บทที่ 328: ศัตรูของพระเจ้า (1) [สตาร์สตรีมได้ยืนยันถึงความเป็นไปได้ของ 'เรื่องเล่าขนาดยักษ์' เรื่องใหม่] [การตีความเรื่องเล่าเก่าแก่สามารถทำได้!] [ตัวละครที่ปรากฏในตำนานกำลังถูกสร้างขึ้นใหม่!] [จากเค้าโครงของตำนานในอดีต 'การเปลี่ยนแปลงฉาก' จะเกิดขึ้น] หลังจากเห็นข้อความปริศนาปรากฏขึ้นมาราวกับดอกเห็ด โทแกบีผู้ยิ่งใหญ่ 'นกซู' ถึงกับนิ่งเงียบ ตามเดิมแล้ว สถานการณ์ที่ 60 'กิกันโตมาเคีย' ไม่ได้ถูกถ่ายทอดโดยเหล่าโทแกบี พวกเขามีเพียงสิทธิ์ในการควบคุมช่องและแพร่ภาพออกอากาศเท่านั้น ขณะที่การดำเนินเรื่องราวที่แท้จริงเป็นหน้าที่ของเหล่าวีรบุรุษชั้นรองแห่งโอลิมปัส ทว่า บัดนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว เสียงระเบิดดังกึกก้องบนหน้าจอ พร้อมกับเสียงคำรามขณะที่เหล่าไททันส์ผุดขึ้นมาจากพื้นพิภพ -พวกไททันส์มันโผล่มาจากนรกขุมไหนกัน? -ยมโลก! มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นในยมโลกกันแน่? -พวกมันควรจะถูกกักขังอยู่ในคุกใต้ดินไม่ใช่รึไง? บัดนี้ 'กิกันโตมาเคีย' ได้กลายเป็นเรื่องเล่าที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง “...ใครจะเป็นผู้ถ่ายทอด?” นกซูหันไปถามโทแกบีระดับสูงสองตน “ข้าเอง” “ไม่ ข้าจะทำเอง” พวกเขาคือ บีฮยอง ผู้อำนวยการสาขาเกาหลี และ ทกกัก ผู้อำนวยการสาขาญี่ปุ่น สายตาทั้งสองประสานกันกลางอากาศ ปรากฏกระแสไฟฟ้าบางเบาปะทุขึ้น ทกกักร้องออกมา “ท่านโทแกบีผู้ยิ่งใหญ่! บีฮยองทำหน้าที่นี้ไม่ได้ เขาถ่ายทอดเรื่องราวของร่างอวตารคิมดกจามานานเกินไปแล้ว” “เพราะข้าคุ้นเคยกับเขาต่างหาก ถึงได้สามารถถ่ายทอดมันออกมาได้ดีกว่า อีกอย่าง ท่านจะเรียกเขาว่าร่างอวตารไปถึงเมื่อไหร่กัน? ตอนนี้เขาคือกลุ่มดาวแล้ว” บนหน้าจอ ร่างอวตารแห่ง 'คณะของคิมดกจา' กำลังต่อสู้กับเหล่าวีรบุรุษ ภาพของพวกเขาที่จัดกระบวนทัพอย่างแม่นยำและปลดปล่อยสถานะของตนออกมานั้น ชวนให้นึกถึงกลุ่มดาวอันเจิดจรัสที่รายล้อมดวงดาวเพียงหนึ่งเดียว เสียงเคี้ยวข้าวโพดคั่วดังมาจากมุมหนึ่ง [ช่างเจี๊ยวจ๊าวเสียจริง ปกติพวกโทแกบีเป็นแบบนี้กันหมดรึเปล่า?] ไวน์แดงในแก้วถูกดูดเข้าไปในปากของชายผู้นั้น จากนั้นหนึ่งในวีรบุรุษของโอลิมปัสก็สิ้นใจลงบนหน้าจอ [กลุ่มดาว 'เทพแห่งไวน์และความปิติ' กำลังโห่ร้องยินดี!] [กลุ่มดาว 'เทพแห่งไวน์และความปิติ' ได้มอบ 3,000 เหรียญให้กับ 'ราชันอสูรแห่งความรอด'] เมื่อเห็นภาพอันน่าขันนี้ บีฮยองจึงเอ่ยถาม “ท่านไม่ใช่สมาชิกของโอลิมปัสหรอกรึ? มานั่งสบายใจเฉิบอยู่ตรงนี้ได้ยังไง?” [เจ้าจะไปรู้อะไร? ข้าไม่ได้สนิทกับพวกนั้นขนาดนั้น อีกอย่าง พวกเจ้าไม่ใช่รึไงที่บอกว่าวันนี้ข้ามาทัวร์ชมได้?] ราวกับกองเชียร์ข้างถนน ไดโอนีซอสมีธงทีมของเขาพาดอยู่บนหลัง ธงผืนนั้นปักคำว่า 'โอลิมปัสฉิบหายแน่' ดวงตาของทกกักหรี่ลง “ป่านนี้เทพทั้ง 12 แห่งโอลิมปัสคงไปรวมตัวกันที่วิหารโอลิมปัสแล้ว” [ข้าอยากให้คิมดกจาชนะ] “หา?” เหล่าโทแกบีต่างฮือฮาจากคำพูดที่เปรียบเสมือนระเบิด ไดโอนีซอสหัวเราะอย่างร่าเริง [พวกเจ้าจะตกใจอะไรกันนักหนา? ข้าจะเชียร์ใครก็ได้ทั้งนั้น อีกอย่าง พวกเจ้าไม่ควรมีปฏิกิริยาแบบนี้ไม่ใช่รึ? สิ่งที่พวกเจ้าต้องการก็มีแค่สถานการณ์ที่ 'สนุก' ไม่ใช่รึไง?] มันเป็นความจริง และนั่นทำให้เหล่าโทแกบีขมวดคิ้วกับคำพูดนั้น ทกกักเอ่ยปาก “สิ่งที่ท่านคาดหวังจะไม่มีวันเกิดขึ้น” คำพูดของทกกักทำให้สีหน้าของบีฮยองมืดครึ้มลง อันที่จริง การที่คณะของคิมดกจาต่อกรกับโอลิมปัสนั้นเป็นเรื่องน่าหัวร่อ การเอาไข่นกกระทาไปกระแทกหินยังมีโอกาสมากกว่านี้เสียอีก ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเกิดขึ้นพร้อมกับสถานการณ์บนโลกอีกด้วย บีฮยองเฝ้าดู 'กิกันโตมาเคีย' ด้วยตาข้างหนึ่ง ขณะที่อีกข้างจับจ้องไปยังยูจงฮยอกที่กำลังแบกอีซุกยองวิ่งอยู่ ในขณะนั้นเอง ไดโอนีซอสก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง [เรื่องเล่าจะเป็นโศกนาฏกรรมหรือสุขนาฏกรรม ไม่มีใครรู้ได้จนกว่ามันจะจบ] “...มันยังไม่ชัดเจนอีกรึ? กิกันโตมาเคียก็เป็นสถานการณ์แบบนั้นอยู่แล้ว” [กิกันโตมาเคียเป็นเพียงหนึ่งในเรื่องเล่าขนาดยักษ์มากมายที่โอลิมปัสมี พวกเจ้าอาจจะดูแคลนพวกเขาได้ตราบใดที่พวกเขายังมาไม่ถึง แต่พวกเจ้าก็ไม่อาจมองข้ามหมัดแห่งโชคได้หรอกนะ] “ความน่าจะเป็นที่จะเกิดเรื่องแบบนั้นมันเข้าใกล้ 0%” [ความน่าจะเป็นที่ว่านั่นแหละที่จะเกิดขึ้น นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ข้ามาอยู่ที่นี่หรอกรึ?] ไดโอนีซอสเฝ้ามองหน้าจอขณะยัดข้าวโพดคั่วเข้าปาก [กุญแจสำคัญคือ... จะทำอย่างไรให้ 'ปลาที่มึนเมา' ปรากฏตัวออกมา...] *** เทพเจ้ามากกว่าครึ่งหนึ่งของสภาสิบสองเทพได้มารวมตัวกันแล้ว พวกเขาอยู่ในรูปของสัญลักษณ์วัตถุที่เป็นตัวแทนของตนเอง ผู้ที่เอ่ยขึ้นเป็นคนแรกคือตรีศูลเล่มหนึ่ง [บัลลังก์อัสนีผู้สูงศักดิ์ไม่ได้มาในครั้งนี้... แถมไดโอนีซอสก็หายตัวไปอีกรึ?] [ถูกต้อง] น้ำรอบวิหารเดือดพล่านราวกับมหาสมุทรกำลังเกรี้ยวกราด สัญลักษณ์บางตนมองหน้ากันอย่างประหม่า และตรีศูลก็กล่าวต่อไป [แล้วเหตุใดพวกไททันส์ถึงได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง?] [เป็นกลุ่มที่แหกคุกออกมาจากทาร์ทารัส] ผู้ที่ตอบคือกลุ่มดาวที่มีสัญลักษณ์เป็นดาบคู่ ตรีศูลถามอีกครั้ง [เฮดีสปล่อยพวกมันไปรึ?] [ว่ากันว่าพวกมันประกอบพิธีกรรมแห่งตำนาน] [พิธีกรรมแห่งตำนาน? พวกมันต้องสละความน่าจะเป็นมหาศาล... 'มารดาแห่งสรรพสิ่ง' ตื่นขึ้นแล้วรึ?] [ไม่ใช่ สามพี่น้องเฮคาตอนคีร์เป็นผู้เคลื่อนไหว] [พวกมันออกไปทั้งสามตนเลยรึ?] [มีเพียงไบรอาเรียสตนเดียว ว่ากันว่ามันสูญเสีย 'ร้อยหัตถ์' ไปครึ่งหนึ่ง] [ความน่าจะเป็นของพวกมันคงไม่เพียงพอให้ทั้งสามตนออกไปได้] ความเงียบเข้าปกคลุม จากนั้นดวงตะวันอันเจิดจ้าก็เอ่ยขึ้น [พวกเราจะนิ่งเฉยอยู่ไม่ได้ คณะของคิมดกจางั้นรึ? เนบิวลาเล็กๆ นั่นกำลังยั่วยุพวกเรา] [เราต้องลงโทษพวกมันอย่างสาสม] จากนั้น รองเท้ามีปีกที่มีหน้าต่างข้อมูลนับไม่ถ้วนล้อมรอบก็เอ่ยขึ้น [มันจะไม่ง่ายนัก เช่นเดียวกับสามประมุข นายเหนือแห่งเนบิวลานั่นได้รับคำใบ้ถึงบทสรุป ■■ แล้ว] [...นั่นเรื่องจริงรึ เฮอร์มีส?] [ใช่] [หึ น่าขันสิ้นดี นายเหนือแห่งเนบิวลานั่นกำลังสร้าง 'เรื่องเล่า' ในระดับเดียวกับบัลลังก์อัสนีงั้นรึ?] เกิดความโกลาหลขึ้นในกลุ่ม 'เรื่องเล่าเดียว' เป็นหัวข้อที่ละเอียดอ่อนสำหรับสภาสิบสองเทพ เหล่ากลุ่มดาวล้วนแสวงหาเรื่องเล่าขั้นสูงสุด ไม่มีผู้ใดที่ไม่สนใจคำใบ้แห่งบทสรุป เป็นตรีศูลที่จัดการสถานการณ์ [เงียบก่อน ทุกท่านต่างก็มีภารกิจและมีงานมากมายที่ต้องทำ เราจะเริ่มการลงมติ] ทุกคนในที่นั้นเงียบลง เหตุผลที่ทวยเทพมากมายมารวมตัวกันก็เนื่องมาจากสถานการณ์ที่ 60 [เพื่อตอบโต้การยั่วยุของคณะคิมดกจา ข้าในฐานะประธาน ขอเรียกร้องให้มีการใช้อาวุธเรื่องเล่า] จากนั้นการลงคะแนนก็เริ่มต้นขึ้น [กลุ่มดาว 'เทพีแห่งการสมรสและบ้าน' ประกาศงดออกเสียง] [กลุ่มดาว 'ผู้จัดระเบียบเกษตรกรรมและฤดูกาล' ประกาศความเป็นกลาง] [กลุ่มดาว 'โฆษกแห่งความยุติธรรมและปัญญา' ประกาศว่าเราต้องถอนความยุติธรรมที่มนุษย์ไม่รู้จักออกไป] [กลุ่มดาว 'เทพสงครามผู้โหดเหี้ยม' ต้องการต่อสู้กับเหล่าไททันส์] [กลุ่มดาว 'ดวงตะวันผู้ทรงอำนาจ' ต้องการแผดเผาเนบิวลาอันต่ำต้อย] [กลุ่มดาว 'ช่างตีเหล็กแห่งภูเขาไฟ' ต้องการสร้างอาวุธเพื่อต่อสู้กับเหล่าไททันส์] [กลุ่มดาว 'นักล่าจันทราผู้บริสุทธิ์' ปฏิเสธสงครามที่ไร้ความหมาย] [กลุ่มดาว 'เทพีแห่งความรักและความงาม' กล่าวว่านางจะงดออกเสียงในการลงมติอันฉาบฉวยนี้] [กลุ่มดาว 'จ้าวแห่งการท่องนภา' กล่าวว่าปัญหานี้ไม่ควรมองอย่างเรียบง่าย ควรมีการตรวจสอบข้อมูลขนาดใหญ่ ทบทวนธรรมชาติของคดี และรูปแบบของเหล่าไททันส์ที่กราดเกรี้ยว...] [เฮอร์มีส พูดมาสั้นๆ] [กลุ่มดาว 'จ้าวแห่งการท่องนภา' คัดค้านสงคราม] กลุ่มดาวหลายตนประหลาดใจกับการประกาศนั้น [ท่านมันขี้ขลาด เฮอร์มีส] [เขาต่อต้านเจตจำนงของวิหารเสมอ...] เฮอร์มีสไม่ได้กล่าวอะไร ในขณะเดียวกัน ผลการลงคะแนนก็ปรากฏขึ้น [เห็นด้วย: 4 เสียง] [ไม่เห็นด้วย: 2 เสียง] [งดออกเสียง: 3 เสียง] เหลือเพียงคะแนนสุดท้ายเพียงหนึ่งเดียว แน่นอนว่ามันคือคะแนนของประธาน [กลุ่มดาว 'หอกที่แบ่งแยกเขตแดนแห่งท้องทะเล' เรียกร้องให้ปลดปล่อยอาวุธ] [เห็นด้วย: 5 เสียง] [ทุกตำแหน่งได้ลงคะแนนแล้ว ยกเว้นผู้ที่ไม่เข้าร่วม] เหล่าทวยเทพพยักหน้า [นอกจากผู้ที่งดออกเสียงแล้ว เกินกว่าครึ่งเห็นด้วย ข้าจึงขอประกาศการปลดปล่อย 'อาวุธเรื่องเล่า'] เสียงค้อนทุบดังสะท้อนไปทั่ววิหาร ขณะที่ฟองคลื่นอันเป็นลางร้ายก่อตัวขึ้นจากท้องทะเล ทิศทางของฟองคลื่นนั้นมุ่งไปยังสวนสนุก 'กิกันโตมาเคีย' ที่ซึ่งเหล่าไททันส์กำลังรวมตัวกัน [เราต้องการผู้บัญชาการเพื่อนำอาวุธ กลุ่มดาวระดับมหาตำนานจะไปด้วยกัน แต่พวกเขาไม่สามารถรับมือกับเหล่าไททันส์ได้เพียงลำพัง] [ท่านจะส่งใครไป?] [ข้าจะอนุมัติให้เทพบางองค์เคลื่อนไหว พวกท่านจะอยู่ในร่างอวตาร และข้าหวังว่าพวกท่านจะช่วยเหลือพวกเขาโดยไม่ลังเล] จากนั้นใครบางคนก็ยกมือขึ้น [ข้าจะไปเอง] *** หลังจากร่างอวตารของอคิลลิสล้มลง เหล่าร่างอวตารก็ตกอยู่ในความโกลาหล ร่างอวตารหลายคนหลบหนีเมื่อเห็นภูเขาแห่งไททันส์ผุดขึ้นทุกหนทุกแห่ง ท่ามกลางความสับสน ร่างอวตารหลายคนตะโกนก้อง “ทำไมเจ้าถึงทำแบบนี้?” “เจ้า! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่?” ความประหลาดใจและความขุ่นเคืองของเหล่าร่างอวตารพุ่งตรงมาที่ข้าในไม่ช้า ข้าถามกลับไป “ทำไมข้าจะทำอะไร? ข้าทำอะไรลงไป?” “พวกเราพลาดโอกาสที่จะได้ของที่ระลึกแห่งดวงดาวเพราะเจ้า!” “มันเป็นโอกาสที่จะได้เรื่องเล่าเกี่ยวกับการจับไททันส์นะ!” “ข้ากำลังจะได้เข้าตาสภาสิบสองเทพและเข้าร่วมโอลิมปัส! แต่ตอนนี้เพราะเจ้า...!” กิกันโตมาเคีย ด้วยค่าเข้าร่วม 100,000 เหรียญ พวกเขาได้รับโอกาสที่จะได้รับชิ้นส่วนที่ซ่อนอยู่ และหากโชคดี ก็จะได้ชิ้นส่วนของเรื่องเล่าขนาดยักษ์ โอกาสนั้นบัดนี้กำลังสลายกลายเป็นเพียงเศษธุลีต่อหน้าต่อตาพวกเขา ข้ามองเหล่าร่างอวตารและครุ่นคิด “พวกเจ้าคิดจริงๆ หรือว่ากิกันโตมาเคียเป็นงานที่ใสซื่อขนาดนั้น?” บางทีพวกเขาอาจจะถูก จริงๆแล้วมีร่างอวตารและกลุ่มดาวที่แข็งแกร่งขึ้นผ่านกิกันโตมาเคีย และหลายคนในนั้นก็คงได้เป็นสมาชิกของโอลิมปัส “สมมติว่าพวกเจ้าได้เข้าร่วมโอลิมปัส แล้วพวกเจ้าจะทำอะไรต่อ?” “อะไรนะ?” “ในเนบิวลาที่ถูกครอบครองโดยสภาสิบสองเทพและกลุ่มดาวโบราณอยู่แล้ว พวกเจ้าจะทำอะไรได้?” ผ่าน 'หนทางเอาชีวิตรอด' ข้าได้เห็นถ้อยคำของร่างอวตารนับไม่ถ้วนที่ได้เข้าร่วมโอลิมปัส เหล่าร่างอวตารถูกผูกมัดด้วยสัญญาอันพิลึกพิลั่น และถูกบีบให้รวบรวม 'เรื่องเล่า' ดิบๆ เพื่อนำไปใช้เป็นเครื่องมือในสถานการณ์ต่างๆ อีกยาวนาน “ร่างอวตารทุกคนจากกิกันโตมาเคียปีที่แล้วได้ไต่เต้าไปถึงสถานการณ์สูงสุด! พวกเขา...!” “เจ้ากำลังพูดถึงพวกเขาเหล่านั้นรึ?” ผู้คนหันศีรษะไปในทิศทางที่ข้าชี้ มีเรือรบนับไม่ถ้วนกำลังข้ามทะเล รวมถึงเรืออาร์โกด้วย ในบรรดาผู้โดยสารบนเรือ ก็มีผู้เข้าร่วมกิกันโตมาเคียจากปีที่แล้วให้เห็นเช่นกัน “ท-ทำไมพวกเขาถึง...?” กิกันโตมาเคีย ตำนานบันทึกไว้ว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างเหล่าไททันส์กับทวยเทพและวีรบุรุษแห่งโอลิมปัส ทว่า ร่างอวตารส่วนใหญ่ไม่ทราบว่าวีรบุรุษที่เข้าร่วมในสงครามนั้นถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร [กลุ่มดาวจำนวนมากกำลังตื่นเต้น!] เหล่าทวยเทพหวาดกลัวไททันส์และผลิตวีรบุรุษจำนวนมากจากมนุษย์เพื่อกิกันโตมาเคีย [กลุ่มดาวแห่งเนบิวลา 'โอลิมปัส' กำลังแสดงความเป็นปรปักษ์ต่อท่าน] แม้หลังจากกิกันโตมาเคียสิ้นสุดลง ก็ไม่ทราบว่ามีร่างอวตารอีกกี่คนที่ถูกระดมพลเพื่อสงครามจำลองนี้ มันเป็นสถานการณ์ที่กัดกินและผลิตตัวเองขึ้นมาใหม่ ราวกับงูที่กำลังกัดกินหางของตัวเอง [กลุ่มดาวจำนวนมากได้เข้ามาในช่อง!] [กลุ่มดาวจำนวนมหาศาลไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นที่มีต่อกิกันโตมาเคียได้!] เหล่ากลุ่มดาวที่เกลียดชังสถานการณ์ กลับไปถึงจุดสิ้นสุดของสถานการณ์และเพลิดเพลินกับมัน พวกเขาปีนป่ายบันไดแห่งสถานการณ์อย่างสิ้นหวัง เยาะเย้ยเหล่าร่างอวตาร และเตะบันไดที่ทอดสู่เบื้องบนทิ้ง เหยื่อของโศกนาฏกรรมได้กลายเป็นผู้สร้างโศกนาฏกรรมเสียเอง ข้าประกาศกร้าวต่อหน้าร่างอวตารที่ตกอยู่ในความสยดสยอง “ข้าต้องการจะพังทลายสถานการณ์นี้ลง”