Chapter 226: Only Master Wang’s Cat Would Be This Fierce

เผยแพร่เมื่อ 2 เม.ย. 2569 16:14

บทที่ 226: มีแค่แมวของนายท่านหวังเท่านั้นแหละที่ดุขนาดนี้ ผู้แปล: แอตลาส สตูดิโอส์ บรรณาธิการ: แอตลาส สตูดิโอส์ เย่หวังชวนเลิกคิ้ว อะไรก็ได้งั้นเหรอ? นั่นแหละสไตล์เธอ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เขามองไม่เห็นสีหน้าเธอ สีหน้าของเขาดูอ่อนโยนและเป็นกันเอง เขายิ้มแล้วถามว่า “อย่างเช่นล่ะ? อยากได้ของขวัญแบบไหน?” ทำไมเขาถึงกวนประสาทได้ขนาดนี้? ในรถมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอบอวล ชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย เฉียวเหนียนไม่รู้เลยว่าพออยู่กับเขา เธอวางใจและไม่ระวังตัวขนาดไหน เพราะเหนื่อยเกินไป เธอจึงฮึในลำคอแล้วพูดไปโดยไม่คิดว่า “ขออะไรก็ได้ตามใจฉันจริง ๆ เหรอ? งั้นฉันขอดาวจากบนฟ้าสักดวงแล้วกัน” พูดจบ เธอก็หลับไป เย่หวังชวนมองเธอตอนที่เธอหลับไป พอเห็นรอยคล้ำใต้ตา เขาก็รู้ได้เลยว่าเธอเหนื่อยแค่ไหน เขาถอดเสื้อแจ็กเก็ตของตัวเองออกแล้วคลุมให้เธอ ก่อนจะมองท่าทางตอนหลับของเธอพลางยิ้มออกมา “หึ ตอนตื่นดุขนาดนั้น พอหลับแล้วกลับน่ารักเหมือนแมวเลย” กู่ซานพูดไม่ออก คุณเฉียวจะน่ารักเหมือนแมวได้ยังไง? ล้อกันเล่นหรือไง แมวบ้านไหนจะดุขนาดนี้? นายท่านหวัง คุณหมายถึงเสือดำหรือเปล่า? หลังจากเย่หวังชวนคลุมเสื้อให้เธอแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นสั่งว่า “ลดแรงลมแอร์ลงหน่อย” “ครับ” กู่ซานรับคำโดยไม่ลังเล แล้วปรับอุณหภูมิในรถลง … วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ และท้องฟ้าก็ปลอดโปร่งมีแดดจ้า อากาศวันนี้ดีมาก เฉียวเหนียนมาถึงก่อนคนอื่น เจียงลี่ออกหน้าในที่สาธารณะไม่ได้เพราะเขาเป็นคนดัง ดังนั้นเขาจะมาทีหลังโดยปลอมตัวมา ส่วนเย่หวังชวนไปโรงพยาบาลเพื่อไปรับเด็กคนนั้น เด็กคนนั้นถอดเหล็กดามออกแล้วก็เริ่มทำกายภาพบำบัด เขาให้ความร่วมมือในการรักษาอย่างดีและเชื่อฟังมาก ทุกคนในแผนกกระดูกและข้อเอ็นดูเขามาก ถึงนิสัยเขาจะดี แต่หลังเกิดเรื่องนั้นเขากลับติดคนอื่นมากขึ้น คงจะฝังใจกับเรื่องนั้น พอเธอลงจากแท็กซี่ เด็กคนนั้นก็ส่งข้อความมาหาเธอทันที [พี่สาว ตื่นหรือยัง? ผมคิดถึงพี่] เฉียวเหนียนยิ้มขณะจ่ายค่าแท็กซี่ แล้วตอบกลับเขา [ฉันเพิ่งมาถึงร้านที่เราจะกินมื้อเที่ยงกัน เธอทำตามที่คุณหมอสั่งอยู่ไหม] วอเตอร์ไซด์ลอฟต์เป็นหนึ่งในร้านอาหารที่ดีที่สุดในเมืองเหรา ตั้งอยู่ในย่านที่คึกคักที่สุดของเมือง ร้านตกแต่งบรรยากาศแบบสวน ให้กลายเป็นมุมสงบท่ามกลางความวุ่นวายของเมือง ที่นี่เป็นร้านโปรดของเหล่าเศรษฐีและคนดังในเมืองเหรา ด้านนอกลานจอดรถมีรถหรูจอดอยู่มากมาย แต่วันนี้กลับมีรถที่หรูยิ่งกว่าคันอื่นจอดอยู่คันหนึ่ง เธอสังเกตเห็นนักข่าวมุงกันแน่นที่ทางเข้าร้าน ทุกคนหันกล้องไปในทิศทางเดียวกัน ราวกับกำลังจะถ่ายรูปดารา บรรยากาศแทบจะเหมือนงานเดินพรมแดงอยู่แล้ว เฉียวเหนียนเลิกคิ้ว มองพวงดอกไม้ที่ทางเข้าแวบหนึ่ง ก่อนจะหลุดหัวเราะเยาะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เป็นอะไรที่ตระกูลเฉียวต้องทำแน่ ๆ แม้จะดูหรูหรา แต่ก็ยิ่งย้ำความตื้นเขินของพวกเขา! โทรศัพท์ของเธอสั่นขึ้นมา เด็กคนนั้นส่งข้อความมาให้เธอ เฉียวเหนียนไม่คิดจะสนใจภาพตรงหน้า เธอเดินเข้าไปด้านในแล้วก้มมองโทรศัพท์ดูว่าเขาส่งอะไรมา เป็นรูปถ่ายรูปหนึ่งที่มีคนอยู่สองคน เธอแตะที่รูป ภาพก็ขยายเต็มหน้าจอ เธอเห็นเด็กคนนั้นยิ้มเขิน ๆ อย่างน่ารักให้กล้อง แก้มของเขาแดงระเรื่อเล็กน้อย ถึงจะยังใส่ชุดคนไข้ แต่กลับมีเข็มกลัดแวววาวติดอยู่บนชุด พอเธอซูมเข้าไปดูก็เห็นว่ามันเป็นรูปม้าน้ำ

React

พูดคุย