บทที่ 1326 - มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าอันน่าสะพรึงกลัว ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า คิดว่าตนไม่อาจได้อะไรเลยแม้จะต่อสู้กับลัว่เฟิงต่อไปเลย เว้นแต่จะเสียเปรียบหากไม่ระวังอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาตัดสินใจว่าจะละทิ้งทันที และในขณะที่กำลังจะหลบหนี แสงสีทองที่ไร้ที่สิ้นสุดและค่อยๆ จางหายไปได้กระจายออกทั่วบริเวณกว้างกว่าแสงสว่างหนึ่งปีแสง ทรายสีขาวลอยขึ้น เหมือนกับมิติอื่น ๆ ทรายลอยไปรอบมหาสมุทรแต่ก็ถูกทำลายทันทีเมื่อเข้าใกล้วนแห่งแกนกลาง ดูเหมือนว่ามันจะไม่สามารถปกคลุมบริเวณอันน่าสะพรึงกลัวนั้นได้ อาณาจักรทองคำและมหาสมุทรทรายสีขาว! ทั้งสองปรากฏพร้อมกัน! ภายใต้ “จวนเมย” พลังนี้แรงมหาศาลจนบังเอิญผูกมัดมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า “ฮืม!” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าดูเย็นชา การผูกมัดทำให้เขาถูกจำกัด แต่เขายังเร็วกว่าแสงร้อยเท่าตัว เวลาก็แค่เพียงเพิ่มเวลาเท่านั้น “ระงับ!” พระเจ้าอสูรกายของลัว่เฟิงตะโกนขึ้นทันใด หอดาวซึ่งพยายามโจมตีมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าเหมือนภูเขาเองก็เริ่มหมุนอย่างฉับพลัน ปล่อยแสงสลัวออกมาและบนผิวของหอมีลวดลายคล้ายเกลียวสกรู แสงบนลวดลายเกลียวสกรูหมุนต่อเนื่อง หอดาวดันดันมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า! ในเรื่องของความเร็ว แม้สิ่งมีชีวิตอันยิ่งใหญ่ก็เทียบไม่ได้กับอาวุธนี้ วิง! หอดาวเคยเสียความดุร้ายไปแล้ว ตอนนี้มันกดทับอยู่ในอาการสั่นสะเทือน หอดาวพังทลายลงบนหัวของมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า “ฮ๊ะ?” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าซึ่งพยายามหลบหนีเหมือนหนูที่ถูกหินขนาดยักษ์กดดันอยู่ ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ “หนัก! หนักเกินไป!” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่ารับแรงดันเต็มจากหอดาว ไม่ได้เป็นแค่เพียงน้ำหนักแต่เป็นการกดดัน เมื่อหอดาวพังทลายลงบนเขา ราวกับว่าทั้งสองออบรวมเป็นหนึ่ง น้ำหนักจากหอดาวก็กลายเป็นน้ำหนักของเขาเอง ราวกับว่าต้องแบกจักรวาลขนาดจิ๋ว! หนักจนเขาเดินไม่ได้เลย มันเหมือนมหาสมุทรระยะไกล! มหาสมุทรระยะไกลเคลื่อนที่ไม่ได้เองและช้าอย่างน่าเกรงขาม! ตอนนี้มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าช้าเกินมหาสมุทรระยะไกลที่ไม่มีที่สิ้นสุด! “เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าตะโกนและฟ้าผ่าพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา ลูกบอลแสงฟ้าฟ้ารอบศูนย์กลางร่างกายระเบิดขึ้นและถึงพลังสูงสุด มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าสามารถบินได้ช้า—ช้ากว่าความเร็ว 10,000 กิโลเมตรต่อวินาที “ไม่! ไม่! ไม่!” เขาร่ายเสียงโหนกเพื่อพยายามเร่งความเร็ว ความเร็ว 10,000 กิโลเมตรต่อวินาทีเป็นขีดจำกัดของเขา ยิ่งเร่งเร็ว ยิ่งแรงดันจากหอดาวก็ยิ่งรุนแรง! ****** ลัว่เฟิงพอใจอย่างยิ่ง “ฉันได้ทำความเข้าใจลวดลายระดับสี่และห้าบนหอดาวอย่างเต็มที่แล้ว ระดับสี่เรียกว่า ‘ตี’ ระดับห้าระดับ ‘ระงับ’” ลัว่เฟิงไม่ได้คิดตั้งชื่อลึกลับใด ๆ แต่ลวดลายระดับสี่และห้าบนหอดาวทำให้เขาตื่นเต้น ฟังก์ชันหลักของหอดาวเดิมคือการตี อยู่ที่ระดับสี่ ระดับห้าอยู่ที่ระดับแปด ภายใต้จวนเมย อยู่ระดับเก้า! ภายใต้การกดดันอันมหาศาลเช่นนี้ แม้มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าก็เคลื่อนที่ยากลำบาก “ถ้ามีผู้ช่วยที่สามารถร่วมมือกัน เราอาจทำลายหอดาวของฉันได้” ลัว่เฟิงคิด “ถ้าเราอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัยกว่านี้ คุณก็ยังคงต่อสู้กับฉันได้ อย่างน้อยการโจมตีระดับเก้าต้องใช้พลังแห่งเทพอย่างมหาศาล และฉันยังคงทำจวนเมยอยู่ จึงใช้พลังยิ่งมากขึ้น คุณมีร่างกายของเทพที่ใหญ่กว่า พลังเทพที่ก้าวหน้า คุณจึงได้เปรียบหากเราติดอยู่ในการต่อสู้ยาวนาน โชคร้ายสำหรับคุณ… ฉันตั้งกับดักไว้แล้ว! ทุกอย่างเป็นไปตามแผนตายเลย, มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า!” ความคิดพุ่งเข้ามาในใจของลัว่เฟิง เมื่อเขาควบคุมลวดลายระดับห้า และเมื่อหอดาวกดดันมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า วัตถุขนาดยักษ์โผล่มาจากมหาสมุทร เรือโบราณโผล่ขึ้นและเร่งเข้าใกล้มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า “ไม่ได้!” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่ารับรู้ว่าเขาถูกกดดันโดยหอดาวและไม่อาจหลบหนี เขาใช้ “จักระจักรวาลสังฆานุภาพ” เพื่อโจมตี แต่ร่างกายของเขายังถูกกดดัน ไม่อาจย้ายหอดาวได้เลย เขาช้าอย่างอัศจรรย์ เรือโบราณสีเทาอายุสิบพันล้านกิโลเมตรพุ่งเข้าหาเขา เขาช้ากว่า 10,000 กิโลเมตรต่อวินาที จึงหลบไม่ได้เลย! “ฮืม!” พระเจ้าอสูรกายของลัว่เฟิงดูอยู่ เขาถูกกำหนดชะตา! มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าต้องพินาศ! พลังเทพของเขาสามารถรักษาการกดดันระดับเก้าได้ง่าย ๆ มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าถูกเรือโบราณชนที่แม้กลุ่มอาจจักรวาลขนาดใหญ่ก็ไม่อาจเคลื่อนที่ได้ เรืออันน่ากลัวนี้แน่นอนว่าจะดันมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าเข้าสู่วนศูนย์กลางที่มีอำนาจมหาศาล ที่ศูนย์กลางนั้นมีประตูมรสุมเหมือนศูนย์กลางของพายุทอร์นาโด บางครั้งขุมทรัพย์แท้จริงก็โผล่มาจากวนศูนย์กลางนั้น แต่มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าจะถูกบดบังและตายก่อนจะถึงศูนย์กลางแม้อาจจักรวาลระดับสูงสุดก็ตามต้องอาศัยสุสานอัญมณีสูงสุดเพื่อรอดพ้นจากวนศูนย์กลาง ****** หอดาวเป็นอาวุธกดดัน เรือลอบอัลตร้าเป็นอาวุธดัน และวนศูนย์กลางเป็นอาวุธฆ่า ลัว่เฟิงจ้องยักษ์ฟ้าผ่าและเพลิดเพลินกับการที่ชีวิตของเขากำลังเสียหาย “เธอทำให้ฉัน—เธอทำให้ฉันทำแบบนี้!” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าตะโกนด้วยความโกรธ “ลัว่เฟิง! ลัว่เฟิง! เธอทำให้ฉันทำแบบนี้! ทำไมเธอทำเช่นนั้น! ตายเลย!” ลัว่เฟิงรู้สึกว่ามีสิ่งร้ายกำลังจะเกิดขึ้น “เร็ว! ดันเขา!” ลัว่เฟิงผลักเรือโบราณด้วยพลังทั้งหมด ทำให้มันเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขณะนั้นมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าได้บ้าบอเต็มที่ หลังจากเสียงโห่ร้องนั้น ทั่วร่างกายยักษ์ของเขาปรากฏอากาศสีดำล้อมรอบด้วยฟ้าผ่า อากาศสีดำปล่อยออกมาจากตัวเขา ทำให้เขากรีดร้องทรมาน อากาศสีดำลึกลับนั้นดูไร้พิษ แต่สัญชาตญาณของลัว่เฟิงบอกว่าไม่ใช่ อันตราย! อันตราย! อันตราย! ทุกส่วนของพลังเทพของเขากรีดร้องเหมือนเจอสิ่งมหันตภัย หลีก! ลัว่เฟิงพุ่งเข้าไปในเรือโบราณ หอดาวยังคงกดดันมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า ทำให้เขาต้องซ่อนตัวอยู่ในเรือ มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าบ้าบอ “เจ้าอยากฆ่าฉันหรือ?” เขาตะโกน “เจ้าไปตายก่อนเถิด!” อากาศสีดำไม่มีที่สิ้นสุดไหลออกจากร่างฟ้าผ่าของเขา แผ่วังวนอวกาศรอบข้าง ความเร็วของมันถูกจำกัดเหมือนอัญมณีดินแดน แพร่หลังจากการสั่งใช้ มันพุ่งตรงไปยังลัว่เฟิงทันทีและเจาะเข้ากระดูกอสูรกายทองคำของลัว่เฟิง “นี่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไร” ลัว่เฟิงพูดกับตัวเอง “ฉันทนได้เต็มที่ ชุดเกราะเทพเจ้าแห่งการทำลายปีศาจบ้าก็เป็นรูปอสูรกายเทพแบบอาณาจักรอัญมณีสูงสุด” แม้ลัว่เฟิงจะภายในใจกังวล พลังเทพของเขากลับกลัวดุจเหมือนอยู่ในเปลวไฟที่กลืนกิน พลังเทพของเขากลัวอากาศสีดำ ไม่ได้รับอิทธิพลจากจิตใจของลัว่เฟิง ความตรัสของลัว่เฟิงบอกว่าไม่มีสิ่งใดในมหาสมุทรจักรวาลที่น่ากลัวขนาดนั้น หลังจากทั้งหมดนี้ เขายังมีพลังอันยิ่งใหญ่และชุดเกราะเทพเจ้าแห่งการทำลายปีศาจบ้าก็เป็นอาณาจักรอัญมณีสูงสุด ชุดเกราะนี้ต้องถูกทำลายก่อนที่ร่างกายเทพของเขาจะถูกโจมตี! อย่างไรก็ตาม ไม่มีอาจจักรวาลระดับสูงใด ๆ สามารถทำลายอาณาจักรอัญมณีสูงสุดได้ ฮู! อากาศสีดำที่ดูเหมือนธรรมดาได้ล้อมกรอบร่างอสูรกายทองคำทั้งหมด ชุดเกราะเทพเจ้าแห่งการทำลายปีศาจบ้าเกิดจากพลังเทพ! เพราะฉะนั้นพลังเทพจึงลุกไหม้บนชุดเกราะ ชี! ชี! ชี! อากาศสีดำและอสูรกายทองคำกินกันและกันต่อเนื่อง ขณะที่อากาศสีดำล้อมรอบอสูรกายทองคำเต็มที่ พลังเทพที่รักษาชุดเกราะเทพเจ้าแห่งการทำลายปีศาจบ้าก็ถูกบริโภคอย่างเร็วทันใจ! อากาศสีดำก็ถูกกินเช่นกัน แต่มีมากเกินกว่าที่จะถูกทำลาย มันมาจากทุกส่วนของร่างกายเทพของมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่า “รอหน่อย, รอหน่อย, รอหน่อย…” ลัว่เฟิงพยายามส่งพลังเทพของตัวเองให้มากที่สุดเพื่อรักษาชุดเกราะ แต่พลังนั้นถูกกินเร็วกว่าแรงที่เติมเข้าไป มันเหมือนก้อนไฟที่กำลังจะดับโดยน้ำ ส่วนของชุดเกราะเทพเจ้าแห่งการทำลายปีศาจบ้าก็สลายหายไปในทันทีที่พลังเทพหมด ฮู! อากาศสีดำน่าสะพรึงกลัวบิดเบี้ยวเป็นรูปแปลก ๆ ล้อมลู่วูบอสูรกายทองคำ พลังเทพและอากาศสีดำกินกันและกันต่อเนื่อง! “ฮาฮา…!” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าตะโกนอย่างโลโก้ “เธอทำให้ฉันทำแบบนี้! เธอทำให้ฉันทำแบบนี้! แค่เป็นอาจจักรวาลเท่านั้น ที่ไม่มีร่างกายหรือพลังเทพที่เพียงพอ! เราก็ไม่ได้ระดับเดียวกันเลย หากเธอเป็นอาจจักรวาลศักดิ์สิทธิ์เธอคงอยู่ได้นานกว่า… แต่เธอแค่เป็นอาจจักรวาล ถ้าพลังเทพของเธอเพิ่มขึ้นพันเท่า เธอก็ยังตายในที่สุด ฮาฮา… เมื่อเธอเสียชีวิต ทุกอัญมณีแท้ของเธอรวมถึงหอดาวก็เป็นของฉัน แม้เธอจะมีหลายร่างก็ไม่ทันช่วยเหลือเธอได้” มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าโกรธและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน เพียงเขาหยุดโครกเสียง— หัว! ลัว่เฟิงที่อยู่ไกลออกไปในระยะห่างถูกทำลายแล้ว เขาไม่มีวิธีรับมือกับอากาศสีดำนี่เลย แม้หินบันทึกจากมรดกแม่น้ำจวนตงก็ไม่มีบันทึกว่ามีอากาศสีดำนี่! หรือถ้ามีก็ถูกปกคลุมด้วยจิตสำนึกเดิม ลัว่เฟิงไม่มีทางต้านหรือโจมตีมัน! และหากไม่มีการโจมตี เขาก็ต้องพึ่งพาพลังเทพของตน ส่วนร่างกายเดิม สูงหนึ่งแสนกิโลเมตร ได้ถูกทำลายแล้ว หัว! ลา! ปีกเงินสี่คู่, เกราะทำลายปีศาจบ้า, แหวนโลกและดาบเงาเลือดลอยขึ้น สิ่งนี้ทำให้มหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าตื่นเต้นอย่างมาก แต่ยานอวกาศยักษ์เรือโบราณไม่หยุดเลย! มันยังพุ่งชนมหาอาจักรผู้แผ่นดินฟ้าผ่าอย่างต่อเนื่อง.