บทที่ 2001 ไม่กั๊กความช่วยเหลือ! ก่อนหน้านี้ หลินหยวนเคยสงสัยว่าเหตุใดนักบุญหญิงถึงยอมลงทุนลงแรงมากมายเพื่อรวบรวมปากทางน้ำทิพย์มาไว้ที่นี่ หากเป็นเพียงพืชชนิดหนึ่ง ก็ไม่จำเป็นต้องใช้ปากทางน้ำทิพย์จำนวนมหาศาลเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้น มันอาจเกิดการปะทะกันเนื่องจากผลกระทบที่แตกต่างกันของน้ำทิพย์แต่ละแห่งได้ ทว่าภูตที่อยู่ภายในอาณาจักรลับไม้ศักดิ์สิทธิ์นั้นก่อตัวขึ้นจากแม่น้ำ ดังนั้น จึงไม่มีความจำเป็นต้องคำนึงถึงปัจจัยอื่นใด ไม่ว่าแม่น้ำปฐมกาลไกอา (Gaea Begin River) จะผ่านบททดสอบแห่งสวรรค์ได้หรือไม่ ปากทางน้ำทิพย์เหล่านั้นก็จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ต่อให้แม่น้ำปฐมกาลไกอาจะขยันดูดซับทรัพยากรมากเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะดูดซับน้ำทิพย์จากปากทางทั้งหมดจนหมดสิ้น การเปลี่ยนจากความยอมจำนนไปสู่ความหวังเกิดขึ้นภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที แม่น้ำปฐมกาลไกอามีจิตใจและจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์ จึงยากที่จะประมวลผลการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ที่รวดเร็วเช่นนี้ได้ ถึงกระนั้น มันก็ยังเริ่มขยับเขยื้อน แม่น้ำสีชมพูแกมทองเริ่มกระเพื่อมไหว กำแพงน้ำพุ่งทะยานขึ้นจากพื้นผิวน้ำและยืดขยายขึ้นสู่ท้องฟ้า กำแพงน้ำเหล่านั้นเปรียบเสมือนเหงือกของอสูรสายพันธุ์ปลาที่คอยดูดซับพลังวิญญาณในอากาศอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ดูดซับพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์ แม่น้ำปฐมกาลไกอาก็สังเกตเห็นว่ามันพัฒนาขึ้นมากกว่าในช่วงไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้ มากกว่าตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมาเสียอีก แม่น้ำปฐมกาลไกอาเหลือบมองหลินหยวนด้วยความซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง มันหลับตาลงและบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อเร่งการดูดซับพลังวิญญาณบริสุทธิ์และทรัพยากรอื่นๆ ตอนนี้มันกลับเข้าสู่สภาวะเดียวกับที่เคยเป็นตอนที่หลินหยวนก้าวเข้ามาในพื้นที่นี้เป็นครั้งแรก ทัศนคติของนักบุญหญิงที่มีต่อหลินหยวนเปลี่ยนไป 180 องศา ก่อนหน้านี้ นักบุญหญิงมองหลินหยวนไม่ต่างจากศัตรู แต่ในตอนนี้ เธอเห็นหลินหยวนเป็นดั่งผู้ช่วยให้รอด หลินหยวนไม่มีเวลามาสนใจนักบุญหญิง เขาหยิบกล่องผ้าไหมออกมาจากแหวนมิติใบแล้วใบเล่า ก่อนจะเทไข่มุกธาตุระดับเทพธิดาชนิดต่างๆ ลงในแม่น้ำราวกับพวกมันเป็นขยะที่ไม่มีค่า การกระทำของหลินหยวนทำให้นักบุญหญิงถึงกับตะลึงงัน เนื่องจากนักบุญหญิงถูกสร้างขึ้นจากสายเลือดของแม่น้ำปฐมกาลไกอา เธอจึงรู้ดีว่าแม่น้ำปฐมกาลไกอาต้องการทรัพยากรประเภทใด นอกจากพลังวิญญาณบริสุทธิ์ สิ่งที่แม่น้ำปฐมกาลไกอาต้องการมากที่สุดคือพลังธาตุบริสุทธิ์ แต่การจะหาพลังธาตุบริสุทธิ์จากฝ่ายต่างๆ ในสหพันธ์ไม้ศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นเรื่องยาก นักบุญหญิงบอกได้ว่าในการเปิดอาณาจักรลับครั้งก่อนๆ ฝ่ายต่างๆ จากสหพันธ์ไม้ศักดิ์สิทธิ์ต่างหลีกเลี่ยงที่จะนำพลังธาตุบริสุทธิ์มาแลกเปลี่ยนกับอสูรสายพันธุ์พืชที่มีสายเลือดไม้ศักดิ์สิทธิ์โดยสัญชาตญาณ ทว่าแม่น้ำปฐมกาลไกอากลับต้องการพลังธาตุมากกว่าพลังวิญญาณเสียอีก ร่างกายของแม่น้ำปฐมกาลไกอาถูกสร้างขึ้นจากพลังธาตุวารีและปฐพี บัดนี้ ทุกครั้งที่หลินหยวนหยิบกล่องผ้าไหมที่มีไข่มุกธาตุระดับเทพธิดาอยู่ข้างในกล่องละ 100 เม็ดออกมา ออร่าของแม่น้ำปฐมกาลไกอาก็แข็งแกร่งขึ้น หลินหยวนสื่อสารกับมอร์เบียสผ่านพลังจิตและพบว่าการที่ภูตจะผ่านพรจากสวรรค์นั้นยากลำบากเพียงใด นี่คือเหตุผลที่หลินหยวนไม่ขี้เหนียวเลยแม้แต่น้อย และตัดสินใจทุ่มทรัพยากรทั้งหมดที่มีให้กับแม่น้ำปฐมกาลไกอา ดังนั้น เขาจึงใช้เวลาตลอดทั้งวันในการป้อนทรัพยากรให้แม่น้ำปฐมกาลไกอาอย่างไม่หยุดหย่อน ทรัพยากรใดก็ตามที่หลินหยวนนำออกมา หากผู้คนจากโลกภายนอกได้เห็นคงต้องเกิดความโกลาหลเป็นแน่ ร่างธาตุของแม่น้ำปฐมกาลไกอาแข็งแกร่งขึ้นอย่างสมบูรณ์จนกลายเป็นร่างเนื้อและเลือด มันเชิดหน้าขึ้นด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม ยิ่งสะสมพลังงานได้มากเท่าไร มันก็ยิ่งสัมผัสได้ชัดเจนขึ้นถึงความหนักหน่วงของบททดสอบจากสวรรค์ แม้จะมีกองทรัพยากรที่เพิ่งได้รับมา แต่มันก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะได้ หลังจากสะสมพลังงานมานานหลายศตวรรษ เหล่าภูตถึงจะกล้าเผชิญหน้ากับบททดสอบจากสวรรค์ มันยังไม่สามารถสะสมทรัพยากรที่มีประโยชน์ได้มากนัก แม้ว่ามันจะได้รับทรัพยากรมากมาย แต่รากฐานของมันก็ยังไม่มั่นคง เป็นไปไม่ได้เลยที่แม่น้ำปฐมกาลไกอาจะใช้พลังวิญญาณบริสุทธิ์กับพลังธาตุวารีและปฐพีมาขัดเกลาแม่น้ำทั้งสายให้เสร็จภายในวันเดียว! เวลามันไม่พอ! อย่างไรก็ตาม เพราะความช่วยเหลือจากหลินหยวน แม่น้ำปฐมกาลไกอาจึงไม่ต้องยอมจำนนต่อโชคชะตาอีกต่อไป และในตอนนี้มันก็มีโอกาสที่จะต่อสู้ได้แล้ว ความรู้สึกของแม่น้ำปฐมกาลไกอาที่มีต่อหลินหยวนนั้นซับซ้อนมาก ในตอนแรก แม่น้ำปฐมกาลไกอามั่นใจว่าความตายคือจุดจบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของมัน แต่แล้วหลินหยวนก็บังเอิญเข้ามาในพื้นที่ที่มันซ่อนตัวอยู่ แม่น้ำปฐมกาลไกอยากถามหลินหยวนว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร มันเสียดายที่ไม่เคยได้ออกจากพื้นที่แห่งนี้เลย ในการเปิดอาณาจักรลับครั้งแรกๆ แม่น้ำปฐมกาลไกอาไม่ได้ใช้อสูรสายพันธุ์พืชประเภทมิติในการซ่อนตัวเพราะมันยังอ่อนต่อโลก ส่งผลให้หลายคนที่เข้ามาในอาณาจักรลับพบเห็นแม่น้ำปฐมกาลไกอาเข้า แม้จิตใจของแม่น้ำปฐมกาลไกอาจะเรียบง่าย แต่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต่างก็มีสัญชาตญาณในการเอาตัวรอด แม่น้ำปฐมกาลไกอาไม่ลังเลที่จะใช้กระแสน้ำกดทับเหล่าผู้โลภมากที่พยายามกักขังมันไว้ในขวดเพื่อจะจับตัวมันไป หลังจากเหตุการณ์เหล่านั้น แม่น้ำปฐมกาลไกอาจึงสั่งให้นักบุญหญิงวางจุดซ่อนตัวของมัน นอกจากจะใช้อสูรสายพันธุ์พืชประเภทมิติแล้ว มันยังปลูกพืชหลายชนิดที่สามารถสร้างหมอกพิษเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งมีชีวิตใดๆ จากโลกภายนอกค้นพบมันอีกด้วย หากแม่น้ำปฐมกาลไกอาไม่ได้ยอมแพ้ต่อโชคชะตาไปเสียก่อน มันคงจะจู่โจมทั้งปลาคาร์พดำตัดสายเลือดและหลินหยวนในทันที แทนที่จะเสกเก้าอี้ออกมา พยายามสื่อสารกับหลินหยวน และห้ามนักบุญหญิงไม่ให้ทำร้ายหลินหยวน คำพูดของหลินหยวนทำให้แม่น้ำปฐมกาลไกอาถึงกับตกตะลึง และเสียงพิณภายในแม่น้ำปฐมกาลไกอาที่เงียบหายไปนานก็เริ่มบรรเลงอีกครั้ง ... เมื่อดอกโบตั๋นปากวิญญาณถูกบดขยี้และปลดปล่อยพลังวิญญาณบริสุทธิ์ออกมา แม่น้ำปฐมกาลไกอาก็เห็นแสงแห่งความหวังอีกครั้ง ด้วยความหวังที่ฟื้นคืนมา แม่น้ำปฐมกาลไกอาขอบคุณหลินหยวนและเข้าสู่สภาวะการสะสมพลังงานในทันที แต่ในขณะที่กำลังสะสมพลังงานอยู่นั้น แม่น้ำปฐมกาลไกอาก็ยังคงตอบสนองต่อโลกภายนอกได้อย่างรุนแรงและชัดเจน