสว่างวาบ เขาชี้ไปข้างหน้าแล้วกงล้อสีดำสนิทก็พุ่งผ่านลำคอของซูจื่อม่อไป! ฉัวะ! เลือดพุ่งกระฉูดราวกับน้ำพุ! ศีรษะของซูจื่อม่อถูกกงล้อสีดำสนิทตัดขาดและร่วงหล่นจากกลางอากาศลงสู่กองฝุ่น! เมื่อศีรษะถูกตัดขาด ร่างจริงดอกบัวเขียวก็ไม่ต่างจากถูกพิการไปโดยสิ้นเชิง! อย่างไรก็ตาม ร่างจริงดอกบัวเขียวที่สะบักสะบอมยังคงลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ จิตวิญญาณของซูจื่อม่อนั่งอยู่บนบัลลังก์ดอกบัวสร้างสรรค์และได้เคลื่อนย้ายออกมาหนึ่งก้าวก่อนหน้านี้ โดยลอยอยู่เหนือลำคอของร่างจริงดอกบัวเขียว “เฮ้อ จักรพรรดิไร้เทียมทานจบสิ้นแล้ว!” “จริงด้วย แม้แต่ดอกบัวเขียวสร้างสรรค์ก็ไม่สามารถชดเชยช่องว่างของพลังเทพชั้นยอดที่ห่างกันสองถึงสามอย่างได้ ช่องว่างมันกว้างเกินไป” “เมื่อร่างจริงดอกบัวเขียวพิการและเหลือเพียงจิตวิญญาณ ก็ไม่มีอะไรต้องเกรงกลัวอีก” จักรพรรดิหลายคนส่ายหัวด้วยความเสียดาย “มาดูกันว่าเจ้าจะยังรอดไปได้ไหมหากไม่มีร่างเนื้อคอยปกป้อง!” จักรพรรดิหอกตงฟางแค่นเสียงเยาะแล้วตวัดหอกในมือ หมายจะทิ่มแทงจิตวิญญาณผมดำบนบัลลังก์ดอกบัวสร้างสรรค์! ฉับพลัน! จิตวิญญาณผมดำบนบัลลังก์ดอกบัวสร้างสรรค์ก็ลืมตาขึ้น แสงเทพสองสายพุ่งออกมาจากดวงตาของจิตวิญญาณนั้น! ทันใดนั้น พลังเทพอันทรงพลังอย่างยิ่งก็ระเบิดออกมาจากร่างจริงดอกบัวเขียวที่สะบักสะบอม มันพุ่งพล่านผ่านสายเลือด เส้นเอ็น กระดูก และบาดแผลของเขาอย่างบ้าคลั่ง! เคร้ง! ในจังหวะที่หอกสีดำสนิทของจักรพรรดิหอกตงฟางกำลังจะทิ่มแทงจิตวิญญาณผมดำ ศีรษะหนึ่งก็งอกขึ้นมาจากลำคอของร่างจริงดอกบัวเขียวอย่างฉับพลันและปกป้องจิตวิญญาณผมดำเอาไว้! หอกสีดำสนิทไม่ได้ทิ่มแทงเข้าไปที่ศีรษะนั้น แต่มันกลับกระดอนกลับพร้อมเสียงโลหะปะทะกัน! ทันทีหลังจากนั้น แขนของร่างจริงดอกบัวเขียวก็งอกกลับมา! ในพริบตา ร่างจริงดอกบัวเขียวก็กลับคืนสู่สภาพปกติ! แต่มันยังไม่จบแค่นั้น! ศีรษะอีกข้างงอกออกมาที่ด้านข้างของศีรษะเดิม! ฉับพลัน แขนอีกสองข้างก็ปรากฏขึ้นบนร่างของร่างจริงดอกบัวเขียว! “นั่นมัน...” จักรพรรดิหลายคนเบิกตากว้าง เมื่อศีรษะที่สามและแขนอีกคู่หนึ่งงอกออกมา เหล่าจักรพรรดิก็ตกตะลึงและอุทานออกมาว่า “พลังเทพชั้นยอด สามเศียรหกกร!”