Chapter 378 - การระเบิด “จริงด้วย โค้ชคือคนที่มีพรสวรรค์หายากที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลย” เฟิงชิวหยานพยักหน้าเห็นด้วยพลางมองโจวเหวินด้วยสายตาชื่นชม ถึงแม้โจวเหวินจะเป็นคนหน้าหนาอยู่บ้าง แต่เขาก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเขาต้องทุ่มเทหนักแค่ไหนตลอดทั้งวันในการเล่นเกมอย่างสุดกำลัง เขาเสียทั้งเลือดและหยาดเหงื่ออย่างแท้จริง ความพยายามของเขาไม่ได้น้อยไปกว่าคนอื่นเลย น่าเสียดายที่คนอื่นกลับมองว่าสิ่งที่เขาทำเป็นเพียงการเล่นเกม ซึ่งเขาก็ไม่สามารถอธิบายอะไรได้เช่นกัน ทำได้เพียงแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน เมื่อเขาหันหลังเดินไปที่กระถางธูป เขาก็จุดธูปสามดอก มือที่ถือธูปก้มตัวลงเตรียมจะกราบไหว้เช่นเดียวกับหลี่เสวียน ทว่า ในขณะที่โจวเหวินเพิ่งจะก้มตัวลงเล็กน้อย ก็เกิดเสียงดังปัง! แผ่นไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องเซ่นสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะร่วงลงสู่พื้น โจวเหวินชะงักไป ส่วนหลี่เสวียน เฟิงชิวหยาน และคนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าตื่นตะลึง ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาไม่รู้สึกถึงลมพัดเลยสักนิด ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่คือมิติพิศวง ต่อให้มีลมพัดก็เป็นไปไม่ได้ที่จะพัดแผ่นป้ายไม้ให้ตกลงมาได้ แล้วทำไมแผ่นไม้ถึงร่วงลงมาล่ะ? โจวเหวินพอจะรู้สาเหตุคร่าวๆ แล้ว เขาแน่ใจว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับดวงชะตาชีวิตของเขาแน่ๆ ย้อนกลับไปที่วิหารปฐพี แม้แต่รูปปั้นของเทพเจ้าที่เป็นทางการอย่างเจ้าที่ยังไม่กล้าให้เขากราบไหว้จนถึงกับขยับหลบเองเลย แล้วไป่เซียน (นางเซียนขาว) ซึ่งไม่ใช่เทพเจ้าที่แท้จริง จะกล้ารับการกราบไหว้จากเขาได้อย่างไร ‘เจ้าที่ยังมอบแผนที่ขุมทรัพย์ให้ฉันเลย คุณเองก็น่าจะให้อะไรบ้างใช่ไหม?’ โจวเหวินไม่ได้กราบไหว้ แต่ปักธูปสามดอกลงในกระถางแทน และทันทีที่ทำเช่นนั้น ก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น แผ่นป้ายไม้ที่ร่วงลงมาก็แตกละเอียดกลายเป็นเศษไม้ “นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นกันแน่...” หลี่เสวียนและคนอื่นๆ มองหน้ากันด้วยความงุนงง “อาโจว นายมันสุดยอดไปเลย เล่นระเบิดแผ่นป้ายของท่านยายขาวซะกระจุย!” หลี่เสวียนตบไหล่โจวเหวิน โจวเหวินแทบจะร้องไห้ออกมา สิ่งที่เขาต้องการคือไข่คู่หู แต่ไอ้แผ่นป้ายบ้าเนี่ยดันมาระเบิดใส่ซะงั้น ดูทรงแล้วโอกาสจะได้ไข่คู่หูน่าจะเป็นศูนย์ โจวเหวินเห็นว่าธูปสามดอกยังคงไหม้อยู่ช้าๆ มันไม่ได้หัก แต่ก็ไม่ได้ไหม้เร็วขึ้นแต่อย่างใด “อย่าพูดอะไรมากเลย เรารีบไปกันเถอะ ไม่อย่างนั้นถ้าพวกทหารข้างนอกรู้ว่าแผ่นป้ายหายไปคงจะยุ่งแน่ เราอาจจะซวยเอาได้” เฟิงชิวหยานกล่าว “ใช่ ไปกันเถอะ” หลี่เสวียนเห็นด้วยอย่างยิ่ง โจวเหวินมองกองเศษไม้ด้วยความหดหู่ แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงเดินตามหลี่เสวียนและคนอื่นๆ ออกจากวิหารไป่เซียน โจวเหวินไม่ได้รับบาดเจ็บ จึงสวมรองเท้าได้ทันที ความสามารถในการฟื้นฟูของหลี่เสวียนและกูเตี่ยนนั้นยอดเยี่ยมมาก เมื่อพวกเขาเดินออกมา บาดแผลที่เท้าก็หายสนิท ราวกับไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน ส่วนเฟิงชิวหยานและอาไหลไม่ได้มีความสามารถในการฟื้นฟูที่รุนแรงขนาดนั้น จึงทำได้เพียงใช้ถุงเท้าเช็ดเลือดที่ฝ่าเท้าออก ทั้งห้าคนรีบออกจากวิหารไป่เซียน เหล่าทหารที่เฝ้ายามอยู่หน้าวิหารไม่ได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านใน และไม่ได้ขัดขวางพวกเขาแต่อย่างใด ‘ถ้าฉันไม่สามารถถวายธูปได้ แบบนี้ฉันก็เสียโอกาสที่จะได้รับผลประโยชน์จากมิติพิศวงหลายแห่งเลยหรือเปล่า?’ โจวเหวินรู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อยเมื่อไม่เห็นสัญลักษณ์รูปฝ่ามือจิ๋วและไม่สามารถดาวน์โหลดวิหารแห่งนี้ได้ ดวงชะตาชีวิตของเขานั้นดี แต่ปัญหาก็คือมันไม่แยกแยะนี่สิ ขนาดแผ่นป้ายยังระเบิด แล้วเขาจะไปหาผลประโยชน์จากที่ไหนได้? หลังจากกลับถึงหอพัก โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ เขาอดคิดไม่ได้ ตอนที่เบิกเนตรพระพุทธรูป ฟางรั่วซีโดดลงแม่น้ำและกระตุ้นให้เกิดสายฟ้าที่คล้ายกับการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ซึ่งถูกพลังของ ‘ผู้ฟังความจริง’ (Truth Listener) เปลี่ยนให้กลายเป็นพลังงานปฐมกาล หลังจากเดินเข้าไปในวิหารไป่เซียนวันนี้ พลังที่แทงทะลุเหมือนเข็มก็ถูกแก้ไขด้วยพลังของผู้ฟังความจริง ดูเหมือนว่ามันจะไม่เกี่ยวข้องกัน แต่เมื่อพิจารณาดูอีกที ทั้งสองอย่างดูเหมือนจะมีต้นกำเนิดเดียวกัน เหมือนกับว่าพลังทั้งสองนี้เป็นพลังประเภทการลงทัณฑ์ หรือจะเป็นไปได้ว่าผลของดวงชะตาชีวิต ‘ขจัดความชั่วร้าย’ (Evil Nullification) สามารถต้านทานพลังประเภทการลงทัณฑ์ได้? ‘ดูเหมือนจะไม่ใช่แฮะ’ โจวเหวินรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวเมื่อเขานึกถึงอุโมงค์ที่มี ‘อาอิน’ (Aoyin) ปกป้องอยู่ มีอุโมงค์สองแห่งที่ดูเหมือนจะมีสถานการณ์คล้ายกับวิหารไป่เซียน โจวเหวินตัดสินใจลองดูว่าดวงชะตาชีวิต ‘ขจัดความชั่วร้าย’ ของผู้ฟังความจริงจะมีประโยชน์ที่นั่นหรือไม่ เขาเปิดดันเจี้ยนจำลองจัวลู่ทันที ควบคุมร่างอวตารสีเลือด บุกตะลุยไปจนถึงอุโมงค์ซากปรักหักพังก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าหินสลักอาอิน ครั้งนี้ โจวเหวินไม่ได้เอาค้างคาวพิษมาเป็นเครื่องสังเวย เขาอัญเชิญผู้ฟังความจริงให้แปลงกายเป็นต่างหู ก่อนที่โจวเหวินจะเลือกอุโมงค์ทางขวา โดยไม่มีของสังเวย ตัวอักษรประหลาดจะปรากฏขึ้นในอุโมงค์ ตัวอักษรเหล่านั้นจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่โจมตีใครก็ตามที่อยู่ข้างใน แม้แต่ชุดเกราะที่เกิดจาก ‘หินมุทาโตะ’ (Mutated Stone Chi) ก็ไม่สามารถต้านทานฟันที่แหลมคมของพวกมันได้ หากเขาโจมตีสัตว์ประหลาดตัวอักษรเหล่านั้น เขาก็จะได้รับบาดเจ็บเสียเอง แต่ครั้งนี้ โจวเหวินกลับไม่เห็นตัวอักษรเมื่อเขาเดินเข้าไป ตรงกันข้าม กลับมีพลังประหลาดพุ่งพล่านอยู่รอบตัวเขา เปลี่ยนกลายเป็นพลังงานปฐมกาลที่ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเขาจนเต็มเปี่ยมและล้นออกมาทางรูขุมขน ‘มันได้ผลจริงๆ’ โจวเหวินดีใจมาก ดวงชะตาชีวิตของผู้ฟังความจริงดูจะมีประโยชน์มากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก มันถึงกับเปลี่ยนพลังประหลาดของอุโมงค์อาอินให้กลายเป็นพลังงานปฐมกาลได้ ‘ดวงชะตาชีวิตขจัดความชั่วร้ายมีพลังแบบไหนกันแน่?’ โจวเหวินรู้สึกว่าพลังของมันดูจะเกี่ยวข้องกับพลังประหลาดบางอย่าง แต่เขาก็ยังไม่สามารถนิยามมันได้อย่างแม่นยำในขณะนี้ โดยไม่ต้องผลักประตูเข้าไปในวิหาร โจวเหวินวิ่งไปที่ทางเดินซ้าย แม้จะไม่มีของสังเวย แต่ทางเดินซ้ายก็ไม่ได้มีการกลายพันธุ์ ในขณะเดียวกัน พลังงานปฐมกาลจำนวนมหาศาลก็ถูกเปลี่ยนเข้าสู่ร่างกายของโจวเหวินผ่านต่างหูผู้ฟังความจริง เรื่องนี้ทำให้โจวเหวินยินดีอย่างยิ่ง แม้ว่าเขาจะสามารถใช้เครื่องสังเวยเพื่อผ่านทางเดินไปได้ แต่เครื่องสังเวยเหล่านั้นก็มีขีดจำกัดเวลา ในอนาคตหากเขาจำเป็นต้องเข้าไปในวิหารเพื่อตามหาอดีตอาจารย์ใหญ่จริงๆ มันจะเป็นปัญหาใหญ่แน่หากเขาต้องติดอยู่ข้างในนานเกินไป ตอนนี้เขามีดวงชะตาชีวิตขจัดความชั่วร้ายของผู้ฟังความจริงแล้ว เขาจึงไม่ต้องกังวลกับปัญหาเหล่านี้อีกต่อไป เขาสามารถเข้าออกอุโมงค์อาอินได้อย่างอิสระและเติมพลังงานปฐมกาลได้ตลอดเวลา สิ่งนี้รับประกันความปลอดภัยของเขา ทำให้โจวเหวินมีความมั่นใจมากขึ้นในการบุกเข้าไปในวิหารเพื่อตามหาอดีตอาจารย์ใหญ่ ‘ในเมื่อพลังของอุโมงค์อาอินถูกสยบด้วยผู้ฟังความจริง แล้วรูปปั้นหินอาอินจะถูกสยบด้วยหรือเปล่า?’ ความคิดของโจวเหวินเริ่มโลดแล่น ในอดีต เขาไม่มีความสามารถที่จะจัดการกับรูปปั้นหินอาอิน แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อคิดได้ดังนั้น โจวเหวินก็มาหยุดอยู่หน้ารูปปั้นหินอาอินอีกครั้งและสำรวจมัน รูปปั้นหินอาอินดูเหมือนนักเดินทางที่สวมผ้าคลุม มันไม่มีดวงตาหรือหู และปากที่เผยอเล็กน้อยราวกับว่ามันพร้อมจะเขมือบใครก็ตามได้ทุกเมื่อ ในอดีต โจวเหวินเคยพยายามโจมตีรูปปั้นหินอาอินแต่กลับถูกมันกลืนกินเข้าไป ไม่มีวิชาใดใช้ได้ผล โจวเหวินกัดฟันแน่น ควบคุมร่างอวตารสีเลือดให้อัญเชิญ ‘ดาบจ้าวครองภพ’ (Overlord Sword) ออกมา หลังจากทำท่าทางขู่รูปปั้นหินอาอินอยู่สองสามครั้ง เขาก็เหวี่ยงดาบออกไปด้วยวิชา ‘กงล้อดาราปีศาจ’ (Demonic Astral Wheel) กงล้อแสงสีเลือดฟาดฟันเข้าที่ส่วนหัวของรูปปั้นอย่างจัง